تسجيل الدخول"Jacques, isa!" Banta ni Uno kay Jacques, hinihila ang braso nito. Si Jacques na lang ang nasa loob ng Klassen. Uno, who was obviously stressed by Jacques turned to Ko-en. "Turn the damn engine off, Ko-en!" He shouted, running out of temper. Sinara ni Ko-en ang pinto ng driver's seat ng Klassen at binagsak naman ni Uno ang pinto sa passenger seat, leaving Jacques inside. "What's the matter with him?" Natatawa kong tanong. "Ayaw bumaba. Mainit daw," Kagan answered. They all started stripping their jackets. Inangat ni Ko-en sa ulo ang shades na suot at tumingin sa paligid. "Where do you and Tel stay? Wala akong makitang bahay, except for that thing...," anito habang tinatanaw ang kubo."Baliw! How can they possibly live there? Baka barn yon para sa mga farm animals...." Soren trailed. Everyone panned their eyes at me, waiting for me to tell them that Soren was right. "Welcome to my humble abode," I said, flipping my fingers while I presented the kubo that is meters away from wher
"I still think that hiring a caterer is too much. It's just my friends, Tel." Tel stopped rummaging through our cabinet for fitting clothes to wear today. It's not her first time meeting my friends. Hindi ko alam kung bakit siya natataranta nang ganito. Nilapag niya ang floral dresses sa kama pagharap sa akin. "Yung mga jina-just friends mo na iyan Levi ay ang siyang bumubuo ng top one percent ng Pilipinas." "And?" "What do you mean and? Dinala mo sila sa bukid! Anak mayayaman ang mga iyon. Hindi sila sanay rito. Maski nga yata ang makakita ng putik ay hindi pa nila na-experience!" I couldn't help but laugh. Paglapit ko kay Tel ay kusa na ring pumulupot ang braso ko sa bewang nito.I kissed her head, and sniffs her hair. Gustong-gusto ko talaga ang amoy ng buhok niya. "They'll be fine. They all wanted to be here. Hindi ko naman sila pinilit." Celeste narrowed her eyes to me. Ayaw maniwala. Tinaas ko ang kanang kamay, swearing to her the truth and nothing but the truth. "At bak
"Tiya tinapay? May nutella saka peanut butter? Si Tiyo kaya ipatawag mo na rin. Dito na kayo mag-agahan," alok ko para maiba na ang takbo nang usapan. Lumapad ang ngisi ni Tiya Melette. "Ay, talaga ba? Nakakahiya." Sumilip siya sa ginagawa ni Levi. "Okay lang po saka parang sinama na talaga kayo ni Levi sa niluluto niya." "Levi. Levi ang pangalan mo hijo?" tanong ni Tiya Melette. "Kapangalan mo iyong boss ng anak ko. Levi rin iyon. Levi Y-Yu... Yuchengco? Levi Yuchengco. Sa LYC nagtatrabaho yung anak ko sa Manila. Kaka-hire lang sa kaniya nung nakaraan." Proud na proud si Tiya. Humarap si Levi na may hawak na spam na hindi niya pa nabubuksan. "Ako po iyon." Levi admitted, and brushes that off with an awkward grin. "Ang alin?" "Iyong boss ni Marlo, Tiya. Siya iyon. Siya po si Levi Yuchengco." "Ay putangina!" Napatakip si Tita sa bibig. "Ay! Pasensya. Nagulat lang." "Tinira mo sa bukid yang anak mayaman na iyan, Celeste? Bakit hindi kayo kumuha ng bahay? Magpatayo? B
Maging ako'y nanibago na ang pawid na bubong at exposed na kawayang ang bumungad sa akin pagmulat ng mga mata at hindi ang pamosong kulay ivory na ceiling ng condo ni Levi. I thought it had sinked in to me last night, hindi pa pala. Ngayon pa lang halos nagsi-settle sa utak ko ang katotohanan na sa kubo na kami nakatira sa gitna ng palayan. Mabilis akong bumaling kay Levi nang marinig ang pagtilaok ng mga manok na sinasabayan na pang-hiyaw ng mga kambing na hindi ko alam kung saan ba galing. Levi rolled closer to me. Siniksik niya ang sarili sa akin. His expression relaxes a bit until those typical noises that he must get used to from now on blares again.Nangunot ang noo niya, naiinis sa ingay. Alam kong gising na ito pero dahil anong oras na ngang nakatulog kagabi. Pinipilit niyang humimbing ulit. "Ano ba iyong mga ingay na iyon!" Anito sa malumanay na boses kahit inis na inis na. Bumangon ako at sumilip sa higaan. Levi wrapped the bolster in between his legs and arms. Walang
