กุนนารา/แม่ลูกหมี 的作品

ตอนพิเศษเข้าหอ ฟางผิงซวน โม่อวี้เฟยฟางผิงซาน จ้าวกุ้ยหลิน เข้าหอ“เฟยเอ๋อร์ เรียกพี่ดัง ๆ สิ” น้ำเสียงแหบพร่าของฟางผิงซวน ที่เขากำลังกระแทกกระทั้นเข้าไปข้างในกายสาวของภรรยาที่เพิ่งจะแต่งงานสะโพกหนาแกร่งขยับเขยื้อน กระแทกกระทั้นเข้าไปอย่างไม่ลดละ สีหน้าของเขาดูบิดเบี้ยว ทว่าเต็มไปด้วยความสุขสม ภายในห้องนอนมีเสียงหวานร้องครางกระเส่า ผสมผสานกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ดังอยู่ในห้องหอสีแดงในยามนี้เตียงนอนสีแดง มีผ้าสีขาวรองคาดกลางเอาไว้ มีรอยจุดเลือดพรหมจรรย์เป็นรอยอยู่บนผ้าสีขาว ฟางผิงซวนไม่เคยแน่ใจอะไรเท่านี้มาก่อน ภรรยาของเขามิเคยเข้าหอกับชายคนนั้น ทว่ายามเขากระแทกกระทั้นเข้าไปขยับสะโพกหนาแกร่งเข้าไปทีไร ภรรยาของเขามักจะส่งเสียงหวานร้องครางออกมา ทำให้เขาจวนเจียนจะแตกซ่านไม่น้อย“อื้อ อ้า” คนตัวเล็กร้องออกมา ยามเมื่อเขาขยับสะโพกซอยถี่ ๆ กายสาวของนางกำลังสั่นระริก เต็มไปด้วยความเสียวซ่านกระสัน พลางสุขล้น ลมหายใจร้อนผะผ่าว บางครั้งก็บางเบาราวกับจะขาดห้วงลงริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้มขบเม้มเข้าหากันแน่น มือเรียวขยำผ้าปูที่นอนจนยับย่น ไม่เรียบเหมือนเช่นเดิม คนตัวโตใบหน้ามีเหงื่อผุดขึ้นมา แผ่นหลัง

ตอนที่ 48 แต่งงานหนึ่งอาทิตย์ต่อมาตระกูลจ้าววันนี้ดูจะคึกคักยิ่งนัก เมื่อจ้าวกุ้ยหลินได้สวมชุดแต่งงานที่ดูหรูหรา งดงามโดดเด่นยิ่งนัก นั่นเพราะเพราะว่าพี่สะใภ้ของนางและกงจู่โจวซู่หนี่ว์ ช่วยกันจัดการชุดแต่งงานให้จ้าวกุ้ยหลินนางไม่รู้จะขอบใจพี่สาวทั้งสองได้อย่างไร เพียงแค่เห็นชุดเจ้าสาวก็ทำให้นางน้ำตาเอ่อคลอเสียแล้ว อีกทั้งยังมีรองเท้าคู่อีกด้วย พี่สะใภ้มอบของให้นางเพิ่มอีก คือกำไลหยกเนื้อมันวาวกระจ่างดูงดงามยิ่งนักจ้าวกุ้ยหลินสาวชุดแต่งงานแล้ว ตอนนี้กำลังถูกจับให้เกล้าผมแล้วก็บรรจงเสียบปิ่นหยก และยังมีผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวเป็นรูปนกคู่อีกด้วย เรียกได้ว่าตื่นเต้นยิ่งนัก ครั้งแรกที่แต่งงานยังไม่รู้สึกตื่นเต้นเช่นนี้สักนิด“หลินเอ๋อร์ ช่างดงามยิ่งนัก” ซูหนี่ว์ชมเปาะเมื่อเห็นเจ้าสาวของฟางผิงซานดูหวานละมุนซ่อนความเผ็ดร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าที่งดงามดูไร้พิษสงใด ๆ“นั่นสิ งดงามยิ่ง” หมิงหลันยิ้มแก้มแทบปริ เมื่อเห็นว่าเจ้าสาวของใครบางคนงดงามเพียงใด ยิ่งคิดว่าคืนนี้จะเกิดอันใดขึ้น เพียงแค่นี้ก็ทำให้หมิงหลันใจเต้นโครมครามเสียแล้ว ใครว่ากงจู่เช่นนางจะเรียบร้อยกันนางแก่นแก้วและยังจับรองแม่ทัพจ้าวเกาเ

