เกิดใหม่ทั้งทีดันเป็นคุณหนูร้อยโลที่สามีเมิน

เกิดใหม่ทั้งทีดันเป็นคุณหนูร้อยโลที่สามีเมิน

last updateLast Updated : 2025-12-07
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
30Chapters
3.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ได้โอกาสเกิดใหม่ทั้งทีดันเป็นสาวอ้วน ที่สามีไม่ได้รักแถมยังรังเกียจเสียอีก ไหนจะอนุภรรยาสันดานหมาจิ้งจอก โถ่ชีวิต!

View More

Chapter 1

บทนำ

結婚式の3日前、閉所恐怖症を患う結城湊(ゆうき みなと)の元カノが、私の車を山道の断崖絶壁に追い詰めた。

時速100キロの猛スピードで、12回も激しく追突してきた。

湊が警察官と共に駆けつけた時、私はひしゃげた運転席からレスキュー隊によってこじ開けられ、救出されようとしていた。

だが、彼は塗装が少し剥げただけの限定スポーツカーへと向かい、全身を震わせる桜井結衣(さくらい ゆい)を抱きしめた。

「湊、凛さんの額から血が出ている。急いで病院へ運んで縫合しないと」

湊は私を乗せた担架を手で制止し、血のにじむ私の額と痣だらけの腕をちらりと見て言った。

「ただの掠り傷だ。結衣は閉所恐怖症なんだ。こんな人里離れた山奥では彼女の状況の方が危険だ。先に彼女を病院へ運べ」

置き去りにされそうになった私は、最後の力を振り絞り、彼のズボンの裾を死に物狂いで掴んだ。

彼は眉をひそめ、私の指を強引に引き剥がした。

「結衣はわざとやったんじゃない。発作が起きただけだ。お前は弁護士なんだから、不可抗力という言葉くらい理解できるだろう。いい加減にしろ」

そう言うと、彼はアシスタントから和解合意書を受け取り、力が抜けた私の手首を掴んで、無理やり拇印を押させた。

「後から別の救急車が来る。もう少し我慢しろ」

……

私、星野凛(ほしの りん)は、幼い頃から家族に大切にされたことがなかった。

怪我をしても、我慢する。

病気になっても、我慢する。

一晩寝れば治ると言い聞かされてきた。

だが、再び目を開けると、私は宙に浮いていた。

私の体はすでに廃車となった車の横に横たわり、私のアシスタントである小林明日香(こばやし あすか)が真っ青な顔をして、震える手でティッシュを私の額の傷口に押し当て、必死に血を止めようとしていた。

