Nobela ni MR.ROMANTICO

Maagang nagising si Haya nang sumunod na araw. Sa kauna-unahang pagkakataon mula nang dalhin siya ni Ryker pabalik sa Maynila, mayroong bahagyang sigla at pag-asa sa kanyang mga mata. Bagaman nakaramdam siya ng matinding kaba sa bawat hakbang na ginagawa niya, ang kaalamang ilang kilometro na lamang ang layo ng kanyang anak sa kanya—nasa lungsod na rin ito at nakatago sa San Mateo—ay nagbigay sa kanya ng lakas upang magpatuloy sa pambihirang larong ito ng pagpapanggap.Habang nag-aayos siya sa harap ng dresser, pumasok si Ryker sa master bedroom. Suot nito ang kanyang pormal na polo na nakatupi hanggang sa siko. Tahimik itong tumayo sa likuran ni Haya at pinagmasdan ang repleksyon ng asawa sa salamin."Masyadong maaga ang gising mo ngayon," malamig na puna ni Ryker habang inilalagay ang mga kamay sa loob ng kanyang bulsa. "Ganyan ka ba kasabik na makita ang bagong puwesto ng negosyo mo?"Dahan-dahang inilagay ni Haya ang hawak na suklay sa mesa bago humarap kay Ryker. "Pinaghirapan k

Kinaumagahan, pagkatapos ng grand anniversary celebration ng Saavedra Empire, muling nagbago ang tiyempo ng buhay ni Haya. Ang marangya at kumikislap na gown na isinuot niya kagabi ay napalitan ng simpleng blusa at pantalon. Ngunit sa ilalim ng simpleng kasuotang iyon ay ang isang utak na mabilis na nag-iisip, nagkakalkula ng bawat segundo at bawat hakbang.Maagang umalis si Ryker patungong kumpanya nito para dumalo sa isang mahalagang emergency meeting kasama ang board of directors. Bago ito umalis, sadyang idinaanan pa nito si Haya na nasa veranda ng Master bedroom upang mag-iwan ng bilin at babala."Papupuntahin ko na ang dalawang closed-van at apat na tauhan sa probinsya ngayong alas-diyes ng umaga, Haya," malamig na wika ni Ryker habang isinusuot ang kanyang mamahaling wristwatch. "Sasamahan sila ni Teddy upang siguraduhing lahat ng kagamitan mula sa tindahan mo ay maihahakot nang maayos at maililipat sa bagong puwesto mo sa Quezon City."Napatigil si Haya sa paghawak sa kanyang

Ang gabi ng ika-limampung taong anibersaryo ng Saavedra Empire ay napapalamutian ng mararangyang ilaw, mamahaling kristal na mga chandelier, at tugtog ng grand orchestra na sumasakop sa pinakamalaking ballroom ng isang kilalang limang-bituing hotel sa Maynila. Ang bawat sulok ay puno ng mga taong nabibilang sa mataas na lipunan—mga sikat na negosyante, matataas na opisyal ng gobyerno, at ang mga kilalang pamilyang humahawak ng malalaking barko at lupain sa bansa. Sa kabila ng ingay ng mga nagniningning na baso at palitan ng mga plastik na ngiti, ang atensyon ng lahat ay nakatuon sa pintuan ng ballroom nang bumukas ito. Iniluwa niyon si Ryker Saavedra. Suot ang kanyang pasadyang black na tuxedo, ang kanyang tindig ay nagpapakita ng kapangyarihan at awtoridad. Ngunit ang mas nakatawag ng pansin sa lahat ay ang babaeng nakahawak sa kanyang bisig. Si Haya. Nakasuot siya ng isang eleganteng emerald green na silk gown na mas lalong nagpallitaw sa maputi at makinis niyang balat. Ang kan

