共有

Chapter 48: What I Forgot?

作者: AISOLEREN WP
last update 公開日: 2026-08-07 13:40:10

POV: Francesca Louise Aragon

May mga alaala na parang panaginip.

Hindi mo alam kung totoo ba… o gawa lang ng takot.

Pero minsan, kapag tumahimik ang mundo…

doon sila bumabalik.

Nagising ako nang madaling araw.

Hindi dahil sa ingay.

Kundi dahil sa bigat sa dibdib ko.

Si Severino ay nasa kabilang kwarto, nagbabantay pa rin.

Si Miguel ay mahimbing.

At ako…

nakatingin sa kisame na parang may hinahanap sa dilim.

Hanggang sa—

may pumutok sa isip ko.

Hindi baril.

Kundi im
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • Dating the Mafia Lord (Mafia Lords Legacy Series 2)   Chapter 51: Pagkatapos ng Dugo, Pinili Namin ang Kapayapaan

    EpiloguePOV: Francesca Louise Aragon May mga kwento na hindi nagtatapos sa digmaan. May mga kwento na nagsisimula pagkatapos nito. Ngayon, iba na ang mundo ko. Tahimik. Maaliwalas. At totoo. Nasa hardin ako, nakaupo sa puting swing chair, habang marahang umiihip ang hangin sa buhok ko. Hindi na ako nagmamadali. Hindi na ako laging natatakot. Dahil sa loob ng bahay… naroon ang pamilya ko. “Francesca.” Isang pamilyar na boses. Hindi malamig. Hindi utos. Kundi boses na alam ko na kahit nakapikit ako, makikilala ko. Si Severino. Lumabas siya sa pinto, suot lang ang simpleng white shirt at itim na pantalon. Wala na ang dating aura na parang laging may giyera sa likod niya. Ngayon… parang normal na lalaki na lang siya. Pero alam ko—hindi siya naging normal. Pinili lang niyang manatili sa katahimikan. Lumapit siya sa akin. “Natulog na siya,” sabi niya. Tumango ako. “Ang bilis niya mapagod,” sagot ko. Umupo siya sa tabi ko. At agad… h

  • Dating the Mafia Lord (Mafia Lords Legacy Series 2)   Chapter 50: Katapusan ng Digmaan, Simula sa Atin

    POV: Severino Alonzo Montenegro Akala ko dati, ang katahimikan ay kahinaan. Na ang tahimik na mundo ay mundong madaling wasakin. Pero nagkamali ako. Dahil ngayon… ang katahimikan ang pinakamalakas kong nahanap. Hindi ko inakala na darating ang araw na ito. Isang simpleng lugar. Hindi mansyon ng mga Montenegro. Hindi hideout. Hindi war room. Kundi isang maliit na private estate na napapalibutan ng mga puno at liwanag ng hapon. Tahimik. Totoo. At sa harap ko… si Francesca. Nakasuot ng puti. Hindi marangya. Hindi sobrang engrande. Pero sa paningin ko… parang buong mundo na ang laman ng isang taong iyon. “Severino,” tawag niya. Ngumiti siya. Yung ngiting hindi na takot. Hindi na nagtatago. “Ang tagal mo,” bulong niya. Lumapit ako. “Hindi ako late,” sagot ko. “Hinintay lang kitang siguraduhin na hindi ka na tatakbo.” Napatawa siya nang mahina. “Hindi na ako tumatakbo.” Tumitig ako sa kanya. At sa sandaling iyon… alam kong t

  • Dating the Mafia Lord (Mafia Lords Legacy Series 2)   Chapter 49: Ang Pagpipiliang Manatili

    POV: Severino Alonzo Montenegro “Piliin mo ako.” Narinig ko ang sarili kong boses na parang hindi akin. Hindi utos. Hindi kontrol. Kundi pakiusap. Isang bagay na hindi ko kailanman ginawa sa kahit sino. Dahan-dahan siyang tumingin sa akin. Si Francesca. Pagod ang mata niya. Pero buo pa rin siya. Mas buo kaysa sa mundo na pilit bumabali sa kanya. Matagal siyang nanahimik. At sa katahimikang iyon… ramdam ko ang bigat ng lahat ng hindi ko nasabi noon. Ang mga lihim. Ang digmaan. Ang mga taong gustong kunin siya hindi dahil mahalaga siya sa akin… kundi dahil siya mismo ang sagot sa isang bagay na hindi ko pa lubos na naiintindihan. Huminga siya nang mabagal. At sa unang pagkakataon… hindi siya umiwas. “Pipiliin kita,” sabi niya. Natigilan ako. Parang tumigil ang mundo sa isang segundo. Pero hindi pa siya tapos. “Pero hindi bilang takas.” Napasinghap ako nang mahina. “Hindi bilang biktima.” Mas tumingala siya sa akin ngayon. Diretso. Matapang. “Bilang ako.”

