Luluの小説

The smile on Felicity's naturally pinkish lips faded after she saw me in the midst of the crowd. I was holding my breath. Hindi ko maintindihan kung offended ba siya na makakita ng ibang mukha sa mass na para sa death anniversary ng anak niya. "Who are you?" She asked in her ever-elegant voice. Clamors around us stopped. Nag-aalangang napunta ang tingin ko sa grupo nina Levi, "I don't know you. Are you a member of the press? Trying to get a scoop?" she asked, her voice cracked in anger and anguish. "You people don't really know how to respect us, no?" "Auntie Felicity, Celeste is not with the press. She is with me, she's also Soren's secretary. She brought the flower on Soren's behalf," Levi meddled, saving me from the misunderstanding. "Ryuu, your mother, hijo." Introductions weren't necessarily needed for me to know who the man was. Raphael Ang stepped forward, "Celeste, right?" He offered me his hand, which I shook in a bolt of lightning. "Sorry about that, please do unders

"I'll have one of our driver drive you home," sabi ni Levi pagdating namin sa condo niya sa BGC. Hindi ko na naituloy pa ang pag-alis ng bag sa aking balikat. "I already texted Mang Francis earlier. He'd be here any moment now." Hinubad ni Levi ang coat na suot at pinatong iyon sa sandalan ng sofa. Levi tilted his head a bit in my direction, "May kailangan ka pa, Tel?" "Wala n-na.""Okay," he said. Levi sounded dismissive. Pagkatapos niyang sabihin iyon parang wala na akong karapatan na kausapin siya o hindi naman kaya ay magtagal pa sa unit niya. I'm already at the door, holding its handle when I remembered something. Nilabas ko iyong card niya na hindi ko pa naibabalik at iniwan iyon sa may entryway table. Kung hindi niya napansin na nilagay ko iyon ngayon doon, bukas pag-alis niya ay siguradong mapapansin niya iyon. "Nakuha ko na iyong transfer! Ang taray may pa-sobrang 5k." Bungad sa akin ni Sora pagbukas niya ng pinto. "Gagi, pang-grocery iyon, pang bili ng gasul at iba." T

Levi pulled over in front of Morelli, an hour before 9 am. Hindi na ako late kaya siguro naman mas mabait na sa akin si Elaia. "Salamat sa paghatid. Libre kita sa unang sahod ko rito. Ano bang gusto mo?" "Ikaw," sagot ni Levi. Tumanggo-tanggo ako sa kaniya at ngumiti. "Sige. Ako na lang ang mamimili kung saan kita ililibre." Levi chuckled cutely, his eyes nearly closing whenever he laughed like that. "Aren't you forgetting something?" Levi asked. Hawak ko na iyong handle at palabas na dapat ng Aston Martin. Binuksan ko ang bag at inisa-isa ang essentials, "Nandito naman lahat." Levi gently taps his lips. "Hmm? Ano ito parang mag-boyfriend lang?" Reklamo ko sa kaniya. "About that. We'll talk about that later." "Talk about what? Linawin mo kasi. Feeling ko tuloy parati akong sabog pagkausap kita." "Label, Tel. On our way to the clinic. We'll talk about our label." It felt like my heart had sunk to the depths of a cold, dark, lifeless ocean. "Kailangan ba i

I pulled away from Levi to catch air. Iminulat nito ang nangungusap niyang mga mata. His lips were glossy and swollen from making out. Mabagal na humahaplos ang likod ng kamay niya sa bewang ko. I adjusted myself on his lap. Levi's lips parted at the sensation that we both felt. "Magkano grab galing dito pa-Angono?" There was a few seconds of silence. "May grab ka sa cellphone?" tanong ko ulit. "What would I use that for?" tanong niya pabalik. "Para sa grab car? Kapag u-order ng pagkain?" Adoration swathed in his eyes. Levi tilted his head as he watched me in awe. "May kotse ka nga pala, and you have people ordering for you, most probably." Luminggon ako para abutin ang cellphone ko na nasa center table. Humigpit ang hawak niya sa bewang ko, tila nanggigil na pero pinipigilan pa rin ang sarili. "Anong password ng wifi? Wala na yata akong data. Maki-connect ako. Kailangan ko nang umuwi. Baka iwan na ni Sora ang mga gamit ko roon sa may arko pag di pa rin ako umuwi." Levi secured

