Chapter: Chapter 182 [Wakas] Nasasabik niyang binuksan ang pintuan ng kwarto. Naroroon na si Francesca, ngunit tulog pa rin ito. Naupo siya sa bedside chair. Hindi niya napigilan ang hawakan at halikan si Francesca sa kamay nito. “I love you..” anas niya na nagpagising kay Francesca. Maya-maya pa’y may nurse na pumasok. Karga na nito ang kanilang baby. Nakangiti siyang napatingin kay Francesca. Muli niyang hinalikan ang kamay ng asawa. Kaagad namang tinangggap ng kaniyang mother-in-law ang sanggol mula sa nurse. Maliwanag ang mukha nitong lumapit sa kanila.“Look at this cute baby..” malumanay ngunit nasasabik na wika ni Natasha. Dahan-dahan nitong ipinasa sa kaniya ang sanggol. Kabado pa siya nitong una, natatakot na baka mabalian ng buto. Hanggang sa naihiga nito ng maayos ang sanggol sa kaniyang mga bisig. Hindi na naalis ang maluwang niyang ngiti habang pinagmamasdan ang munting anghel. Marahan niyang hinaplos ang malambot na balat ng anak. Hindi niya napigilan ang sarili na halikan ito sa maliit nitong k
Last Updated: 2025-09-30
Chapter: Chapter 181 [Labor] Lumipas pa ang mga araw, linggo at buwan hanggang sa malapit na siyang manganak. Hindi siya natatakot dahil marami naman ang sumusuporta at tumutulong sa kaniya. Kung noon malakas ang loob niya kahit pa hindi madali ang magsilang ng sanggol. Ngayon mas lalong dumoble ang kaniyang tapang dahil sa tulong ng mga mahal niya sa buhay. Hindi lamang kasi siya ang mag-isang lumalaban, sapagkat marami sila.Isang umaga sa may veranda..“Hon, kumusta ang pakiramdam mo? Hindi ka ba nahihirapan?” Huminga siya nang malalim at bahagyang napangiwi nang umayos ng upo sa rattan chair. “Okay naman ako. Sadyang medyo malikot lang itong bunso mo..” pagbibiro niya. Napangiti si Javier. “Kanino pa ba magmamana iyan?” pagsakay nito sa kaniyang biro.“Kanino pa, e ‘di sa ‘yo..” paikot ang mata niyang tugon. Lumuwang ang ngiti nito. Bahagya siya nitong pinasandal sa katawan at maingat na hinaplos ang braso. “Anong ipapangalan natin diyan sa baby girl natin?” maya-maya'y muli nitong tanong. Napasinghap si
Last Updated: 2025-09-29
Chapter: Chapter 180 [Masayang Pagsalubong]Masayang sinalubong ni Francesca sa main door ang kaniyang asawang si Javier. Mahigit dalawang linggo rin itong nawala. Maiksi lamang iyon, pero sa kaniya ay tila isa na iyung taon. Labis niyang ikinaligaya ang muli nitong pagbabalik. “Hon..” usal niya nang makalapit. Mainit na yakap ang kaniyang isinalubong rito. “Do you miss me?” Kaagad naman siyang hinalikan ni Javier sa mga labi at saka niyakap nang mahigpit. “I missed you so much,” malambing niyang tugon. Kaagad na kinarga ni Javier si Lewis nang patakbo itong sumampa sa ama. Maluwang ang ngiti ni Javier habang hinahalik-halikan sa ulo ang anak. “Daddy, why did you take so long? I really missed you..” Pakiramdam niya ay nabiyak ang puso niya nang marinig ang pagsusumamo ng anak. “Don’t worry, daddy won't leave you again..” “Promise?” Itinaas pa ni Lewis ang palad. “Yeah, promise..” Muling naglabasan ang mapuputi at pantay-pantay na ngipin ng anak matapos ngumiti. “Kumain ka na, ipinagluto kita ng paborito
Last Updated: 2025-09-28