ตอนที่ 47 เดินทางพักผ่อนใจหลังจากงานเลี้ยงในคืนนั้นได้เสร็จสิ้นลง ตระกูลฟาง จึงได้พูดคุยว่า จะหาฤกษ์แต่งงานมงคลให้เร็วที่สุด กระนั้นทำให้ฟางผิงซานใจร้อนนัก เขาพูดขึ้นมาว่าอยากจะเร่งงานแต่งให้เร็วที่สุด ยิ่งอาทิตย์ได้ยิ่งดีใหญ่ท่านปู่จึงขบขันไม่น้อยเมื่อเห็นหลานเขยเลือดร้อนอยากจะเข้าหอกับหลานสาวของเขาตัวสั่นเช่นนี้ ทำให้ชายชรารู้สึกเอ็นดูว่าที่หลานเขยเช่นฟางผิงซานยิ่งนัก แม้จะมุทะลุไปบ้างก็ตาม ยังนึกถึงวันที่เคยพร่ำสอนเด็กพวกนี้ได้อยู่เลยเผลอเพียงแค่ไม่กี่ปี ต่างก็เติบโตเป็นหนุ่มเป็นสาว แต่งงานออกเรือนมีลูกกันเสียแล้ว ฟางผิงซานก็คือหนึ่งในลูกศิษย์ที่ท่านราชครูเคยสอนมา ตำแหน่งราชครูมิใช่มีแค่ในวังหลวงเท่านั้น ยังเป็นท่านอาจารย์ใหญ่ในสำนักศึกษาหลวงด้วยเช่นกันในวงสนทนามีเพียงคนผู้หนึ่งที่ยิ้มไม่ออก หัวเราะไม่ได้ นั่นคือท่านอาสาม ที่กำลังปั้นหน้าเสแสร้ง แต่ทว่าภายในใจของเขาดูจะบอบช้ำและเจ็บปวดไม่น้อยจ้าวจินหมิง คิดว่าตนเองนั้นหักห้ามใจแล้ว ที่จะไม่รักหลานสาว แต่ทว่ามันกลับไม่เป็นผลเอาเสียเลย กระนั้นหลานสาวยังอดที่จะเห็นใจท่านอาสามไม่ได้ นางเคยพูดว่าขอให้ท่านอาของนางได้พบรักแท้จริง ๆ เ

ตอนที่ 46 งานเลี้ยงเมืองหลวงรุ่งอรุณรับวันใหม่ ในจวนตระกูลจ้าวดูจะวุ่นวายไม่น้อย เนื่องด้วยตอนเย็นวันนี้ที่จวนจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับลูกชายคนโต และหลานสาวเพียงคนเดียวของตระกูลจ้าว ที่ไม่ได้พบหน้ากันมายี่สิบปีจ้าวหมิงหลัน พี่สะใภ้เดินทางมาถึงจวนนี้ในยามสายของวันแล้ว นางนำชุดที่แสนพิเศษมามอบให้น้องสาวผู้นี้ วันนี้นางมาอยู่เป็นเพื่อนของกุ้ยหลิน เพื่อมารับอาหารมื้อกลางวัน แสนจะอร่อยก็ว่าได้กุ้ยหลินเข้าครัว จัดทำอาหารให้พี่สะใภ้อย่างง่าย ๆ เป็นข้าวผัดแล้วก็มีเพียงแค่ไข่เจียวยัดไส้ด้วยหมูสับกับมะเขือเทศ และอีกจานก็คือมะเขือเทศผัดไข่ กุ้ยหลินอยากจะดูแลพี่สะใภ้ผู้นี้เมื่อมื้อกลางวันได้จบลง สตรีทั้งสองก็ต้องแต่งตัว เพื่อรองานเลี้ยงที่กำลังจะเริ่มขึ้นในอีกแค่ไม่กี่ชั่วยามเท่านั้น และจ้าวหมิงหลัน ต้องการให้จ้าวกุ้ยหลินดูโดดเด่นที่สุดในงาน และให้เป็นที่กล่าวขานกันไปหลายหัวเมือง ว่าหม้ายสาวผู้นี้ช่างมีเสน่ห์เหลือร้ายนัก“กุ้ยหลิน” น้ำเสียงหวานเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นว่าจ้าวกุ้ยหลินสวมชุดสีชมพูอ่อน ปักดิ้นสีแดงเล็ก ๆ เป็นรูปดอกไม้ และดิ้นสีทองนั้นปักเป็นรูปดวงดาว ที่ทอแสงเปล่งประกายวาววับ ทำให้กุ้ยหลิ

ตอนที่ 45 กลืนกินทั้งตัวฟางผิงซวนยังคงรักษาอาการบาดเจ็บอยู่ที่แดนใต้ แผ่นหลังของเขาถูกคนร้ายใช้ดาบแทงเข้ามา โชคดีที่ไม่ถูกจุดสำคัญ เขารักษาตัวมาหลายวัน บาดแผลเริ่มแห้งแล้ว ท่านหมอมอบยาสมานแผล และยาสมุนไพรให้หน้าที่ดูแลคนป่วยตกเป็นของคนงาม หม้ายสาวทรงเสน่ห์ โม่อวี้เฟย แต่ทว่านางงดงามมิได้ดูด้อยไปกว่าจ้าวกุ้ยหลิน กิริยามารยาทนั้นถูกสอนสั่งมาอย่างดี ขนบธรรมเนียมใด ๆ นางมิอาจละเลยกระนั้นยามเช็ดตัวให้ชายหนุ่ม เห็นแผงอกแกร่งขาวสะอ้าน อีกทั้งยังมีกล้ามเนื้อที่หน้าท้องเป็นลอนสวยงาม หม้ายสาวผู้นี้จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวสักครั้ง ทว่าคนป่วยมักจะกลั่นแกล้งนางเป็นประจำ หน้าที่คนเช็ดตัวจะเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจากจะเป็นคนงามแห่งแดนใต้ฟางผิงซวนเอนกายอยู่ที่เตียงกว้าง ห้องนอนนี้อยู่ในเรือนรับรองของตระกูลโม่ ชายหนุ่มมองมือเรียวของหญิงสาวที่กำลังบิดผ้าหมาด ๆ จะเช็ดตัวให้เขาเหมือนอย่างเคย แววตาหวานฉ่ำของชายหนุ่ม และรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาส่งไปยังหญิงงามอวี้เฟยใบหน้าแดงก่ำราวกับผลอิงเถา เมื่อชายหนุ่มส่งยิ้มและมอบแววตากรุ้มกริ่มเช่นนี้มาให้ ก้อนเนื้อน้อย ๆ ของนางเต้นตึกตักทุกครั้งที่เจอเขา คนงามล้ำม