Limot ko na ang bilang kung ilang beses ko na bang tinawag si Levi habang pilit kong hinahabol ang malalaki nitong hakbang. "Lee!" I said, for the last time. Kung hindi pa rin niya ako haharapin. Plano ko sana na hayaan na lang muna siya at umuwi na sa amin, but as soon as he heard that name from my lips. Levi stopped on his track. Hawak ang dibdib, hinahapo at pilit na pinapalitan ang hangin na nawala sa katawan dahil sa paghahabol ko sa kaniya. "Ano bang problema mo?" sigaw ko rito. "Bakit mo biglang inaaway ang kaibigan mo?!" Levi's eyes soften to an emotion that I'm unsure whether I saw it right or not. He looks scared, like a kid, fearing that his mother would abandon him. "Huwag kang sumigaw, Tel. Huwag mo akong sigawan," anito sa halos nagmamakaawang boses. Litong-lito ako sa kinikilos niya. It felt like I was dealing with a traumatized Levi; like me, shouting at him was a trigger for something that I didn't know he was suffering from. "S-Sorry," I said; the changes in t

I'll ruin you so severely, to the point where you won't be able to love anyone after, not even your own child, like how my mother can't bring herself to love me for her heart was shattered to zillion pieces, that even the existence of my presence in her life didn't save her from the abyss that she was pushed to. "Hey, are you okay? Do you only know him by his nickname?" Ko-en asked, that snapped me from my thoughts. Ngumiti ako sa kaniya at tumanggo. "I didn't know that he's Levi fucking Yuchengco," I muttered. Ko-en tilted his head as his forehead creased a bit. He snorted a chuckle. "I only read about him in articles and hear about him in the news. He and the Yuchengco's are all over the news." "I caught the big fish without trying, and I didn't even know I already had it in my arm," I added.Ko-en chuckled. "Lee's private. I wouldn't be surprise kung ngayon mo lang talaga nalaman." "Ngayon lang talaga. I only know him as Lee, and earlier today I found out that he's a Yuchengc

Venus Thane's Pov "Good morning po Señorita," nakangiting bati sa 'kin ni Celine nang maabutan n'ya ko sa veranda na mag-isang nag-uumagahan. And maybe I am not in mood to be nice that I end up ignoring her greetings. Nagpatuloy ako sa pagkain hanggang sa narinig ko na lamang ang papaalis n'yang hakbang. I turned to look at the spot where she used to stand and find my self getting annoyed for no apparent and valueable reason. Muli kong ibinalik ang atensyon ko sa 'king plato at susubo na sana ulit nang marinig ko ang tunog ng sasakyan. My brows arched at that. Ang sabi naman ni Papa mamayang tanghali pa sila ni Mang Robert makakauwi mula sa Santa Catalina. Sino naman kaya 'yong dumating? And being the curious cat that I am and will always be... I stood up from my seat and went to the veranda's railling.I look down only to saw a familiar white chevrolet. The corner of my lips curve into a wide grin. "Oh My God! Kuya Ranus! Saturno!" Hindi na napigilan pa ang sarili't napasigaw

Venus Thane's Pov Next time. Babalik ako sa tiangge na 'to at sisiguraduhin ko na ako lang mag-isa o hindi naman kaya ay mayroon akong ibang kasama bukod kay Icarus. Ang daming magagandang damit at ibang pang handy crafts na gustong-gusto kong bilhin kaya lang ay hindi ko magawa sa takot na baka s'ya na naman ang magbayad non. "May bibilhin ka pa ba?" Tanong n'ya sa 'kin may isang oras na rin siguro kaming nag-iikot-ikot sa tiangge na 'to simula nang mabili ko 'yong bag na yari sa rattan. Napatingin ako sa katya na lalagyan ng bag bago ako sumulyap sa kaniya at umiling. "This is fine, wala naman na 'kong iba pang kailangan. Sigurado ako na pag-uwi nina Mama galing sa business trip nila ay may mga pasalubong rin sila sa 'kin, not to mention that Kuya Ranus is coming home as well." I muttered.Tumango s'ya sa 'kin at nauna na 'kong naglakad sa kaniya pabalik ng SUV. "Are we going home?" Tanong ko sa kaniya habang ikinakabit ang seatbelt sa 'king katawan. He started the engine an

