Novels by Lulu

His eyes went to check every corner of my room. Isang hindi pamilyar na emosyon ang mabilis na gumihit sa kaniya na nawala rin naman kaagad. He bore his eyes on me once more. "Tapos ka na bang kumain? Busog ka na?" Sunod-suno niyang tanong sa 'kin. Napahawak ako sa 'king tiyan na bagaman walang pinagbago ay ramdam ko naman na busog na talaga ako. Napatingin din siya roon bago niya ibinalik sa 'king mukha ang mga mata niya at sinipit sa likod ng aking tenga ang iilang hibla ng mga takas na buhok ko. "Oo." I suddenly got alarm after he stood up. Isang tipid na ngiti ang mayroon sa kaniyang labi. Natarant ako bigla. Aalis na ba siya? "Uuwi ka na?" Mahina at halos ayaw ng magparinig ng sariling boses na tanong ko sa kaniya. He didn't speak but nodded instead. Can't he just slesp in here? Gusto ko siyang magkatabi o hindi kaya, mag-stay muna siya dito kahit ilang minuto pa, sa dami ng mga gusto kung sabihin wala ni isa doon ang lumabas sa 'king bibig maliban sa katagang. "Pwede mo

Venus Thane's Pov To: Ariz H'wag ka nang pumunta gabi na baka delikado sa daan. Nawala na sa utak ko kung ilang beses ko na ba siyang tinext na huwag nang pumunta dito simula ng matapos ang pagtawag n'ya sa 'king mga kalahating oras na rin ang lumipas. Mga isa o dalawang minuto ang lumipas pagkatapos kung maisend ang text message na 'yon sa kaniya pero hindi pa rin siya nagrereply. Is he really coming? A part of me don't really want him to come over but still, at the back of my mind. I want him here. Ilang minuto pa akong natulala ulit sa cellphone ko at nakitang 10:12 na ng gabi. Unti-unti na 'kong naniwala na hindi na siya pupunta. Baka binibiro niya lang ako. I put my hairbrush back on the night stand and was about to turn the lampshade so that I can drift to sleep when I heard strange noises coming from the french window. Unti-unti akong ginapangan ng kaba. Kinuha ko ulit ang hairbrush at mahigpit 'yong hinawakan bago ako bumaba ng kama para tingnan kung ano ang dahila

Isang lalaking nakasuot ng din ng basketball uniform ang lumapit sa 'ming dalawa. Binalingan kaagad siya ni Ariz. "Captain, bumalik ka na raw sa game, nagagalit na si Coach." Saad nito. Pinasadahan niya 'ko ng tingin saka muling ibinaling ang buong atensyon niya kay Icarus."B-bumalik ka na doon. I can handle myself its just a tiny wound." I muttered. Nagpakita ng hindi pagsang-ayon ang mga mata niya dahil sa sinabi ko. The second thing he does is beyond my expectation as he scope me from the ground without fair warning. Napahawak ako sa balikat niya sa takot na baka mahulog ako. "Paki-sabi kay Coach bukas na lang ulit ako maglalaro, ihahatid ko lang si Venus." There's firmness and finality in his voice that I think even if I disagree nothing will change. Habang papalabas kami ng covered court ay lumalakas ang bulong-bulungan ng mga taong nakakikita. It feel so awkward and uncomfortable! "H'wag mo silang pansinin." Ani nito bago inayos ang pagkakapulupot ng mga braso niya sa 'kin p

"Venus, tara manuod tayo ng practice game." Pagyaya sa 'kin ni Melody, kakatapos lang ng last period namin at ibinabalik ko pa lang ang mga gamit sa loob ng aking bag. May dalawang linggo na rin simula nang mag-umpisa ang pasukan at tanging si Melody pa lang ang naging kaclose ko dito. Para kasing iniiwasan ako ng iba pa naming mga kaklaseng babae. "Kunware lang naman 'yan na mabait, alam mo ba ang sabi ni Ate, natanggal daw si Ate Celine sa mansyon dahil sa kagagawan ni Venus, spoiled brat." My eyes shifted towards the direction of those girls whose whispering things about me. Hindi nga ata 'yon pabulong dahil rinig na rinig ko naman. Its my fault, I acknowledge that but Celine is at fault too. Bakit ako lang ang lumalabas na masama? She provoked me! Kaagad na niyaya ni Leanne ang tatlo pa naming kaklaseng babae na umalis na matapos magtama ng mga mata namin. She shamelessly rolled her eyes on me and step outside. Napabuntong hininga na lang ako bago ipinagpatuloy ang ginagaga

