Chapter: C28 AMUSEMENT PARKAZARIAH POVTahimik lang kaming dalawa sa kusina habang yakap niya pa rin ako mula sa likuran.At habang tumatagal…mas lalo akong nasasanay sa presensya niya.Delikado talaga.“Azariah.”Napakurap ako nang marinig ko ulit boses niya.“Hm?Bigla niyang inalis ang yakap niya at bahagyang umatras.Napalingon ako sa kanya.Seryoso ang mukha niya pero parang may kung anong iniisip.“Let’s go out.Napakunot-noo ako.“Ha?“Outside,” ulit niya. “Date.”Nanlaki agad mata ko.“D-Date?!”Bahagya siyang ngumisi dahil sa reaksyon ko.“Yes.”Napakurap ako nang sunod-sunod.Wait…narinig ko ba nang tama?“Theron…” natatawa kong sabi habang nakatitig sa kanya. “Ikaw ba talaga ‘yan?”Tumaas kilay niya.“What’s that supposed to mean?”“Hindi ka mukhang mahilig sa dates!”Tahimik siyang tumitig sa akin bago sumagot.“I can try.”Napasinghap ako nang bahagya.At bago ko pa mapigilan.napangiti ako.“Saan naman tayo pupunta?”Akala ko restaurant.O kaya mall.O kung ano mang sosyal na bagay na bagay sa i
Last Updated: 2026-05-18
Chapter: C27 YAKAPAZARIAH POV “Ang ingay n’yo,” reklamo ko habang nauupo ulit sa tabi ni Theron.Pero mas lalo lang natawa si Sofie habang kumakain.“Hindi ko kasalanan kung totoo naman!”Napairap ako at akmang magsasalita pa sana nang maramdaman ko ang kamay ni Theron sa hita ko sa ilalim ng mesa.Nanlaki agad mata ko.Mabilis akong napatingin sa kanya.Pero kalmado lang siya.Tahimik na kumakain na parang walang ginagawa.Bwiset ka talaga…Palihim ko siyang kinurot sa tagiliran.Bahagya siyang napalingon sa akin.“What?” inosente niyang tanong.Pinandilatan ko siya.Pero bago pa ako makapagsalita.biglang sumabat si Sofie.“Grabe, bagay talaga kayo.”Napatingin kaming dalawa sa kanya.Nakatingin siya sa amin habang ngumunguya.“Ano nanaman?” tanong ko.“Tingnan mo kasi kayo,” sabi niya habang nakanguso pa. “Parang old married couple.”Napasinghap ako.“Excuse me? One month pa lang kaming kasal!”“Exactly,” sagot niya. “Pero parang matagal na.”Tahimik si Theron.Pero ramdam kong bahagya siyang suman
Last Updated: 2026-05-17
Chapter: C26 VISITORAZARIAH POVTahimik kaming kumakain ni Theron sa dining area.Paminsan-minsan ay nagkakatama ang tingin namin, at sa tuwing nangyayari iyon ay agad akong umiiiwas na parang walang nangyari.Siya naman ay parang natutuwa pa.“Eat properly,” sabi niya habang nilalagyan ako ng pagkain sa plato.Napairap ako.“Kaya ko naman.”“Really?” tanong niya habang nakatingin sa halos hindi nababawasan kong kanin.Napanguso ako.“Ang dami mo kasing nilagay.”Mahina siyang natawa.At bago pa ako makapagreact.biglang tumunog ang doorbell.Napatingin ako sa pinto.Napakunot-noo naman si Theron.“Are you expecting someone?” tanong niya.Mabilis akong umiling.“No.”Tumayo siya mula sa upuan.“I’ll get it.”Tahimik ko siyang pinanood habang naglalakad papunta sa pintuan.Pero ilang segundo lang.may malakas na boses agad akong narinig.“AZAAAAAA!”Nanlaki agad mata ko.“P-Putang.. si Sofie?!”Napatalon ako sa gulat at mabilis na napatayo mula sa upuan.Paglingon ko sa may entrance ay nakita ko si Sofie
Last Updated: 2026-05-16