Nagmumulto pa rin sa diwa ni Haya ang bawat salitang binitiwan ni Ryker habang narinig niya ang sunod-sunod at maririnding kalampag mula sa mini gym sa kabilang panig ng mansyon. Alam niyang sa boxing ring ibinubuhos ng lalaki ang poot at kabiguang hindi nito mailabas nang direktang pisikal sa kanya. Ngunit sa halip na matakot, mas lalong tumibay ang loob ni Haya. Sa likod ng tumutulong pawis at nagngangalit na kamao ni Ryker, natuklasan niyang mayroong pader na pwedeng tibagin—ang pader ng kagustuhan nitong protektahan ang imahe ng pamilya Saavedra sa harap ng publiko.Paglabas ni Haya sa banyo, agad niyang inayos ang sarili. Tinitigan niya ang sariling repleksyon sa salamin. Hawak niya ang alas: ang lihim ng kanyang munting negosyo na sa katunayan ay ang kinaroroonan ng kanyang totoong kayamanan—ang kanyang anak. Kailangan niyang magtiis. Kailangan niyang maging maingat sa bawat hakbang dahil isang maling kilos lang ay baka tuluyang ipagkait sa kanya ni Ryker ang natatanging pagkaka

Kinabukasan. Napakislot si Haya nang mamulatan niya ang mukha ni Ryker matamang nakatitig sa kanya. Agad na napahigpit ang kapit ni Haya sa makapal niyang kumot at bahagyang lumayo kay Ryker."Haya, don't act as if I have a transmitted disease." Hayag ni Ryker sabay ayos ng upo."Anong kailangan mo? Akala ko ba pumasok ka na sa opisina?" Magkasalubong ang mga kilay na tanong ni Haya.Ngumisi naman si Ryker at mas lalo niyang pinakatitigan si Haya na inirapan lang siya nito."Bukas na ang anniversary ng Saavedra Empire, my dear wife. Kailangan na nating maghanda, marami na ang nakaka-miss sayo darling." Magiliw na saad ni Ryker sabay haplos sa pisngi ni Haya.Agad na nilayo ni Haya ang kanyang pisngi kay Ryker ay bumaling ito sa kabilang gilid niya."Im not going," matatag na sagot ni Haya. "At saka..bakit hindi mo pa sinabi sa lahat na nilayasan kita kaya walang Haya na haharap sa kanila?" Sabi pa nito.Naikuyom ni Ryker ang kanyang kamao sabay igting ng kanyang panga."Haya, walang n

"Oo na! Kakain na ako, hinayupak ka!" Singhal ni Haya kay Ryker at nagmartsa na siya papunta sa may mesa. May maliit na sala ng Master bedroom, at may nakasadya pa ngang kainan doon sa may balcony ng nasabing kwarto."Good. Eat now while it's still hot, gusto ko ubusin mo lahat. Tig-dalawa tayo sa toasted bread iyan lang ang dinner ko, sasabayan kita." Nakangiting tugon ni Ryker at sinundan na niya si Haya para maupo na din.Natigilan si Haya at napatitig kay Ryker. Hindi pa din kumakain ang kumag na ito? Anang nito sa kanyang isipan."What Haya? Hindi ako pagkain para titigan mo ako nang ganyan, na para bang...takam na takam ka sa akin?" Nakangising untag ni Ryker kay Haya.Napakurap-kurap naman si Haya at inirapan nito si Ryker and then she rolled her eyes. Padaskol niyang kinuha ang mangkok na kinalalagyan ng egg soup at sinimulan na niya iyong kainin."Hmmm...ang sarap talagang magluto ni Manang Rosa." Hindi namalayang sabi ni Haya.Lumarawan sa mukha ni Rye ng kagalakan at napan

