Sold to the Mafia Lord (Mafia Lords Legacy Series 1)
Taong 1999 sa Quezon City. Dahil sa kahirapan at lumalalang kondisyon ng kanyang lola, desperadong naghahanap ng paraan si Carlota Divina Hidalgo upang makahanap ng malaking halaga ng pera para sa pagpapagamot nito.
Sa tulong ng kanyang kaibigang si Nimuel, nalaman niya ang tungkol sa isang lihim na online network na naghahanap ng mga kabataang babae kapalit ng malaking bayad. Bagama't nag-aalinlangan at natatakot, napilitan siyang sumama dahil wala na siyang ibang mapagpilian.
Ngunit hindi niya inaasahan na ang mundong kanyang papasukin ay konektado sa isang makapangyarihang mafia organization na pinamumunuan ni Crisanto Olivio Justo. Sa isang iglap, nagbago ang kanyang buhay nang siya ay mapabilang sa isang kasunduang hindi niya kailanman ginustong pasukin.
Habang unti-unting nahuhulog ang loob niya sa lalaking kinatatakutan ng lahat, mas lalo namang lumalalim ang mga lihim, panganib, at pagtataksil sa kanilang paligid. Sa gitna ng pagmamahalan at kaguluhan, kakayanin kaya ni Carlota na iligtas ang sarili at ang kanyang lola, o tuluyan siyang magiging pag-aari ng mafia lord na nagbago ng kanyang kapalaran?
Basahin
Chapter: Chapter 33: Soft SidePOV: Carlota Divina Hidalgo Hindi ko akalaing darating ang araw na makikita ko ang ibang mukha ni Crisanto Olivio Justo. Sa likod ng malamig niyang tingin at nakakatakot na presensya, may bahagi pala siyang kayang magpakita ng kabaitan. For the first time, I saw a side of him that made my heart question everything I believed about him. Hindi ang malamig na Mafia Lord na kinatatakutan ng lahat ang nakikita ko ngayon, kundi ang lalaking may tagong lambing sa likod ng kaniyang matigas na personalidad. Sa bawat kilos niya, unti-unti kong natutuklasan ang soft side ni Crisanto, isang panig na para bang para lamang sa akin. Hindi ang lalaking kayang magpabagsak ng kaaway sa isang utos ang nakikita ko ngayon. Kundi ang lalaking may pusong marunong ding mag-alala, magmahal, at magpakita ng kahinaan. For the first time, I saw a different side of Crisanto—a side he never showed to the world, only to me. Hindi ang kinatatakutang Mafia Lord ang nakita ko, kundi ang lalaking tahimik na nak
Huling Na-update: 2026-10-21
Chapter: Chapter 32: Mga Damdaming Hindi NasabiPOV: Carlota Divina Hidalgo Tahimik ang buong mansyon. Walang marinig kundi ang mahinang ugong ng air conditioner at tunog ng orasan sa sala. Tahimik ang bawat sulok, tila natutulog ang buong bahay. Sa gitna ng katahimikan, ramdam ko ang bigat ng aking mga iniisip. Tanging ang mahinang pag-ihip ng hangin sa labas ng bintana at ang tunog ng lumang orasan sa pasilyo ang maririnig. Hindi ako mapakali habang nakatayo sa balkonahe, pinagmamasdan ang mga ilaw ng Quezon City na unti-unting nilalamon ng gabi. Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Parang may kung anong nararamdaman sa loob ko na hindi ko maipaliwanag. Gusto kong lumayo, pero may bahagi sa akin na ayaw siyang iwan. Sa tuwing sinusubukan kong intindihin ang puso ko, lalo lamang akong nalilito. Hindi ko alam kung takot ba ito, paghanga, o isang damdaming matagal ko nang pilit tinatago. Dati, gusto ko lang makaalis sa lugar na ito. Gusto kong makatakas sa mundo ni Crisanto Olivio Justo at sa lahat ng panganib na kaakibat n
Huling Na-update: 2026-08-27
