Novels by MsAgaserJ

TOGETHER? "Merda..." rinig kong mahinang bulong ng ama ni Wesley. "What are you doing here?" tanong niya rito. "I’m here to get my wife back," madiin niyang saad sa ama. "What are you talking about? There’s no—" "Stop playing with your games, Dad. I’m tired. I’m tired of obeying you and letting you decide what’s good for me," Aniya. Halatang nagulat ang ama niya dahil sa naririnig mula sa kanya. "Nicolai... what are you saying? I’m doing everything for you, and this is how you’ll talk to me?" galit na tanong niya sa anak. "No, Dad. You’re doing all of this for your own gain. Ever since Mom died, all you could think about is how other people would look up to you. Now you’re up there—why do you have to interfere with me? Why can’t you just leave me in peace?!" Namuo ang katahimikan sa buong paligid. Hindi nakasagot ang ama ni Wesley sa tanong niya. "Since I was a child, I have done nothing but obey all your commands. I did nothing but be a good son to you. But can you blame me if

THE REVELATION "Why are you doing this? What do you need from us!?" naluluhang tanong ko rito. Muli siyang ngumisi sakin. "Isn't that a simple question to answer? Even you can answer that question," he teases. "Anyways, I just want my son back. If you will leave him alone—I can set you free." "No! So you can manipulate him again? I'm not going to let that happen!" "Oh shut up! He's my son―he needs to obey what I've told him," nakangiting saad niya pero halata ang pagka-iritable sa mukha nito. "I will just ask the question back to you. What do you need from him? Money? That's not a problem; I can—" "Asshole!" galit na putol ko sa kanya. "I don't need money from you nor from him! I need him—our kids need him!" "Ah, yah. About that," aniya at naglakad papalapit sakin. "That's the biggest mistake he ever made―everything that happened between you and him is just a mistake." "W-What do you mean?" takang tanong ko sa kanya. "Are you sure you want to hear? Because you know—" "Shut

MYSTERY "Answer me... Why don't they know me?" muling tanong niya sakin. Napaiwas na lang ako ng tingin dahil hindi ko magawang sagutin ang tanong niya. "Why—" Naputol na lang ang sasabihin niya ng makarinig kami ng ingay sa labas. "¡No! ¡Estás invadiendo mi casa!" rinig kong sigaw ng landlord mula sa labas mismo ng pinto namin. "Stai zitto!" sigaw ng hindi pamilyar na boses ng lalaki. Bago namin mapagtanto ang nangyayari ay bigla na lang bumukas ang pinto, dahilan ng pagkagulat naming dalawa. Agad akong hinatak ni Wesley papunta sa likuran niya. "W-Wes..." natatakot na tawag ko sa kanya. "Stay there," seryosong saad niya habang nasa lalaki pa rin ang tingin. "Signorino, ti stavamo cercando, dove sei stato?" ngising saad ng lalaki kay Wesley. "I don't know what you're talking about. Who are you? What do you need from us?" sunod sunod na tanong niya dito. "Signorino, don't make this too hard for us. Senyor will kill us if you won't come back home now," ani to at tumingin saki

A FATHERED "Bienvenido a España." Nakangiting bati samin nang mga crew bago kami makalabas ng cruise ship. Matapos ang ilang araw na byahe ay nakarating na rin kami sa aming paroroonan. "Careful," Alalay ni Wesley sakin. Ewan ko ba sa lalaking 'to, parang mas lalo siyang naging sweet matapos ang ilang araw na magkasama kami sa barko. Bumabalik tuloy ang mga alaala ko noong magkasama kami—kung makaarte kasi siya ngayon ay hindi mo maiisip na nawalan nanaman siya nang alaala."We're going to ride the bus to get to the apartment. Is that okay?" Tanong ko sa kanya, mukhang pagod na kasi siya."Yes," sagot niya.Bago pa kami makarating sa Spain ay nakatanggap ako ng mensahe kay Kio tungkol sa lugar na tutuluyan namin ni Wesley—buti na lang ay hindi kalayuan iyon dito. Mula sa pinagbabaan namin hanggang sa makarating kami sa apartment ay inabot lang ng sampung minuto ang byahe kaya naman agad kaming nakarating. Nakausap ko ang landlord ng apartment, at ang sabi nito ay wala na kaming kail