My eyes sparkle after I realize that this thing beside us is a treehouse. Masiyado na 'kong naexcite sa nakita at pansamantala kong nakalimutan ang sinabi ni Ariz. Gamit ang hagdan na nasa baba ay marahan ko 'yong inakyat hanggang marating ko ang treehouse. Dumungaw ako sa bintana na mayroon ito at mula rito ay natatanaw ko ang mga taong nasa buktot beach at patuloy na nagkakasiyahan. "You like it here?" Natigilan ako. Nawala ang ngiti sa 'king labi at sa isang iglap ay bumalik ang lahat ng kabang mayroon ako kanina. I turned at him and swallow a lump in my throat. Unti-unti akong tumango nang magtagpo na ang mga mata namin. "S-sa'yo 'to?" I asked. Inupo ko ang aking sarili sa mahabang kawayang upuan na may isa o dalawang hakbang din ang layo sa kaniya. "Sa 'tin." Kaswal at maikli lang niyang sinabi. "Naisip mo ba talagang gagamitin lang kita?" His question is too sharp and direct for me to be able to process it in and come up with a retort in instant. Kinagat ko ang aking pang-

Santiago's Summer Festival is one of the best annual attraction that our town has. Punong-puno ang Buktot beach ng mga turista at local na gustong makiparty."Thane, wag kang iinom ha tsaka h'wag kang lalayo sa 'min." Mahigpit na paalala ni Kuya Ranus habang ipinaparada niya ang sasakyan. Malayo pa man kahit sa mismong party ground ay naririnig ko na ang malakas na saliw ng mga pamparty na music maging ang boses ng mga taong sumasabay sa pagkanta. Mula sa rear view mirror ng sasakyan ay sinulyapan ko siya saka ako tumango bago ko tuluyang inalis ang seatbelt na nakapulupot sa 'king katawan at bumaba na sa kaniyang chevrolet. My eyes roam around in search for Ate Phoebe and Ate Margaret and yet I couldn't find them. Narinig ko ang muling pagbukas at pagsara ng pinto ng sasakyan ni Kuya Ranus hudyat na nakababa na rin siya. "Sina Ate Margaret, alam mo kung nasaan? Nakalimutan ko 'yong phone ko." I murmured. Nagkibit balikat s'ya sa 'kin saka ako iginiya papunta sa mismong party groun

"Jacques, isa!" Banta ni Uno kay Jacques, hinihila ang braso nito. Si Jacques na lang ang nasa loob ng Klassen. Uno, who was obviously stressed by Jacques turned to Ko-en. "Turn the damn engine off, Ko-en!" He shouted, running out of temper. Sinara ni Ko-en ang pinto ng driver's seat ng Klassen at binagsak naman ni Uno ang pinto sa passenger seat, leaving Jacques inside. "What's the matter with him?" Natatawa kong tanong. "Ayaw bumaba. Mainit daw," Kagan answered. They all started stripping their jackets. Inangat ni Ko-en sa ulo ang shades na suot at tumingin sa paligid. "Where do you and Tel stay? Wala akong makitang bahay, except for that thing...," anito habang tinatanaw ang kubo."Baliw! How can they possibly live there? Baka barn yon para sa mga farm animals...." Soren trailed. Everyone panned their eyes at me, waiting for me to tell them that Soren was right. "Welcome to my humble abode," I said, flipping my fingers while I presented the kubo that is meters away from wher