Chapter: Chapter 31: Nakatira sa tanikalaPOV: Carlota Divina HidalgoHindi ko alam kung ilang araw na ang lumipas mula nang tuluyan akong dalhin sa mansiyon ni Crisanto Olivio Justo. Para akong nakakulong sa isang mundo na hindi ko pinili. Malawak ang mansiyon, maganda at marangya, pero para sa akin, isa itong gintong kulungan. Bawat galaw ko ay tila may matang sumusubaybay. Wala akong kalayaang umalis, at higit sa lahat, wala akong karapatang magtanong.Tuwing gabi, nakahiga ako sa malaking kama habang nakatitig sa kisame. Iniisip ko kung paano ako makakatakas. Ngunit sa bawat pagtatangka kong lumaban, lalo kong nararamdaman kung gaano kalakas ang kapangyarihan ni Crisanto.Hindi ko alam kung hanggang kailan ko kayang mabuhay nang ganito—nakatali sa isang mundong puno ng panganib, lihim, at takot.Napakalaki ng bahay na iyon. Puro marmol ang sahig, matataas ang kisame, at bawat sulok ay binabantayan ng mga armadong lalaki. Kahit saan ako lumingon, pakiramdam ko ay may matang nakasunod sa bawat kilos ko.Para akong ibong nak
Huling Na-update: 2026-08-23
Chapter: Chapter 30: ClaimedPOV: Carlota Divina Hidalgo Tahimik ang buong silid. Hindi ko alam kung ang katahimikan ba ang mas nakakatakot… o ang presensya niya. Si Crisanto Olivio Justo. Nakatayo siya sa harapan ko, nakapamulsa, malamig ang ekspresyon, parang wala lang nangyari kanina—parang hindi siya ang lalaking ilang minuto pa lang ang nakalipas ay pinabagsak ang mga lalaking handang saktan kami. Ako. Ako ang dahilan. Ngunit sa halip na makaramdam ng ginhawa, mas lalo lang akong kinabahan. Dahan-dahan akong umatras. “Uuwi na ako,” mahina kong sabi, pilit kalmado ang boses ko. Hindi siya sumagot. Sa halip, lumakad siya palapit. Isang hakbang. Dalawa. Bawat galaw niya ay parang bumibigat ang hangin sa paligid ko. Hanggang sa tumama ang likod ko sa dingding. Wala na akong atrasan. Napalunok ako. “Bakit mo ginawa ‘yon?” tanong ko, pilit matapang. Tinitigan niya ako. Matagal. Parang binabasa niya ang lahat ng takot ko kahit hindi ko sinasabi. “Dahil may kumalaban sa akin,” malamig niyang sa
Huling Na-update: 2026-07-25
Chapter: Chapter 29: FoundPOV: Carlota Divina Hidalgo Hindi ko alam kung ilang oras na akong tumatakbo. Ang tanging naririnig ko lang ay ang malakas na kabog ng dibdib ko at ang mabibigat kong hakbang sa sementadong daan. Madilim ang paligid, tanging ilaw ng mga sirang poste at kumikislap na signage sa malayo ang nagbibigay ng liwanag. Humahabol sila. Hindi ko na kailangang lingunin para malaman iyon. Ang bawat sigaw sa likuran ko ay parang kutsilyong unti-unting sumasaksak sa takot ko. Nanginginig ang mga kamay ko habang mahigpit kong hinahawakan ang bag ko. Nandito ang lahat ng kaya kong iligtas—at kung mawawala ito, wala na rin akong matatakbuhan. “Bilis… Carlota, bilis…” bulong ko sa sarili ko habang hinihingal. Pero kahit anong bilis ko, parang walang katapusan ang daan. Hanggang sa— Isang malakas na tunog ng preno. Isang itim na sasakyan ang humarang sa harap ko. Natigilan ako. Parang biglang huminto ang mundo. Hindi ako makahinga. Hindi ako makagalaw. Ang mga paa ko ay parang naging bato sa
Huling Na-update: 2026-07-25
Chapter: Chapter 28: Running AwayPOV: Carlota Divina Hidalgo Hindi ko na alam kung ilang beses ko nang sinabi sa sarili ko na tama ang desisyong ito. Tumakbo ka, Carlota. Paulit-ulit na bumubulong ang isip ko habang mabilis ang mga hakbang ko sa madilim na kalsada. Ang malamig na hangin ng gabi ay humahaplos sa balat ko, pero mas malamig ang takot na humahabol sa likod ko. Hindi ko na nilingon ang bar. Hindi ko na gustong makita ang lugar na iyon. Doon nagsimula ang lahat. Doon ako unti-unting nawala sa sarili ko. At doon ko rin nakilala ang lalaking hindi ko maintindihan kung bakit siya may kapangyarihang guluhin ang buong mundo ko. Si Crisanto Olivio Justo. Isang pangalan pa lang, parang bigat na sa dibdib ko. Humigpit ang hawak ko sa strap ng maliit kong bag. Naroon ang kaunting pera, ilang damit, at ang natitirang lakas ng loob ko. Hindi ko alam kung sapat na ba iyon para makalayo ako. Pero kailangan. Para kay Lola. Para sa sarili ko. Para sa buhay na gusto kong iligtas bago pa ako tuluyang lamunin n