HUSBAND?Dahan dahan kong iminulat ang mga mata ko nang may maramdaman akong kakaiba sa paligid ko...hindi...sa katawan ko...parang may kakaiba sa katawan ko."Good morning." Rinig kong bati sakin nang isang baritong boses. Ganoon na lang ang gulat ko nang makita si Wesley sa harap ko."W-What are you doing?" Gulat kong tanong sa kanya ng makita ang kamay niya sa bewang ko."What? Is there something wrong if I hold my wife here?" Pilyong tanong niya at marahang pinisil iyon. Hindi naman ako makasagot dahil hindi ko alam kung ano ang isasagot sa kanya. Baka kasi pag humindi ako dito ay maghinala siya sa akin.Nakagat ko na lang ang ibabang labi ko."N-No..." Pikit matang sagot ko sa kanya."Good, now stand up because I'm done cooking our breakfast—we should eat," Aya niya sakin. Doon lang ako nakahinga nang maluwag nang bumitaw siya sa akin at bumangon sa kama. Kahit nanlalambot ang katawan ko ay pinili ko paring tumayo at sinundan siya.Nang makarating kami sa kusina ay puro pagkaing

HUSBAND AND WIFE Tulad ng sabi ni Kio, matagal ang naging byahe mula Oblia papuntang spain—mukhang aabutin nang araw bago kami makarating doon. Hindi ko naman maiwasang hindi panoorin si Wesley na abalang nagluluto sa kusina. Habang tinititigan ko siya ay pakiramdam ko ay kasama ko si Wesley—si Wesley na nakilala ko noon. I just felt something...different. The way he moves, the way he acts, his stare—everything about him reminds me of the Wesley I met 9 years ago. "Do you need anything?" Nabalik lang ako sa realidad nang marinig ang boses niya. Hindi ko man lang napansin na nasaakin na pala ang atensyon niya. "N-No...I'm good," Saad ko, tumango naman siya bilang sagot. "Breakfast is ready—I cooked Olivier salad and beef stroganoff." Aniya at inilagay sa hapagkainan ang pagkaing hinanda niya. Naamoy ko naman ang isang pamilyar na pagkain—halos anim na taon na ang nakakalipas nang huli kong makita ang potaheng ito—at si Wesley mismo ang nagluto ng pagkain iyon. It's a Russian cuis

CHERRYNang makauwi ako sa bahay ay naabutan ko na sila Oliver at Charlie―hinatid daw sila ng driver ni Keefer kaninang umaga.At kahit ayokong pumasok sa trabaho dahil baka makita ko lang siya—wala akong nagawa kung hindi ayusin ang sarili ko dahil tumawag si Maam Asarie at hinahanap ako—gusto niya daw akong makausap—wari ko ay magtatanong siya tungkol sa nangyari kagabi."Oh gosh, Cherry. Good thing you're here," salubong sakin ni Ma'am Asarie ng makapasok ako sa loob ng restaurant."Good morning po, ma'am. May kaylangan po ba kayo sakin?" tanong ko kahit na alam ko ang pakay niya."Yes, dear, I just want to know what happened after you left last night—I mean, until now hindi ko pa rin matawagan si Keefer. I'm just worried about him. Kasama mo ba siya kagabi?" sunod sunod na tanong niya sakin."Ah yes po, ma'am. Nakauwi naman po ng ligtas si Sir Keefer sa bahay niya. Huwag po kayong magalala," pangaalo ko sa kanya kahit ang totoo naman ay kasama ko pang natulog nag anak niya."Oh go

CHERRYTahimik lang ako habang pinapanood si Ruby na magtimpla ng kape. Yes, Ruby, Keefer's fiancée.Parang gusto kong sabunutan ang sarili ko matapos kong malaman ang tungkol sa kanya. I just slept with someone's man!"Here's your coffee," aniya, and inilagay sa harap ko ang isang ng tasang kape. Napalunok naman ako ng makita iyon. "I didn't put any poison in there if that's what you're thinking," saad niya na ikinagulat ko.Pilit na lang akong ngumiti sa kanya bago inumin ang kapeng binigay niya.Isa lang talaga ang pinagtataka ko kay Ruby—bakit sobrang kalmado niya matapos niyang makita ang isang babae katabing matulog ang nobyo niya? Totoo kayang fiance siya ni Keefer? O baka naman nakikipagbiruan lang siya?Pero kasi pamilyar ang boses niya sakin. Naalala ko siya iyong narinig kong kausap ni Keefer sa office―kaya talagang posible na fiance siya ni Keefer."You must be curious why I'm acting like this—you probably expect that I will throw a rage after I saw you sleeping with my fi

