Novel-novel oleh MsAgaserJ

HUSBAND AND WIFETulad ng sabi ni Kio, matagal ang naging byahe mula Oblia papuntang Indonesia—mukhang aabutin nang araw bago kami makarating doon.Hindi ko naman maiwasang hindi panoorin si Wesley na abalang nagluluto sa kusina. Habang tinititigan ko siya ay pakiramdam ko ay kasama ko si Wesley—si Wesley na nakilala ko noon. I just felt something...different. The way he moves, the way he acts, his stare—everything about him reminds me of the Wesley I met 9 years ago."Do you need anything?"Nabalik lang ako sa realidad nang marinig ang boses niya. Hindi ko man lang napansin na nasaakin na pala ang atensyon niya."N-No...I'm good," Saad ko, tumango naman siya bilang sagot."Breakfast is ready—I cooked Olivier salad and beef stroganoff." Aniya at inilagay sa hapagkainan ang pagkaing hinanda niya.Naamoy ko naman ang isang pamilyar na pagkain—halos anim na taon na ang nakakalipas nang huli kong makita ang potaheng ito—at si Wesley mismo ang nagluto ng pagkain iyon. It's a Russian cuisin

ESCAPE Ramdam ko ang pamamaga ng mata ko nang magising ako. Hula ko ay wala pa atang isang oras ang tulog ko dahil magdamag na mulat ang mga mata ko.At kasalanan lahat nang yon ni Wesley kung bakit wala akong maayos na tulog.Nang lingunin ko siya ay mahimbing pa rin ang tulog nito, para bang komportableng-komportable siya. Kahit antok na antok na ako ay wala akong nagawa kung hindi bumangon mula sa pagkakahiga dahil rinig ko ang boses sa labas ng cabin namin, kaya naman na pagdesisyunan kong lumabas."Good morning, Madam." Nagulat na lang ako nang biglang sumulpot sa harap ko ang babaeng naghatid samin sa cabin kagabi. Mukhang kanina pa ito nasa labas."G-good morning," Balik na bati ko sa kanya."The ferry has now arrived in Olbia, but feel free to go to the lobby for breakfast," Malaking ngiting sabi nito."Okay...thank you," Saad ko. Pagkatapos magpaalam sa akin nang babae ay bumalik na rin ako sa loob para gisingin si Wesley. Wala na kaming oras para mag breakfast. Baka hinihi

BE A WIFE AGAINAgad kong binawi ang kamay ko mula sa kanya at lumayo. "A-Ano...ah...""Where am I? What am I doing here?" Sunod sunod niyang tanong sakin. "...and who are you?"Agad akong napamasid dahil sa huling tanong niya. "H-Ha?" Tanong ko rito dahil baka na bibingi lang ako. "I ask, who are you?" Ulit niya. "Fuck!" Mura nito at biglang napahawak na lang sa sariling sentido."A-Are you okay? What happened?" nag-aalalang tanong ko sa kanya pero patuloy pa rin ang pagdaing niya."Don't. I'm fine," pigil niya sakin nang ambang hahawakan ko ang kamay niya. Agad namn akong lumayo dito. "Tell me, where are we? And who are you?" muling tanong niya sakin. Napahinto naman ako.Anong nangyari sa kanya? Bakit hindi niya ako makilala? …hindi bilang asawa niya pero bilang Isabella? Huwag mong sabihing..."D-Don't you...don't you remember me?" nag-aalinlangan kong tanong sa kanya."No," deretsong sagot nito.'Ano bang ginawa ni Leon sa kanya? Bakit nawalan nanaman siya nang-alala? '"I don't

TEMPTATION "What do you mean?" Tanong ni Wesley sa kanya."You are her lost husband—""Leon! Ano ba!" Pigil ko sa kanya."What? I was trying to help you here! If you're not going to tell him now, then when?" Iritableng sagot nito. Napa-sabunot na lang ako sa sarili kong buhok dahil sa sinabi niya."Hindi mo ako kailangan pangunahan! Ako ang magsasabi sa kanya!""I know! But we don't have enough time!" "But—" napahinto na lang ako nang marinig ang mga taong nagkakagulo sa labas."Fuck!" Rinig kong mura ni Leon kaya naman muling nabalik ang tingin ko sa kanya. Pero nagulat na lang ako nang bigla siyang lumapit kay Wesley at walang sabing tinapalan ng panyo ang bibig at ilong nito.Nagpumiglas si Wesley pero kinalaunan ay nanghina rin."Leon!" Gulat na tawag ko sa kanya. Pero hindi man lang ako nito nilingon. Bigla niya na lang binuhat si Wesley na wala nang malay sa braso niya."Let's go! We have to go now before they see us!" Tawag niya sakin. Sa sobrang kaba ko ay wala na akong nagaw