Chapter: C25 LUNCHAZARIAH POVAkala ko isang movie lang ang papanoorin namin.Pero mali pala ako.Pagkatapos ng unang movie, tumayo si Theron na parang may naalala.“Wait here,” sabi niya bago dumiretso sa kusina.Napakunot-noo ako.“Ano nanaman kaya ‘yon…”Ilang minuto rin siyang nawala kaya napagdesisyunan kong sumunod.Pero pagpasok ko ulit sa sala.natigilan ako.Nanlaki ang mata ko habang nakatingin sa center table.May malaking bowl ng popcorn.Dalawang baso ng juice.May chips pa sa gilid at iba’t ibang snacks na parang pang-cinema talaga.Napakurap ako.“Theron…” mahina kong tawag habang napapatingin sa paligid.Nakababa pa ang blinds kaya medyo madilim ang buong sala kahit tanghaling tapat pa lang.Parang totoong mini theater.Napalingon ako sa kanya.Nakatayo lang siya roon habang hawak ang remote, parang normal na normal lang ang lahat.“Ready?” tanong niya.Hindi agad ako nakasagot.Hindi ako makapaniwala.“Wait…” natatawa kong sabi. “Talaga bang magmo-movie marathon tayo?”Tumaas ang kilay
Last Updated: 2026-05-15
Chapter: C24 MOVIE MARATHONAZARIAH POV Akala ko talaga papasok na si Theron matapos niyang sabihing “fine.” Pero mali pala ako. Pagkatapos naming mag-almusal, relaxed lang siyang naupo sa sofa habang may hawak na tablet at nagbabasa ng kung ano. Wala man lang balak magbihis pang-opisina. Ako naman ay palihim siyang pinagmamasdan mula sa kusina habang kunwari umiinom ng tubig. Napabuntong-hininga ako. Hindi talaga siya papasok… Maya-maya ay napatingin siya sa akin. “Why are you staring at me?” Agad akong umiwas ng tingin. “Hindi ah.” Tumaas ang kilay niya. “Liar.” Inirapan ko siya. “Hindi ka ba talaga papasok?” “No.” Diretsahan. Parang wala lang sa kanya. “Theron…” reklamo ko. “Hindi ba importante ang company mo?” “You’re more important today.” Napatigil ako. At agad umiwas ng tingin dahil parang umiinit na naman yung mukha ko. Grabe talaga magsalita ang lalaking ‘to. Tumayo ako. “Pupunta lang ako sa garden,” dahilan ko. Tumango lang siya pero hindi inaalis ang
Last Updated: 2026-05-14
Chapter: C23 BREAKFAST TOGETHERAZARIAH POV Napahawak ako sa ulo ko nang magising ako kinaumagahan. Umaga na pala. Dahan-dahan akong napatingin sa tabi ko. Wala si Theron. Napabuntong-hininga ako. Pumasok na siguro siya… Pero bigla kong naalala ang nangyari kagabi. Napakagat ako sa labi ko habang umiwas ng tingin sa kisame. “Grabe…” bulong ko sa sarili. Parang gusto kong ipagtabuyan ang alaala pero ayaw naman umalis. Napatingin ako sa sarili ko. Naka-T-shirt niya ako. At naka-underwear lang. Napahinga ako nang malalim. “Hay naku, Theron…” reklamo ko sa isip. Tumayo ako at agad dumiretso sa banyo para maligo. Kailangan kong magising. Kailangan kong kalmahin ang sarili ko. Pagkalabas ko ng banyo, nakabihis na ako ng simpleng pambahay. Bumaba ako at dumiretso sa kusina. Akala ko ako lang ang gising. Pero natigilan ako. Nandoon si Theron. Nasa kusina. Nagpe-prepare ng almusal. Naka-sleeves shirt na siya ngayon, pero halatang siya talaga ang nag-asikaso ng pagkain. Pa
Last Updated: 2026-05-13