ตอนที่ 44 ความในใจจ้าวเกาเหวินพอรู้ข่าวของฟางผิงซาน ในคืนนั้นเขาก็รีบรุดหน้าไปหาที่จวนตระกูลจ้าว โดยมีแม่ทัพหยางสหายคู่ใจ ส่งข่าวเอ่ยกล่าวผ่านทางพ่อบ้านตระกูลสายสาม มาแจ้งแก่เขา นั่นทำให้จ้าวเกาเหวินเร่งไปในยามวิกาลฝีเท้าแกร่งเดินอย่างรีบร้อน รุดเข้าไปที่เรือนด้านหน้า ในห้องนอนของน้องสาว พบเห็นสหายของตนเองกำลังหยอกล้อ กุ้ยหลิน ตัวเขาจึงบันดาลโทสะ ตะคอกเสียงดังลั่นห้อง“อาซาน เจ้ามันสมควรตายยิ่งนัก” สีหน้าดำทะมึนของจ้าวเกาเหวิน พร้อมกับแผ่กลิ่นอายชวนหวาดหวั่น ทำให้อีกฝ่ายสะพรึงกลัวยิ่งนัก ทว่าฟางผิงซานจึงออกปากร้องขึ้นมาว่า“หลินเอ๋อร์ ช่วยพี่ด้วยอาเหวินจะตีว่าที่สามี” ด้วยความเจ้าเล่ห์ของฟางผิงซาน ทำให้กุ้ยหลินที่ได้ยินเสียงพี่ชายที่ส่งเสียงคำรามดังกึกก้องในห้องของนาง กุ้ยหลินมีท่าทางตื่นตระหนกเล็กน้อย จากนั้นนางจึงชักสีหน้าจ้องเขม็งไปยังพี่ใหญ่“พี่ใหญ่คิดจะทำอันใด พี่ซานเข้าเจ็บตัวก็เพราะปกป้องน้อง” สิ้นเสียงหวานที่เอ่ยขึ้น ทำให้จ้าวเกาเหวินส่งเสียงคำรามอีกครั้งหนึ่ง“ให้มันน้อย ๆ หน่อย แผลเพียงแค่นี้ทำจะตาย กลับจวนของเจ้าไปได้แล้ว พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ ข้าจะไปส่ง” จ้าวเกาเหวินมิเอ่ย

ตอนพิเศษ โจวกงจู่อภิเษกองค์หญิงโจวซู่หนี่ว์อภิเษกสมรสกับองค์ชายรองฉู่หมิงหาน เป็นที่กล่าวขวัญยิ่งนัก เมื่อสตรีที่อายุมากกว่า กลับพ่ายแพ้ให้กับบุรุษรูปงามผู้หนึ่ง ที่คอยแวะเวียนมาปั่นป่วนกวนใจ กว่าจะได้อภิเษกสมใจนั้นทำให้องค์ชายฉู่หมิงหานแทบอยากจะร้องไห้วันละหลาย ๆ ครั้งเขาอยากจะรวบหัวรวบหางนางเสีย ทว่ากุนซือสาวผู้นี้มักเจ้าเล่ห์ยิ่งนัก เขาใช้แผนใดล้วนมิได้ผล ทว่ากลับทำให้นางเข้าใจเขามากขึ้น เมื่อเห็นว่าองค์ชายผู้นี้มิได้มีดีที่ปากเพียงแค่อย่างเดียว ซ้ำยังมีฝีมือเรื่องการรักษา ถึงแม้ไม่ได้เก่งกาจทัดเทียมกับหมอหลวงในวังด้วยจิตใจที่มีเมตตาหนุนนำมุ่งมั่นทำให้องค์ชายรองผู้นี้คว้าพระทัยกงจู่มาครอบครองได้ไม่ยากนัก นั่นคือการช่วยชราผู้หนึ่งที่ดวงตาของเขามืดบอดแทบมองไม่เห็น ฉู่หมิงหานคอยแวะเวียนไปถามไถ่อาการจัดเทียบยาให้ และรักษาเพื่อมิให้ดวงตานั้นอักเสบเจ็บปวดไปมากกว่านี้ชายชราอาการดีขึ้น จากดวงตามืดมัวพอได้เริ่มเห็นแบบเลือนรางก็ดีใจเสียยกใหญ่ เที่ยวพูดโอ้อวดใครต่อใคร มีท่านเซียนโอสถช่วยเหลือ องค์ชายรองถึงกับยิ้มไม่หุบ ชายชราพูดจาหวานรื่นหู ยกยอปอปั้นเป็นเซียนหนุ่มรูปงามทำให้บรรดาสาว ๆ ต