OURSHanggang makarating kami sa parking lot ay tahimik pa rin si Kio. Hindi niya man lang ako kinikibo."Kio...si Chelsea—""That's not what I want to talk about," putol niya sa sasabihin ko at binuksan ang sasakyan."Eh, bakit pala nandito ka?""I have something important to talk with you about your husband," aniya, at tinulak ako paupo sa passenger seat."Argh!" daing ko. "Fasten your seatbelt," utos niya sakin nang makapasok siya sa loob ng sasakyan. Hindi ko pa man nailalagay ang seatbelt ko nang simulan niyang paandarin ang sasakyan."Sandali!"...Nang makarating kami sa bahay na tinutuluyan ko ay hindi man lang sinagot ni Kio ang mga tanong ko kung anong tungkol kay Wesley ang tinutukoy niya."May bago na bang balita sa pinapa-imbestigahan niyo ha? Bakit kailangan mo pang pumunta dito?" tanong ko sa kanya nang makapasok kami sa loob nang bahay."Yes, and they confirmed to me the other day that there's no clear evidence that he was involved in any plane crash. Hindi ko lang mas

NEW MISSION Nang maghapon ay napagdesisyunan kong lumabas ng bahay. Para kasi akong na de-drain kung mananatili lang ako sa bahay nang mag-isa. Atsaka kailangan ko ring maglibot-libot dahil baka sakaling makakuha ako nang bagong impormasyong tungkol sa pamilya ni Nikolai. Sikat na ang pamilya nila pagdating sa business, pero hindi pa rin ganoon kadali makasagap nang impormasyon pa tungkol sa kanila. Isa sa mga unang pinuntahan ko ay ang sikat na Colosseum. Maraming tao dito dahil siguro weekend rin. Base sa mga impormasyon na binigay sakin ni Leon, ay may pagmamayari daw silang lugar malapit sa Colosseum. Pero hindi ko naman alam kung saan banda. Habang naglalakad ay namataan ko ang isang pamilyar na pigura. "Chelsea?" tawag ko rito. Agad naman siyang lumingon nang marinig ako. "Ligaya." "Nandito ka pala. Nag gagala ka ba?" tanong ko sa kanya at lumapit sa gawi niya―mukha naman kasing wala siyang kasamang iba. "Ahm, naghahanap lang ako nang info para sa gaganapin na cooking

CHERRYNang makauwi ako sa bahay ay naabutan ko na sila Oliver at Charlie―hinatid daw sila ng driver ni Keefer kaninang umaga.At kahit ayokong pumasok sa trabaho dahil baka makita ko lang siya—wala akong nagawa kung hindi ayusin ang sarili ko dahil tumawag si Maam Asarie at hinahanap ako—gusto niya daw akong makausap—wari ko ay magtatanong siya tungkol sa nangyari kagabi."Oh gosh, Cherry. Good thing you're here," salubong sakin ni Ma'am Asarie ng makapasok ako sa loob ng restaurant."Good morning po, ma'am. May kaylangan po ba kayo sakin?" tanong ko kahit na alam ko ang pakay niya."Yes, dear, I just want to know what happened after you left last night—I mean, until now hindi ko pa rin matawagan si Keefer. I'm just worried about him. Kasama mo ba siya kagabi?" sunod sunod na tanong niya sakin."Ah yes po, ma'am. Nakauwi naman po ng ligtas si Sir Keefer sa bahay niya. Huwag po kayong magalala," pangaalo ko sa kanya kahit ang totoo naman ay kasama ko pang natulog nag anak niya."Oh go

CHERRYTahimik lang ako habang pinapanood si Ruby na magtimpla ng kape. Yes, Ruby, Keefer's fiancée.Parang gusto kong sabunutan ang sarili ko matapos kong malaman ang tungkol sa kanya. I just slept with someone's man!"Here's your coffee," aniya, and inilagay sa harap ko ang isang ng tasang kape. Napalunok naman ako ng makita iyon. "I didn't put any poison in there if that's what you're thinking," saad niya na ikinagulat ko.Pilit na lang akong ngumiti sa kanya bago inumin ang kapeng binigay niya.Isa lang talaga ang pinagtataka ko kay Ruby—bakit sobrang kalmado niya matapos niyang makita ang isang babae katabing matulog ang nobyo niya? Totoo kayang fiance siya ni Keefer? O baka naman nakikipagbiruan lang siya?Pero kasi pamilyar ang boses niya sakin. Naalala ko siya iyong narinig kong kausap ni Keefer sa office―kaya talagang posible na fiance siya ni Keefer."You must be curious why I'm acting like this—you probably expect that I will throw a rage after I saw you sleeping with my fi