"I still think that hiring a caterer is too much. It's just my friends, Tel." Tel stopped rummaging through our cabinet for fitting clothes to wear today. It's not her first time meeting my friends. Hindi ko alam kung bakit siya natataranta nang ganito. Nilapag niya ang floral dresses sa kama pagharap sa akin. "Yung mga jina-just friends mo na iyan Levi ay ang siyang bumubuo ng top one percent ng Pilipinas." "And?" "What do you mean and? Dinala mo sila sa bukid! Anak mayayaman ang mga iyon. Hindi sila sanay rito. Maski nga yata ang makakita ng putik ay hindi pa nila na-experience!" I couldn't help but laugh. Paglapit ko kay Tel ay kusa na ring pumulupot ang braso ko sa bewang nito.I kissed her head, and sniffs her hair. Gustong-gusto ko talaga ang amoy ng buhok niya. "They'll be fine. They all wanted to be here. Hindi ko naman sila pinilit." Celeste narrowed her eyes to me. Ayaw maniwala. Tinaas ko ang kanang kamay, swearing to her the truth and nothing but the truth. "At bak

"Tiya tinapay? May nutella saka peanut butter? Si Tiyo kaya ipatawag mo na rin. Dito na kayo mag-agahan," alok ko para maiba na ang takbo nang usapan. Lumapad ang ngisi ni Tiya Melette. "Ay, talaga ba? Nakakahiya." Sumilip siya sa ginagawa ni Levi. "Okay lang po saka parang sinama na talaga kayo ni Levi sa niluluto niya." "Levi. Levi ang pangalan mo hijo?" tanong ni Tiya Melette. "Kapangalan mo iyong boss ng anak ko. Levi rin iyon. Levi Y-Yu... Yuchengco? Levi Yuchengco. Sa LYC nagtatrabaho yung anak ko sa Manila. Kaka-hire lang sa kaniya nung nakaraan." Proud na proud si Tiya. Humarap si Levi na may hawak na spam na hindi niya pa nabubuksan. "Ako po iyon." Levi admitted, and brushes that off with an awkward grin. "Ang alin?" "Iyong boss ni Marlo, Tiya. Siya iyon. Siya po si Levi Yuchengco." "Ay putangina!" Napatakip si Tita sa bibig. "Ay! Pasensya. Nagulat lang." "Tinira mo sa bukid yang anak mayaman na iyan, Celeste? Bakit hindi kayo kumuha ng bahay? Magpatayo? B

Maging ako'y nanibago na ang pawid na bubong at exposed na kawayang ang bumungad sa akin pagmulat ng mga mata at hindi ang pamosong kulay ivory na ceiling ng condo ni Levi. I thought it had sinked in to me last night, hindi pa pala. Ngayon pa lang halos nagsi-settle sa utak ko ang katotohanan na sa kubo na kami nakatira sa gitna ng palayan. Mabilis akong bumaling kay Levi nang marinig ang pagtilaok ng mga manok na sinasabayan na pang-hiyaw ng mga kambing na hindi ko alam kung saan ba galing. Levi rolled closer to me. Siniksik niya ang sarili sa akin. His expression relaxes a bit until those typical noises that he must get used to from now on blares again.Nangunot ang noo niya, naiinis sa ingay. Alam kong gising na ito pero dahil anong oras na ngang nakatulog kagabi. Pinipilit niyang humimbing ulit. "Ano ba iyong mga ingay na iyon!" Anito sa malumanay na boses kahit inis na inis na. Bumangon ako at sumilip sa higaan. Levi wrapped the bolster in between his legs and arms. Walang

Levi hugged me from behind, resting his chin on my shoulder blades. Maghapon nang pinagpawisan ang lalaking ito, pero ang bango niya pa rin."Huwag na magalit, Tel. Sorry na, and promise parati akong mag-iingat kasi alam kong may naghihintay na sa akin sa bahay," ani Levi, ang kamay ay nakahaplos na naman sa tiyan ko. "Bukas dalawang putahe na ng ulam ang iluluto ko." Dahan-dahan niyang binalik sa lamesa iyong bowl kung nasaan ang chicken curry na niluto ko para sa hapunan. "Can you do that, please? Hindi ako sanay na walang ibang option sa pagkain, okay na iyong dalawang u-ulam." "And dessert too," dagdag niya. Namumula na ang mukha at tainga nito dala ng hiya."Puwede ba? But of course, magsasalitan tayo sa pagluluto." "I can do all the cookings, Levi. Wala naman akong ginagawa halos. Ayaw mo akong pagtrabahuhin di ba?" "Magluluto pa rin ako minsan, and the dishes...." "Ako na. Maning-mani lang sa akin ang maghugas—""Hindi, Tel. Salitan tayo. Tapos tulong din tayo sa paglalab

