trecie13 的作品

Isang nakakainsulto at malakas na tawa ang biglang pinakawalan ni Matthew mula sa kanyang kinaroroonan. "Unbelievable, Engr. Alvendo. You call this preparation for the Chairman? A one-billion-peso mistake? Or is this your way of pocketing the extra money?""Shut up, Matthew," matalim ang bawat salitang utos ni Enzo. Humigpit ang pag-iting ng panga nito, pinipigilan ang nabubuong emosyon. Ang tahimik na si Natasha ay mabilis na tumayo at pumagitna bago itinaas ang mga kamay bago itinuro kay Reina na tahimik na nakatingin sa kanila habang kinakabahan. "Sorry to interrup, gentleman. Pero hindi dapat si Engr. Alvendo ang sinisisi, dahil ang intern na 'yan ang huling humawak ng files kahapon! Siya rin ang nag-print at nagbigay sa inyo ng folders! Kaya sobrang linaw na sinadya o naging pabaya siya sa kaniyang task para masira ang presentation na 'to!"Lumakas ang bulungan sa boardroom nang marinig ang mahabang salaysay ni Natasha. Lahat ng mga mata ay nalipat sa direksyon ni Reina.Matindi

Mararamdaman kaagad ang mabigat ang dapya ng hangin pagkapasok sa loob ng Execiutive Boardroom. Ang malaking silid ay napapalibutan ng floor-to-ceiling glass windows, kitang-kita ang malaking syudad. Sa gitna ay may isang mahabang oval table na gawa sa mamahaling polished mahogany, kung saan nakaupo na ang member ng Board of Directors. Sa dulo ng table, prenteng nakaupo si Don Vincenzo Monteverde. May suot itong lapel pin na ginto sa kaniyang black tailored suit, habang nakapatong ang dalawang kamay sa kaniyang gintong cane. Seryoso itong nakatingin sa unahan kung nasaan makikita ang malaking projector, habang matyagang naghihintay na magsimula ang presentation.Sa tabi ng projector screen, nakatayo si Enzo Alvarado. Nakasuot ito ng kanyang pinakamagandang black suit, bagaman halata ang kaunting puyat sa ilalim ng kanyang mga mata. Subalit wala kahit na anong bakas ng kaba sa mukha. Sa gilid naman ng pinto, nakatayo si Reina habang hawak ang kape at notebook. Nanginginig ang mga dalir

Kanina pa nakatayo at nagtatago si Natasha sa likod ng malaking photocopying machine, pilit isiniksik ang sarili upang 'di siya makita. Kanina pa siya roon, naghihintay na umalis si Enzo at naghahanap ng pagkakataong makausap si Reina. Nanggagalaiti ang kanyang dibdib sa matinding galit at inggit. kakapasok niya palang kanina pagkatpos ng lunch break ng narinig na niya ang tsismis sa buong floor na dinala ni Enzo si Reina sa labas para ilibre ng tanghalian, isang bagay na hindi kailanman ginawa ng lalaki sa kahit kanino sa kanila! “Isang malandi at hampas lupang babae lang siya! Pero kapal ng mukha para dumikit kay Enzo!” gigil na bulong ni Natasha sa sarili habang nakakuyom ang kanyang mga kamay na may bagong dikit lang na nail extension. “Bakit ba siya ang binibigyan ng pansin ni Enzo? Bakit siya ang pinapahawak ng pinakamahalagang file para sa presentation bukas?Gano'n ba kalaki ang tiwala niya sa bruhang 'yan?!” Nang makitang tuluyang pumasok si Reina sa rest room, mabilis na lum

Halos mag-alas otso na ng gabi, nakapatay na rin ang mga ilaw sa mga cubicle, subalit nananatili pa ring nakabukas ang monitor ni Reina. May nagmumula ring ilaw mula sa nakabukas na p***o ng opisina ni Enzo sa dulo ng hallway. Pagod na pagod at halos pumikit na ang mga mata ni Reina habang nakatutok sa liwanag ng computer monitor. Sa loob ng ilang araw, wala siyang ibang ginawa kundi ang mag-type, mag-compute, at mag-recheck ng libo-libong figures para sa gaganaping Executive Budget Presentation para sa Eco-Housing Project. Alam niyang dito nakasalalay ang lahat, kung kaya hanggang maaari, sa abot ng kaniyang makakaya ay kaniyang tinutulungan si Enzo. Maging ito ay halos gano'n din ang ginagawa. Minsan hindi niya rin masisisi kung bakit ang bilis nitong magalit, hindi lang sa ibang empleyado, maging sa kaniya. At dahil siya naatasang mag-encode ng final financial data, hawak niya ang pinaka-crucial na bahagi ng project kaya isang pagkakamali niya lang, magsisimula ulit sa umpisa. H

Huminto sila sa isang makitid, siksikan, maingay, at pipitsuging karenderya. Malapit lang ito sa Monteverde tower ngunit ni minsan ay 'di niya man lang binigyang pansin ang eskenetang 'to. Sa labas may kay tarpauling nakasabit na may pangalang Tatiy's Manukan. Gawa rin sa lumang kahoy ang pundasyon. Nangingitim na rin dahil sa usok at paglipas ng panahon.What is this place? Napaatras siya, hindi niya inaasahang dito sila kakain. Sa rami ng pwedeng pagdadalhan, bakit dito pa? Hindi siya pamilyar sa lugar, at kahit kailan hindi pa siya nakaapak dito."May problema ba, Olaso?" tanong ni Enzo nang mapansin ang pag-atras niya."H-huh? W-wala, sir." Kumulo ang kalamnan niya sa nakikita. Hindi niya alam kong dahil ba sa gutom o dahil sa takot."Ito na ang pinakamurang kainan. Bukod do'n, malinis at masarap din sila magluto rito. Kaya 'wag kang mag-alala," nanunuksong hirit nito habang naghahanap na ng pwede nilang mauupuan. "Alisin mo 'yang pagkakunot ng noo mo, Olaso. Baka iisipin ng may-

Masama pa rin ang loob ni Reina dahil sa kaganapan kanina habang sa matapos niyang linisan ang madilim at puno ng alikabok na storage room. Nangangati na rin ang katawan niya, at malagkit dahil sa pawis. Sa tanang buhay niya, ngayon lang siya nakaranas na maglinis ng ganito. Yes, she was definitely cleaning her room, but it wasn't this messy. "Ganito ba talaga sila rito mag-trato ng intern nila? Saan ang hustisya?" galit na usal niya, pabagsak na inilapag nag isang malaking lagayan ng mga dokumento. Sa tantiya niya ay mga report 'yon. "At isa pa, ang yabang ng Castro na 'yon. Pero kaharap si lolo, akala mo tuta kung magpa-cute at magsalita. Mas halimaw pa pala. Nasa loob talaga ang kulo." Pagod siyang umupo sa kupas na upuan sa pagod at pananakit ng kaniyang paa. Plano niyang mag-stay muna ro'n ng ilang minuto pa upang makapagpahinga. Pinangpunas niya na lang ang wipes na dala para mabasan ang lagkit ng katawan, at mawala ang alikabok na kumapit. Napahikab siya pagkatapos at napapik