My Quadruplets Dad is my Boss

Grace Point of view. "Walang hiyang bulag! Umalis ka rito! Nagiging malas na ang bahay namin dahil sa 'yo! Ni kahit piso ay wala ka manlang maibigay? Tapos nganak ka pa talaga ng apat na batang papalalamunin! Aba! Bakit hindi mo gawin' hanapin ang ama ng mga batang 'yan at doon ka tumira!" tuloy-tuloy na sigaw sa akin ni Tita. Hindi ko man makita ang kanilang mga reaksyon, ramdam na ramdam ko naman ito. "Ano ka ba naman ma, malay ba natin kung saan nang galing ang mga batang pinanganak niya? Tsk! Baka mga sa mga random na lalaki niya 'yan nabuo! Kaya dapat lang palayasin na 'yan dito. Baka mamaya may malubhang sakit na siya. Baka mahawaan pa tayo dito," pangigigil ni Anie, ang anak ni Tita. Ito ang naging almusal ko ngayong umaga. Sigaw at mga panglalait nila. "Pwede ba Anie, huwag ka magsalita nang ganyan. Hindi totoo 'yan." Pinanatili kong kalmado ang boses ko. "Ano? Sumasagot ka pa talaga no? Bakit, sino ba ang ama ng mga batang 'yan, huh? Kasi kung talagang may ama yung

GRACE POINT OF VIEW Nahihirapan akong maglakad dahil sa sitwasyon ko. Kahit inaalalayan ako ng dalawang anak ko. Punong-puno ako nang pag-aalala na baka ay tuluyan nang nawala sa akin sina Gerald at Gia. "Juliana, John, nakikita niyo na ba ang mga kambal niyo? Nandiyan na ba sila?" pag-aalalang tanong ko. "Wala pa po mommy. Pero huwag po kayong mag-alala makikita po natin sila. Hindi sila mawawala po," sagot ni Juliana. "Ako po bahala mommy, may naisip po akong paraan." Masyadong confident ang pagkasabi nito ni John. Kaya naman, napa-isip ako kung anong paraan 'yon. "Ano ba 'yon anak? Anong paraan para mahanap agad ang mga kapatid mo?" agad kong tanong. "Mommy, chillax ka lang muna." Naramdaman ko ang paglipat nito sa harapan ko. Hanggang sa pareho nilang binitawan ang kamay ko. Pero, hindi ko naman naramdaman na umalis sila sa paligid ko. Parang may kung anong ginagawa ang mga bata. "Juliana, buksan mo ang relo mo. Kailangan kong ma-trace sina Gerald sa pamamagitan

GRACE POINT OF VIEW "Wow." Sabay sabay na banggit ng mga anak ko. Ramdam ko sa boses nila ang tuwa at excitement. "Ang ganda naman po dito. Ang laki ng hotel. Ang cute po dito mommy," aniya pa ni Juliana. "Maganda nga. Pero parang ang sama ng ugali ng ibang taong naririto," dagdag pa ni Gerald. "Gerald huwag ka nga magsalita nang ganyan anak. Baka marinig ka pa nila at masaktan ka pa. Mga anak, kung ano man ang mapapansin niyo dito. Huwag niyo na lang sabihin lalo na kung hindi maganda, okay?" pagpapa-alala ko sa mga anak ko. "Mommy, don't worry po. Magiging maayos lang po tayo dito. Sinabi naman po 'yonng taong nakausap ko kanina sa cellphone," aniya pa ni John. "Opo mommy, kami ang bahala sa 'yo dito, hmm." Sabi pa ni Gia. Binitbit ako ng mga anak ko. Upang makapasok na raw sa loob. Ngunit, saglit lamang nang makapasok na kami ay may biglang pumalakpak at hinarangan ang daanan namin. "Bakit naman may nakapasok na bulag rito at apat na mga mababahong paslit? Wala bang kwe

GRACE POINT OF VIEW "Anak, huwag ka na muna mag-isip ng kung ano-ano. Mabuti pa mga anak, magpahinga muna tayo. Tapos, mag-order tayo ng food. Kahit paano may natirang pera ka naman si mommy. Kaya, mag order na kayo ng gusto niyong kainin, okay?" nakangiting sambit ko sa mga anak ko. "Okay po mommy," sagot ni Gia. Narinig ko ang kanilang pagpili ng mga pagkain. Oorder na yata sila gamit ang cellphone. "Mommy, okay na po tapos na po kami mag-order," sabi ni John. "Oh sige, pagtapos, kunin niyo sa bulsa ko ang pera. Pagdating ng food, bayaran niyo," mahinhin kong utos sa anak ko."Don't worry mommy, magaling ako sa math kaya hindi tayo maloloko ng kung sino-sino pagdating sa pera," aniya ni Juliana. Nakakatuwa talaga na biyayaan ng matatalinong anak. Ngunit, sandali nga lang. Bigla kong naaalala na tanungin si John tungkol sa kakayahan niyang mang trace ng mga bagay. "Anak, John, may itatanong di mommy. Pwede mo bang sagutin nang honest ang tanong ni mommy?" mahinahon kong tanong

GERALD POINT OF VIEW "Tama kayo diyan mga kapatid. Si mommy nga 'yan. Litrato niya 'yan habang wala pa tayo. Hindi pa tayo pinanganak, ganyan ang magandang mukha ni mommy. Pero ang malaking tanong dito. Ay kung bakit nandiyan ang litrato ni mommy. Sino nga ba si mommy? May tinatago ba sa atin si mommy?" sunod-sunod kong tanong, habang nakatingin pa rin ako sa mga pictures."Kuya Gerald, hindi naman kaya, galing si mommy sa mayaman na pamilya? Hindi niya lang sinasabi sa atin?" pagtatakang tanong ni Gia."Pero, kung ganun bakit naman tayo tumira sa maliit na bahay ni Lola. Hindi natin kasama sina uncle at Lolo? Ang sinabi ni mommy sa atin, mahirap lang ang pamilya natin," dagdag pa ni John."Baka naman may kambal si mommy? Baka naman 'yan ang kambal ni mommy. Look oh, kamukhang-kamukha sila ni mommy," dagdag pa muli ni John. "Hindi, walang kambal si mommy. Kasi kung meron sinabi na niya sa atin dati. Ibigsabihin lang nito, si mommy talaga ang nasa pictures. Tapos sila uncle ang kasam