The Cold Billionaire’s Bought Wife
Yuhei is a soft-spoken girl with a shattered past and a family drowning in debt. One night, she is sold through a sealed contract to the most feared billionaire in the city—Elijah Blackwood. A man known for his cold eyes, ruthless heart, and an empire built on power and blood. Their marriage is not born out of love, but out of a transaction that traps her inside a luxurious cage.
As Yuhei struggles to survive inside Elijah’s dangerous world, she begins to uncover the dark secrets behind his wealth and his cruelty. What starts as fear slowly turns into forbidden attraction, obsession, and a love that burns painfully deep. But in a world ruled by betrayal, ambition, and revenge, loving a monster might cost her everything.
In a marriage bought by money and sealed by scars, will love be their salvation—or their destruction?
読む
Chapter: CHAPTER 35 — The Price Of Being TakenYuhei’s POVMay klase ng dilim na hindi basta kawalan ng ilaw.Ito ‘yong dilim na may amoy.May tunog.May alaala.Nang magising ako, una kong naramdaman ang lamig ng bakal sa pulso ko. Hindi masikip, pero sapat para ipaalala sa’kin na hindi ako malaya.Huminga ako nang malalim.Isa.Dalawa.Tatlo.Huwag mag-panic.Ang kisame sa taas ko ay puti—masyadong malinis para sa isang lugar na ginawa para ikulong ang tao. May ilaw na hindi masyadong maliwanag, hindi rin madilim. Sakto lang para hindi ka makatulog nang maayos.Classic.Psychological.“Gising ka na pala.”Boses.Hindi ko kailangang tumingin para malaman kung sino.“Renxiao,” sabi ko, paos pero diretso.Tumawa siya—mahina, parang natutuwa.“Mas gusto ko ‘pag tinatawag mo akong ganyan,” sagot niya. “Parang tayo lang ang may alam ng pangalan ko.”Sa wakas, lumapit siya sa
最終更新日: 2026-01-15
Chapter: CHAPTER 34 — Blood Has MemoryYuhei’s POVMay mga bagay na hindi nahuhugasan ng tubig.Kahit ilang beses mo pang kuskusin ang kamay mo, kahit masugatan na ang balat mo—may bakas na nananatili.Dugo.Hindi ko pa rin maalis sa isip ko ang tunog ng putok.Hindi ko maalala ang mukha niya nang malinaw, pero alam kong bumagsak siya dahil sa’kin.“Self-defense,” sabi nila.Pero kahit anong tawag mo, pareho pa rin ang ending.May taong hindi na humihinga.At ako ang dahilan.Elijah’s POVHindi ako natulog.Hindi dahil sa giyera.Kundi dahil kay Yuhei.Nakatulog siya bandang madaling-araw, pero nanginginig ang katawan niya kahit mahimbing na ang mata.Trauma.Alam ko ‘yon.At kasalanan ko.Kung hindi ko siya isinama, kung hindi ko siya binigyan ng baril—Pero wala nang “kung.”Ang meron na lang ay kung paano ko siya poprotektahan
最終更新日: 2026-01-06
Chapter: CHAPTER 33 — No More Safe PlacesYuhei’s POVMay mga lugar na akala mo ligtas.Hanggang isang araw, gigising ka na lang na wala na pala.Safehouse ang tawag ni Elijah sa lugar na ‘to—isang lumang bahay sa gilid ng bundok, napapalibutan ng puno, tahimik, halos parang abandoned.Pero habang nakaupo ako sa sahig, hawak ang sugat sa braso ko, isang bagay ang malinaw sa isip ko:Wala nang safe.Hindi na ‘to tungkol sa pagtakbo.Hindi na rin tungkol sa pagtatago.May humahabol sa’min—at kahit saan kami pumunta, susunod at susunod sila.“Elijah,” tawag ko habang binabalot niya ulit ang benda. “Hanggang kailan?”Hindi siya sumagot agad.Hindi dahil wala siyang sagot.Kundi dahil ayaw niyang sabihin ang totoo.Elijah’s POVHanggang matapos ko ‘to.Hanggang wala nang humihinga sa mga taong gustong manakit sa kanya.Pero hindi ko pwedeng sabihin ‘yon.“Kailangan nat