"Ang yummy naman ng pandesal nila," mahinang bulong ni Harmie sa sarili habang halos maduling siya sa pagtitig sa dalawang binatang nasa may quadrangle ng Mansyon.. Diyos ko, akala ko sa Korean at Chinese drama lang ko sila makikita!Parang gustong pasalamatan ni Harmie ang nag-imbento ng umaga. Parang hindi na siya sa Manila kundi nasa gitna na ng kalangitan."O, hija! Maaga ka ah?"Napakurap si Harmie nang mabilis nang marinig ang boses ni Yaya Fely mula sa likod niya. Muntik na niyang maibuga ang kape sa sobrang gulat. Agad niyang pinunasan ang labi niya gamit ang likod ng kamay habang pilit na ngumingiti nang parang walang nangyari."Ay, Yaya! Magandang umaga po. Opo, medyo naninibago pa po kasi ang katawan ko sa oras dito kaya maaga akong nagising," sabi niya habang pasimpleng sumulyap ulit dun sa dalawang lalaking nag-iinat sa damuhan. Sinuwerte nga naman ako nang maaga kong gising, Yaya!Natawa si Yaya Fely habang hawak pa rin ang sandok. Sinundan niya ng tingin kung saan nak

Manghang-mangha si Harmie sa ganda ng bahay ni Luther nang makarating na sila sa Manila. Kung buong biyahe ay maingay at madaldal ang dalaga ay ganoon pa rin ito pagdating nila ng Manila.Sina Luther na lang ang siyang nabibingi sa kaingayan ni Harmie. Lalo nang makasakay ito sa chopper, dahil nga first time nitong sumakay kaya takot ito. Anong higpit ng kapit niya kay Luther ng ilang minuto habang mariing nakapikit. Pero nang humupa ang takot nito at hilo ay hayun umarangkada na ang pagiging parrot ni Harmie."Ang ganda naman po ng bahay mo, Senyorito! Puro salamin, kitang-kita sa labas at loob. Hindi po ba nababasag ang mga 'yan? Saka...lapitin daw po ng kidlat ang mga salamin!" Namimilog ang mga matang sabi ni Harmie.Natawa naman si Luther sa sinabi ni Harmie kahit pa masakit na tainga nito sa kakadada ng dalaga."Hindi ka kita sa loob, akala mo lang yun! And mali ka ng paniniwala na lapitin ng kidlat ang mga glass window at doors dito." Sagot ni Luther at naglakad na sila nang tu

"Ano pong sabi niyo, Inay?" Nanlalaki ang mga mata ni Harmie nang marinig nito ang sinabi ng Inay niya.Gabi na noon at sinadya nang mag-asawa ang kanilang anak sa kwarto nito sa Maids quarter. Hindi naman sila magkakalayo ng mga kwarto katunayan nga ay isang kwarto lang ang pagitan ng kwarto ni Harmie sa kwarto ng mag-asawa."Isasama ako ni Senyorito Luther sa Manila? Aba ay bakit naman po?" Tanong pa rin ng dalaga."Anak, ayaw din sana namin ng Itay mo pero makakabuti sa'yo itong gagawin namin. Para manahimik at makalimutan na ang ugong-ugong tungkol sa inyo ni Senyorito Lander." Paliwanag ni Monica sa dalaga.Harmie pouted her lips. "Pero hindi naman po kami magkasintahan Inay. Magkaibigan lang kami," giit nito."Oo alam namin anak. Nga lang si Senyorito Lander ang may problema, kasi siya yung nagsasabi na seryoso siya sa'yo. Na liligawan ka niya, na gusto ka niyang maging kasintahan!" Sabi naman ni Zandro.Nanlaki ang mga mata ni Harmie na walang kamalay-malay sa issue nila ni Lan

