Novels by Darkvain

Xylophone Amaranth POVNakatingin ako ngayon sa dalawang bata na naglalaro sa buhangin ng dagat. Si Aureus at si Lumina – ang aking mga kambal na lalaki at babae. Limang taon na sila ngayon at sila na ang buhay ko. Hindi ko akalain na makakaya kong palakihin sila mag isa pero dahil sa tulong ng mga tao dito sa Siargao, naging maayos naman ang lahat.Ang araw ay masyadong maaraw ngayon pero hindi sila napapagod. Nagtatabunan sila ng buhangin at gumagawa ng maliliit na kastilyo. Minsan ay nagtatawanan sila at minsan naman ay nag-aaway pero hindi naman sila nagtatagal dahil mahal na mahal nila ang isa’t isa.Bumaba ako mula sa aming maliit na kubo sa tabi ng dagat para dalhan sila ng malamig na tubig. Dala ko rin ang isang maliit na basket na may lamang prutas at sandwich. Alam kong pagod na sila sa paglalaro at kailangan na nilang kumain at uminom.“Mommy! Mommy! Tingnan mo yung kastilyo namin! Sobrang ganda diba?” sigaw ni Lumina habang tumatakbo papunta sa akin. Ang buhok niya ay kula

THIRD PERSON POVLimang taon na ang lumipas mula noong mawala si Xylophone Amaranth Villareal sa buhay ni Zilverius Montecillo. Hanggang ngayon hindi pa rin niya mahanap ang babae at ang anak nilang dapat na isinilang na.Walang bakas, walang pahayag, walang kahit anong impormasyon na makakatulong para mahanap siya. Lahat ng sinusundan nilang lead ay nauuwi lang sa wala.Ang opisina ni Zilver ay nasa ikadalawampu’t limang palapag ng Montecillo Tower. Ngayon naman ay puno ito ng basag na gamit – mga plato, mug, at kahit ang monitor ng kanyang computer ay basag na basag.“WHERE THE HELL IS SHE?! I TOLD YOU TO FIND HER NO MATTER WHAT IT TAKES!” sigaw niya sa kanyang mga tauhan na nakatayo sa harap ng kanyang mesa na natatakot na tumikhim. “FIVE YEARS! YOU’VE BEEN LOOKING FOR HER FOR FIVE YEARS AND YOU STILL HAVE NOTHING TO SHOW ME?!”Si Marcus ang pinakamalapit na kaibigan ni Zilver pero ngayon hindi na rin niya maipagtanggol ang mga tauhan. Nakita niya kung paano lumala ang ugali ng kai

Xylophone Amaranth POVUmalis ako ng Cagayan de Oro ng walang pinag sasabihin. Hindi ko sinabi kahit pa sa mga kaibigan ko dahil baka maibigay pa nila ako kay Zilver. Alam kong hindi niya ako titigilan hangga't hindi niya ako mahanap pero may isang lugar na sigurado akong hindi niya kami makikita ng kaniyang anakAng probinsya ng Siargao doon ako lumaki hanggang sa ako ay labing walong taong gulang. Wala na doon ang mga kamag-anak ko pero may isang lumang bahay na pag-aari pa rin ng pamilya namin doon. Isang maliit na bahay sa tabi ng dagat na hindi na ginagamit mula noong lumipat kami sa lungsod. Alam kong makakapagtago ako doon dahil hindi alam ni Zilver na may ganitong lugar ang pamilya namin.Bumili ako ng tiket ng bus papunta sa Surigao City tapos sakay naman ako ng barko papunta sa Siargao. Habang nasa biyahe ako, hawak ko lagi ang aking tiyan. Isang linggo pa lang ito pero parang nararamdaman ko na ang bata na nasa loob ko. Lagi kong iniisip na kung paano ko ito palalakihin, k

Xylophone Amaranth POV Naglalakad ako ngayon papunta sa opisina ng aking boyfriend na si Zilverius Montecillo mas kilala siya bilang Zilver sa mga kaibigan pero para sa akin siya lagi namang “V” dahil sabi niya yun daw ang tawag na pwede lang gamitin ng taong mahal niya. Tatlong taon na kami magkasama at hindi ako makapaniwala na napakaswerte ko. Isang linggo na akong delay sa regla at kanina lang natapos ang pregnancy test ko positibo. Ngayon dala ko yung resulta at isang maliit na cake na may sulat na 'WE’RE GOING TO BE PARENTS!' para sabihin ko sa kanya ang magandang balita. Ang opisina niya ay nasa pinakamataas na palapag ng Montecillo Tower sa Cagayan de Oro – isang gusali na talagang nakakapagpagulat dahil sobrang laki at sosyal. Habang umaakyat ako sa elevator, hindi ako mapakali sa kaba at saya. Inisip ko pa nga kung paano niya ako pag bubuksan ng pinto, kung mapapansin niya agad na may kakaiba sakin, kung magiging masaya ba siya o matatakot dahil mag kaka-anak na kami.