พิเศษ ฉู่กงจู่ ปราบแม่สามีหลังจากงานเลี้ยงต้อนรับแม่ทัพหยางกลับเมืองหลวงแล้ว จู่ ๆ ฉู่กงจู่ก็บอกกับพี่ชายว่านางอยากจะไปเดินเล่น เช่นนั้นให้นำนางกำนัลทั้งสามกลับไปยังพระตำหนักรับรองในวังหลวง ด้วยเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น มีหรือพี่ชายจะไม่ปวดหัวกับน้องสาวที่แสนดื้อรั้นเอาแต่ใจคาดว่านางน่าจะไปข่มเหงรังแกรองแม่ทัพจ้าวอีกแล้วกระมัง พี่ชายอย่างองค์ชายรองฉู่หมิงหานจะทำอันใดได้กัน ผู้ติดตามเดิมทีแฝงตัวอยู่แดนเหนือก็ได้ย้ายตนเองมาติดตามองค์ชายรองเป็นการถาวร และเป็นองครักษ์คนสนิทที่รู้เรื่องราวของแคว้นโจวเป็นอย่างดีอีกด้วยเรื่องราวของรองแม่ทัพจ้าวไม่มีอันใดให้น่าสืบหรือค้นหาความจริง เขาก็เป็นเพียงแค่สามัญชน หากแต่คนที่องค์ชายรองหมายตาอยากรู้เบื้องหลังนั้นคือคุณชายใหญ่ตระกูลฟางต่างหากเล่า เหตุใดกันจึงได้ดูสนิทสนมกับเหล่าแม่ทัพนายกองนักคนผู้นี้รับปากไปไม่เกินหนึ่งอาทิตย์ก็กลับมารายงาน ทว่าระหว่างนั้นฉู่กงจู่มิได้กลับมายังตำหนักรับรองในวังหลวง นางกินและนอนพักอาศัยอยู่ที่จวนตระกูลจ้าว ทำให้คนในจวนนั้นอดเอ็นดูว่าที่ลูกสะใภ้ไม่ได้วันแรกที่นางเหยียบเท้าเข้าไปบ้านสามี ก็จัดการกำราบแม่สามีเสียอยู่หมัด นั

ตอนที่ 35 แต่งงาน (จบ) +พิเศษอุ่นเตียงขบวนสินสอดสู่ขอเจ้าสาวยาวเป็นหางว่าวมองจนสุดสายตาก็ไม่มีทีท่าว่าจะหมด เสียงดนตรีเซ็งแซ่ สองข้างทางเต็มไปด้วยผู้คน เจ้าบ่าวสวมชุดสีแดงสด ด้านหลังมีตราพยัคฆ์คำรามปักอยู่ แสดงถึงตำแหน่งแม่ทัพเกี้ยวเจ้าสาวช่างดูใหญ่โตสมฐานะยิ่งนัก เจ้าบ่าวนั่งอยู่บนม้าตัวใหญ่ ใบหน้าของชายหนุ่มนั้นยิ้มแย้มอย่างดีใจยิ่ง จะได้กอดคนรักสมใจเสียที ทุกคืนเขามาหานางแต่ก็ได้พบกับความพ่ายแพ้ทุกครั้งไป ใครเล่าจะคิดว่าฟางผิงซานและฟางผิงซวนช่างเป็นคนที่รับมือยากเสียจริงเขาผ่านศึกมาหลายครั้งหลายครา ยังไม่อาจเทียบความเจ้าเล่ห์ของพี่น้องคู่นี้ได้เลย ฟางผิงอันแต่งกายด้วยชุดสีแดงสด สั่งตัดจากห้องอาภรณ์ของวังหลวง โดยมีพระมารดาแผ่นดินพระราชทานช่างมาวัดตัวถึงจวนคหบดีฟางฟางผิงอันแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ผ้าคลุมหน้าก็ถูกคลุมรอเพียงแค่ให้เจ้าบ่าวมารับขึ้นเกี้ยว ข้างกายของนางมีโจวกงจู่และฉู่กงจู่ ทั้งสองอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ งานแต่งของพวกนางจะเกิดขึ้นหลังจากนี้หนึ่งเดือนเท่านั้นและวันนี้ก็เป็นโอกาสอันดีที่นางจะได้เรียนรู้ไปในตัว สายตาของฟางผิงซานนั้นลอบมองกงจู่ของเขาอยู่ครู่ใหญ่ จนกระทั่งองค