Ipinatawag nga ni Donya Hillary sina Monica at Zandro nang araw ding iyon. Nagtataka man ang mag-asawa ay masaya pa rin ang mga itong kinausap ang Donya."Ma'am, ano po ba ang pag-uusapan natin? Mukhang mahalaga po," tanong ni Monica nang kaharap na nila ang Donya.May kutob na ang mag-asawa tungkol sa kanilang pag-uusapan subalit ayaw naman nilang pangunahan si Donya Hillary."Ipinatawag ko kayo dito para pag-usapan natin ang issue tungkol kina Lander at Harmie. Alam kong alam niyo na ang tungkol dito," sagot ng Donya.Sabay na napayuko ang mag-asawa. Tama nga ang kutob ni Monica, bilang isang ina na nasasangkot sa isang kontrobersyal ang kanyang anak."Ma'am, puwede po naming ibalik sa kumbento ang aming anak. Para mawala na po ang usap-usapan tungkol sa kanila ni Senyorito Lander. Hindi po alam ng aming ang kanyang ginagawa batid po naming alam niyong kakaiba ang aming anak sa ibang kadalagahan." Mapagpakumbabang sabi ni Zandro kay Donya Hillary."Patawad po Ma'am kung hindi namin

Nakaabot nga kina Don Klint at Donya Hillary ang mga ugong-ugong tungkol sa pinanggagawa ni Lander. Ang masama pa ang balita minsan ay at kung minsan naman ay sobra. Kaya naman nanatili ang mag-asawa sa Mansyon ng araw na iyon at ipinatawag nila ang kanilang mga anak sa library room. "Mom, Dad what's this about?" Tanong ni Lance habang nakatitig sa mag-asawa na parehas seryoso ang mukha.Nagkatinginan sina Don Klint at Donya Hillary saka sila muling tumingin sa tatlo nilang supling. Samantalang si Luther ay tahimik lang na nakaupo pero si Lander panay na ang buntonghininga nito. Na para bang alam na niya ang pag-uusapan nilang lahat sa library room sa umagang iyon.Hindi nga nagkamali si Lander kinalaunan ay napako ang tingin nila sa kanya. Nagtataka namang napatingin si Lance sa gawi ni Lander at napaawang ang labi ng binata."Ikaw na naman? Ano na naman ang issue mo ngayon?" Bulalas ni Lance na hindi mo alam kung nang-aasar ba ito nangagantiyaw.Sinamaan naman nang tingin ni Lander

Nakita ni Luther na magkasama sina Harmie at Lander na tila galing sa pamamasyal. May mga binili din si Lander na hindi niya mawari maging kay Harmie. Lihim na napabuntonhininga si Luther, matigas talaga ang ulo ni Lander. Binalaan na niya ito subalit tila mas lalo lamang nitong inaakit amang inosenteng si Harmie. "Senyorito, salamat po sa libre niyong mga pabango at sa libreng kain saka meryenda." Sabi ni Harmie nang makarating na sila sa loob ng Mansyon. Mahina namang tumawa si Lander. "Basta ikakasaya mo, lahat gagawin ko. And here, this is all yours!" Sagot ng binata sabay abot sa mga hawak niyang paper bag kay Harmie. Napanganga naman si Harmie. "Senyorito! Hindi ba sa girlfriend mo ang mga 'yan? Bakit ngayon ibinibigay mo na sa akin?" Bulalas ng dalaga. Muling tumawa si Lander. "As of now, I have no girlfriend. Hindi ako mangungumpisal sa'yo kung may girlfriend ako," anito. Unti-unting nanulis ang nguso ni Harmie na tumingin kay Lander. "Sinusuhulan mo ba ako, Senyorito?"

Mabilis lumipas ang mga buwan. Isang buwan pa at full term na ako sa aking pagbubuntis. At plano na ko sanang doon sa Switzerland na lang manganak. Subalit sadyang mapagbiro yata ang tadhana sa akin dahil nalaman kong bumabagsak ang aming kumpanya sa Pilipinas. "Purple anak, puwede bang umuwi ka na? May sakit ang Papa mo, at ang Kuya mo naman hindi makapag-isip ng tama dahil sa nangyayari sa ating kumpanya," mangiyak-ngiyak na sabi ni Mama, who called me one morning.Nakadama ako nang awa kina Mama at Papa maging kay Kuya. Dati ay tumutulong ako pero natigil lang nang naging mag-asawa kami ni Spencer. Sobra kasing nagpokus ako sa pagiging perfect wife ko sa kanya noon na wala namang silbi sa huli."Sige po, Mama! Pakisabi kay Papa magpagaling na siya," pagsang-ayon ko. Hindi ako nagpatumpik-tumpik, pamilya ko sila kaya tutulong ako.Mapait akong nagpasya na bumalik sa Pilipinas sa lalong madaling panahon. Ayoko na sanang bumalik subalit kailangan ng pamilya ko ang tulong ko para sa m