Chapter: CHAPTER 14YSABELLE POINT OF VIEW Pagkatapos ng almusal, niyaya ako ni Alaric na maglakad-lakad sa hardin ng mansyon. Kasabay ng ihip ng hangin ang unti-unting pagtanggal ng bigat sa dibdib ko—para bang sa bawat hakbang, may mga tanikala akong napuputol, mga pangambang nawawala. Tahimik kami sa una. Magkahawak lang ng kamay. Hindi kailangan ng salita. Tila ba sapat na ang presensya ng isa’t isa para mapuno ang katahimikan ng damdamin. Huminto siya sa gitna ng hardin, sa harap ng isang lumang puno ng mangga. “Naaalala mo ba noong una kitang dinala rito?” tanong niya, habang tinitingnan ang mga dahon sa itaas. Tumango ako. “Oo. Ang sabi mo, dito ka madalas tumambay kapag hindi mo na kayang huminga.” Ngumiti siya. “Tama. At ngayon, gusto ko lang sabihin sa'yo… hindi mo na kailangang hanapin ang mga lugar na pagtutaguan. Gusto ko, ako na ‘yon para sa’yo. Ako na ang pupuno sa mga kulang. Ako ang magsisilbing tahanan mo.” Napalunok ako. “At kung sakaling mawalan ka rin ng lakas… pwede ba ako na
Last Updated: 2025-06-14
Chapter: CHAPTER 13YSABELLE POINT OF VIEW Kinuha ko ang tasa mula sa kanya, at sandaling nagkatinginan lang kami—walang salita, pero punung-puno ng damdamin. Saka ako tumabi sa pinto, binuksan pa ito nang mas maluwang."Pasok ka muna," mahina kong sabi. "Ayoko munang mag-isa ngayon."Pumasok si Alaric at marahang isinara ang pinto. Naupo siya sa kabilang gilid ng kama, malapit sa akin pero may respeto pa rin sa pagitan naming dalawa. Tahimik niyang pinagmamasdan ang mukha ko habang sinisipsip ko ang mainit na gatas."Ano'ng iniisip mo?" tanong niya pagkatapos ng ilang sandaling katahimikan.Tumitig ako sa tasa, saka ko siya tiningnan. "Na baka sa unang pagkakataon sa buhay ko… hindi na ako kailangang lumaban mag-isa."Hindi siya sumagot agad. Inabot niya lang ang kamay ko at hinawakan iyon, marahan at may pag-aalaga. "Hindi mo na kailangan, Ysabelle. Hindi na ngayon. Hindi na habang nandito ako."Napapikit ako at saglit na ibinaba ang tasa sa bedside table. Hinigpitan ko ang hawak ko sa kamay niya, at
Last Updated: 2025-06-14
Chapter: CHAPTER 12 YSABELLE POINT OF VIEW Habang hawak ni Alaric ang kamay ko at tahimik naming tinatapos ang meryenda, biglang sumilip sa pintuan si Sir Renato—ang daddy ni Alaric. Bitbit niya ang kanyang baso ng wine at isang banayad na ngiti. “Aba, dito pala kayo nagkukulong,” aniya, sabay lakad papasok sa kusina. “Ang bango naman ng ginagawa ninyo. Paborito ko ‘yang sandwich na may keso at ham.” Ngumiti ako at dali-daling nilagay sa tray ang mga sandwich at juice. “Nag-prepare lang po ako ng meryenda, Sir Renato.” “Wala nang 'Sir'. Daddy na lang,” sabi niya, may halong biro pero seryoso ang titig. “At dahil ikaw ang nag-abala pa para maghanda, gusto ko sanang imbitahan kayong dalawa—dito na kayo matulog sa mansyon.” Napatingin ako kay Alaric, na bahagyang natawa. “Daddy, baka nabigla si Ysabella sa imbitasyon mo.” “Mas mabuti na ‘yon. Para bukas, makakasabay pa kayo sa almusal. At mas makakapagkuwentuhan pa tayo ngayong gabi. Nami-miss na rin kita, iho. At siyempre, gusto ko pang makilal
Last Updated: 2025-06-02