  • Dating the Mafia Lord (Mafia Lords Legacy Series 2)   Chapter 48: What I Forgot?

    POV: Francesca Louise Aragon May mga alaala na parang panaginip. Hindi mo alam kung totoo ba… o gawa lang ng takot. Pero minsan, kapag tumahimik ang mundo… doon sila bumabalik. Nagising ako nang madaling araw. Hindi dahil sa ingay. Kundi dahil sa bigat sa dibdib ko. Si Severino ay nasa kabilang kwarto, nagbabantay pa rin. Si Miguel ay mahimbing. At ako… nakatingin sa kisame na parang may hinahanap sa dilim. Hanggang sa— may pumutok sa isip ko. Hindi baril. Kundi imahe. Isang malaking silid. Puting ilaw. Malamig. Isang batang babae. Ako. Pero hindi ako ngayon. Mas bata. Mas tahimik. May hawak na papel. At may mga taong nakasuot ng itim na suit sa paligid ko. Hindi ko makita ang mukha nila nang malinaw… pero nararamdaman ko ang takot. “Subject is unstable,” sabi ng isang boses. “She responded beyond expected threshold.” Isa pang boses. “Reset the sequence.” “Erase partial recall.” Napahawak ako sa ulo ko sa panaginip na i

  • Dating the Mafia Lord (Mafia Lords Legacy Series 2)   Chapter 47: Tahimik sa Pagitan Natin

    POV: Francesca Louise Aragon Hindi ko na alam kung ilang beses akong nagising sa gabi. Hindi dahil sa ingay. Kundi dahil sa katahimikan. Yung klase ng katahimikang hindi ka sanay kapag nasanay ka sa takot. Si Miguel ay tulog pa rin sa kabilang kwarto. Tahimik. Ligtas. At sa unang pagkakataon sa loob ng mahabang panahon… hindi ako agad nagising na may kaba. Pero may isang bagay pa rin na hindi ko maalis. Si Severino. Nakita ko siya sa sala. Nakaupo sa sahig. Nakasandal sa sofa. Hindi natutulog. May hawak na basong tubig na hindi niya iniinom. Parang iniisip niya ang buong mundo sa isang lugar na hindi niya sinasabi sa kahit sino. Lumapit ako. Hindi siya gumalaw. “Hindi ka natutulog?” tanong ko. “Sanay ako,” sagot niya. Simpleng sagot. Pero alam kong hindi simpleng buhay ang pinanggalingan niya. Umupo ako sa sofa, hindi kalayuan sa kanya. Tahimik kami. Hindi awkward. Pero mabigat. Parang may mga salitang gustong lumabas pero hindi

  • Dating the Mafia Lord (Mafia Lords Legacy Series 2)   Chapter 46: Ligtas Pagkatapos ng Mabagsik

    POV: Francesca Louise Aragon Tahimik. Iyon ang unang bagay na napansin ko. Hindi katahimikan na nakakatakot. Hindi yung klase ng katahimikang may kasunod na pagsabog. Kundi katahimikan na parang… tapos na ang digmaan. Parang kahit ang mundo ay napagod na rin sa paghabol sa amin. Nasa bagong hideout kami. Mas maliit. Mas luma. Mas tahimik. May amoy ng kahoy at lumang pintura sa dingding. May simpleng ilaw sa kisame na kumikislap paminsan-minsan, parang hirap din bumangon. Pero ligtas. Sabi nila. Si Miguel ay mahimbing na natutulog sa kabilang kwarto. Yakap ang maliit niyang kumot na parang kahit sa panaginip ay ayaw niyang bitawan ang kahit anong natitirang seguridad. At ako… ako, nakaupo sa gilid ng kama. Yakap ang sarili ko. Parang hindi pa rin sigurado kung tapos na nga ba talaga ang lahat. O sandali lang ang pahinga bago muling sumabog. “Francesca.” Mahina ang boses niya. Hindi utos. Hindi malamig. Parang pagod din. Huminga ako nang malalim bago ako tumingin s

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status