Huling Na-update: 2026-07-24
Chapter: Chapter 51: Pagkatapos ng Dugo, Pinili Namin ang KapayapaanEpiloguePOV: Francesca Louise Aragon May mga kwento na hindi nagtatapos sa digmaan. May mga kwento na nagsisimula pagkatapos nito. Ngayon, iba na ang mundo ko. Tahimik. Maaliwalas. At totoo. Nasa hardin ako, nakaupo sa puting swing chair, habang marahang umiihip ang hangin sa buhok ko. Hindi na ako nagmamadali. Hindi na ako laging natatakot. Dahil sa loob ng bahay… naroon ang pamilya ko. “Francesca.” Isang pamilyar na boses. Hindi malamig. Hindi utos. Kundi boses na alam ko na kahit nakapikit ako, makikilala ko. Si Severino. Lumabas siya sa pinto, suot lang ang simpleng white shirt at itim na pantalon. Wala na ang dating aura na parang laging may giyera sa likod niya. Ngayon… parang normal na lalaki na lang siya. Pero alam ko—hindi siya naging normal. Pinili lang niyang manatili sa katahimikan. Lumapit siya sa akin. “Natulog na siya,” sabi niya. Tumango ako. “Ang bilis niya mapagod,” sagot ko. Umupo siya sa tabi ko. At agad… h
Huling Na-update: 2026-08-09
Chapter: Chapter 50: Katapusan ng Digmaan, Simula sa Atin POV: Severino Alonzo Montenegro Akala ko dati, ang katahimikan ay kahinaan. Na ang tahimik na mundo ay mundong madaling wasakin. Pero nagkamali ako. Dahil ngayon… ang katahimikan ang pinakamalakas kong nahanap. Hindi ko inakala na darating ang araw na ito. Isang simpleng lugar. Hindi mansyon ng mga Montenegro. Hindi hideout. Hindi war room. Kundi isang maliit na private estate na napapalibutan ng mga puno at liwanag ng hapon. Tahimik. Totoo. At sa harap ko… si Francesca. Nakasuot ng puti. Hindi marangya. Hindi sobrang engrande. Pero sa paningin ko… parang buong mundo na ang laman ng isang taong iyon. “Severino,” tawag niya. Ngumiti siya. Yung ngiting hindi na takot. Hindi na nagtatago. “Ang tagal mo,” bulong niya. Lumapit ako. “Hindi ako late,” sagot ko. “Hinintay lang kitang siguraduhin na hindi ka na tatakbo.” Napatawa siya nang mahina. “Hindi na ako tumatakbo.” Tumitig ako sa kanya. At sa sandaling iyon… alam kong t
Huling Na-update: 2026-08-07
Chapter: Chapter 49: Ang Pagpipiliang Manatili POV: Severino Alonzo Montenegro “Piliin mo ako.” Narinig ko ang sarili kong boses na parang hindi akin. Hindi utos. Hindi kontrol. Kundi pakiusap. Isang bagay na hindi ko kailanman ginawa sa kahit sino. Dahan-dahan siyang tumingin sa akin. Si Francesca. Pagod ang mata niya. Pero buo pa rin siya. Mas buo kaysa sa mundo na pilit bumabali sa kanya. Matagal siyang nanahimik. At sa katahimikang iyon… ramdam ko ang bigat ng lahat ng hindi ko nasabi noon. Ang mga lihim. Ang digmaan. Ang mga taong gustong kunin siya hindi dahil mahalaga siya sa akin… kundi dahil siya mismo ang sagot sa isang bagay na hindi ko pa lubos na naiintindihan. Huminga siya nang mabagal. At sa unang pagkakataon… hindi siya umiwas. “Pipiliin kita,” sabi niya. Natigilan ako. Parang tumigil ang mundo sa isang segundo. Pero hindi pa siya tapos. “Pero hindi bilang takas.” Napasinghap ako nang mahina. “Hindi bilang biktima.” Mas tumingala siya sa akin ngayon. Diretso. Matapang. “Bilang ako.”