ตอนที่ 34 ง้อคนช่างยากยิ่งนักรองแม่ทัพจ้าวเกาเหวิน เร่งฝีเท้าเดินไปในที่มืดมิดเขาชำนาญเส้นทางเป็นอย่างดี มุ่งหน้าไปทางที่ลับตาคน ดังนั้นเขาจึงเร้นกายภายใต้ความมืดมิด ไร้แสงสว่างจากโคมไฟ ฉู่หมิงหลันเดินตามไปจู่ ๆ เขาก็หายไป นางหาเท่าไหร่ก็ไม่พบเสียทีทำให้คนตัวเล็กเริ่มถอดใจ ทรุดกายลงนั่งที่พื้นหญ้าภายใต้ความมืดมิด รองแม่ทัพจ้าวซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้ เขาเห็นหญิงสาวก้มหน้างุดร้องไห้สะอึกสะอื้นเขาจึงได้กระโดดลงมา ด้วยความรู้สึกผิดที่คิดแกล้งนางจนร้องไห้คนตัวโตมายืนอยู่เบื้องหน้าของคนที่กอดเข่าสะอื้นไห้จนตัวโยน เมื่อนางเงยหน้าขึ้นมาก็พบกับคนตัวโตสูงใหญ่ สามีของนาง หมิงหลันรีบลุกขึ้นโผเข้าสวมกอดเขาเอาไว้แนบแน่นด้วยความดีใจ ดวงตาที่อาบน้ำตานั้นเปียกชื้นที่เสื้อจนทำให้เขารู้สึกถึงความชุ่ม“พี่ขอโทษนะเด็กดี พี่ไม่แกล้งเจ้าแล้ว” ชายหนุ่มพูดขึ้น ฝ่ามือของเขาเกลี่ยน้ำตาให้หญิงสาว จากนั้นเขาค่อย ๆ บรรจงประกบกลีบปากเข้ากับอีกฝ่ายสอดลิ้นร้ายกาจเข้าไปด้านในความหาน้ำหวานของอีกฝ่ายด้วยใจที่โหยหาและอยากกระสันนักคนตัวเล็กเขย่งปลายเท้า วงแขนเล็ก ๆ สวมกอดเข้าที่ต้นคอของชายหนุ่ม เสียงหวานร้องอื้อ อ้า อยู่ใ

ตอนที่ 33 คิดถึงฉู่หมิงหลัน มองหน้าชายหนุ่มที่ทำหน้าตาเหง้างอ คล้ายดั่งคนกำลังงอน นางจึงได้เดินเข้าไปทักทาย ทว่าอีกฝ่ายกลับเล่นตัวเดินหนีนางหน้าตาเฉย ด้วยความไม่เข้าใจว่านางทำอันใดผิดไปจึงได้ยกมือขึ้นลูบจมูกของนางไปสองสามครั้งมองเห็นแผ่นหลังหนาแกร่งกำยำเดินจากไป หัวใจของนางรู้สึกกระตุกวูบหล่นลงมาที่ข้อเท้า ยามเมื่อเห็นสตรีสมควรตายผู้หนึ่ง กล้าดีอย่างไรมาจับแขนของสามีนางคนตัวเล็กมิเคยกลัวใครทั้งสิ้น แม้จะต่างแคว้น นางก็หาได้เกรงกลัวใครเสียเมื่อไหร่กัน เท้าเล็ก ๆ รีบก้าวสวบ ๆ ยังกับบุรุษ เร่งฝีเท้าไปจนกระทั่งคว้าแขนของสามีเข้ามากอดแนบแน่น นางกำนัลที่ติดตามก็รีบวิ่งแจ้นตามกงจู่น้อยผู้เอาแต่ใจ“เกาเหวิน! หญิงผู้นี้เป็นใคร! ท่านรู้จักรึ!” คำถามแม้จะดูหาเรื่องอีกฝ่าย ทว่าคนตัวเล็กกว่าเงยหน้าขึ้นมองยังใบหน้าคมคายที่ดูเหมือนราบเรียบไม่รู้สึกอันใด ยามนั้นยังคร่ำครวญมิให้นางจากไป แต่ดูสิไม่เจอหน้ากันเพียงแค่สองเดือนก็ทำตัวห่างเหิน และยังเย็นชาใส่อีก“แล้วฉู่กงจู่ล่ะพ่ะย่ะค่ะ เป็นอันใดกับกระหม่อม” จ้าวเกาเหวินยียวนอีกฝ่าย น้อยใจนักนางเงียบหายจนเขาเสียใจ พอกลับมาก็ได้รับราชโองการแต่งงานกับกงจู