彼女は目を真っ赤にして、小さな声で私に呼びかけていた。

「凛さん、目を覚まして……もう少しの辛抱ですから、寝ちゃダメです」

私は彼女の頬を伝う涙を拭ってあげようとした。

しかし、私の指は彼女の顔をすり抜けてしまった……

顔面が蒼白になり息が途絶えたかのような自分の体を見下ろして、私は悟った。

私はもう、死にかけているのだと。

私は申し訳ない気持ちで明日香を見つめた。彼女はただか弱い女子大生で、いきなりこんな惨状を突きつけられ、血まみれで横たわる私と二人きりにさせてしまったのだから。

彼女は恐怖のあまり、指先まで震えていた。

時速100キロのスピード。

12回にも及ぶ激しい衝突。

常識のある人間なら誰でも、追突された側がどれほど危険な状態か分かるはずだ。

なのに、湊の心にも目にも、結衣の姿しか映っていなかった。

彼は私が後になって結衣に報復するのを恐れ、結衣を少しでも傷つけたくないがために、私の体の傷を見て見ぬふりをして、無理やり和解合意書に拇印を押させたのだ。

私はもっと早く気づくべきだった。

湊にとって結衣は、他の誰とも比べ物にならないほど大切な存在なのだ。

たとえ、他人の命と引き換えにしてでも。

遠くからサイレンの音が聞こえてきた。

明日香もそれに気づき、嬉し泣きしながら叫んだ。

「凛さん、救急車が来ましたよ、救急車が……」

救急車の赤いランプが霧を切り裂き、少し離れた場所に停まった。医師と看護師が緊迫した面持ちで急いで駆け寄ってくる。

明日香は顔中を涙で濡らしながら、大人しく傍らに立っていた。

私の体が救急車に運び込まれるのを見届けると、十字を切ったり両手を合わせたりしながら、口の中でぶつぶつと呟き始めた。

「神様、仏様、八百万の神々よ……」

彼女は思いつく限りの神仏の名を並べ立てた。

「どうか凛さんをお守りください。無事に助けてくれたら、願掛けに一年間お肉を我慢しますから……」

医師の怒声が響く中、明日香の目から再び涙がこぼれ落ちた。

彼女の視線が、助手席に残された私のバッグに向けられた。

「あれ、これは何……」

一方、救急車の中では、看護師が私に救命措置を施していたが、徐々に弱まっていく心拍を止めることはできなかった。

看護師は目を赤くして、私に何度も呼びかけた。

「もう少し頑張ってください!もうすぐ病院に着きますから」

医師は病院に連絡を入れていた。

「患者さんの状態が危険だ。至急手術が必要になる。救急救命室に伝えて、すぐに準備を整えろ」

医師の言葉がまだ終わらないうちに、彼の視線は車窓の外の渋滞に向けられ、その表情に焦りが滲んだ。

「すぐに警察に連絡して、前方の道を空けるよう要請しろ」

電話を終えた看護師が、憤りを露わにして言った。

「前方の道は、結城グループの御曹司が道路を封鎖しているそうです。友人にサプライズをするために大量な花を用意したらしく、それで道が塞がれているんです。

警察が彼らと交渉していますが、撤去するにしても……しばらく時間がかかりそうです」

「ふざけるな!馬鹿げている!ここは重要な幹線道路だぞ。どうしてそんな理由で車線を占拠できるんだ!」

看護師はさらに目を赤くした。

「患者さんのバイタルが落ちています」

救急車内は重い沈黙に包まれた。

私も同じように押し黙った。

生前、頭部に激しい衝撃を受けたせいか、私は多くの記憶を失っているように感じていた。

しかし、看護師と医師の会話を聞いて、ようやく思い出した。

実は今日、私たちは婚姻届を提出する予定だった。だが湊は結衣のために私をすっぽかしたのだ。

そればかりか、結衣を喜ばせるために花の海とも言える大量な花まで用意していた。

怒りに震えた私は、婚約を破棄することを決意した。

すると結衣は、私に弁明するという口実で、山道で私の車を追い詰め、私を轢き殺したのだ。

それ以上のことは、どうしても思い出せなかった。

私の魂はコントロールを失い、車外へふわりと抜け出すと、人混みをすり抜け、湊のそばへと向かっていった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
30 Chapters
บทนำ