Levi hugged me from behind, resting his chin on my shoulder blades. Maghapon nang pinagpawisan ang lalaking ito, pero ang bango niya pa rin."Huwag na magalit, Tel. Sorry na, and promise parati akong mag-iingat kasi alam kong may naghihintay na sa akin sa bahay," ani Levi, ang kamay ay nakahaplos na naman sa tiyan ko. "Bukas dalawang putahe na ng ulam ang iluluto ko." Dahan-dahan niyang binalik sa lamesa iyong bowl kung nasaan ang chicken curry na niluto ko para sa hapunan. "Can you do that, please? Hindi ako sanay na walang ibang option sa pagkain, okay na iyong dalawang u-ulam." "And dessert too," dagdag niya. Namumula na ang mukha at tainga nito dala ng hiya."Puwede ba? But of course, magsasalitan tayo sa pagluluto." "I can do all the cookings, Levi. Wala naman akong ginagawa halos. Ayaw mo akong pagtrabahuhin di ba?" "Magluluto pa rin ako minsan, and the dishes...." "Ako na. Maning-mani lang sa akin ang maghugas—""Hindi, Tel. Salitan tayo. Tapos tulong din tayo sa paglalab
Sakto sa pagkakasalin ni Levi sa huling timba ng tubig na pupuno sa blue na dram na nasa cr ay naalala kong nakalimutan naming bumili ng drinking water. Sinarado ko iyong refrigerator at kulang na lang ay tumingkayad para lang wala akong magawang ingay habang lumalapit sa kaniya. The longest sighed that I had ever heard escaped his lips. Buo-buo ang pawis sa noo nito, at ang mga labi ay halos ngiwi, iniinda ang pananakit ng kamay at braso dala nang pag-iigib. "Magpakulo na lang ba ako ng tubig?" bulong ko sa sarili.Tiningnan ko ang rice cooker at ulam sa kawaling tapos ko nang lutuin. "Kain na tayo? Nagugutom na ako," Levi said cutely, nakanguso at ang mga mata ay parehas na namumungay. "Wala tayong tubig na inumin. Plano ko sana na magpakulo na lang kaso matagal pa bago iyon lumamig para mainom." Walang reklamong tumayo si Levi nang makita niyang kinuha ko iyong wallet na nasa lamesita. "Bakit?" I asked him."Saan makakabili ng drinking water?" "Doon pa sa bungad pagliko sa ka
I squinted my eyes and lightly shook my head after Sora shoved me away from the gas range. Pinatay niya iyong kalan saka marahang pumihit paharap sa akin. "Kanina pa nagwawala iyong takure. Hindi mo ba naririnig? Nasa harap ka lang." Sora sratched the space between her eyebrow. "Hindi siya maal
"Are you deaf?" "Minsan," alertong sagot ko kay Lee. He chuckled, pati pagtawa niya pang-pogi, tunog mayaman din, tawa ng mga taong financially stable. "Kanina pa kita tinatawag." Tumingin siya sa paa ko. Mabilis na nag-init ang mga pisngi ko, hindi magkandamayaw kung paano ko ba iyon itata
"We should go to the police station now and file a complaint. Muntik na roon, Miss—" "Tel, Celeste Carvajal ang pangalan ko pero Tel na lang," saad ko nang makitang nag-aalinlangan iyong lalaki kung anong itatawag niya sa akin. Inubos ko na sa isang subo ang egg tart na kanina ko pa gustong diret
"AT 25, Levi Yuchengco became the youngest chairman and CEO of a publicly listed company in the history of the Philippine Stock Exchange when LYC Engineering had its initial public offering in 2019 with a value of ₱2.7 billion. LYC Engineering was among the few select 200 companies that were able t