Chapter: CHAPTER 11YSABELLE POINT OF VIEW Matapos ang ilang minuto ng tahimik na pag-upo at pakikipagkuwentuhan sa hardin, bigla akong tumayo at ngumiti. “Maghahanda po ako ng sandwich at juice para sa meryenda natin. Mukhang medyo gutom na rin ako ulit,” sabi ko, pilit na pinapagana ang sarili kong kumpiyansa.Napatingin sa akin ang mommy ni Alaric at bahagyang napataas ang kilay. “Ay, ikaw pa talaga, Ysabelle? Dapat nagpapahinga ka lang.”“Gusto ko rin po kasing makatulong. Simpleng meryenda lang naman. Total, madali lang naman ‘yon,” sagot ko, sabay kindat kay Alaric.Tumango ang mommy niya. “Sige, kung gusto mo. Nasa kusina ang mga sangkap. Sabihin mo lang kay Manang Letty kung may kailangan ka.”Ngunit si Alaric, na kanina pa tahimik, ay agad na nagreklamo. “Bakit ikaw pa ang gagawa? Hindi mo naman gawain ‘yan. Hayaan mo na si Manang—”“Relax,” sabay ngiti ko. “Hindi ako marupok, Alaric. Marunong din akong gumawa ng sandwich, promise.”Umiling siya, halatang hindi pabor sa ideya, pero hindi na rin
Last Updated: 2025-06-02
Chapter: CHAPTER 10YSABELLE POINT OF VIEW Matapos ang tanghali na puno ng tanong at ngiting may halong pagdududa, tumayo na ang mommy ni Alaric at nagsabing, "Tara, doon tayo sa garden. Mas presko roon. Mainit masyado dito sa loob."Hindi ko alam kung dahil ba sa init ng panahon o sa init ng mga matang tila hindi mapakali sa aming dalawa ni Alaric, pero agad akong napatayo rin. Sumunod kami, at sa bawat hakbang papunta sa hardin, ramdam ko ang bigat ng katahimikan sa pagitan naming lahat. Si Alaric, tahimik lang sa tabi ko habang hawak ang kaliwang kamay ko—parang sinasadya niyang ipakita sa lahat na kami ay totoong mag-asawa. Napatingin ako sa kanya, at kahit walang salita, sapat ang hawak niyang iyon para iparamdam sa akin na hindi ako nag-iisa sa gitna ng mga mapanuring tingin at tanong.Pagdating sa hardin, sinalubong kami ng liwanag mula sa mga puting parol na nakasabit sa mga sanga ng puno. Maaliwalas ang paligid at may amoy ng bagong dilig na damo. May mesa sa gitna na may mga baso at pitsel ng
Last Updated: 2025-06-02
Chapter: CHAPTER 9YSABELLE POINT OF VIEW Pagkaupo namin sa mahabang dining table, agad na inihain ng mga kasambahay ang pagkain. Puno ang mesa ng masasarap na putahe—roast beef, buttered vegetables, garlic shrimp, at sinangag na kanin. Sa unang tingin, parang normal lang na salu-salo ito, pero ramdam ko ang tensyon sa paligid. Parang bawat kutsarang isusubo ay may kasamang katanungan o komentaryong kay bigat.Umupo si Alaric sa tabi ko, habang si Celeste naman ay nasa harap namin, sa tabi ng mommy niya. Tahimik si Governor Dario, tila nagmamasid lang sa mga kilos naming lahat.“Ysabella, tama ba? Anong trabaho mo noon?” tanong bigla ni Francesca, ang kapatid ni Alaric na halatang hindi sigurado kung gusto niya ako o hindi. Nakataas ang kilay habang nakatingin sa akin.“Ah… dati po akong event coordinator sa isang hotel sa Maynila,” sagot ko nang magalang, pilit pinapakalma ang kabang bumabalot sa dibdib ko.“Hmm, interesting,” sabat ni Madam Leticia, habang nagpapahid ng tissue sa labi. “So ibig sabih
Last Updated: 2025-06-02
LOGIN