Huling Na-update: 2026-08-07
Chapter: Chapter 48: What I Forgot?POV: Francesca Louise Aragon May mga alaala na parang panaginip. Hindi mo alam kung totoo ba… o gawa lang ng takot. Pero minsan, kapag tumahimik ang mundo… doon sila bumabalik. Nagising ako nang madaling araw. Hindi dahil sa ingay. Kundi dahil sa bigat sa dibdib ko. Si Severino ay nasa kabilang kwarto, nagbabantay pa rin. Si Miguel ay mahimbing. At ako… nakatingin sa kisame na parang may hinahanap sa dilim. Hanggang sa— may pumutok sa isip ko. Hindi baril. Kundi imahe. Isang malaking silid. Puting ilaw. Malamig. Isang batang babae. Ako. Pero hindi ako ngayon. Mas bata. Mas tahimik. May hawak na papel. At may mga taong nakasuot ng itim na suit sa paligid ko. Hindi ko makita ang mukha nila nang malinaw… pero nararamdaman ko ang takot. “Subject is unstable,” sabi ng isang boses. “She responded beyond expected threshold.” Isa pang boses. “Reset the sequence.” “Erase partial recall.” Napahawak ako sa ulo ko sa panaginip na i
Huling Na-update: 2026-08-07
Chapter: Chapter 47: Tahimik sa Pagitan NatinPOV: Francesca Louise Aragon Hindi ko na alam kung ilang beses akong nagising sa gabi. Hindi dahil sa ingay. Kundi dahil sa katahimikan. Yung klase ng katahimikang hindi ka sanay kapag nasanay ka sa takot. Si Miguel ay tulog pa rin sa kabilang kwarto. Tahimik. Ligtas. At sa unang pagkakataon sa loob ng mahabang panahon… hindi ako agad nagising na may kaba. Pero may isang bagay pa rin na hindi ko maalis. Si Severino. Nakita ko siya sa sala. Nakaupo sa sahig. Nakasandal sa sofa. Hindi natutulog. May hawak na basong tubig na hindi niya iniinom. Parang iniisip niya ang buong mundo sa isang lugar na hindi niya sinasabi sa kahit sino. Lumapit ako. Hindi siya gumalaw. “Hindi ka natutulog?” tanong ko. “Sanay ako,” sagot niya. Simpleng sagot. Pero alam kong hindi simpleng buhay ang pinanggalingan niya. Umupo ako sa sofa, hindi kalayuan sa kanya. Tahimik kami. Hindi awkward. Pero mabigat. Parang may mga salitang gustong lumabas pero hindi
Huling Na-update: 2026-08-07
Chapter: Chapter 46: Ligtas Pagkatapos ng MabagsikPOV: Francesca Louise Aragon Tahimik. Iyon ang unang bagay na napansin ko. Hindi katahimikan na nakakatakot. Hindi yung klase ng katahimikang may kasunod na pagsabog. Kundi katahimikan na parang… tapos na ang digmaan. Parang kahit ang mundo ay napagod na rin sa paghabol sa amin. Nasa bagong hideout kami. Mas maliit. Mas luma. Mas tahimik. May amoy ng kahoy at lumang pintura sa dingding. May simpleng ilaw sa kisame na kumikislap paminsan-minsan, parang hirap din bumangon. Pero ligtas. Sabi nila. Si Miguel ay mahimbing na natutulog sa kabilang kwarto. Yakap ang maliit niyang kumot na parang kahit sa panaginip ay ayaw niyang bitawan ang kahit anong natitirang seguridad. At ako… ako, nakaupo sa gilid ng kama. Yakap ang sarili ko. Parang hindi pa rin sigurado kung tapos na nga ba talaga ang lahat. O sandali lang ang pahinga bago muling sumabog. “Francesca.” Mahina ang boses niya. Hindi utos. Hindi malamig. Parang pagod din. Huminga ako nang malalim bago ako tumingin s
Huling Na-update: 2026-08-07
Call You Mine by Mafia Lord (Mafia Lords Legacy Series 3)
Lumaki si Rosanna Ysabelle Cortez na masayahin, matalino, at pinalaking may pagmamahal ng kanyang pamilya. Sanay siya sa marangyang buhay, ngunit nananatiling mapagkumbaba at handang ipaglaban ang mga taong mahal niya. Isa lang ang hindi niya kailanman nagawang patawarin—si Leandro Oliver Montemayor, ang lalaking minsang humamak sa kanya at nag-iwan ng sugat na hindi niya nalimutan.