Sakto sa pagkakasalin ni Levi sa huling timba ng tubig na pupuno sa blue na dram na nasa cr ay naalala kong nakalimutan naming bumili ng drinking water. Sinarado ko iyong refrigerator at kulang na lang ay tumingkayad para lang wala akong magawang ingay habang lumalapit sa kaniya. The longest sighed that I had ever heard escaped his lips. Buo-buo ang pawis sa noo nito, at ang mga labi ay halos ngiwi, iniinda ang pananakit ng kamay at braso dala nang pag-iigib. "Magpakulo na lang ba ako ng tubig?" bulong ko sa sarili.Tiningnan ko ang rice cooker at ulam sa kawaling tapos ko nang lutuin. "Kain na tayo? Nagugutom na ako," Levi said cutely, nakanguso at ang mga mata ay parehas na namumungay. "Wala tayong tubig na inumin. Plano ko sana na magpakulo na lang kaso matagal pa bago iyon lumamig para mainom." Walang reklamong tumayo si Levi nang makita niyang kinuha ko iyong wallet na nasa lamesita. "Bakit?" I asked him."Saan makakabili ng drinking water?" "Doon pa sa bungad pagliko sa ka

"Magkakalat ka ng epidemya?" Nakangiting tanong sa kanya ni Sin. Inalis n'ya ang mga mata n'ya mula sa papel kung saan n'ya binabasa ang mga bagong reports tungkol sa nasabing toxin. "We have the control on our palms Sin, may ginagawa rin kaming antidote at halos magkasabay lang na matatapos ang dalawang 'yon." Aniya. Bumababa si Sin mula sa lamesa saka nag-ikot-ikot sa loob ng laboratoryo para suruin ang iba pang mga experiment ni Mallory ng mapansin n'ya ang iilang tauhan ng laboratoryo na nakatingin sa gawi nila. And being Sin, he won't trust anyone unless they have proven that they are worthy of his trust...earning a certain amount of trust from him means putting your life on edge."Those doofus out there? Where do they leave?" He asked. Nilingon n'ya si Mallory at naabutang inilalagay nito sa isang square na container iyong rabbit. "Sa baba ng laboratory may underground room, doon sila nakatira at dalawang beses sa isang buwan na nakakaalis sila sa Isla Serpienta para bisitahi

Third Person's Pov "Don't hurt me, I am your friend." May nakakalokong ngiting untag ni Sin kay Mallory nang inilabas n'ya ang isang maliit na kutsilyo mula sa kanyang sling bag. Her name was embroided on it in a cursive form. "Since we have a lot of on-going experiments in here, I decided to tighten the security." She mumbled as she pressed a passcode on a square glass like screen. Tumingin-tingin si Sin sa paligid saka n'ya ibinalik ang mata n'ya kay Mallory. "Those snakes waiting at Isla Serpiente's shore, are they not enough?" He asked her. Isla Serpiente is home by a species of world's venomous snakes, and will welcome you in the shores of the island. Ginawa nilang advantage ang pamumugad ng mga sandamakmak na ahas rito para pagtayuan ng laboratoryo na pag-aari ng Miscreant. The facility was made of high-class materials, the walls that's preventing the snakes from coming within the laboratory's vicinity is a state of the art fences with its capability to produce a hi

