to.merygraceの小説

Hindi pa rin makapaniwala si Erica kay Elias. Nalilito na siya sa inaasta nito. Pumasok siya sa office nito at agad na kumunot ang kanyang noo.Ano’ng nangyayari sa office nito? Ang dami na namang punit-punit na mga papel sa mahabang sofa. Mayroon din siyang namataan na mga nakakalat na bote ng beer sa center table nito. Ang daming lilinisin! Bakit ang dami namang papel sa mesa nito?Inuna ni Erica kunin ang mga papel sa sofa at niligpit muna iyon. Sa bawat galaw niya ay ramdam niya na may mga matang nakasunod sa kanya. Sa tuwing nililingon niya si Elias ay nahuhuli niya pa itong nakatitig sa kanya pero palagi naman itong umiiwas ng tingin; kung hindi titingin sa kisame ay kay Samuel naman.“Samuel, could you grab me some coffee? Not the stuff from the cafeteria though. I'd really like you to get it from Starbucks. At their farthest branch,” rinig ni Erica ang utos nito kay Samuel.Napakamot sa kanyang ulo si Samuel pero tumayo pa rin ito.“Pwede naman tayong magpadeliver dito, Sir. N

"Tapos ko na pong linisin ang lahat, Sir," wika ni Erica nang malagay niya sa loob ng basurahan ang lahat ng mga kalat na nasa sofa kanina.Nagtataka pa rin siya kung bakit ganoon kadami ang mga kalat na nandoon gayong nung umalis siya ay malinis na ang office nito."Do you want coffee? Or juice, water?" tanong ni Sir Elias mula sa likuran. Saglit itong sinulyapan ni Erica at mabilis siyang lumingon."Sir," nag-aalalang sabi niya. Bakit nag-aalok nito ng kape? Ganito ba ito sa lahat ng mga trabahante rito?Yumuko siya sandali sa kanya at mabilis na tumalikod at naglakad. Ngunit nakakatatlong hakbang pa lang siya ay nagsalita ulit ito."May ipapalinis pa sana ako sa 'yo," dagdag ni Sir Elias.Umubo na naman si Samuel."Saan po, Sir?" tanong ni Erica at inayos na ang kanyang mga panlinis na dala."'Yong banyo sana. Tumae kasi si Samuel doon kanina, ipapalinis ko sana," sagot ni Sir Elias."Tumae ba ako, Sir? Hindi ako pumapasok d'yan sa banyo mo tapos ako pa ang aakusahan mong tumae d'y

Hindi akalain ni Erica na makikita niya ulit ang lalaking nakauna sa kanya. Wala siyang sinabihan kung sino ang ama ng anak niya. Kahit nang tanungin siya ni Lolo ay wala siyang pangalan na maisagot rito.Ngayon lang ulit nagkrus ang landas nila matapos ang dalawang taon. Ito ang pinakahuli niya. Hindi na siya muling sumama kina Sanya dahil nailabas na niya si Lola sa ospital.Apat na buwan bago nalaman ni Erica na buntis siya. Naging mahirap iyon para sa kanya lalo na at siya lang ang may trabaho. Si Lola ay bedridden na. Si Lolo ang nagbabantay rito. Kaya nang mabuntis siya, kahit kabuwanan na niya ay pinapatay pa rin niya ang sarili sa trabaho para may maigastos sa panganganak. Nabaon sila sa utang at hanggang ngayon ay binabayaran pa rin niya iyon.“Clean the mess, why are you standing there?”Napaigtad si Erica nang magsalita ang lalaki. Marahil ay hindi rin siya nakilala nito bilang inanak dahil hindi pa naman sila nagkita.Kinuha niya agad ang mop. Yumuko siya upang kunin ang m

“Sigurado ka na ba dito, Erica? May panahon ka pa para mag back- out,” wika ni Sanya. Kahit naglalagay ito ng lipstick sa labi nito ay nakuha pa nitong lumingon kay Erica.“Wala ng atrasan ‘to, Sanya. Uunahin ko pa ba ang hiya ko kung nag- aagaw buhay na ang Lola ko?” sagot niya.Nasa loob pa silang dalawa ng van kasama ang ibang mga babae. Si Erica lang ang baguhan dito. Lahat sila ay sanay na sanay na sa ganitong buhay. Ito ang unang gabi niya sa sasamahan nitong lakad. Matagal na siyang kinukumbinsi ni Sanya na magtrabaho rito dahil malaki raw ang kinikita pero tumatanggi siya kasi hindi niya kaya na makipagtalik sa ibang lalaki para lang sa pera. At hindi niya akalain na ngayong araw ay kinain lang din niya ang mga sinabi niya.Sumama pa rin siya sa kanila dahil nangangailangan siya ng pera pambayad sa pagpapa- ospital sa Lola niya. Limang araw nang nasa ospital ang Lola niya. Lahat ng ipon nila ay naubos sa mga gamot na binili para rito. Hindi malaki ang sinasahod niya bilang isa