Para kay Leandro, spoiled at walang kwenta lang si Rosanna. Ngunit nang subukan niyang lapitan ito bilang bahagi ng isang laro, hindi niya inaasahang siya mismo ang unti-unting mahuhulog. Sa mundong puno ng kapangyarihan, panganib, at madidilim na lihim, ang simpleng galit ay nauwi sa mapanganib na pag-ibig.
Ngunit sa mafia, ang pagmamahal ay may kapalit. At kapag tinawag ka ng isang Mafia Lord na "Mine," wala nang paraan para makatakas pero para kay Rosan ay meron paraan iyon ay wala siyang pakialam.
Basahin
Chapter: Chapter 15: Matamis na paghihigantiPOV: Rosanna Ysabelle CortezMay mga taong akala nila kapag mabait sila sa isang tao, awtomatiko nang lalambot ang puso nito.Hindi ako ganoon.At lalong hindi si Leandro Oliver Montemayor ang taong kaya kong patawarin dahil lang sa ilang matatamis na salita.Pero kung gusto niyang maglaro...Kaya kong makipaglaro.At ngayong alam kong sinusubukan niyang lumapit sa akin, naisip kong bakit hindi ko siya bigyan ng kaunting pag-asa?Hindi para mahalin siya.Hindi para patawarin siya.Kundi para maramdaman niya kung gaano kasarap ang akala niyang nananalo siya bago ko siya biglang bibiguin.Sweet revenge.Iyon ang tawag ko rito."Rosie!"Napalingon ako nang pumasok si Bianca sa café."Good morning."Umupo siya sa harap ko at agad akong tinitigan."Bakit parang may binabalak ka?"Napangiti ako."May masama ba akong mukha?""Oo."Napatawa ako."Grabe ka.""Kilalang-kilala kita."Umorder siya ng kape bago muling tumingin sa akin."May kinalaman ba ito kay Leandro?"Natahimik ako.Hindi ko ka
Huling Na-update: 2026-10-21
Chapter: Chapter 14: Nagsisimula na ang LaroPOV: Leandro Oliver MontemayorHindi ko kailanman inakala na darating ang araw na isang babae ang magiging dahilan kung bakit mapapaisip ako nang ganito.Hindi dahil mahirap siyang kausapin.Hindi dahil may kapangyarihan ang pamilya niya.Kundi dahil hindi ko siya maintindihan.Si Rosanna Ysabelle Cortez.Sa lahat ng babaeng nakilala ko, siya ang pinakamatapang na tumingin sa akin na parang wala akong anumang halaga.At ang nakakainis?Gusto kong malaman kung bakit.Nakaupo ako sa loob ng private office habang hawak ang isang baso ng tubig. Sa harap ko sina Crisanto, Valeriano, Lucian, at Adriano."Sigurado ka talaga sa ginagawa mo?" tanong ni Crisanto."Oo.""At ano nga ulit ang plano?"Tahimik akong sumandal sa upuan."Makikilala ko siya."Napangisi si Lucian."That's not the original plan."Hindi ako sumagot.Alam ko ang ibig niyang sabihin.Noong una, simple lamang ang challenge.Mapalapit kay Rosanna.Mapangiti siya.Mapabago ang tingin niya sa akin.At kapag nahulog siya...Tapo
Huling Na-update: 2026-10-21
Chapter: Chapter 13: BodyguardPOV: ROSANNA YSABELLE CORTEZHindi ko gusto ang pakiramdam na may sumusunod sa akin.Hindi dahil natatakot ako.Kundi dahil ayaw kong pakiramdamang wala akong kontrol sa sarili kong buhay.Sanay akong malaya.Kung gusto kong lumabas kasama ang mga kaibigan ko, lumalabas ako. Kung gusto kong pumunta sa isang café nang mag-isa, ginagawa ko. Kung gusto kong mag-shopping, nagmamaneho ako at pumupunta roon nang walang kailangang magtanong kung saan ako pupunta.Pero simula nang mangyari ang insidente sa bookstore, parang biglang nagbago ang lahat.At ang pinakamalaking dahilan?Si Leandro Oliver Montemayor."Rosie."Napatingin ako kay Daddy mula sa kabilang bahagi ng dining table."Yes, Dad?"May seryosong ekspresyon sa mukha niya."May gusto akong ipakilala sa'yo."Napakunot ang noo ko."Sino?"Hindi siya agad sumagot.Sa halip, tumingin siya sa pintuan.Maya-maya, pumasok ang isang matangkad na lalaki na nakasuot ng simpleng itim na polo at pantalon. Hindi siya mukhang ordinaryong securi
