Sold To The Ruthless Billionaire As A Maid
Para mabayaran ang sampung milyong pisong utang ng kanyang ama, napilitan si Alexandra Reyes na tanggapin ang isang kakaibang kasunduan. Dinala siya sa isang pribadong isla para maging personal na katulong ni Dominic Alorte—isang sikat, mayaman, at kinatatakutang tech tycoon. Sa lupit at lamig ng trato sa kanya ni Dominic, alam ni Alexandra na hindi magiging madali ang buhay niya sa isla.
Ngunit bago pa man siya sumuko sa takot, aksidenteng natuklasan ni Alexandra ang isang madilim na nakaraan at lihim na kahinaan na pilit itinatago ng bilyonaryo. Imbes na palayasin, pinilit siya ni Dominic na pumirma sa isang non-disclosure agreement (NDA) kapalit ng kanyang pananahimik. Habang patuloy siyang sinusubok ng mga mabibigat na utos at laro ni Dominic sa loob ng mansyon, unti-unting mapipilitan si Alexandra na manindigan at labanan ang takot niya rito.
Sa pagitan ng magkaiba nilang mundo, magsisimula ang isang mapanganib na laro ng tiwala at emosyon. Hanggang kailan matitiis ni Alexandra ang ugali ni Dominic kung siya lang ang nakakaalam sa totoong pagkatao nito? Sa huli, sino nga ba ang totoong talo—ang katulong na kontrolado ang buhay, o ang bilyonaryong unti-unting nahuhulog sa taong pilit niyang pinahihirapan?
Read
Chapter: CHAPTER 20ALEXANDRA POINT OF VIEWHawak ko ang mamahaling leather jacket ni Vanessa, at halos manginig ang mga kamay ko—hindi dahil sa lamig ng aircon o ng hangin mula sa labas, kundi sa nagpupuyos na galit at gulat na nararamdaman ko ngayon.Seryoso ba 'to? Pagkatapos ng lahat ng ginawa ng tatay niya kay Papa sa Maynila, pagkatapos ng muntikang pagpatay at pananakot, heto siya ngayon sa harap ko. Naka-pulang dress, mukhang lalong gumanda ang kutis, at mayabang na nakatitig sa akin na parang ako ang pinakamababang uri ng basura sa ilalim ng sapatos niya."Vanessa," malamig na boses ni Dominic ang bumasag sa katahimikan ng sala. "Cut the drama. Gabo, dalhin mo ang mga gamit niya sa dulo ng guest wing."Hindi kumilos si Atty. Gabo agad. Tumingin muna siya sa akin na may halo ng awa at paumanhin sa kanyang mga mata. Alam kong wala rin siyang magagawa kung anuman ang naging desisyon ng kliyente niya. Kung ano man ang pinagkasunduan nina Dominic at Vanessa doon sa
Last Updated: 2026-07-18
Chapter: CHAPTER 19ALEXANDRA POINT OF VIEWMabilis ang tibok ng puso ko habang pababa ng hagdan. Hindi ako makapaniwala sa narinig ko sa tapat ng library. Si Dominic... inililipat ang ilang assets niya sa pangalan ko? Para sa proteksyon ko kung sakaling may mangyari sa kanya o sa kumpanya niya?Bakit niya ginagawa 'to?Galit siya sa akin. Malinaw ang pagkakasabi niya kaninang umaga na ibalik ang pader sa pagitan namin. Ipinamukha niya sa akin na katulong lang ako na narito para magbayad ng utang. Pero sa likod ng mga matatalim niyang salita at malamig na pakikitungo, palihim niya pa rin akong sine-secure. Palihim niya pa ring inaayos ang buhay namin ni Papa para siguraduhing hindi na kami aapihin ng kahit sino.Mas lalo akong nakaramdam ng matinding guilt. Para akong sinasaksak ng sarili kong konsensya. Gusto kong umakyat muli sa library, pumasok sa loob nang walang katok, at yakapin siya para magpasalamat. Gusto kong sabihin sa kanya na hindi niya kailangang gawin 'yon, na
Last Updated: 2026-07-17
Chapter: CHAPTER 18ALEXANDRA POINT OF VIEWHalos hindi ako nakatulog buong gabi. Paulit-ulit na bumabalik sa utak ko yung lamig ng boses ni Dominic bago siya inatake ng panic attack niya kagabi. Gawin mo ang trabaho mo, at gagawin ko ang sa akin. Masakit, pero alam kong wala akong karapatang magreklamo. Ako ang sumira sa tiwalang dahan-dahan nang nabubuo rito sa isla, kaya normal lang na ibalik niya ang pader na naghihiwalay sa aming dalawa.Nang tumunog ang alarm ko ng alas-singko ng umaga, mabilis akong bumangon. Nilagay ko sa gilid ang lahat ng personal kong nararamdaman. Kailangan kong patunayan sa kanya na kahit anong mangyari, handa kong tapusin ang kontrata ko nang maayos at propesyonal.Pagkababa ko sa kusina, sinalubong ako ng amoy ng bagong brewed na kape at sinangag. Naka-set up na rin ang ilang plato sa mesa."O, Alexandra, gising ka na pala," bati sa akin ni Manang Saling habang nag-aayos ng mga prutas sa gilid. "Maaga rin nagising si Sir Dominic. Mukhang hindi