ตอนที่ 32 งานเลี้ยงงานเลี้ยงต้อนรับแม่ทัพหยาง จัดขึ้นใกล้กับสระบัว เป็นสวนขนาดใหญ่อยู่ในวังหลวง มีไท่จื่อ เสด็จเป็นประธานพิธีงานเลี้ยงในวันนี้ ดังนั้นคนที่สำคัญก็ไม่แพ้แม่ทัพหยางและยังมีผู้ติดตามคือท่านรองจ้าว และยังมีกุนซือเถียน ที่น้อยคนนักจะรู้ว่า แท้จริงแล้วกุนซือเถียนก็คือกงจู่แห่งแคว้นวันนี้กุนซือเถียนมิได้แต่งกายเป็นสตรี ยังคงแต่งกายเป็นบุรุษทำให้เหล่าขุนนางหลายคนนั้นดูจะตกใจไม่น้อยและรีบสงบปากเก็บคำอย่างทันทีทันใด เมื่อถูกปลายหางตาจับจ้องไปยังพวกปากสวะ คนเหล่านั้นย่อมรีบหุบปาก มิเช่นนั้นเขาจะถูกกล่าวด่าทอให้อับอายขายหน้าเหล่าขุนนางล้วนรู้ดี ว่ากงจู่ขั้นหนึ่งนั้นเป็นเช่นไร พระทัยโหดเหี้ยมนัก ร้ายกาจไม่เบาอีกทั้งพระพักตร์แย้มยิ้มเมื่อไหร่ ได้ตายกันหลายคนแน่ ยามเมื่อเห็นท่านกุนซือเดินเข้ามา ผู้ที่พูดคุยกันอยู่ต่างก็เงียบปากลงอย่างทันทีทันใดแม่ทัพหยางเข้ามาอีกคน ร่วมด้วยท่านรองจ้าว และยังมีเหล่าครอบครัวขุนนางทั้งหลายอีกด้วยที่ติดตามบิดามาร่วมงานเลี้ยงในคืนนี้ สตรีมากมายเมื่อได้เห็นโฉมหน้าของแม่ทัพแดนเหนือต่างก็อดที่จะโปรยยิ้มส่งไปให้ชายหนุ่มไม่ได้เหล่าสาวงามก็ต้องพบกับความผิด

ตอนพิเศษ ท่านอ๋องและมู่หลันอู๋เมิ่งซาน ท่านอ๋องรูปงาม นามก็เพราะวันนี้เป็นวันมงคล ดังนั้นในพระตำหนักจึงได้ครึกครื้นนัก ปกติแล้ว ท่านอ๋องมิชอบความครื้นเครงเช่นนี้ หากแต่ว่าวันนี้กำลังจะมีภรรยาเสียที เมื่อเช้าขบวนรับเจ้าสาว มีสินสมรสมอบให้นางยาวเหยียดสุดลูกหูลูกตารถม้าคันใหญ่โตโอ่อ่า งดงามและหรูหราอย่างไม่เคยมีมาก่อน เรื่องสมรสครั้งนี้เล่าลือว่า เดิมทีนั้นเป็นคุณหนูหลิวเดินหน้าไปขอหมั้นหมาย หากแต่วันแต่งงานกลับเป็นท่านอ๋องส่งขบวนสินสมรสมากมาย เหล่าชาวบ้านพากันยืนดูสองข้างทาง มองตั้งนานก็ยังไม่เห็นปลายขบวนเสียทีสตรีนางหนึ่งเห็นขบวนยาวเหยียดเช่นนี้ นึกอิจฉายิ่งนัก สตรีนางหนึ่งก็หน้าตาบูดบึ้ง เกิดมาก็เพิ่งจะรู้ว่า ท่านอ๋องเป็นคนแสนดีเช่นนี้ เหล่าหญิงสาวพากันเสียดายนักหนา บางคนก็อยากจะเป็นสตรีผู้โชคดี แต่ทว่าท่านอ๋องประกาศกร้าวก่อนแต่งงาน ตำหนักของเขาจะไม่มีสตรีอื่นใดนอกจากหลิวมู่หลันเท่านั้นพิธีในช่วงเช้าเป็นไปอย่างเรียบร้อย ก็เหลือเพียงแค่พิธีเข้าหอของเขาเท่านั้น ตัวของท่านอ๋องปกติมักเย็นชา สีหน้าเรียบเฉย ไม่เคยแย้มยิ้มพูดคุยกับผู้ใดมากความ หากแต่วันนี้เป็นวันมงคลทำให้อู๋เมิ่งซานแย้ม

