Novels by Witcha~

วาตะแนบริมฝีปากลงยังเม็ดเสียวกลาวกายสาว ดูดเม้มเบา ๆ ให้เธอได้ปล่อยน้ำสีใสออกมา ก่อนจะลงต่ำไปยังช่องทางสีหวานและรสหวานจากน้ำที่เธอปล่อยออกมา“อื้อ! ลม…มะ มิน” ยกมือขึ้นปิดปากตัวเองเมื่ออีกคนด้านล่างทำอะไรกับตรงนั้นของตัวเอง มันเป็นความรู้สึกที่ไม่เคยรับรู้มาก่อน มันทั้งวูบวาบในช่องท้องจนเผลอเกร็งอย่างไม่รู้ตัว“เอามือออก แล้วปล่อยเสียงคราง” เงยหน้าจากร่องสาวมาบอกคนตัวเล็ก ที่ปิดปากและกัดมือตัวเองจนเป็นรอยฟัน“ลม…ลมทำอะไรมิน” หอบหายใจเอ่ยถามเขาวาตะก้มลงเข้าไปรัวลิ้นกับร่องสาว สลับกับดูดเม็ดเสียวแรง ๆ จนร่างเล็กบิดตัวเกร็งอยู่หลายครั้ง เสียงครางหวานของเธอก็ดังลั่นห้องอย่างเก็บไว้ไม่อยู่“ลม! มิน! อื้ออออ!” ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด ยิ่งส่วนนั้นที่วาตะกำลังดูด ทำให้เธอเกร็งกระตุกถี่ จนปล่อยห้วงอารมณ์ที่เธอก็ไม่รู้ว่าคืออะไรออกไปจนหมดสิ้นวาตะรีบดูดกลืนน้ำที่ถูกปล่อยอย่างเอร็ดอร่อย มันหวานจนเขาติดใจอยากจะกินซ้ำ ๆ ผละใบหน้าจากหว่างขาขึ้นมามองใบหน้าสวยหวานที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ร่างกายยังเกร็งกระตุกอยู่เป็นระยะ“ชอบฉันไหม?”“ชอบ…มินชอบ”“พร้อมเป็นของฉันไหม?”“อืม…เป็นมะ!” เสียงหวานขาดหายไป เ

หัวไหล่ทั้งสองร่างเบียดชิดกันจนไม่มีช่องว่างให้อากาศได้ผ่านไปได้ ก่อนจัสมินจะนอนตะแคงหันใบหน้าเข้าหาร่างสูงพร้อมยิ้มให้เขา วาตะที่หันมาสบตาเข้ากับดวงตากลมโตพอดีก็ตกอยู่ในภวังค์ความหลงใหล เลื่อนตัวลงมานอนตะแคงหันเข้าหาร่างเล็กทั้งสองมองสบตากันเนิ่นนานจนไม่รู้เวลานั้นผ่านไปนานแค่ไหน รอยยิ้มหวาน ๆ ที่เขามองไม่เคยเบื่อกำลังทำให้เขาหลงเธอจนหาทางออกไม่เจอ และเขาก็ไม่คิดจะหาทางออกด้วย“…ลมหล่อจัง” ชมอีกฝ่ายด้วยความจริงใจ เห็นเขาตั้งแต่ครั้งแรกก็มีแต่คำว่าหล่อมากขึ้นมาในหัวตลอดเวลา “ชอบไหม?”“ชอบสิ”เสียงหวานที่ตอบกลับมาทำให้หัวใจเขาพองโตขึ้น หลังจากที่มันห่อเหี่ยวไปจากเมื่อช่วงเย็น มือหนาขยับเข้าไปกุมแก้มเนียนใส ที่กำลังขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างน่ารัก“เธอก็ทั้งสวยทั้งน่ารัก” พูดไปหัวใจเขาก็เต้นแรงไปด้วย ตั้งแต่เจอกันครั้งแรก ใบหน้าจิ้มลิ้มนี้ก็อยู่ในหัวเขาตลอด“แล้วลมชอบไหม?”“ชอบ…ชอบมาก”หัวใจของจัสมินเต้นแรงและพองโตขึ้นมาเช่นกัน หน้าเขาที่นิ่งยามปกติ แต่บัดนี้เขากลับยกมุมปากทั้งสองข้างยิ้มให้กับเธอ ทั้งสองสบตาสื่อความรู้สึกผ่านสายตาที่จ้องมองลึกกันและกัน ก่อนจะเป็นวาตะที่ทนไม่ไหว เลื่อนใบห

วาตะไม่ตอบอะไรร่างเล็ก เขามองใบหน้าของเธอก่อนจะย่อตัวอุ้มเธอเข้ามาในวงแขนแข็งแกร่ง“…เปิดประตู” จัสมินรีบหยิบคีย์การ์ดมาปลดล็อกประตูด้วยความรวดเร็ว มืออีกข้างกอดลำคอร่างสูงไว้แน่น เธอไม่ขัดขืนที่จะให้เขาอุ้มเพราะถึงขัดขืนไปก็สู้อะไรเขาไม่ได้อยู่ดี อีกอย่างเขาอุ้มเธออย่างนี้จนชินไปแล้ว พอมานึกดูเธอก็ชินกับเขาไปเสียทุกอย่างเลย“มินขอไปอาบน้ำก่อนนะ ฝนหยุดแล้วลมค่อยกลับก็ได้” พูดกับร่างสูงจบเธอก็คว้าผ้าเช็ดตัวเข้าไปในห้องน้ำทันที ทั้งตัวเธอเปียกไปหมดจากการยืนตากฝนเรียกวาตะวาตะมองตามร่างเล็กเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนเขาจะเดินมานั่งยังเก้าอี้หน้าโต๊ะที่เธอใช้สำหรับทำงาน ตัวเขาเองก็เปียกเหมือนกันแต่มันเปียกแค่เสื้อ เขาจึงไม่ได้สนใจที่จะต้องเปลี่ยนชุดไม่นานจัสมินก็ออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวพันรอบกายเพราะเธอไม่ได้เอาเสื้อผ้าเข้าไปด้วย กลุ่มผมสวยถูกพันด้วยผ้าผืนเล็กอีกผืนเช่นกัน เธอเดินไปเปิดตู้หยิบเอาเสื้อผ้ามาสวมใส่อยู่ตรงนั้น รวมถึงชั้นในด้วย โดยลืมไปว่ามีร่างสูงอยู่ในห้องมองการกระทำของเธอนิ่ง ด้วยหัวใจที่เต้นแรงวาตะเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาจ้องมองร่างเล็กผิวขาวอมชมพูที่เปลือยกา

จัสมินเดินออกมาหน้าคณะก็เจอเข้ากับร่างสูงที่อยู่ตรงนั้นประจำ ถึงเขาจะยุ่งแค่ไหนหรือเธอจะเลิกดึกจากกิจกรรมรับน้อง จากงานกลุ่มที่ต้องทำ ผ่านช่วงเวลาการเป็นนักศึกษาปีหนึ่งที่หนักมากจนมาถึงปีสอง เขาก็ยังมารอรับเธออยู่เกือบทุกวัน จนมันเป็นภาพที่คุ้นตาของคนในคณะไปแล้ว แต่ก็ยังมีคนเข้าไปเพื่ออยากทำความรู้จักชายหนุ่ม แม้จะรู้ว่าเขามารอรับผู้หญิงที่คณะนี้“จัสมิน” เสียงหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นเรียกชื่อร่างเล็กที่กำลังเดินไปหาร่างสูงหน้านิ่ง“มีอะไรเหรอคะ?” หันกลับไปก็เห็นเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง ถ้าเธอจำไม่ผิดคงจะเป็นรุ่นพี่ปีสาม“เป็นแฟนกับวาตะเหรอ?” ตรงเข้าประเด็นที่อยากจะรู้ทันที ถึงความสัมพันธ์สองคนนี้จะมองออกชัด แต่ก็อยากจะถามเพื่อความแน่ใจ“หื้ม? ลมเหรอคะ?” ใจก็รู้สึกแปลก ๆ ขึ้นมา เมื่อสายตารุ่นพี่คนนี้มองไปยังร่างสูงที่มองกลับมาเช่นกัน“ใช่ พวกเธอเป็นแฟนกันหรือเปล่า”“…ไม่ได้เป็นแฟนกันค่ะ ลมเป็นลูกชายเจ้านายแม่มิน แล้วก็เป็นเพื่อนกันค่ะ” เธอก็พูดไปตามความจริง แม้ใจจะรู้สึกไม่ดีอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งคำพูดของรุ่นพี่ที่ดังขึ้นมาก็ยิ่งรู้สึกไม่ดี“ดีเลย พี่จะได้จีบวาตะ พี่ฝากตัวด้วยนะ” พูดกับเธอจบก็หัน