Rays of sunlight that hits my face woke me up from my slumber. Nakapikit pa ring hinila ko 'yong comforter at ibinalot sa 'king katawan saka ako dumapara para sana matulog ulit. "Buongiorno, My Lady." I heard Catliona's soft voice. Pumupungas akong bumangon at pilit na binuksan ang talukap ng aking mga mata kahit na gustong-gusto pa nong pumikit para makita kung ano ang ginagawa n'ya. Nakahawi na ang pulang kurtinang tumatabon sa french window ng kwarto. The double door of my walk in closert were open as well. "Catliona?" Tawag ko sa kanya saka bumaba mula sa kama. Ilang segundo ang lumipas at lumabas s'ya mula sa walk in closet ko bitbit ang isang kulay itim na high-waisted legging, isang kulay puting crop top at sneakers. Ipinatong n'ya 'yon lahat sa ibabaw ng higaan saka s'ya matuwid na tumayo sa harapan ko. "Do you like coffee, tea or milk, my lady?" Nakangiti n'yang tanong na pumukaw sa atensyon ko mula sa mga damit na ipinatong n'ya sa kama. "I'd like to have black coffee p

"Good evening, my lady." Inalis ko ang mga mata ko mula sa elevator na sinakyan ni Sin pabalik sa 6th floor ng chateau na s'yang inuukupahan n'ya matapos naming makabalik dito sa loob. I turned to look at a woman on her mid-twenties, wearing the same uniform of the servant I've seen on dinner earlier. "I'm Catliona, you're lady in waiting. Ihahatid ko na po kayo sa magiging kwarto n'yo." She mumbled. Instead of taking the elevator we used the Chateau's grand staircase instead. "Pasensya na po't ngayon lang namin inayos ang kwartong tutuluyan n'yo, hindi po kasi agad kami nasabihan ni Lady Mallory na may bago palang m'yembro ang Miscreant." She mumbled. My eyes darted on the paintings that was hang on the wall. Natigil ako sa paglalakad nang mapunta ang mga mata ko sa sikat na painting. Lumapit ako ro'n at pilit na sinuri ang painting, I know nothing about painting but this one looks like a legit painting of Leonardo Da Vinci's Mona Lisa. "Is this?" Hindi maitanong ng maayos, o m

Artemis gaze at her and smile, Liri on the other hand nod at him. Kahit naman gaano katapang ang ibang Mafia Boss ng Miscreant alam pa rin nila ang kanilang mga limitasyon, at 'yon ay ang iwasang galitin ang nagkatawang taong hari ng impyerno. "Excuse me, kailangan ko nang bumalik ng Genoa." Paalam ni Liri saka tumayo mula sa kinauupuan n'ya at taas noong naglakad na paalis. Conrad followed her after a minute. Just like that, their dinner ended. ________"Hi?" Nakangiting bati ni Rivalee kay Artemis nang magkita sila sa maze garden ng chateau. "Hi." Nakangiting bati n'ya pabalik rito. Wearing a white off-shoulder dress, a flat shoes and a headband she looks young and cute. "You're Dr. Artemis Thaleia, right?" Suot pa rin ang kaparehong ngiting n'ya kanina nang sinabi n'ya 'yon. Artemis usually hates nosy people but for some odd reasons she just can't raise her brows at her, maybe because she's charming or maybe because she seeing in her a younger sister she wished to have.Tumang

Third Person's Pov "So..." The same unknown woman who's hiding a smile from Artemis earlier started a 'pep talk.' Bahagya n'yang inalog ang wineglass na hawak n'ya dahilan nang paggalaw din ng laman no'n."What's the next plan?" She asked, still staring on her wine glass that she's playing with. Kinuha ni Mallory ang puting tela na nakapatong sa kandungan n'ya saka marahang idinampi 'yon sa labi n'ya't nagsalita. "Nothing, we'll let the situation cool down for a moment, mas'yadong naging takaw atensyon ang huling insidenteng kinasangkutan ng Miscreant." May makahuluhang kisap sa matang sumulyap si Mallory kay Artemis. Artemis' arched her brows at that, a little bit confused. Umawang ang kanyang labi at nagkibit lang rin nama kalaunan pagkatapos n'yang mapagtanto ang ibig nitong sabihin.Given that the Miscreant killed more than thirty people in the court room, Artemis shooting the helicopter down is well, a very attention grabbing act that isn't really part of the plan. "I just h