ตอนพิเศษ ห้องนอนของแม่ทัพจ้าวแสงเทียนสว่างไสววูบวาบอยู่ไม่น้อยนัก หน้าต่างถูกเปิดเอาไว้เพื่อรับสายลมที่พัดผ่านเข้ามา บรรยากาศในห้องนอน ช่างดูอบอวลไปด้วยความรัก เมื่อแม่ทัพจ้าว ค่อย ๆ บรรจงจุมพิตภรรยาที่หน้าผากมน ก่อนจะเลื่อนมาจุมพิตเป็นดวงตาทั้งสองข้างอย่างเท่าเทียมกัน จากนั้นก็ทาบทับลงริมฝีปากนุ่มนิ่มของนางฝ่ามือหนาคลึงเคล้าซาลาเปานุ่มมือ ช่างทำให้ฟางหรงเริ่มไม่เป็นตัวของตนเอง ใบหน้าของนางเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมา เมื่อถูกปลายลิ้นอุ่นร้อนหยอกเย้านางเข้าให้ นางรู้สึกราวกับจะขาดใจ เมื่อปลายลิ้นร้ายกาจหยอกเย้า กระหวัดรัดรึงร้อนแรงสลับกับอ่อนโยนหวานหอมฝ่ามือหนายังคงหยอกเย้าเต้างาม ก่อนจะค่อย ๆ แบะสาบเสื้อของนางออก เผยให้เห็นเนินอวบอิ่ม เสียงหวานของภรรยาเริ่มร้องครางแว่วหวานออกมาเบา ๆ ก็ยิ่งกระตุ้นให้ผู้เป็นสามีเร่งปรนเปรอดึดดูดลิ้นร้อนเล็ก ๆ ของนางอื้อ เสียงหวานร้องอื้ออ้าไม่เป็นภาษา ฝ่ามือเรียวของนางสวมกอดเข้าที่ต้นคอของสามี ยอดถันงดงามเผยต่อสายตาของชายหนุ่ม เขาปลดสายคาดเอวและเสื้อของนางออกทีละชิ้น ทีละชิ้น จนเรือนร่างเปลือยเปล่าปรากฏต่อสายตาของเขาฝ่ามือหนาลูบไล้เรียวขาของนาง สัมผัสตรงไ

ตอนที่ 55 สำนึกผิดองค์ชายรองเฉิงจิ่งเจี้ยน ไม่ได้มีจิตใจโหดเหี้ยมตั้งแต่กำเนิด องค์ชายรองผู้นี้ทำทุกอย่างลงไปก็เพราะเรียกร้องให้บิดา หรือฮ่องเต้แคว้นเฉิงสนพระทัยเขาบ้าง นั่นเพราะกำเนิดจากพระสนมขั้นผิน ชีวิตในวังล้วนแล้วแต่ต้องแย่งชิงอำนาจมีท่านอาชินอ๋องเป็นที่พึ่ง คล้ายกับว่าเป็นบิดาอีกคน ความคิดอันตื้นเขินจึงทำให้องค์ชายรอง ทำเรื่องชั่วช้าไม่อาจให้อภัย เมื่อถูกจ้าวฟางหลินสอนสั่ง ใบหน้านั้นมีบาดแผล แต่แววตาของเขากำลังสำนึกผิดหาได้แค้นเคืองนางไม่เขาเข้ามาในห้องนี้อีกครั้ง เห็นเด็กชายคนที่ถูกพิษเล่นงานฟื้นขึ้นมา พลันใบหน้าที่ห่อเหี่ยว แต่ทว่าหล่อเหลาแย้มยิ้มขึ้นอย่างดีใจ เขาคุกเข่าโขกศีรษะลงกับพื้น ทำให้เหล่าผู้คนมากมายที่อยู่ในห้อง ต่างหันมองเป็นตาเดียวกัน“คุณชายจ้าว ในที่สุดก็ฟื้นแล้ว ข้าเฉิงจิ่งเจี้ยน ทำผิดคิดร้าย หวังลอบสังหารท่านแม่ทัพจ้าว ชาตินี้มีความผิดติดตัว ขอคำนับคุณชายจ้าวเป็นการขอโทษ”“สายเลือดมังกรสูงส่งถึงขั้นโขกหัวให้หลานชายข้า น่าหัวเราะสิ้นดี” เจียงจินจู นั่งจิบชาอย่างสบายใจ เหยียดยิ้มอีกฝ่ายเข้าให้ “โชคดีที่หลานข้าไม่ถึงแก่ชีวิต หากเขาเป็นอะไรขึ้นมา ชีวิตเจ้าย่อมส

ตอนที่ 54 ถอนพิษในที่สุดจ้าวหย่งเล่อก็ได้รับยาถอนพิษ แต่ก็ต้องแลกกับตัวประกัน นั่นก็คือองค์ชายรองเฉิงจิ่งเจี้ยน ทว่าผู้ที่นำยารักษามาให้นั้นเป็นท่านอาของเขา เป็นท่านอ๋องแคว้นเฉิง รูปงามไม่เบา อายุเพิ่งจะยี่สิบแปดใบหน้าของเขาดูหล่อเหลานัก และยังเป็นคนจิตใจดีมีเมตตาอีกด้วย ผิดกับองค์ชายรองอย่างลิบลับท่านอ๋องผู้นี้มิได้รู้มาก่อนว่าหลานชายของเขาได้แอบขโมยยาพิษมา แต่ทว่าเพื่อรักษาอาการต้องพิษร้ายแรงนี้ เขาจึงได้เดินทางมาด้วยตนเอง เมื่อเห็นว่าเป็นใครที่ถูกพิษของแมงมุมดำเป็นเพียงแค่เด็กน้อยใบหน้าน่ารักคนหนึ่งท่านอ๋องถึงกับโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ “รู้หรือไม่ที่เจ้าทำมันหมายถึงอันใด มันจะกลายเป็นสงครามระหว่างแคว้น ช่างไม่มีหัวคิด คอยดูกลับไปข้าจะรายงานเรื่องทั้งหมดเอง” ท่านอ๋องผู้นี้ค่อนข้างรักความสงบ แต่ทว่าเขาชื่นชอบการรักษาและยังเป็นผู้คิดค้นพิษร้ายแรงเอาไว้อีกด้วยนั่นก็เพราะเกรงว่าสักวันหนึ่ง ฮ่องเต้ซึ่งเป็นพี่ชายอาจจะได้รับพิษร้าย และไม่มีหนทางการรักษา ด้วยเพราะแคว้นเฉิงไม่ค่อยสงบ คลื่นลมในราชสำนักก่อตัวขึ้นไม่เว้นวัน คาดว่าองค์ชายรองที่มาสร้างเรื่องที่แคว้นอู๋จะต้องมีขุนนางบางคนหนุนหลังเป็