Venus Thane's Pov Suot ang isang kulay itim na jumper shorts na pinaresan ko ng kulay mustard na tee at silver na sneaker ay mabilis kaagad akong bumaba matapos kong maligo at mapatuyo ang buhok na inipit ko rin. "Aalis ka?" Si Manang na naabutan kong inaayos ang mga bulaklak na nasa vase at nakapatong sa lamesang malapit sa front door. Bahagya kong hinawi ang aking bangs saka ngumiti sa kaniya at tumango. "Saan ka naman pupunta?' She followed up. "Ipapasyal raw po ako ni Ariz." Muli kong sagot saka kinapa ang cellphone ko na nasa bulsa ng suot kong jumper shorts. Nangunot ang noo n'ya animo'y labis s'yang nagtataka sa sinabi ko. "Si Ariz?" Ulit n'ya pa. I nodded and plastered an awkward smile."Papa asked him to show me around, that's why." Dagdag kong ikinatango n'ya na. "Mag-iingat kayo ah." Bilin n'ya pa sa 'kin bago ako tuluyang lumabas ng mansion. Ilang hakbang galing sa front door ay natanaw ko na si Ariz sa tabi ng SUV, naiinip na naghihintay sa 'kin. His eyes remai

Venus Thane's Pov Buong gabi akong binangabag ng konsensya ko dahil sa nangyari. It was an accident, I didn't mean it but still it's my fault for being so careless. Malamang ang tagal ng inabot bago n'ya natapos 'yong thesis tapos wala pang isang minuto'y nasira ko na. Such a disaster, Venus Thane. Wearing a black leggings and a sports bra I came out of my room. Dumiretso ako sa kusina sa pagbabaka sakaling maabutan ko pa ro'n si Papa para sabay kaming makapag-agahan kaya lang ay wala akong nakitang kahit na sino sa dining. "Venus." Anas ni Manang mula sa 'king likuran, pumihit ako paharap sa kanya at pilit na ngumiti. "Si Papa po? Naka-alis na? Ang aga naman ata." Sunod-sunod kong tanong. I saw her checked me out before she finally pasted her eyes on my face.Tumango s'ya at ngumiti rin."Maaga silang umalis ni Roberto, pupuntahan nila 'yong manggahan na gusto nilang bilhin sa Santa Catalina." She informed me. Nangunot ang mga noo ko. "Where is that?" I asked her. Bago pa s'ya

"May mga babae rin pong nagtatrabaho dito Pa?" Bakas ang pagkamangha sa boses na tanong ko kay Papa habang nililibot namin ang tubuhan. Lumingon s'ya sa 'kin saka n'ya ko inakbayan. His eyes were no where to find as he laughed at my question. "Hindi sila nagtatrabaho sa mismong tubuhan, iyong iba d'yan ay naghahatid lang ng pagkain sa mga asawa nila." I nod and smile at him. That's so sweet of them. "Susunod ka daw kay Mama sa susunod na linggo sa Thailand pa?" Muli kong tanong nang makabalik na kami sa kubo. I seat myself on a chair made of narra woods. Napangiti ako nang maalala na laging sinasabi sa 'kin na mas matanda pa raw 'yang upuan na 'yan kaysa sa 'kin. He pour a glass of cold water for himself and drink it afterwards. Tumango s'ya bilang sagot sa 'king tanong na ikinanguso ko na lang. "But you guys will be back for christmas right? Kuya Ranus will." I mumbled and gave him my sweetest smile. Lumakad ako papunta sa lamesa at kumuha ng isang turon na mukhang bagong luto

"Good morning." Nakangiting bati ko sa dalawang kasambahay na naabutan kong masigasig na nagpupunas ng balustre ng hagdan. Pumihit sila paharap sa 'kin saka bahagyang iniyuko ang mga ulo nila, napanguso ako ng dahil do'n. "Magandang umaga po, Señorita." Sabay nilang bati pabalik sa 'kin. I held my hand high and shake it, gesturing them to stop. Naguguluhang napatingin sila sa isa't isa saka ibinalik ang pares ng mata nila sa 'kin. "Po?" I smiled at them. "Just call me Venus, h'wag na 'yong Señorita." Bago pa man sila makapagsalita bilang tugon sa sinabi ko'y napukaw na ng mga paparating na hakbang ang atensyon namin.Later on Mama, showed up with her elegant looking clothing and statement jewelries, like the usual her hair was put into a bun. "Bumalik na kayo sa mga trabaho n'yo." Striktang utos n'ya saka ako iginiya ng tuluyan pababa sa hagdan. We walked toward the mansion's flower garden where our breakfast was served. Bago ko pa maipaghila ang sarili ko ng upuan ay nagawa