最終更新日: 2026-01-05
Chapter: CHAPTER 32 — Collision Of ShadowsYuhei’s POVHindi ako nakatulog.Hindi dahil sa ingay ng alon sa labas ng hotel, kundi dahil sa presensya niya sa loob ng kwarto—kahit hindi kami magkatabi.May distansya pa rin.Isang kama ang pagitan namin.Isang digmaan ang nasa gitna.Naririnig ko ang paghinga niya. Mabagal. Kontrolado. Parang laging handa.“Hindi ka ba talaga matutulog?” tanong ko sa dilim.Tumigil ang paghinga niya sandali.“Hindi hangga’t hindi ako sigurado na safe ka,” sagot ni Elijah.Napangiti ako nang bahagya.Hindi sweet.Hindi romantic.Pero totoo.Elijah’s POVHindi ako nagbiro.Hindi ako makatulog kapag alam kong may mga aninong gumagalaw sa paligid niya.Renxiao doesn’t threaten twice.He strikes once—hard.At ngayong alam niyang magkasama kami—Mas lalo siyang magiging marahas.“Yuhei,” sabi ko, mababa a
最終更新日: 2026-01-04
Chapter: CHAPTER 31 — StormbreakerYuhei’s POVTahimik ang bayan ng Batangas—ngunit para sa akin, hindi na ito katahimikan.May pakiramdam akong may paparating. Hindi takot lang… mas mabigat, parang ulan na bago pa man dumating ay dama mo na sa balat.Naglakad ako pauwi mula sa bookstore. Ang gabi ay malamig, may amoy ng dagat at pinagmumultuhan ng alaala ng mansyon.Tumigil ako sa gilid ng kalsada. Tiningnan ko ang paligid. Wala. Wala nang tao. Wala nang sasakyan.Pero may naramdaman akong presensya—isang tunog ng yabag sa dilim.Tumayo ako nang tuwid. Hawak ang bag sa harap ko. “Sino ka?” bulong ko.Walang sagot.Tumalikod ako, tatakbo palabas sa liwanag ng poste, pero isang kamay ang humarang.Mabilis. Malakas. At sa sandaling iyon, nakita ko ang mukha niya.Renxiao.Zhou Renxiao’s POVNakita ko siya—nag-iisa. Walang gu
最終更新日: 2026-01-02
Chapter: CHAPTER 30 — Quiet Wars And Silent PromisesYuhei’s POVMay mga laban na hindi sinisigawan.Walang baril. Walang dugo. Walang sigawan sa gitna ng ulan.Pero mas masakit.Mas nakakapagod.Mas matagal gumaling.Ito ang klase ng digmaan na araw-araw mong kinakaharap mag-isa—kahit napapalibutan ka ng tao.Tatlong linggo na mula nang umalis ako sa mundo ni Elijah.At sa tatlong linggong ‘yon, mas marami akong natutunan tungkol sa sarili ko kaysa sa buong panahong kasama ko siya.Hindi dahil masama siya.Kundi dahil masyado kaming nasanay sa ideya ng “kami” na nakalimutan ko kung sino ako kapag wala siya.Yuhei’s POVLumipat ako sa Batangas.Hindi beach. Hindi resort.Isang tahimik na bayan na parang nakalimutan ng oras.May maliit na inuupahang bahay—lumang kahoy, may bitak ang bintana, at laging may amoy ng dagat kahit hindi ko naman nakikita ang dagat.Perfect.Di
最終更新日: 2026-01-01
Bound by His Promise
Rhea Santos thought she had it all a stable job as a marketing executive, a loving boyfriend, and a future she’d already planned in her head.
But one night shattered everything.
After catching her boyfriend cheating, Rhea swore never to cry again. She wanted closure, not revenge.
Until a mysterious stranger began sending her messages:
“You don’t deserve tears, Ms. Rhea. You deserve revenge.”
She ignored them until she met her new CEO, Lucas Monteverde.
Cold. Powerful. Mysterious.
And he knows more about her pain than he should.
As Rhea gets pulled into Lucas’s world of secrets, contracts, and dangerous passion, she begins to question:
Was he sent to save her…
or to destroy her completely?