Chapter: Chapter 179 [Sentensya]Nang kukunin na ni Rod ang bagay na iyon sa kaniyang kamay kaagad siyang umatras at umiwas. Ngunit ang malakas na suntok nito ay hindi niya napigilan at tumama sa kaniyang mukha. Kaagad niya itong naitulak nang muli siya nitong pagtangkaan. Tumama ang likod nito sa kanto ng mesa, dahilan para mamilipit ito sa sakit. Dumilim ang mukha ni Rod at mas lalong uminit ang dugo sa kaniya nang muli itong humarap. Sa pagkakataong iyon, tumakbo ito sa drawer at nagmamadaling kinuha ang baril. Kinabahan siya dahil wala pa naman siyang dalang baril nang mga oras na iyon. Naiwan niya iyon sa kotse. Tanging recorder lamang ang kaniyang nadala. Bago pa man maitutok sa kaniya ni Rod ang baril. Napalingon silang pareho sa kumalabog na pintuan. Iniluwa nito ang mga FBI. Nanlaki ang mga mata ni Rod. Hindi siya nakapaghanda nang hatakin siya ng lalaki at tutukan ng baril sa kaniyang ulo. Naitaas niyang bigla ang kaniyang mga kamay. “Put your gun down!” sigaw ng isa sa mga ito. Napaatras siya kasaba
Last Updated: 2025-09-27
Chapter: Chapter 178 [Pagbubunyag ng Katotohanan]“Aminin mo man o hindi, Uncle Rod. Alam ko na ang lahat ng tungkol sa ‘yo, maging sa anak mo. At hindi mo ako masisindak kahit anong gawin mong pananakot,” matapang niyang saad. Napasinghap ito. “Talagang matalino ka, Ricardo. Pero hindi sapat ang katalinuhan mo, dahil hindi lahat ng bagay tungkol sa ‘kin ay alam mo.” Nagsalubong ang kaniyang kilay sa mga hindi mawaring salita na patuloy na ipinahihiwatig nito.“Ngayong wala ka na sa gobyerno, mas mapapadali ko na ang lahat ng binabalak ko sa ‘yo at sa pamilya mo. Sayang lang, at palaging pumapalpak noon si Dionisio sa mga utos ko.” Napakunot ang kaniyang noo. Iniintindi ang bawat salitang namutawi sa bibig nito. “Kilala mo si Dionisio?” Tumawa si Rod at naiiling na napatakla. “Ricardo, Ricardo. Mahina ka ring kagaya niya. Bakit hindi kayo nangangalahati sa kakayahan ko?” Nagsimula nang manginig ang kaniyang kamao na tila ba gustong magpakawala ng suntok. “Sa tingin mo, ang lahat ng kamalasan na nangyayari sa buhay n'yo, kaninon
Last Updated: 2025-09-25
Chapter: Chapter 177 [Muling Paghaharap] Sinuyod niya ang buong CCTV footage ng lahat ng departamento mula nang araw na tumuntong ng kompanya ang kaniyang tiyuhin. Pinagtiyagaan niya iyon sa loob ng halos tatlong araw upang mapatunayan niya ang lahat ng kaniyang paghihinala. At sa huli, nang gabi ring iyon, sa loob mismo ng kompanya. Nasagot ang katanungan, matapos ang pasikretong pagmamasid. Sa sumunod na araw, natanggap niya ang mensahe mula kay Laviña. Napag-alaman niyang hindi pa nakababalik ng Pinas si Rod. Isang linggo na raw’ng nananatili sa Las Vegas ang kaniyang tiyuhin. Halos araw-araw raw ito roon sa casino para maglustay ng pera. Pinasundan niya si Rod at pinaimbestigahan. Hanggang sa nalaman niyang may mga galamay pala ang kaniyang tiyuhin na nagtatrabaho sa loob mismo ng kompanya. Ang mga spy, thief at hacker na nakapasok bago pa man makarating ng States si Rod. Ang mga tauhan nito, na naging daan sa ginawang pagnanakaw ng lalaki sa perang pinaghirapan ng mga tao sa kompanya. Planado ang lahat at malinis a