บทนำในสถานที่เริงรมย์กลางเมืองปรากฏร่างระหงส์ของหญิงสาวในเสื้อกล้ามครอปสีดำสนิทโชว์เอวเล็กคอด บวกกับกางเกงยีนส์เข้ารูปและที่ทำให้เธอดูโดดเด่นเป็นพิเศษเห็นจะเป็นใบหน้าสะสวย ซึ่งถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอาง สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสนุกสนานเนื่องจากวันนี้เป็นวันเกิดของเพื่อนสนิทเธอจึงได้ออกจากบ้านหรือที่เธอเรียกมันว่าถ้ำ เธอมักจะหมกตัวอยู่ในโลกส่วนตัวทำคลิปเทรนลูกค้าเรื่องการควบคุมอาหารเพื่อลดน้ำหนัก พอได้ออกมาเพื่อนสาวของเธอเลยจัดหนักจัดใหญ่ให้เธอได้เมาจนแทบจะพากันเลื้อยกลับโชคยังดีที่ตอนนี้มีบริการคนขับรถแทนเธอจึงจำต้องใช้บริการเพราะไม่สามารถขับรถกลับไปในสภาพนี้ได้จริง ๆ“ฉันกลับก่อนนะ มีความสุขมาก ๆ นะแก” ภาพวาดคือชื่อของหญิงสาวที่ยืนเซซ้ายเซขวาอยู่หน้าทางออกจากคลับ ซึ่งเธอกำลังร่ำลาเจ้าของวันเกิดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแก้มที่เคยมีสีชมพูอ่อนเพราะบลัชออน ตอนนี้บลัชออนได้จางไปหมด แต่ที่เห็นว่าแก้มนวลยังมีสีชมพูอยู่คงเพราะแอลกอฮอล์สูบฉีดอยู่ในร่างกายของเธอละมั้งมันถึงแดงมากกว่าบลัชออนซะอีก“โอเค แล้วเจอกันใหม่นะภาพวาดเพื่อนรัก” เจ้าของวันเกิดบอกเสียงอ้อแอ้เพราะอาการลิ้นเปลี้ยจากการดื่มแอลก
Read more
ทางเดียวที่เลือกได้
1ทางเดียวที่เลือกได้"ท่านยมทำไมพูดอะไรใจร้ายแบบนั้นล่ะคะ" หลังจากที่ยมฑูตพูดจบเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลคาราเมลก็พูดต่อแทบจะทันที ใบหน้าสวยหงิกงอเพราะทางเลือกที่ไม่ได้ดีนักทั้งสองทาง ก่อนจะถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ด้วยความปลงตก"เลือกได้แล้วสินะ""ใช่ค่ะ""เช่นนั้นก็บอกทางเลือกของเจ้ามา ข้าจะได้รีบทำภารกิจให้เสร็จแล้วรีบไปต่อ" ยมฑูตยกมือสองข้างขึ้นมากอดอก รอฟังคำตอบของร่างโปร่งแสงตรงหน้า เพราะหลังจากจัดการเรื่องของเธอสำเร็จหัวหน้ายมฑูตก็จะได้กลับไปจิบชานมในยมโลก โดยไม่ต้องมาวุ่นวายกับเหล่ามนุษย์อีก"เลือกเป็นตัวเองในอดีต""ข้าคิดว่าเจ้าควรเป็นสุนัขมากกว่า ไม่ต้องคิดไม่ต้องทำอะไรวัน ๆ ได้แต่กินกับนอน" บุรุษในร่างโปร่งแสงพูดขึ้นพร้อม ๆ กับใช้มือขวามาวางเหนือศีรษะของวิญญาณหญิงสาวตรงหน้า คล้ายกับกำลังร่ายเวทย์มนตร์"เดี๋ยวค่ะ""มีอะไรอีก ข้าต้องรีบไปแล้วมัวชักช้าลีลาอยู่ได้เดี๋ยวสาปให้เป็นหมาซะนี่" ยมฑูตที่รอนานพูดขึ้นด้วยเสียงเข้มจนวิญญาณหญิงสาวแทบกรูหนี ก่อนเธอจะอ้าปากพูดด้วยความเกร็งเล็กน้อย"ใจเย็น ๆ นะคะ ฉันแค่อยากขออะไรสักสองสามข้อได้ไหมคะ""ว่ามา""ขอความทรงจำทุกเรื่องของฉันเอาไว้""ต่อไ