ตอนที่ 53 ฟางหลินปากหวานองค์ชายรองเฉิงจิ่งเจี้ยน ยกมือกอบกุมลำคอที่ร้อนผ่าว ราวกับถูกเพลิงแผดเผาเข้าให้ ดวงตาของเขาเถลือกถลนและท่าทางลนลานนัก เขานั่งลงบนพื้น เกาะปลายเท้าของหญิงสูงวัย ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำราวกับมีโลหิตอยู่ในกระบอกตาทั้งสองข้าง“ข้าบอกแล้ว บอกแล้ว” น้ำเสียงกล่าวขึ้นปนความหวาดกลัวจับใจ ใบหน้าขององค์รองช่างดูตื่นตระหนกกับเรื่องที่ตนเองประสบพบเจอ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครกล้าทำร้ายเขาเช่นนี้มาก่อน “ข้าขโมยมาจากท่านอาของข้า”“ยาถอนพิษอยู่ไหน อยู่กับใคร” เจียงจินจูตวาดเสียงดังกล่าวถาม นางยกมือขึ้นเท้าเอวทั้งสองข้าง คล้ายดั่งแจกันหยกมีหู สีหน้าของนางบิดเบี้ยวไม่พอใจมากโข พร้อมจะลงมือสังหารองค์ชายรองคนนี้ให้สิ้นชีวิตภายในพริบตา หากเขาเล่นตุกติก นางไม่ปล่อยให้มีชีวิตรอดกลับไปแน่“อยู่กับท่านอา ข้าไม่ได้เอามาด้วย ข้าก็แค่ขโมยมาเท่านั้น ไม่คิดว่ามันจะร้ายแรงขนาดนี้” จิ่งเจี้ยนรีบร้อนกล่าวขึ้นมา ใบหน้าปูดบวมแดงช้ำอยู่ไม่น้อย อีกทั้งเมื่อครู่ยังถูกสตรีผู้นี้นำยาพิษให้เขากินอีกด้วย “ข้าไม่ได้โกหกแน่นอน” เขากล่าวหนักแน่น แววตาอ้อนวอนอย่างสุดซึ้ง“ถอนพิษให้ข้าก่อน ข้ายังไม่อยากตาย”

ตอนที่ 52 ท่านยายเล่นงานแม่ทัพจ้าวนำทหารกลุ่มหนึ่งไปล้อมที่จวนตระกูลถังเอาไว้ เขาส่งรายงานเรื่องราวต่าง ๆ ผ่านทางม้าเร็วไปก่อนหน้านี้ก็หลายวันแล้ว คิดเสียว่าจะเดินทางกลับเมืองหลวงหลังจากสะสางภารกิจที่สำคัญอย่างยิ่งยวดนั้นจบลง แต่เรื่องราวมิได้ง่ายปานนั้นเมื่อแม่ทัพจ้าวมาถึงจวนตระกูลถัง ก็ไม่พบชายชราคนนั้นแล้ว เห็นทีว่าเขาคงหนีไปได้ไม่ไกลนัก ยังมีอีกกลุ่มที่กำลังซุ่มโจมตีแม่ทัพจ้าวอยู่ในจวนตระกูลถัง ยังไม่ทันไร ชายชุดดำราวสักยี่สิบคนก็ทะยานลงมา ในมือพวกเขาถืออาวุธไว้ทุกคนแม่ทัพจ้าว สวมชุดดำหน้ากากสีดำอำพรางใบหน้าของตนเองเอาไว้ มีสายคาดหน้าผากเป็นสีขาว พวกพ้องของแม่ทัพจ้าว แต่งกายเช่นเดียวกัน ไม่ถึงอึดใจ จวนตระกูลถังก็เจิ่งนองไปด้วยโลหิตไหลเป็นทางเปรอะเปื้อนไม่น้อยนักส่วนลานกว้างกลางเมืองนั้น ผู้ที่ปลอมตัวเป็นแม่ทัพจ้าว เขาถูกปลดออกจากการพันธนาการแล้ว เขายืนเต็มความสูง บิดกายไปมาคล้ายว่ายืดเส้นยืดสายเสีย แววตาของเขาวาวโรจน์ขึ้นมาทันใด กระบี่คมกริบมันวาววับ ยามสะท้อนกับแสงของพระอาทิตย์ใกล้จะตกดินแล้วอยู่ในมือของตนหลิวมู่ฉวนดึงหน้ากากเผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริง “ยินดีด้วย พวกเจ้าถูกหล