Last Updated: 2025-09-24
Chapter: Kabanata 114 [Pagmamakaawa] Matapos bumaba ng kaniyang sasakyan sa may entrance ng building. “After my meeting, we will–”“William..” Mabilis na napalingon si William sa pinanggalingan ng malalim ngunit mababang boses. Halos mapamulagat siya nang makaharap si Mr. Smith sa hindi inaasahang pagkakataon. Wala siyang ideya kung ano ang pakay nito, hanggang sa maisip niya si Angelina. Maaaring tungkol sa anak nito ang sadya ng may edad na lalaki. Inalis niya ang tila bumabara sa kaniyang lalamunan at hinintay na magsalita ang ginoo. Bakas sa mukha nito ang pagod, puyat at pamumutla. Ngunit nang hindi bumuka ang bibig nito, siya na lamang ang unang nagsalita.“Mayroon ba tayong–” Naudlot ang sasabihin niya at nanlaki ang mga mata nang bigla itong lumapit at lumuhod sa kaniyang harapan. Nagkatinginan sila ng driver niya. Ang eksenang iyon ang umagaw ng atensyon ng lahat ng naroroon.“Mr. Smith, ano itong ginagawa mo?” mahinahon niyang tanong. Namataan niya si Mrs. Smith nang patakbo itong lumapit sa asawa. “Honey
Last Updated: 2026-03-13
Chapter: Kabanata 113 [Good News]“Stephanie decided already. She chose to live with her family. Mas pinili niya ang pamilya niya kaysa sa iyo,” wika ng lola niya sa kaniya nang makarating sila ng mansyon. Hindi siya sumagot. Alam ni William ang naging rason ni Trisha. Hindi niya mapipilit ang asawa kung iyon ang pinili nito.“Wala ka bang sasabihin?” mariing tanong nito. “Hijo, you have to do something.” Tiningnan niya sa mga mata ang señora. “It's her choice, nirerespeto ko iyon.” Saka nagpatuloy sa paglakad.“What?” Sumunod ito sa kaniya. “How about us–you? Gano’n-gano’n na lang ba iyon? Tumatanda ka na hijo, hindi ka na bumabata. You have to find a way para magsama na kayo and make your own family with her.” Napasinghap siya matapos huminto. Paglingon niya ay nakita niya ang ama na tahimik lang na nakikinig sa kanila. Nagbaba siya ng tingin.“Hayaan n'yo na lang po ako sa sarili kong diskarte. Huwag n'yo na akong pressure-rin,” malalim at malamig niyang saad saka umakyat sa kaniyang kwarto. Hindi nakakibo ang
Last Updated: 2026-03-11
Chapter: Kabanata 112 [Desisyon] Sa labas habang nag-uusap sina Don Marianno at Dr. Sebastian bago pa man magpaalam na umuwi ang tatlong Cervantes, sinubukang muli ng señora na kausapin ang mag-inang Trisha at Carmen sa may veranda.“I wanna asked again for the second time,” wika nito. “Matanda na ako, gusto ko ring makita at makasama ang magiging apo ko. Kung magkaroon man ulit ng pagkakataon na magdalantao si Stephanie. I want them to stay at my house. Masyadong malungkot ang buhay na katulong lang ang kasama. Bago man ako mawala sa mundo, gusto kong maramdamang muli ang magkaroon ng pamilyang kasama sa bahay at marinig balang-araw ang tawa ng mga bata.” Nangingislap ang mga mata ng señora nang banggitin ang huling kataga, na tila ba puno ang diwa nito ng magagandang imahinasyon. Sinulyapan ito ng nananamlay na tingin ni Gng. Carmen. “I don't want to offend you, señora but I have to be honest with you. Nang malaman ko ang napagdaanan ng anak ko sa inyo ni Don Marianno. Masakit para sa akin bilang ina na ang anak
