Novels by dellmones29

Ang pagsisisi ni Edgardo Almeda ay umalingawngaw sa buong apat na sulok ng ICU. Bawat salita nito ay tila patalim na sumasaksak sa sarili nitong dibdib.“Muntik nang mamatay ang ama ko…” Dahil hinarangan niya ang paggamot ni Juancho. Ang sarili niyang katigasan ng ulo at garapalang pagmamataas ang muntik nang pumatay sa sarili niyang ama, at muntik na ring sumira sa buhay ng isang inosenteng lalaki. Siya ang Association Secretary ng Buenavista City; ang pagkakamaling ito ay higit pa sa sapat para ibaon ang kanyang pangalan at karera sa limot habang-buhay.Bahagyang nagulat si Juancho sa biglaang pagluhod ni Edgardo kaya mabilis niya itong dinaluhan para patayuin."Juancho... Juancho, 'di ba?" namumula ang mga mata ni Edgardo, nanginginig ang boses sa labis na emosyon. "Napakalaki ng kasalanan ko sa'yo. Humihingi ako ng tawad... pakiusap, tanggapin mo ang paumanhin ko rito. At salamat... salamat dahil isinalba mo ang buhay ng ama ko."Ang mga doktor sa paligid ay nanatiling tulala. Wa

Saktong pagdating nina Mercedes at Alfonso ay ang siyang paglabas naman ni Juancho mula sa sasakyan. Ngunit bago pa man sila tuluyang makalapit, mabilis na sinagot ni Katrina Almeda ang tumutunog nitong telepono."Inilipat sa ICU? Maayos naman siya kahapon, ano'ng nangyari?"Natigilan si Katrina sa kanyang kinatatayuan. Hawak ang telepono, tila ba siya pinakidwatan sa narinig habang ang kanyang mukha ay tuluyang binalot ng matinding panic."Sige, sige. Papunta na ako riyan."Pagkababa ng linya, walang lingon-likod na tumakbo si Katrina patungo sa loob ng ospital. Sa nakitang iyon, mabilis na sumunod si Juancho sa kanyang mga yapak.Bahagyang lumingon si Katrina at natigilan nang makitang kasunod pa rin niya ang binata. May bakas ng paumanhin sa kanyang boses nang magsalita siya. "I'm sorry, pero mukhang hindi ka na namin kailangan dito. Inilipat na ang ama ko sa intensive care unit at baka kailanganin na siyang operahan ngayon."Gusto sana ni Katrina na ipakita ang ama kay Juancho sa

Para kay Mercedes, walang anumang mali sa mga salitang binitawan niya. Simula nang pumasok si Juancho sa buhay niya at sa pamamahay nila, sanay na siyang sabihan ito ng mga ganoong bagay.At sa pagbitaw ng mga salitang iyon, lalong lumakas ang mapang-uyam na tawanan ng mga tao sa paligid."Ang lalaking umaasa lang sa pagkain at pera ng asawa niya, may lakas pa ng loob mag-marunong na kaya niyang manggamot? Napakakatawa," bulong ng isang naroroon sabay iling.Maging ang babaeng tadtad ng mamaso ang mukha ay nawawalan na rin ng pasensya. "Wala akong pakialam sa usapang pamilya niyo! Pero kung hindi mo magagamot ang mga sugat na ito sa mukha ko ngayon, ihanda niyo na ang isang daang milyong danyos!""Kung hindi, sa isang salita ko lang ay sisiguraduhin kong lalayas ang buong pamilya niyo sa Buenavista!"Sa banta ng babae, sabay-sabay na namutla sina Mercedes, Teresita, at Gretchen.Dugo't pawis ang itinalaga nila para lang makapagtayo ng milyong-milyong negosyo rito. Kung mapipilitan si

Walang kamalay-malay si Juancho na may matinding galit ang dalawang taong nasa harap niya. Nanatili siyang kalmado, blangko ang ekspresyon habang balak sanang maupo sa sofa."Huwag kang maupo! Tumayo ka riyan!"Isang matalim na pautos ang bumasag sa katahimikan mula kay Teresita. Natigilan si Juancho. Bahagyang nagtagpo ang kanyang mga kilay ngunit hindi siya lumaban. Biyenan niya pa rin si Teresita. Malaki ang utang na loob niya sa pamilya Gokongwei kaya para sa kanya ang bawat panunumbat at galit nito ay tinatanggap niya na parang isang mahigpit na ina.Nang makitang sumunod si Juancho, bahagyang lumambot ang mukha ni Teresita. Ngunit bago pa man ito makapagsalita muli, humakbang na si Alfonso ng dalawang beses para humarang sa mismong tapat ni Juancho.Napatingin si Teresita sa kanilang dalawa. Halos magkapareho sila ng taas. Ngunit sa hindi maipaliwanag na dahilan, si Juancho na madalas ay mukhang mahina at walang laban ay tila nagtataglay ngayon ng isang awra na mas matayog at ma

"Juancho?!” Tarantang sigaw ni Gretchen saka mabilis na lumingon sa paligid. “Bakit pipi ang sumundo sa akin?" Kunotnoong sinalubong ni Gretchen si Juancho pagkalabas na pagkalabas nito sa gate ng St. Augustine University. Kitang-kita ang pandiriri sa mga mata ng hipag niya habang balisa itong lumingon-lingon sa paligid."Bilisan mo nga! Kapag nakita ako ng mga kaklase ko, ewan ko na lang kung anong mukha ko pa ang ihaharap ko sa kanila!" Hindi na hinintay ni Gretchen ang tugon ni Juancho. Humakbang na ito palayo nang mabilis.Bahagyang pinagdikit ni Juancho ang kanyang mga labi bago tahimik na sumunod. Narito siya para sunduin si Gretchen dahil sa pakiusap ng kanyang asawa. Kadalasan ay si Mercedes ang gumagawa nito, ngunit nag-text ito kanina na marami pa itong kailangang asikasuhin sa kumpanya kaya siya muna ang pinapunta.Papunta na sana sila sa sasakyan nang biglang may tatlong magkakabarkadang babae ang humarang sa kanilang landas, nangingiti ang mga ito nang mapanuri."Oh my