Matagal kong pinagmasdan ang aking mga maletang naglalaman ng aking mga gamit. Yes, aalis ako ng bansa para makalimot at magamot ang sugatan kong puso. Pagkatapos kong pirmahan ang divorce paper namin ni Spencer ay sinubukan niya akong kausapin. But I refused. Para saan pa ang pag-uusap namin ginawa ko na ang gusto niyang mangyari. Ang pirmahan ang divorce paper na pinagawa nito sa kanyang attorney, kaya wala ng dahilan para magkausap pa kami."Mag-iingat ka doon ha?" Naiiyak na sabi ni Alice sa akin, ang aking nag-iisang best friend. Siya ang nag-book sa akin patungong Switzerland doon sa mga Tiyahin ko.Yumakap din ako nang mahigpit sa kanya tumulo ang aking luha. Nagkatawanan pa kaming dalawa nang kumalas kami sa isat-isa."Tatawag ka pagdating mo," bilin pa sa akin ni Alice.Nginitian ko siya. "Oo at maraming salamat! I will miss you.""Ako din! Pero okay lang basta pagbalik mo, tulad ka na ng dati." Masayang tugon ni Alice.Tumango-tango ako at muli kaming nagkayakapan nang mahig

Nang magmulat ako ng aking mga mata ay nasa hospital bed na ako. Una kong namataan sina Spencer at Doktora Heidi na nag-uusap. Sabay silang tumingin sa akin nang gumalaw ako na para bang nag-aalala sila. Iniwasan kong mapatingin kay Spencer bagkus ay kay Doktora ako tumitig."Kumusta ang baby ko Doktora?" Agad kong tanong nang maalala kong dinugo ako.Ginagap ni Doktora ang aking mga kamay at malungkot na tumingin sa akin. Kinabahan ako sa hitsura ni Doktora Heidi kumabog nang husto ang aking dibdib. Biglang bumigat ang aking paghinga, nahihimigan kong may masamang ibabalita sa akin si Doktora."Dok, bakit ganyan kayo kung makatingin sa akin?" Tanong ko pa rin kahit na kinakabahan na ako.Bumuntonghininga si Doktora. "Hindi ko alam kung papaano ko ito sasabihin sa'yo pero...ang baby mo." Pambibitin niyang sa akin.Medyo napabangon ako. Hindi ko gusto ang pambibitin ni Doktora Heidi sa sinasabi niya sa akin. Biglang sumikip ang aking dibdib na parang nagpapahiwatig ng isang pighati."S

Pagkatapos kong ihampas ang buong lakas ng aking palad sa mukha ni Spencer, tila nawala na ako sa sarili. Ang natitira kong katinuan ay tuluyang nilamon ng apoy ng galit. Bago pa man sila makakilos, mabilis kong sinunggaban at sinabunutan si Lirah. Ibinuhos ko ang lahat ng poot, ang lahat ng pait na naipon sa dibdib ko sa mga sandaling iyon. Gusto kong saktan ang babaeng sumira sa aking pamilya. Siniguro kong tatatak sa mapurol niyang ulo na hindi niya basta-basta pwedeng nakawan ng kaligayahan ang isang asawa. Kinalmot ko ang kanyang mukha, binuhat ko ang aking shoulder bag at walang pakundangan silang pinaghahampas dalawa ni Spencer. Nag-hysterical na ako. Wala na akong pakialam sa aking ginagawa, wala na akong pakialam kung magmukha akong masama. Ang tanging sigaw ng puso ko ay ang magantihan sila, kahit sa pisikal na paraan man lang."Purple, stop it! Tama na!" sigaw ni Spencer habang sinusubukang hawakan ang mga kamay ko upang awatin ako.Subalit hindi ako nakinig. Bingi na ako s