Last Updated: 2026-07-17
Chapter: CHAPTER 17ALEXANDRA POINT OF VIEWTinitigan ako ni Dominic, at sa isang saglit, nakita ko ang galit na humalo sa gulat sa mga mata niya. Imbes na ituloy ang pagsasara ng pinto, hinablot niya ang pulso ko at marahas akong hinila pumasok sa loob ng study room. Padabog niyang isinara ang pinto sa likod ko."Are you out of your mind?!" sigaw niya, halos mayanig ang mga dingding sa tindi ng boses niya. Binitawan niya ang pulso ko na parang napapaso. "Kung hindi ko pinigilan ang sarili ko, naipit na iyang kamay mo! Gusto mo ba talagang dagdagan ang mga problema ko?"Akala ko talaga maiipit na ako. Pero mas masakit pala yung paraan ng pagbitaw niya sa akin ngayon—malamig, walang pakialam, at puno ng disgusto.Napahawak ako sa pulso ko habang pilit na pinatitigil ang panginginig ng mga tuhod ko. Tiningnan ko siya nang diretso. Nakatayo siya sa tapat ko, mabilis ang pagbaba-taas ng dibdib niya habang hawak pa rin ang baso ng alak."Sorry," mahina kong simula. "Sorry kung naging padalos-dalos ako. Sorry
Last Updated: 2026-07-16
Chapter: CHAPTER 16ALEXANDRA POINT OF VIEW"Alexandra, sumakay ka na sa kotse," mahinang utos sa akin ni Atty. Gabo habang tinapik ang balikat ko.Hindi ako makakilos. Nakatitig lang ako sa dulo ng sapatos ko, basang-basa ng luha ang pisngi ko, at pakiramdam ko ay pinakamaliit akong tao sa buong mundo ngayon. Tiningnan ko si Papa na isinasakay sa ambulansya. May benda na ang ulo niya at binibigyan siya ng paunang lunas ng mga paramedic, pero kahit doon ay panay pa rin ang sulyap niya sa akin na parang nagmamakaawa. Gusto ko siyang lapitan, gusto ko siyang yakapin dahil tatay ko pa rin siya, pero parang may mabigat na kadena sa mga paa ko na pumipigil sa akin.At higit sa lahat, hindi ko kayang lingunin ang lalaking nakatayo sa likod ko.Si Dominic.Walang salita, nilagpasan niya ako na parang isang hangin lang. Sumakay siya sa SUV nang hindi man lang ako tinapunan ng huling tingin. Ang bawat hakbang niya palayo ay parang sampal sa akin—isang paalala na ang tiwalang dahan-dahan naming binuo sa isla ay tu
Last Updated: 2026-07-16
Chapter: CHAPTER 15ALEXANDRA POINT OF VIEWBingi ang buong paligid ko habang nasa loob kami ng chopper. Ang lakas ng ugong ng elise, pero mas maingay ang sarili kong mga isip. Nakatingin lang ako sa bintana, pinapanood ang unti-unting pagliit ng pribadong isla ni Dominic hanggang sa maging tuldok na lang ito sa gitna ng asul na karagatan.Galit na galit siya.Nakasandal si Dominic sa tapat kong upuan, nakakrus ang mga braso at nakapikit. Kahit may suot siyang aviation headset, ramdam ko pa rin ang mabigat na pader na itinayo niya sa pagitan naming dalawa. Sobrang lamig ng aura niya, mas matindi pa sa aircon ng chopper. Sinulyapan ko si Atty. Gabo na nasa tabi ko, abala sa pag-type sa kanyang tablet habang seryoso ang mukha. Gusto kong magtanong, gusto kong humingi ng pasensya kung nagpadalos-dalos ako, pero tikom ang bibig ko. Natatakot ako na baka kapag nagsalita ako, mas lalo lang siyang sumabog. Isang malaking sugal ang ginawa ko nang pagdudahan ko siya, at mukhang talo a
Last Updated: 2026-07-05
Chapter: CHAPTER 5SCARLETT HAYES POVThe silence that followed Lucien’s words was heavy, suffocating, and absolute.I forgot how to breathe. Beside me, Ethan looked like he had just been slapped. His jaw hung open, his face draining of what little color it had left. Selena’s hands began to visibly shake, her fingers twitching against her sides as she stared at Lucien, then at me, as if trying to calculate if she had suddenly fallen into an alternate reality."F-Fiancée?" Selena stammered, her voice cracking under the sheer weight of the word. "But... Mr. Reed, she’s a maid. She just got hired yesterday. There must be some kind of mistake—""The only mistake here is your presence in my house," Lucien said, his voice dropping to a low, icy register that made everyone in the room flinch. He didn’t even raise his voice, yet the authority he carried was absolute. "I do not tolerate staff who orchestrate cheap, pathetic dramas to settle personal vendettas. Pack your things. Both of you. You have ten minutes
