Stealing The Trophy Wife

"Are you even listening to me, Francesca?"

Seryoso ang boses ni Dad at halata ang desperasyon habang nakatayo siya sa tapat ng desk niya. Sobrang layo ng mood niya sa malamig at malinis na interior ng home office namin.

I looked down at the iPad resting on my lap. Glowing pa rin sa screen ang carefully rendered digital draft ng isang geometric emerald necklace. It was supposed to be my ticket para makasali sa upcoming International Jewelry Design Awards. I spent years studying gemology at nagpapakapuyat para lang ma-master ang CAD software, thinking all of it would pay off soon.

Pero mukhang binaligtad na ang kapalaran ko nang hindi ko man lang alam.

"I am listening, Dad," I replied, trying to keep my voice steady kahit na nagwawala na ang dibdib ko. I gently closed the flip cover of my tablet .

"But you're asking me to trade my career for a financial bailout. Seryoso ba? We're in the twenty-first century. Sino pa ba ang nagpapadala sa arranged marriage ngayon?"

"It's not just a bailout, it's a strategic merger," Dad sighed habang hinahawakan ang sentido niya. He looked so defeated, at mas lumalim ang mga kulubot sa mukha niya ngayon.

"The company is bleeding out, Francesca. Kung hindi natin makuha ang investment galing sa Altamirano Group by next month, everything we built will dissolve. Our assets, the house... pati na rin ang dream studio mo. Lahat mawawala."

I leaned back against the leather chair, biglang nakaramdam ng matinding hilo.

The Altamirano Group.

Sila ang mga titans pagdating sa real estate at shipping industry dito sa bansa. I knew they were filthy rich, pero wala akong pakialam sa mga bilyon nila.

"So, ano? Ako ang gagawin mong sacrificial lamb?" I let out a dry, humorless laugh. "I spent years building my portfolio, Dad! I was about to launch my own line. Ang mga designs ko ang identity ko, tapos ngayon, gusto mo akong pumirma ng kasal sa panganay na anak ng mga Altamirano para lang ma-balance ang sheets mo?"

"The Altamiranos are good people. Ang panganay nilang anak ay highly respectable, educated, at handa nang patakbuhin ang empire nila. Hindi ka mapapabayaan doon," pakiusap ni Dad habang lumalapit sa upuan ko.

"Please, Francesca. Do this for the family. Just meet him tomorrow night. Iyon lang ang hinihingi ko."

I stood up, gripping my iPad tightly against my chest hanggang sa mamuti ang kamao ko. Ang unfair ng sitwasyon, to the point na nasasaktan na ako. I worked so hard para makilala dahil sa talent ko, hindi dahil sa net worth ng pamilya ko. And now, I was being reduced to a mere contract piece. Isang mamahaling ornament para lang ma-seal ang isang business deal.

"I'll go to the dinner, Dad. Out of respect for you," sabi ko, biglang nag-switch ang tono ko into a detached, professional register para maitago ang panginginig ng boses ko. "But don't expect me to be the submissive, perfect bride that they want."

Hindi ko na hinintay ang sagot niya. I turned on my heel at mabilis na lumabas ng kwarto.

The moment na nakapasok ako sa sarili kong kwarto, doon tuluyang gumuho ang professional facade ko. Sobrang bigat ng pakiramdam ko. I couldn't stay here inside this house. Kailangan kong makalimot bago pa ako tuluyang mabaliw sa galit.

I picked up my phone and immediately dialed Trisha.

"Trisha? Are you free? Magbihis ka, please. We're going out. I need a drink. No—scratch that. I need a lot of drinks tonight."