Huling Na-update: 2026-10-21
Chapter: Chapter 12: Ang BabalaPOV: Rosanna Ysabelle CortezKinabukasan, hindi ko maalis sa isip ko ang nangyari sa bookstore.Something was wrong, and I could feel it. Sino ang mga lalaking iyon, at bakit nila ako sinusundan? Mas nakakatakot isipin na si Leandro lang ang nakakaalam ng panganib na naghihintay sa akin.Tatlong lalaki.Isang madilim na parking lot.At si Leandro na dumating sa eksaktong oras na kailangan ko ng tulong.He arrived at the exact moment I needed someone beside me. Kahit ayaw kong aminin, I felt safe whenever he was around. Pero paano ako magtitiwala sa lalaking napakaraming lihim?Nagkataon ba talaga?Bakit laging nandiyan si Leandro sa tuwing kailangan ko ng tulong? Hindi ko alam kung dapat ba akong magpasalamat o maghinala. May kakaiba sa kanyang mga kilos, something he refuses to explain. Gusto kong malaman ang katotohanan, pero natatakot akong baka mas lalo akong mapalapit sa kanya.Hindi ako kumbinsido sa mga sinabi ni Leandro. Something was wrong, and I could feel it. Bakit niya ako pi
Huling Na-update: 2026-10-21
Chapter: Chapter 11: Sa Ilalim ng Parehong BuboPOV: Rosanna Ysabelle Cortez Tahimik ang loob ng sasakyan. Tahimik kaming dalawa habang binabagtas ang basang kalsada. Paminsan-minsan, sumisilip ako kay Leandro, ngunit agad kong ibinabalik ang tingin sa bintana. Hindi ko maintindihan kung bakit parang mas safe ako kapag kasama siya, kahit siya rin ang taong matagal kong kinamuhian. Pagdating namin sa mansion, sinabi niyang kailangan kong manatili roon pansamantala. “Under the same roof,” malamig niyang sabi. Napabuntong-hininga ako. Ayoko sanang pumayag, pero alam kong may panganib. Sa gabing iyon, hindi ko alam na ang forced proximity namin ang magiging simula ng unti-unting pagbabago. Nag-iisang tunog ng malakas na ulan at mahinang ugong ng makina ang maririnig. Tahimik ako habang nakatingin sa madilim na kalsada. Katabi ko si Leandro, tahimik din ngunit alerto sa bawat galaw sa paligid. She couldn't understand why she felt strangely safe beside him. "You're quiet," he said. "Just thinking." "About what?" "About you."
Huling Na-update: 2026-09-04
Chapter: Chapter 10: AninoPOV: Rosanna Ysabelle CortezHindi ko alam kung bakit pakiramdam ko ay may kung anong nagbago pagkatapos ng birthday party. Everything looked normal, pero may kakaibang bigat sa hangin. Habang naglalakad ako, pakiramdam ko may matang sumusunod sa bawat kilos ko. I tried to ignore it, telling myself na baka imagination ko lang. Ngunit sa bawat paglingon ko, may aninong mabilis na nawawala.Hindi ko alam kung sino sila o kung ano ang gusto nila.At higit sa lahat, hindi ko maintindihan kung bakit parang laging nandiyan si Leandro sa mga sandaling kailangan ko ng tulong.Maybe coincidence.Maybe not.Pero isang bagay ang sigurado—May nagmamasid sa akin.Hindi lang dahil sa kakaibang tingin ni Leandro. May iba pang bagay na hindi ko maipaliwanag. Sa bawat paglalakad ko, parang may matang nakasunod sa akin. Every corner felt unfamiliar, every silence carried a warning. Sinubukan kong kumbinsihin ang sarili kong imagination ko lang lahat, pero hindi ko kayang balewalain ang kaba sa dibdib
Huling Na-update: 2026-09-02
Mag-log in