Read more
ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
2ตาต่อตา ฟันต่อฟัน"คุณหนูเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ" สาวใช้ถามผู้เป็นนายด้วยความห่วงใย แม้จะยังงุนงงสงสัยเกี่ยวกับการที่นางสิ้นลมแล้วฟื้นขึ้นมา ถามเสร็จก็จัดแจงหาอาภรณ์มาให้ผู้เป็นนายได้ผลัดเปลี่ยน เจียงถิงถิงนั่งกระพริบตาถี่ ๆ ราวกับกำลังนึกบางสิ่งบางอย่างอยู่ ผู่เย่ว์ใช้มือแตะลงบนต้นขาที่อวบอ้วน นางจึงเริ่มได้สติหันมามองผู่เย่ว์ที่มีท่าท่างกล้า ๆ กลัว ๆ ราวกับไม่กล้าจะมองนาง"ข้าไม่เป็นไร เจ้าไม่ต้องห่วงไป" เจียงถิงถิงหันไปบอกสาวใช้ของตนเองด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุน ไม่ได้ต่างไปจากก่อนนางจะจมน้ำที่บ่อบัวกลางสวนใหญ่แม้แต่น้อย ผู่เย่ว์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกก่อนจะลุกขึ้นเพื่อช่วยคุณหนูของนางเปลี่ยนอาภรณ์ที่เปียกชื้น"โอ๊ย นี่มันอะไรกัน ทำไมฉันถึงได้อ้วนขนาดนี้ล่ะเนี่ย" หลังจากถอดอาภรณ์ที่เปียกชื้นออกเผยให้เห็นร่างกายที่ไร้อาภรณ์ปกคลุม เจียงถิงถิงกรีดร้องออกมาอย่างไม่ทันได้คิดสิ่งใด เพียงเพราะนางเห็นร่างกายของตนเองในชาตินี้ ภาพวาดสตรีจากโลกแห่งอนาคตที่ใช้ชีวิตด้วยการเป็นนักโภชนาการอาหารเพื่อช่วยลดและควบคุมน้ำหนักของผู้อื่น นางจึงมีทรวดทรงที่เพรียวบางอยู่เสมอ การเห็นตนเองอวบอ้วนเช่นนี้ทำนางใจหาย
Read more
งามจากจิตใจ
3งามจากจิตใจ“ข้าไม่งามใช่หรือไม่ผู่เย่ว์” ฮูหยินเอ่ยถามสาวใช้ข้างกายที่เดินตามอยู่ทางด้านหลังด้วยน้ำเสียงเรียบ นางยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาแล้วใช้สายตาไล่มองตั้งแต่ฝ่ามือพลิกมองหลังมือ ข้อมือ ตลอดจนแขนทั้งสองข้างที่อวบอ้วน พลางถอนหายใจเฮือกใหญ่“คุณหนูของข้างามจากจิตใจเจ้าค่ะ” ผู้เป็นบ่าวตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพลางยกยิ้มให้คุณหนูของตนจากทางด้านหลัง เจียงถิงถิงหยุดเดินแล้วขมวดคิ้วก่อนจะหันกลับไปมองสาวรับใช้ของตน“แปลว่าภายนอกไม่งามสินะ”“ไม่ใช่เจ้าค่ะคุณหนู”“เอาเถอะ ข้าก็พอจะรู้ตัวดีอยู่แล้ว เฮ้อ” สองเท้าออกเดินไปข้างหน้าหลังจากพูดจบ พอเห็นคุณหนูของตนดูมีท่าทีไม่สบายใจก็รีบเดินตามไปติด ๆ“คุณหนูมีสิ่งใดไม่สบายใจหรือเจ้าคะ” ผู่เย่ว์ถามเจ้านายของตนขณะที่กำลังเปิดประตูห้องให้เจียงถิงถิงเข้าไปด้านใน