"Congratulations! You're two weeks pregnant."Umalingawngaw sa pandinig ko ang bawat salitang binitiwan ni Doktora Heidi. Sandaling huminto ang ikot ng mundo ko. Napakurap-kurap ako, hindi makapaniwala sa aking narinig. Parang panaginip. Isang panaginip na kay tagal kong ipinagdasal habang nakatitig sa kisame ng aming silid."A-Ano pong sinabi niyo, Dok?"Nanginginig ang boses ko. Gusto kong makasigurado. Natatakot ako na baka nagkamali lang ako ng dinig, na baka niloloko lang ako ng sarili kong tenga dahil sa labis na pangungulila na maging isang ina.Ngumiti nang matamis si Doktora Heidi. "Buntis ka, Purple. Two weeks na ang baby sa sinapupunan mo."Sa sandaling iyon, parang may sumabog na init sa aking dibdib. Hindi ko maipaliwanag ang aking nadarama. Ang mga luhang kay tagal kong itinago dahil sa pagkabigo at takot ay bumuhos bila dahil sa labis na ligaya."Buntis ako... Buntis ako, Dok!"Nanginig ang aking mga labi. Panay ang agos ng aking mga luha, ngunit sa pagkakataong ito, wa

Buong paghangang ipinalibot ni Bliss ang kanyang paningin sa kabuuan ng Isla nina Asher. Para kay Bliss ay maituturing na paraiso ang naturang Isla. Hindi man kagaya ng Mansyon ang laki ng bahay doon pero mahahalata mo paring mayaman ang may-ari niyon. Fully glass ang pagkagawa ng bahay na nakaharap sa dagat at may swimming pool pa doon. Idagdag pa ang white sand sa paligid, mga trees and mini garden. Naisip ni Bliss na kay sarap manirahan doon presko ang hanging dagat, tahimik at sobrang nakaka-relax."How's my Island? This is a private Island," nakangiting tanong ni Asher kay Bliss nang makita niyang kay saya ng mukha nito."Ang ganda Senyorito! Tahimik mga alon lang ang maririnig mo ang sarap sigurong manirahan dito." Buong paghangang sagot ng dalaga na namimilog ang mga mata niya.Tumawa naman si Asher hayun na naman ang pakiramdam niyang naaaliw sa expression ng mukha ni Bliss. Kay gandang pagmasdan iyong tipong habang matagal mong pinagmamasdan lalong gumaganda."May dumi ba ako

"Sasakay po tayo diyan Senyorito?" Maang na tanong ni Bliss habang buong hanga niyang pinagmamasdan ang yateng nasa kanilang harapan.Asher chuckled. Nakalimutan niyang galing probinsya si Bliss at wala pa itong experience about yacht."Yes. And this is my property including ang Isla na pupuntahan natin." Masiglang sagot ni Asher at nauna na itong naglakad papuntang yate.Si Bliss naman ay hindi pa rin makapaniwalang sasakay na siya sa sinasabi nilang Yate. Na sa pelikula lang niya nakikita noon kapag nanonood sila sa probinsya."Bliss! Come one," tawag naman ni Asher sa dalaga nang makasampa na ito sa yate.Noon lang nahimasmasan nang husto si Bliss nang marinig nito ang boses ni Asher. Ngiting aso naman ang dalaga at kahit medyo nangangatog ang tuhod nito ay naitawid naman niyang mapuntahan ang yate. "Tayo lang po ba ang pupunta ng Isla?" Natanong ni Bliss nang mapansin niyang apat lamang sila sa loob ng yate."Don't worry Bliss my friends will come there." Pagpapanatag naman ni As