หมับ!“อะ! อื้ม!” จัสมินถูกวาตะรั้งต้นคอเข้ามาหา ก่อนจะกดจูบแนบชิดริมฝีปากกันอย่างดูดดื่ม เรียวลิ้นหนาสอดเข้าไปกวาดชิมดูดดึงลิ้นเล็กนุ่มอย่างเอาแต่ใจจ๊วบ!!“อื้อ~ อ๊ะ!” เคลิ้มไปกับจูบของเขาอย่างไม่มีสติ ก่อนจะต้องร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อหน้าอกถูกบีบเข้าอย่างแรงจนรู้สึกเจ็บวาตะใช้ปากจูบร่างเล็กไม่ให้เธอได้พักหายใจ มือเขาที่วางทาบหน้าอกเต็มกำมืออยู่แล้วก็บีบเคล้นแรงขึ้นตามอารมณ์ที่กำลังปะทุขึ้นมา รสชาติหอมหวานจากปากเล็กกับร่างกายนุ่มนิ่มที่ขยับตัวไปมาบดเบียดตรงเป้าที่มันสงบให้เริ่มแข็งตัวขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้“เฮือก!…ลม” สูดหายใจเข้าปอดเมื่อถูกอีกฝ่ายปล่อยริมฝีปากให้เป็นอิสระวาตะผละจากการจูบมาซุกไซ้ซอกคอขาวกลิ่นหอมประจำตัวของเธอที่ทำให้เขาหลงใหล จนหาทางออกไม่เจอตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอกัน มือหนาปลดกระดุมเสื้อเธอออกจนเผยให้เห็นหน้าอกอวบอิ่มเบียดชิดกันอยู่ในบราเซียสีชมพูอ่อนสายตาคมมองค้างกับความขาวเนียน จนเผลอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ มือหนาเลื่อนเข้าไปสัมผัสเนินเนื้อที่โผล่จากขอบบราเซีย“ละ ลม” จับข้อมือของเขาไว้พร้อมกับเอ่ยเรียกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงและมือที่สั่น“……” เงยหน้ามองตามเสี

“จะใช้เดือนเท่าไหร่ จะเดือนเป็นแสนฉันก็ให้เธอได้” “แล้วจะมาให้มินทำไม มินไม่เอาหรอก” ไม่รู้ว่าเขาพูดจริงหรือพูดเล่น แต่ที่รู้จักกันมาเขาไม่ค่อยพูดเล่นเลย เธอจึงต้องปฏิเสธไปเพราะไม่ได้อยากให้เขามาให้เงิน“ฉันไม่ได้ให้ฟรี”“ไม่ได้ให้ฟรี?…หรืออยากให้มินไปทำงานให้” เมื่อคิดได้อย่างหลัง เธอก็พูดออกไปด้วยความดีใจ เพราะเธอคิดจะไปหางานทำอยู่เหมือนกันเผื่อจะแบ่งเบาภาระแม่จินได้“งานฉันไม่มี มีแต่ให้เป็นเมีย”“หื้ม?…” เลิกคิ้วขึ้นถามอย่างไม่เข้าใจในคำพูดของเขาก๊อก ๆ ก๊อก ๆแต่ร่างสูงยังไม่ทันได้ตอบอะไร เสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ดังขึ้นมาเสียก่อน จัสมินจึงหันไปมองประตูด้วยความสงสัย ก่อนจะได้ยินเสียงแว่วเข้ามาเบา ๆ เพราะในห้องค่อนข้างที่จะเก็บเสียงจึงได้ยินเป็นเสียงเบา ๆ เท่านั้น“ปล่อยมินก่อน มินจะไปเปิดประตูให้พิงค์” บอกร่างสูงที่ยังคงกอดเอวเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย“……”วาตะอุ้มร่างเล็กลงมายืนที่พื้น มองเธอเดินไปเปิดประตูให้เพื่อนสาวตัวเอง ส่วนเขาก็นั่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน“พิงค์มีอะไร” เอ่ยถามเพื่อนสาวที่มาเคาะประตูเรียก“พิงค์ซื้อขนมมาฝาก…” สายตาของเธอเหลือบเข้าไปในห้องจัสมินที่เปิดประตูออกกว