เจียงถิงถิงพาร่างที่อวบอ้วนของตนเดินเข้าไปด้านใน ผู่เย่ว์ปิดประตูแล้วเดินตามเข้าไปยืนอยู่ข้าง ๆ ตั่งไม้“หนักใจน่ะสิ ข้าต้องลดน้ำหนักเกือบสองร้อยจิน เมื่อใดจะผอมเล่าไหนจะข้าวปลาอาหาร งานหนักโดยแท้” เจียงถิงถิงกล่าวกับสาวใช้ของตนพร้อม ๆ กับใช้มือข้างที่ถนัดกุมขมับของตนเอาไว้ราวกับกำลังคิดหนักเสีย
Read more
เจ้าไม่ใช่นาง
4เจ้าไม่ใช่นาง"ผู่เย่ว์จัดโต๊ะแล้วตักข้าวสวยให้ข้าที ตักเผื่อคุณชายอันสักชาม" เจียงถิงถิงถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างเหนื่อยหน่ายจะปะทะวาจาต่อ จึงปลงใจหันไปสั่งผู่เย่ว์ให้เตรียมจัดโต๊ะอาหารที่โถงกลางของเรือนตนเอง"เจ้าค่ะคุณหนู" ผู่เย่ว์ค้อมหัวรับคำแล้วยกไก่ผัดต้นหอมชามใหญ่และจานไข่เจียวเพื่อจะออกไปจัดโต๊ะอาหาร"อ๋อ ข้าวสวยของข้าไม่ต้องตักมากเพียงสองอุ๋งมือก็พอ" เสียงหวานกล่าวจบก็หยิบแตงกวาที่ปอกแล้วขึ้นมาหั่นใส่ชามจนหมดทั้งสองลูก เพียงไม่นานผู่เย่ว์ก็กลับมาตักข้าวสวยให้ผู้เป็นนายและแขก"ไปสิ รีบกินรีบกลับได้แล้ว""เหตุใดจึงรีบไล่ข้าเช่นนี้ คราก่อนเจ้ายังขอให้ข้าพาไปเที่ยวตลาดอยู่เลย""นั่นมันเมื่อก่อน รีบไปกันเถอะ" คุณหนูเจียงเอ็ดบุรุษตรงหน้าก่อนจะลากข้อมือของเขาให้ตามไปที่โต๊ะที่ผู่เย่ว์จัดไว้ คนเดินตามยกยิ้มมุมปากอย่างขบขันกับกิริยาสตรีที่เดินอยู่เบื้องหน้า"ตั้งแต่คราที่เจ้าจมบ่อบัวหัวคงกระแทกอย่างหนักกระมัง นิสัยและกิริยาจึงเปลี่ยนไปมากมายเช่นนี้""ไม่ต้องพูดมาก รีบกินรีบกลับไปเสีย" น้ำเสียงขุ่นมัวเอ่ยออกมาจากริมฝีปากสีชมพูที่แห้งแตกด้วยความไม่พอใจบุรุษตรงหน้าเพราะมาวุ่นวายกับตนเอง น
Read more
ใจคนยากแท้…หยั่งถึง
5ใจคนยากแท้…หยั่งถึง"ไปทำอาหารกันเถอะผู่เย่ว์ อีกเดี๋ยวก็ได้เวลาไอเอฟแล้ว" กล่าวจบนางก็พาร่างอวบเดินไปทางครัวในเรือนตน สาวใช้ทำหน้างุนงงกับคำพูดเมื่อครู่ของผู้เป็นนายจึงได้แต่ทบทวนคำของนางแล้วเดินตามไป"คุณหนูว่าอย่างไรนะเจ้าคะ" ผู่เย่ว์ถามนายของตนหลังเท้าซ้ายแตะบนพื้นห้องครัว เจียงถิงถิงหันกลับมามองผู่เย่ว์ด้วยสายตาเช่นเดียวกับที่ผู่เย่ว์มองนาง"อะไรเหรอ""ไอเอฟอะไรหรือเจ้าคะ" คนพูดยิ้มกว้างด้วยความลืมตัวเพราะดันหลุดกล่าวคำพูดของยุคตนเอง นางหัวเราะในลำคอพร้อมก้าวมาหยุดยืนตรงหน้าคนถามมองสาวใช้ของตนอย่างเอ็นดู"ไอเอฟคือการกินและหยุดกินเป็นเวลาเพื่อให้ร่างกายย่อยอาหารที่กินเข้าไปให้หมดอย่างไรล่ะ ทีนี้รู้แล้วก็ไปเอาเนื้อหมู แครอท พริกอ่อนมาให้ข้าที" สาวใช้พยักหน้ารับคำแล้วหมุนตัวเดินออกไปจากห้องครัว เจียงถิงถิงเดินเข้าไปเพื่อเตรียมข้าวของที่ใช้ทำอาหารพร้อมกับบ่นพึมพำอยู่ลำพัง"ถ้าอยู่โลกนู้นฉันคงทำอาหารได้เยอะกว่านี้แน่ ๆ เฮ้อ…อีกกี่เดือนร่างยายคุณหนูนี่ถึงจะผอมได้ล่ะเนี่ย" ระหว่างที่เตรียมข้าวของก็เติมไฟรอทำอาหารไปด้วย เธอจะทำอย่างไรกับอนุภรรยานางนั้นดีเท่าที่ดูจากความทรงจำของเจียงถิง
Read more
เจ้าคนแรกที่กล่าวว่าข้าไม่เหมาะกับรอยยิ้ม
 6 เจ้าคนแรกที่กล่าวว่าข้าไม่เหมาะกับรอยยิ้ม   หลังจากกินข้าวเช้ากันสองคนในเรือนเสร็จเจียงถิงถิงก็พาสาวใช้ออกไปเดินเล่นรอบ ๆ เรือน เท่าที่นางจำได้ในความทรงจำเก่า ๆ ภายในเรือนด้านข้างมีแต่พื้นที่ว่างโล่ง ไม่มีความงดงามเลยสักนิด แม้จะเป็นภรรยาเอกแต่เจียงถิงถิงคนเก่ากลับไม่มีปากมีเสียงใดในเรือนเลย ทั้ง ๆ ที่หากต้องการจะทำนางย่อมทำได้ ตระกูลเจียงเป็นหนึ่งในตระกูลพ่อค้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเมือง เพราะตระกูลหยุนต้องการดึงตระกูลเจียงเข้าพวกจึงจำใจต้องให้บุตรชายคนโตแต่งงานกับลูกภรรยารองตระกูลเจียง ซึ่งคนผู้นั้นก็คือนาง ตั้งแต่วันแต่งงานมาผู้เป็นสามีไม่เคยแตะต้องนางแม้เพียงปลายเส้นผม ซ้ำร้ายยังส่งให้นางมาอยู่เรือนเล็กกับสาวใช้ตามลำพัง การงานใดในเรือนล้วนเป็นซ่งเยี่ยนฟางดูแลทั้งสิ้น ถึงจะถูกกดขี่ข่มเหงแต่เจียงถิงถิงก็ยังคงจำทนต่อไปเพราะไม่ต้องการจะมีปัญหากับใครให้เป็นเรื่อง
Read more
นังจิ้งจอกจอมเสแสร้ง
 7 นังจิ้งจอกจอมเสแสร้ง   ย่านตรอกการค้าที่ผู้คนพลุกพล่านเนื่องด้วยตรอกนี้มีห้างการค้าสำคัญ ๆ อยู่ตั้งแต่หน้าตรอกยันท้ายตรอก ไหนจะหอนางโลมชื่อดังกลางตรอก เจียงถิงถิงคนเก่าแทบไม่มีโอกาสได้ออกเที่ยวข้างนอกจึงไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับสถานที่แถบนี้มากนัก สองเท้าพาตนเองเดินไปตรงนั้นตรงนี้ด้วยใบหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มที่ไม่มีทางเห็นตอนอยู่ในคฤหาสน์สกุลหยุน "ใยเจ้าจึงทำราวไม่เห็นเคย" อันอี้เฉินถามสตรีอวบอ้วนที่หันไปทางนั้นทีทางนี้ที น้ำเสียงฉงนทำให้ผู้ถูกถามรีบหันกลับมามองแล้วหยุดกระทำกิริยาลุกลี้ลุกลน "ท่านเองก็น่าจะพอเดาได้ เหตุใดยังต้องถามข้าเล่า ท่านว่าประหนึ่งข้าสามารถออกจากบ้านได้บ่อย ๆ เช่นนั้นแหละ" เสียงหวานใสที่ไม่เข้ากับรูปร่างนางหันกลับมาตอบ ใบหน้างอง้ำราวกับเบื่อหน่ายคำถามประเภทนี้เหลือคณา แต่คนเห็นกลับชอบใจท่าทางเช่นนี้เสียอย่างนั้น อันอี้เฉ