読む
Chapter: CHAPTER 77 — THE PITJAKE’S POVAng unang naramdaman ko ay bigat.Hindi sakit agad—kundi yung pakiramdam na parang may mundo na bumagsak sa dibdib ko.Bumagsak ako sa malamig na bakal, humaginit ang likod ko, at nawalan ako ng hangin sa baga. Napahiga ako sa dilim, pilit humihinga, pilit inuunawa kung buhay pa ba ako.“Rhea—” paos kong tawag.Walang sagot.Sa halip, may tunog ng gumagalaw na mekanismo. Parang malalaking pader na nagsasara. Then a low hum—electric.Unti-unting umilaw ang paligid.At doon ko nakita kung nasaan ako.Isang hukay.Hindi lupa—bakal, reinforced steel, parang underground arena. Walang bintana. Walang pintuan. Tanging pader na mataas at kisame na may mga ilaw na parang mata.Nakaupo ako sa gitna ng isang kulungan.At sa paligid ko—Mga marka.Dugo. Gasgas. Basag na bakal.Hindi ako ang una.“Fuck…” bulong ko.Tumayo ako kahit ma
最終更新日: 2026-01-15
Chapter: CHAPTER 76 — EXTRACTIONRHEA’S POVTahimik ang mundo bago sumabog.Yung klase ng katahimikan na alam mong panandalian lang—parang huling hinga bago ka lunukin ng dilim.Nakatayo kami sa gilid ng lumang access road, halos kainin na ng damo at hamog. Sa harap namin, nakatago sa pagitan ng bundok at kakahuyan, ang black site na sinasabi ni Lucas.Walang pangalan.Walang ilaw sa labas.Pero ramdam mo—may mali.“This is it,” bulong ko.Jake adjusted his gear beside me, jaw clenched. Hindi siya nagsasalita, pero ramdam ko ang galit na kinikimkim niya. Galit na pinipilit niyang gawing lakas.Lucas checked the drone feed.“Two guards on the east,” sabi niya.“Rotational. Blind spot every ninety seconds.”Tumango ako.“Ninety seconds is all we need.”O so I told myself.JAKE’S POVEvery step forward felt like I was walking into a trap.Pero kahit ganon—kahit anong
最終更新日: 2026-01-10
Chapter: CHAPTER 75 — FAULT LINESRHEA’S POVHindi lahat ng sugat dumudugo.Yung iba, tahimik lang na bumubuka sa loob.Tatlong oras na mula nang mawala si Mia.Tatlong oras na walang solid lead.Tatlong oras na unti-unting bumibigat ang hangin sa safehouse.Lucas was buried in screens.Jake was sharpening silence into anger.At ako?Ako ang dahilan kung bakit nagkaganito.“Say something,” biglang sabi ni Jake, boses mababa pero may panginginig.“Anything.”Huminga ako nang malalim.“Kapag nagsalita ako ngayon,” sabi ko, “may masasabi akong pagsisisihan.”“That’s already happening,” sagot niya.JAKE’S POVShe was pulling away.I saw it.That look—yung parang pinipilit mong maging bakal kasi kapag naging tao ka, babagsak ka.“You don’t get to do this alone,” sabi ko.“Hindi ka nag-iisa dito.”Rhea didn’t look at me.“Hindi ko hinihi
最終更新日: 2026-01-10
Chapter: CHAPTER 74 — THE PRICE OF REFUSALRHEA’S POVMay mga desisyon na hindi mo kailangang sabihin nang malakas.Ramdam na agad ng mundo kapag tumanggi ka.Pagbalik namin sa safehouse, walang nagsalita agad. Hindi dahil wala kaming sasabihin—kundi dahil alam naming may darating na kapalit.Adrian Vale didn’t wait for answers.He punished hesitation.“Lock all channels,” sabi ni Lucas habang mabilis na nagta-type.“Something’s off.”Jake was pacing.“He won’t hit us head-on,” sabi niya.“He’ll take something we can’t afford to lose.”I sat down slowly.“I already chose,” sabi ko.They both looked at me.“I’m not aligning with him,” dagdag ko.“Even if it costs.”LUCAS’ POVThe first hit came quietly.Not an explosion.Not a threat.A retraction.Three major outlets pulled their support stories simultaneously.Then—Emails.
最終更新日: 2026-01-06
Chapter: CHAPTER 73 — TERMS OF ENGAGEMENTRHEA’S POVHindi siya nagmamadali.Iyon ang unang napansin ko.Si Adrian Vale ay nakatayo sa gitna ng abandonadong financial district na parang bisita lang sa isang pribadong gallery—hands relaxed, posture open, walang bahid ng takot. Parang alam niyang kahit anong mangyari, siya ang may hawak ng oras.“Relax,” sabi niya, tinapik ang hangin.“Hindi ito ambush.”Jake didn’t lower his guard.“That’s what you said before,” malamig niyang sagot.Adrian smiled.“And you survived.”I stepped forward before Jake could say anything else.“So,” sabi ko, “eto na ba yung part na mag-aalok ka?”Adrian’s eyes flicked to me—curious, assessing.“You catch on fast,” sabi niya.“That’s rare.”JAKE’S POVI didn’t like the way he looked at her.Like she was a variable he hadn’t calculated yet—and that excited him.“You hurt someone innocent,”
最終更新日: 2026-01-05
Chapter: CHAPTER 72 — THE HUNTERJAKE’S POVHunters don’t announce themselves.They study.They wait.They learn how you breathe before they decide where to cut.Adrian Vale wasn’t reckless enough to strike right after Chapter 71.Hindi siya ganung klase.He liked patterns.Which meant—habang busy ang mundo kay Rhea, busy rin siyang nagmamapa ng paligid namin.I felt it in my bones.“You feel that?” tanong ko kay Lucas habang tinitingnan ang surveillance feeds.Lucas didn’t look up.“Yes.”Rhea was across the room, calm, scrolling through reports like walang nangyayari.“She’s too exposed,” sabi ni Lucas.“And that’s exactly why he’ll come in sideways.”I checked exits.No alarms.No breaches.That’s what scared me.RHEA’S POVKapag matagal kang hinahabol, natutunan mong pakinggan ang instinct mo.At sa sandaling ‘yon—
最終更新日: 2026-01-04
ログイン