CHERRY Ramdam ko ang pag-init ng buong katawan ko nang nanatiling nakadikit ang labi niya sa akin. Wala sa sariling napakapit ako sa buhok niya upang mas lalong palalimin ang halik niya sa akin. Siguro ay malakas na rin ang tama ng alak sa katawan ko kaya hindi na ang sisink in sa utak ko kung anong ginagawa naming dalawa. Halos habulin na namin ang paghinga ng maghiwalay ang mga labi namin. Akala ko ay doon na mahihinto iyon hanggang sa muli niyang abutin ang labi ko at marahan akong hinalikan. "Wait!" tapik ko sa kanya para pigilan siya. "Someone...might see us here," saad ko at inilibot ang paningin ko sa paligid. Kaming dalawa lang naman ang nandidito pero hindi pa rin ako mapakali na baka may ibang makakita sa amin. Kahit medyo may tama na ako ay hindi pa rin maalis sa isip ko iyon. "Then do you mind coming with me?" tanong niya at inabot ang kamay sakin. Napatitig naman ako doon bago iyon kunin. Sabay kaming lumabas ng rooftop at pumuntang parking lot―pinagbuksan ni

CHERRY Tahimik kong pinahiran ng ointment ang nagdudugong kamay ni Keefer, habang siya ay malayo lang ang tingin sa akin. Nandito kami ngayon sa taas ng rooftop―nag papahangin at nag babakasakali na baka lumamig ang ulo niya. Buti na lang ay napakiusapan ni Maam Asarie ang mga media na huwag nang maglabas ng anumang pahayag ukol sa nangyari kanina. But knowing paparazzi, panigurado akong ilalabas at ilalabas nila ang balita patungkol dito. "Are you good?" biglang tanong niya sakin. "Tss. Sarili mo dapat ang tinatanong mo, hindi ako," inis kong sagot sa kanya. "Ano bang pumasok sa kokote mo at sinapak mo yung reporter? Hindi mo ba naisip yung pwede mangyari pag ginawa mo yon? Lalo na sa mommy mo?" "Ngayon ko lang naisip niyan. Earlier, all I could think about was how I could get you away from those reporters. I could barely think about what's going to happen after I punch that asshole," ika niya na nagpahinto sakin. Why would he feel something like that towards me? Nagiwas na

CHERRY Tahimik lang ako sa isang sulok habang pinapanood ang iba na magsaya. Umalis kasi si Keefer dahil may isang businessman gustong kumausap sa kanya. Sila Ma'am Asarie naman ay busy sa pag-entertain sa mga guest. At dahil wala naman akong ka-close na kilala dito ay nagtatago na lang ako sa isang sulok. May mga media pa rin kasi sa loob ng venue. Mahirap na at baka may makakita sa akin. "Drinks maam." saad ng isang waiter at inabutan ako ng isang baso ng alak. Hindi ko sana iyon tatanggapin dahil nakatatlong baso na ako, pero wala akong nagawa nang maabot niya na iyon sa akin. Napabuga na lang ako sa hangin bago inumin iyon. Medyo masakit na sa tyan dahil hindi na ako sanay uminom, pero buti na lang ay hindi pa nanlalabo ang paningin ko. Ibig sabihin ay wala pa akong tama. 'Goods pako-' Parang huminto ang buong paligid ko ng maramdaman kong sumabit ang heels ko sa damit ko. Akala ko ay tuluyan na akong matutumba mula sa pagkakatayo nang biglang may matigas na braso ang suma

CHERRY Nang makarating kami sa venue ay halos lumuwa ang mga mata ko kung gaano kaenggrande ang ayos ng labas. Oo, labas ng venue, pano nalang sa loob? Alam ko naman na bongga ang magiging selebrasyon pero hindi ko naman inakala na ganito ka bongga, walang wala kaysa sa naiisip ko. Ganito siguro pag mahal ng lalaki ang babae, gagawin lahat para maipakita ang pagmamahal sa asawa. "You good? We have to go inside," agaw ni Sir―Keefer sa atensyon ko. Tumango naman ako sa kanya bago niya ako alalayan papasok sa loob. Halos huminto ang paghinga ko nang maramdaman ko ang pagpulupot ng kamay niya sa bewang ko. At tuluyan na ngang lumuwa ang mata ko ng makarating kami sa loob. This is a one-day event! Pero hindi mo maiisip yun dahil sa sobrang engrande ng ayos. Nagulat naman ako ng biglang may mag-flash mula sa paligid. Media? Bakit may media? "You have to walk on a red carpet," rinig kong kausap ng lalaki kay Keefer. Bigla naman akong nakaramdam ng kaba nang makita ko kung gaano karami