Last Updated: 2026-07-15
Chapter: CHAPTER 4SCARLETT HAYES POVThe chime of Lucien’s phone confirming the successful transaction was the most beautiful sound I had ever heard. Five hundred thousand pesos. Just like that, Toby’s surgery was locked in, and the suffocating weight that had been crushing my chest for weeks finally loosened, if only a fraction."Go back to your duties for now," Lucien said, pocketing his phone. His voice was instantly back to its default setting—businesslike, detached, and utterly cold. "My lawyer will draft the contract tonight. I expect you to sign it tomorrow morning without any complaints.""I won't complain," I said, my voice barely above a whisper. "Thank you, Mr. Reed.""Lucien," he corrected, not looking back as he turned and walked down the hallway. "Get used to saying it."I watched his retreating figure, still trying to process the absolute insanity of what had just happened. I was going to marry Lucien Reed. The city’s most eligible, ruthless billionaire. It felt like a fever dream, but t
Last Updated: 2026-07-15
Chapter: CHAPTER 3SCARLETT HAYES POV"Are you planning on standing up, or do you always greet your employers by throwing yourself at them?"The voice was deep, incredibly smooth, and freezing cold.My breath caught in my throat. I looked up, my eyes traveling from a sharp, tailored lapel to a strong jawline, and finally to a pair of stormy, silver-gray eyes that looked down at me with absolute, razor-sharp focus.Lucien Reed.He was even more imposing in person than in the rare, blurry photos in business magazines. His dark hair was styled back, a few stray pieces framing his forehead. He radiated the kind of quiet, suffocating power that made you want to apologize just for breathing the same air."I—I’m sorry," I stammered, scrambling to find my footing.He let go of my shoulders instantly, as if my very touch was an inconvenience. He reached down, slowly smoothing out the front of his flawless charcoal suit jacket."Who are you?" Lucien asked, his eyes scanning my damp, faded clothes, my messy ponyta
Last Updated: 2026-07-15
Chapter: CHAPTER 2SCARLETT HAYES POV"You missed a spot."I paused, my shoulders aching as I slowly sat back on my heels. Selena stood at the end of the long corridor, her arms crossed tightly over her chest. She wasn’t even looking at the floor. Her eyes were locked onto me, tracking every ragged breath I took."I've wiped down this section three times, Selena," I said, keeping my voice as even as I could manage. My hands were red and raw from the harsh chemicals in the bucket, and my lower back felt like it was about to snap."And you'll wipe it a fourth time if I tell you to," she snapped, taking a slow, deliberate step forward. The sharp click of her heels sounded like a countdown. "Don't get smart with me, Scarlett. You’re lucky I even let you keep this job after your pathetic display yesterday. If it were up to me, you'd be sleeping on the curb right now."Just ignore her. She wants you to snap. She wants an excuse to fire you. Toby's pale, exhausted face in that sterile ICU room flashed in my mi
Last Updated: 2026-07-15
Chapter: CHAPTER 1SCARLETT HAYES POV“We need the downpayment for the surgery by tomorrow morning, Ms. Hayes. Otherwise, we’ll have to postpone the procedure.”The billing clerk's voice was flat, as though she'd delivered the same heartbreaking news hundreds of times before.“Postpone?” My voice cracked, raw and barely audible. “He’s seven. If you postpone it—”“Those are the hospital rules, Ms. Hayes. I'm sorry.”The line went dead. I stared at my cracked phone screen, the heavy, suffocating silence of the hospital corridor pressing down on me. The scent of antiseptic and bleach always made my throat tight, but tonight, it felt like it was outright choking me.I leaned my forehead against the cold glass of the ICU viewing window. On the other side, my seven-year-old brother, Toby, looked impossibly small beneath the tangle of wires. Every steady beep of the heart monitor reminded me that I was running out of time.Where am I going to get fifty five thousand dollars in less than twenty-four hours? I ha
Last Updated: 2026-07-15
LOGIN