Read more
ข้าต้องการอิสระ
 8 ข้าต้องการอิสระ   “คนสกุลเจียง เจ้าชักจะเหิมเกริมมากขึ้นทุกวัน ครั้งก่อนที่เจ้าตีเยี่ยนฟางข้าไม่ได้เอาโทษก็ถือว่าใจดีกับเจ้ามากพอแล้ว นี่เจ้ายังกล้าหาเรื่องดูถูกนางในตลาดอีกงั้นหรือ” เจียงถิงถิงเงยหน้าจากแปลงผักที่เพิ่งถูกขุดทำแปลงเมื่อเช้า หันมองหน้าสามีตนเองก่อนจะลุกยืนจ้องบุรุษตรงหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว ไม่ได้เกรงกลัวท่าทางของคนตรงหน้าแม้แต่น้อย ‘ไอ้โง่นี่คงถูกนังจิ้งจอกนั่นเป่าหูมาละสิ’ นางคิดในใจพลางส่ายหน้าให้กับความด้อยพัฒนาของผู้เป็นสามี “แล้วอย่างไร หากพูดจบแล้วก็ไปเถิด ข้ามีธุระไม่มีเวลามาเสวนากับท่านหรอก” น้ำเสียงบอกด้วยความเหนื่อยหน่ายพร้อมกับออกหน้าไล่หยุนฮ่าวหรานด้วยความรำคาญ ใบหน้าหล่อร้ายกาจมองนางราวกับจะกินเลือดกินเนื้อเขาอุตส่าห์มาถึงที่นี่แต่นางกลับไม่กลัวเกรงเลย “ธุระของเจ้าคือทำงานบ่าวไพร่พวกนี้งั้นหรือ” “อย่างที่ท่านเห็น ข้าคิดว่างานพวกนี้ดูมีประโย
Read more
เจ้าอยากให้ข้าทำสิ่งใด
 9 เจ้าอยากให้ข้าทำสิ่งใด   “ยามเซินแล้วท่านมาทำสิ่งใดที่เรือนข้าอีกเล่าคุณชายอี้เฉิน” เมื่อผู้เป็นสามีกลับไปเจียงถิงถิงจึงกลับมาสนใจผู้เป็นสหายที่คราแรกตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวด้วย แต่นางรู้สึกยอมแพ้ให้ความพยายามของเขาจึงปล่อยให้เป็นไปตามที่เขาอยากทำ อย่างไรเสียเขาก็เป็นสหายเก่าแก่เพียงคนเดียวดีเสียอีกจะได้มีเพื่อนคุย "มารอกินข้าวฝีมือเจ้าอย่างไรล่ะ ข้ารู้จากผู่เย่ว์ว่าเจ้ามักจะทำอาหารยามนี้" "อยากจะกินฝีมือข้ามันไม่ง่ายหรอกคุณชาย ท่านเองก็ต้องมาช่วยข้าจึงจะได้กิน" เจียงถิงถิงกล่าวด้วยน้ำเสียงชวนให้บุรุษตรงหน้างุนงง เขายกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งด้วยความสงสัยก่อนจะตัดสินใจเอ่ยถามนางไปเลยเสียยังดีกว่า "แล้วเจ้าอยากให้ข้าทำสิ่งใดเช่นนั้นหรือ" "มาสิ ตามข้ามา" นางพาตนเองเดินไปทางครัวในเรือน โดยมีอันอี้เฉินเดินตามไปไม่ห่าง เมื่อเดินถึงครัวที่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status