Last Updated: 2026-03-10
Chapter: Kabanata 111 [Kondisyon]“A-Anong meron?” Si Lola Mira na lamang ang nagtanong, sapagkat wala ni isa sa kanila ang nagpaliwanag ng mga nagaganap. “Bakit sila naririto?” dagdag pa nito na puno ng kuryosidad. Napangiti siya nang matamis. Akma na siyang lalapit kay Lola Mira nang maunahan siya ni William.“Lola, celebration po ito ng opisyal na pag-iisang dibdib ng mga Del Fuego at Cervantes.” Pilyong kindat ang ipinukol sa kaniya ni William nang sabihin iyon ng lalaki sa matanda habang inaalalayan ito na maupo sa bakanteng silya na katabi ni Trisha. “Ano kamo, pag-iisang dibdib?” ulit dito ni Lola Mira na bakas sa mukha ang pagkalito.Pinanlakihan niya ng mata si William, pagpapahiwatig iyon na nais niyang ipaliwanag nito nang maayos sa matanda ang kasalukuyang nagaganap doon. Napakamot na lamang ng batok ang kaniyang asawa. Nang mga oras na iyon, nakikinig lamang sa kanila ang mga nakatatanda at naghihintay rin na sa kanilang bibig mismo manggaling ang lahat.“Ahm, ang totoo po niyan Lola Mira. Isang simple
Last Updated: 2026-03-09
Chapter: Kabanata 110 [Dinner]Busina ng sasakyan mula sa labas ang narinig ni Trisha. Pananda na dumating na nga ang hinihintay nilang angkan–ang mga Cervantes. Mula sa main door, inabangan ito ng kaniyang ina upang salubungin. May mga dala itong presents para sa kanila na ipinasok naman ng mga nakasunod na mga tauhan. Nagagalak na tinanggap iyon ng kaniyang ina. "Thank you.." Habang ang lahat ng katulong ay abala sa pag-aayos ng hapagkainan, siya naman ay kalalabas lang din mula sa kaniyang kwarto. “Your house is much way bigger, matibay rin ang pagkakagawa,” komento ng señora nang libutin ng tingin ang kabuuan ng loob ng bahay. “Maganda ang disenyo sa labas at loob. I like the interior designs also, maliban sa nakaaakit, nakagiginhawa rin dahil sa malinis at maaliwalas tingnan. Overall, it is a perfect mansion to live. Halatang maganda ang taste mo sa lahat ng kagamitan.” Napangiti ang kaniyang ina at kaagad na sumang-ayon. “Magaling na designer at architect si Arch. Lariosa lalo na ang sister-in-law niyan
Last Updated: 2026-03-08
Chapter: Kabanata 109 [Buhay Pag-ibig]Nang makauwi si Trisha ng mansyon, hindi na niya naabutan si Genevieve roon. Wala na ang mga gamit nito at ayon pa sa katulong, naglayas daw ang babae. Walang imik na dahan-dahan siyang naupo sa rattan couch sa lanai nang umagang iyon. Ang mga mata niya ay sa labas ng hardin nakatanaw habang ang mga tainga naman ay nakikinig sa balitang nagpi-play sa television. Kasalukuyang lumilipad ang kaniyang isipan nang mga oras na iyon, nang marinig niya ang papalapit na yabag ng kaniyang ina. Naupo ito sa tabi niya. “Anak, hija, kainin mo ito. Makatutulong ito sa pagpapagaling mo.” Gumapang ang mga mata niya sa platito na may laman’g ilang slice ng pinya na inilapag ng kaniyang ina sa marble na table. Tipid ang ngiting tumingin siya sa ginang. “Thank you, ma.” “Walang anuman,” maliwanag ang mukhang tugon nito. “Si Papá?” maya-maya'y tanong niya nang tusukin ng tinidor ang isang slice roon. “You want some?” Umiling ito. “Hindi na, salamat. Kumain na ako,” pagtanggi nito. Lumingon