CHERRY Ramdam ko ang pag-init ng buong katawan ko nang nanatiling nakadikit ang labi niya sa akin. Wala sa sariling napakapit ako sa buhok niya upang mas lalong palalimin ang halik niya sa akin. Siguro ay malakas na rin ang tama ng alak sa katawan ko kaya hindi na ang sisink in sa utak ko kung anong ginagawa naming dalawa. Halos habulin na namin ang paghinga ng maghiwalay ang mga labi namin. Akala ko ay doon na mahihinto iyon hanggang sa muli niyang abutin ang labi ko at marahan akong hinalikan. "Wait!" tapik ko sa kanya para pigilan siya. "Someone...might see us here," saad ko at inilibot ang paningin ko sa paligid. Kaming dalawa lang naman ang nandidito pero hindi pa rin ako mapakali na baka may ibang makakita sa amin. Kahit medyo may tama na ako ay hindi pa rin maalis sa isip ko iyon. "Then do you mind coming with me?" tanong niya at inabot ang kamay sakin. Napatitig naman ako doon bago iyon kunin. Sabay kaming lumabas ng rooftop at pumuntang parking lot―pinagbuksan ni

CHERRY Tahimik kong pinahiran ng ointment ang nagdudugong kamay ni Keefer, habang siya ay malayo lang ang tingin sa akin. Nandito kami ngayon sa taas ng rooftop―nag papahangin at nag babakasakali na baka lumamig ang ulo niya. Buti na lang ay napakiusapan ni Maam Asarie ang mga media na huwag nang maglabas ng anumang pahayag ukol sa nangyari kanina. But knowing paparazzi, panigurado akong ilalabas at ilalabas nila ang balita patungkol dito. "Are you good?" biglang tanong niya sakin. "Tss. Sarili mo dapat ang tinatanong mo, hindi ako," inis kong sagot sa kanya. "Ano bang pumasok sa kokote mo at sinapak mo yung reporter? Hindi mo ba naisip yung pwede mangyari pag ginawa mo yon? Lalo na sa mommy mo?" "Ngayon ko lang naisip niyan. Earlier, all I could think about was how I could get you away from those reporters. I could barely think about what's going to happen after I punch that asshole," ika niya na nagpahinto sakin. Why would he feel something like that towards me? Nagiwas na

CHERRY Tahimik lang ako sa isang sulok habang pinapanood ang iba na magsaya. Umalis kasi si Keefer dahil may isang businessman gustong kumausap sa kanya. Sila Ma'am Asarie naman ay busy sa pag-entertain sa mga guest. At dahil wala naman akong ka-close na kilala dito ay nagtatago na lang ako sa isang sulok. May mga media pa rin kasi sa loob ng venue. Mahirap na at baka may makakita sa akin. "Drinks maam." saad ng isang waiter at inabutan ako ng isang baso ng alak. Hindi ko sana iyon tatanggapin dahil nakatatlong baso na ako, pero wala akong nagawa nang maabot niya na iyon sa akin. Napabuga na lang ako sa hangin bago inumin iyon. Medyo masakit na sa tyan dahil hindi na ako sanay uminom, pero buti na lang ay hindi pa nanlalabo ang paningin ko. Ibig sabihin ay wala pa akong tama. 'Goods pako-' Parang huminto ang buong paligid ko ng maramdaman kong sumabit ang heels ko sa damit ko. Akala ko ay tuluyan na akong matutumba mula sa pagkakatayo nang biglang may matigas na braso ang suma

CHERRY Nang makarating kami sa venue ay halos lumuwa ang mga mata ko kung gaano kaenggrande ang ayos ng labas. Oo, labas ng venue, pano nalang sa loob? Alam ko naman na bongga ang magiging selebrasyon pero hindi ko naman inakala na ganito ka bongga, walang wala kaysa sa naiisip ko. Ganito siguro pag mahal ng lalaki ang babae, gagawin lahat para maipakita ang pagmamahal sa asawa. "You good? We have to go inside," agaw ni Sir―Keefer sa atensyon ko. Tumango naman ako sa kanya bago niya ako alalayan papasok sa loob. Halos huminto ang paghinga ko nang maramdaman ko ang pagpulupot ng kamay niya sa bewang ko. At tuluyan na ngang lumuwa ang mata ko ng makarating kami sa loob. This is a one-day event! Pero hindi mo maiisip yun dahil sa sobrang engrande ng ayos. Nagulat naman ako ng biglang may mag-flash mula sa paligid. Media? Bakit may media? "You have to walk on a red carpet," rinig kong kausap ng lalaki kay Keefer. Bigla naman akong nakaramdam ng kaba nang makita ko kung gaano karami