Mariing napakagat si Bliss sa sarili niyang labi ng gabing iyon. Papaano ba naman kasi ay inangkin siya ni Asher ng dalawang beses sa may library room. Mabilisan lang ang pag-angkin nito sa kanya sa dalawang posisyon na nakatayo at nakatalikod. Pakiramdam ni Bliss ay wasak na wasak ang kanyang pearly shell kagabi pa lang at nadagdagan pa kaninang tanghali. Halos hindi na talaga siya makatrabaho lalo pa at masakit na mahapdi ang kanyang pearly shell."Magpahinga ka nang maaga mukhang may sakit ka talaga." Sabi ni Aling Flora sa kanya kaya sinunod niya ito.Papaano ba niya sasabihin sa ibang tao na pinasok ng malaki at matabang batuta ang kanyang pearly shell? Napaigtad si Bliss nang may biglang kumatok sa pinto ng kwarto niya."Sino 'yan?" Tanong niya habang nakangiwing bumangon.Subalit walang sumagot kaya nakasimangot niyang pinuntahan ang pinto at binuksan iyon."Senyorito!" Bulalas niya habang nanlalaki ang kanyang mga mata.Mabilis namang pumasok si Asher sa loob ng kwarto ni Blis

"Dalhan mo ng pagkain ang Senyorito sa may Den." Utos ni Aling Flora kay Bliss nang makita niya iyon.Napakislot pa si Bliss. Nag-aalangan siyang tumingin kay Aling Flora na inaayos ang mga pagkaing dadalhin ng dalaga."Ayos ka lang ba? Kaninang umaga ka pa maputla at laging nagugulat." Pansin ni Aling Flora.Alangin namang ngumiti si Bliss at aminado itong nag-init ang kanyang mukha."Wala po ito! Okay lang po ako," pagkakaila ng dalaga at kinuha na nito ang food tray."Uminom ka ng gamot kapag masama ang pakiramdam mo!" Pahabol namang sabi ni Aling Flora."Opp salamat!" Mabilis na sagot ni Bliss at iniwan na nito ang matanda.Kagat labi naman si Bliss habang naglalakad papunta sa may Den. Kung pupuwede lang sana ay ayaw na muna niyang makita at malapitan si Asher. Wala siyang mukhang maihaharap sa kanyang Senyorito baka naisip nitong siya ang may gusto sa nangyari kagabi. Subalit wala siyang magagawa katulong lamang siya doon kaya wala siyang choice.Tumikhim muna si Bliss nang maka

Kabado si Bliss habang hawak niya ang food tray na may lamang sabaw at gamot. Masama daw ang pakiramdam ng kanyang Senyorito ayon sa Mayordomang si Aling Flora. At medyo inis din si Bliss papaanong hindi sasama ang pakiramdam ng Senyorito niya ay straight 12 midnight ito kung umuuwi ng Mansion? At palaging lango ito sa alak pero bilib si Bliss dahil alam pa din ng Senyorito niya ginagawa nito.Kumatok muna si Bliss pagkarating niya sa tapat ng kwarto ni Asher. Subalit walang nagsalita kaya idinikit ng dalaga ang tainga nito sa pinto. Dinig niyang tila umuungol ang kanyang Senyorito kung kaya't muli siyang kumatok. Bahagyang nabuksan ang pinto napagtanto ng dalaga na hindi iyon nakasarado."Senyorito?" Tawag niya.Muling nakarinig si Bliss ng ungol kaya sumilip siya konti. Dim light lang ang nagsisilbing liwanag sa loob ng kwarto. Napalunok si Bliss at medyo kinabahan pero trabaho niya iyon kaya nilakasan niya ang kanyang loob. Huminga siya nang malalim at buong tapang siyang pumasok s