Last Updated: 2026-03-07
Chapter: Chapter 39 [Tiyuhin]“Má, itigil na natin ito. Ayokong pag-usapan ang tungkol diyan,” pairap na wika ni Ralph kasabay nang paglakad nito. Mabilis na tumago si Gabriella nang akma nang lalabas ang kaniyang pinsan. Ayaw niyang mahuli siya na nakikinig sa usapan ng dalawa. Alam niyang sa mga oras na iyon, galit sa kaniya ang kaniyang tiyahin dahil sa nangyaring usapan sa baba. Hindi na kumibo ang ginang. Hanggang sa napasunod na lamang si Gabriella ng tingin sa papalayong si Ralph. Halata sa mukha ng binata ang pagkadismaya. Napasulyap na lamang siya sa ginang na nanonood sa dalawang nag-uusap, ang daddy at tiyuhin niya. Hindi maipinta ang mukha nito habang tila nakikinig rin sa usapan ng dalawa kahit na may kalayuan naman ang mga ito sa kanilang kinaroroonan. “Maghanda kang Gabby ka, hindi ako papayag na muli kang makapasok sa buhay namin,” mariin nitong wika na abot hanggang doon sa kaniyang kinaroroonan ang boses nito. “I'll find a way.” Maya-maya pa'y muli siyang nagtago sa malaking aparador ng mg
Last Updated: 2026-02-24
Chapter: Chapter 38 [Palusot]“Pero kuya, totoo ang mga sinasabi ko. Bakit hindi mo itanong diyan sa magaling mong anak?” “Mary..” saway rito ng kaniyang tiyuhin nang unti-unti nang tumaas ang boses ng kaniyang tiyahin, ngunit sinamaan lamang nito ng tingin ang asawa. Hindi maipinta ang mukha ng babae nang muling sulyapan ng kaniyang ama. “Anong kalokohan ang pinagsasabi nitong tiyahin mo, hija, anak?” kunot-noong tanong ni Valliente sa kaniya. “Totoo ba?” Lihim siyang napangiti nang sarkastiko at kaagad na hinawakan ang braso ng kaniyang ama. “I’m sorry, dad pero hindi po iyan totoo,” pagtanggi niya. “Maybe nagkamali lamang sina tita at inakalang ako ang gf ng anak nila. And maybe because kamukha ko lang ang babaeng iyon at kapangalan. I guess–” Naputol ang mga sasabihin ni Gabriella nang palihim siyang bulungan ng kaniyang ama. “Ito ba ang dahilan kung bakit ayaw mo akong samahan rito sa Manor?” Hindi siya nakaimik at kabadong napatitig na lamang dito. “Ah..” nag-aalangan niyang sagot. “Okay,” wika nit
Last Updated: 2026-02-23
Chapter: Chapter 37 [Pagkagulat]“Kailangan kong pumunta ng Manor, samahan mo ako, hija,” wika ng kaniyang ama. “Sa Manor?” ulit niya. “Ano pong gagawin natin do’n?” taka niyang tanong. “Isa pa, hindi po ba't ngayon natin sisimulan ang paghahanap kay mom?” “Oo, nangako nga ako na hahanapin natin ang iyong ina pero bago tayo umalis, dadalhin muna kita sa tiyuhin mo upang makita ka niyang muli at para na rin makilala ang tiyahin at pinsan mo roon,” tugon ng kaniyang ama na ikinabahala naman ni Gabriella. Babalik siya sa lugar na iyon kung saan tinakbuhan niya. ‘Tiyuhin..’ Pilit na inalala ni Gabriella ang tiyuhin niya na sinasabi ng kaniyang ama. “Tiyuhin, tiyahin at pinsan?” ulit niyang bulong nang iabot sa ama ang flashlight na hinihingi nito. “H-Hindi ba pwedeng sila na lang ang papuntahin natin dito?” may halong pakiusap na tanong niya rito. “Hindi pwede, anak,” seryoso ang mukhang sagot nito nang ipasok sa backpack ang mga gamit. “Siyempre tayo ang pupunta ro’n. Gusto ko silang kumustahin lalo na itong
Last Updated: 2026-02-22
Chapter: Chapter 36 [Monasterio Property]Lumabas si Francis ng silid at nagtungo sa veranda. Maganda ang umaga, kakasikat lamang ng araw. Nagbinat siya ng kaniyang mga braso nang mapapitlag siya dahil sa mga brasong yumapos sa kaniya mula sa likuran. “Good morning, babe, surprise!” walang gatol na bati sa kaniya ni Mildred. Napapunas siya ng mukha at napasinghap kasabay nang pagdistansya mula rito matapos tanggalin ang nakayakap nitong braso. “Ano’ng ginagawa mo rito? Who told you na welcome ka rito sa pamamahay ko?” salubong ang kilay na saad niya. Napasimangot ito. “Mommy mo,” tipid nitong sagot nang sumandal sa rails. “I don't care, basta ayaw kita rito kaya't lumayas ka,” mahinahon ngunit mariin niyang wika. She crossed her arms. “Ganyan mo ba dapat kausapin ang bride-to-be mo?” Napailing siya. “That’s not gonna happen. Hindi ka bagay maging asawa ko, kaya't huwag ka nang mangarap kung ayaw mong magkaroon ng runaway groom.” Kaagad itong napairap. “Iyan ang hindi mangyayari. Wala ‘yan sa kapalaran ko.” Na
Last Updated: 2026-02-21
Chapter: Chapter 35 [Paggaling]Nagsimulang mamula ang mata ng kaniyang ama at narinig niya ang pagsinghot nito. “Mula nang makulong ako hindi ko na siya nakita pang muli. Ni hindi siya nagpakita sa akin o bumisita sa kulungan. Hindi ko alam kung saan siya nagpunta bigla na lamang siyang naglaho. Nang makalabas ako matapos ng sampung taon. Kaagad ko kayong hinanap ngunit nabigo ako. Walang araw na ako'y huminto. Dala-dala ang alaala ninyo ng iyong ina, puno ng pag-asang hinanap ko kayo. At ngayon, sa wakas natagpuan na rin kita.. kaya lang, ang iyong ina..” Nanikip ang dibdib ni Gabriella nang marinig ang mga katagang iyon. Tagos sa puso ang pinagdaanan nitong hirap makita lamang sila ng kaniyang ina. Ngunit, siya lang ang nahanap nito. Kung gayon, nasaan ang kaniyang ina? Mahigpit siya nitong niyakap habang walang tigil sa pagluha. Pilit na pinipigilan ang sariling mapahagulhol at mapahikbi sa kaniyang harapan. Ramdam ni Gabriella ang pagdadalamhati ng kaniyang ama. Wala siyang ideya noon kung ano ang nangyar
Last Updated: 2026-02-20
Chapter: Chapter 34 [Ama]Napaatras si Gabriella matapos manigas sa kaniyang kinatatayuan. Nag-aagaw ang isipan kung sisigaw ng tulong o kakaripas ng takbo. Ngunit, bago pa man muling makahakbang sa inaapakang lupa, natumba ang estranghero sa kaniyang harapan. Nagulat na lamang siya nang manginig ito. Mukhang hindi ito nagbibiro sa kalagayang iyon. Tunay na nanghihina ang lalaki. Mabilis siyang napalingon sa kaniyang likuran kung saan siya nanggaling. Sinigurado niya kung may nakasunod sa kaniya na mga tauhan ni Ralph. “Hija, t-tulungan mo ako, pakiusap..” anas nito. Hindi alam ni Gabriella kung saan ito dadalhin dahil maging siya ay hindi rin alam ang daan pauwi. Ngunit, nang makitang namimilipit ito sa sakit. Hindi siya nakatiis at inalalayan na makatayo at makalakad ang lalaki. Hindi na niya inisip pa ang panganib na maaaring hatid nito. Mas pinili niya ang makatulong sa kapwa kaysa ang malunod sa takot. Hindi alam ni Gabriella kung bakit unti-unting naglaho ang kaba at takot na kaniyang nararamdaman
Last Updated: 2026-02-19
LOGIN
