Novels by Miss L

Andrea's POV“May balita na ba sa ex mo?” Intrigang tanong sa akin ni Faye.Napairap ako. “Anong klaseng tanong yan?”“Sus!” Bahagya niya akong siniko. “Huwag ka ng magkaila pa, Andy! Alam naman nating hindi ka pa nakakamove on! Akalain mo ‘yon? Pagkatapos ang maraming taon, nagbabalik siya!”“So dapat ikasaya ko ‘yon?”“Ikaw ang sungit mo. May dalaw ka ba ngayon?”Hindi na ako sumagot pa dahil alam kong walang patutungahan ang usaping ito. Alas diyes na ng gabi at nagaasikaso na ang lahat sa pagsasara ng restaurant. Nagpunta ako sa locker room dahil gusto ko na ding umuwi.“Why don't you give him another chance, Andy? Baka this time nagbago na talaga siya,” dagdag pa niya.“Ang second chance binibigay sa taong deserving.”“At hindi siya deserving?”Lumingon ako sa kanya. “Hindi.”“Lalo ka lang nagmumukhang bitter.”Natawa ako sa sinabi niya. “Hindi ako bitter, okay? Wala akong pakialam sa buhay niya at mas wala akong pakialam kung ano pang gawin niya sa buhay niya.”“Kahit makita mo

Andrea’s POVTahimik kaming nagaalmusal habang pilit kong iniiwasan ang tingin ni Ezekiel. Muntik na kaming mahuli ni mama, and I will kill him if she did. What happened to us last night is something my mother couldn’t know. Iniangat ko ang aking paningin, at nagtagpo ang aming mga mata. Pinandilatan ko siya ng mata bago umirap.“So kamusta naman ang unang gabi mo dito, Andrea?” tanong ng tatay ni Ezekiel.Hindi maganda. Pilit akong ngumiti at sagot, “Ayos naman. Malaki yung kwarto ko, pero masasanay din ako.”“Have you noticed the design? Your mother and I picked it specifically for you.”Design? Hindi ko nga masyado napansin yung itsura ng kwarto at hindi ako natulog dun kagabi. Nanatili akong nakangiti at tugon, “Yes…” sabay higop ng kape.“Si Eddie mismo ang pumili ng kulay para sa silid mo, anak. Nag-effort talaga siya!” bida naman ni mama.Tumango ako. “Nagustuhan ko ang kulay purple.”“Purple? Pero kulay pink yung kwarto.”Halos mabilaukan ako ng marinig yun. “H-ha?”“Ayos ka l

Andrea's POVLumapat ang likod ko sa malamig na kama habang hindi naghihiwalay ang aming mga labi. Magkadikit ang aming mga balat, at patuloy kong nararamdaman yung init na hindi ko mapigilan. Nagtanggal ng polo si Ezekiel, nilantad ang napakaganda niyang katawan dahilan para mapakagat labi ako.Hindi na ako nagatubili pa at hinubad yung sando ko, siya naman ang nagtanggal ng palda ko kasunod nun ang mga underwear ko. Muling nagtagpo ang aming mga labi, matamis at nakakahumaling ang kanyang halik. Ang init ng kanyang katawan ay lumalapat sa balat ko na lalong dumagdag sa libog na nararamdaman ko.Lumakad ang kanyang labi pababa ng aking leeg, sinipsip ang aking balat bago nagpatuloy sa aking dibdib. Walang alinlangan niyang sinipsip ang aking u*ong na nagpakiliti sa akin. Napakapit ako sa kanyang malaking braso habang patuloy siya sa pagdede na parang sanggol. Pero hindi pa natatapos doon ang lahat, dahil muling gumapang ang kanyang labi pababa ng aking pagkababae na siyang nagpaliyad

Andrea's POV“I miss you…”“Just give me time to explain, Andrea. That's all I ever wanted.”Sino namang niloko niya?Anong akala niya sa akin tanga?Nilaklak ko ‘yung natitirang alak sa baso ko at humingi ng isa pa. Matapos ko siyang mapagtabuyan paalis ng restaurant kanina, hindi ako umuwi agad. I went to the nearest bar to clear my mind, and also to unwind.Napalingon ako sa phone ko ng magvibrate ‘to. Tsk! Tumatawag siya! Hinayaan ko lang mag ring ng mag ring yung phone, pero kalaunan ay sinagot ko rin.“Ano nanamang kailangan mo?” Masungit kong tanong sa kanya.“Where the hell are you? I went back to your work and you're not there,” sagot niya.Napairap ako. “Bakit? Anong problema mo?”“I want to know where—hold on, did I just hear music? Nasa bar ka? Where?”“Ano bang pakialam mo? Atsaka bakit ko naman sasabihin sayo?”Sandaling katahimikan ang namayani sa pagitan namin bago siya muling nagsalita. “I'm on my way.”“Ha? Anong—” napahinto ako kasi pinatay niya na yung tawag. “Bwis

Andrea's POV“Simula ngayon magiging isang pamilya na tayo.”Hanggang ngayon nage-echo ‘yan sa isip ko at hanggang ngayon tutol ako sa nais ng akong ina na manatili kami sa bahay ng nobyo niya—fiance pala. Pero wala na akong magawa kundi magpanggap na hindi nage-exist si Ezekiel sa buhay ko.“Andrea!” pinitik ni Katie yung daliri niya sa harap ko. “Kanina ka pa tulala diyan.”Tatlong beses akong napakurap ng mata. “Ha?”“Anong ha? Kanina pa kita tinatawag pero parang wala kang naririnig.”I sighed. “I'm sorry. Ano nga ulit ‘yun?”“May naghahanap sayong customer sa labas.”“Sino naman?”Nagkibit balikat siya. “Ewan ko. Pero pogi yung lalaki.” Kumindat siya sa akin bago umalis. Lalo tuloy akong naintriga kung sino ‘yung lalaking naghahanap sa akin.Lumabas na ako ng kusina bago inayos ang sarili ko dahil masyadong okupado yung isip ko. Magtutungo na sana ako sa mesa ng customer na sinabi ni Katie ng makarinig ako ng nagsisigawan.Nagtungo ako sa kinaroroonan ng waiter namin na sinisigaw

Andrea's POV“It's been a while… Andrea…”Hindi ko alam kung ilang taon ang ginugol ko para lang makalimutan siya, at mas lalong hindi ko inaasahan na magkikita kami sa hindi kaaya-ayang sitwasyon.“Ezekiel.” Nanlamig ang aking boses, hindi ako natutuwa sa nangyayari ngayong araw.Gulat man siyang makita ako peo napalitan ito ng ngiti na ikinainis ko. “Mukhang itinadhana na magkita tayo ngayon. Matagal ko ng gustong makausap ka, at mapaliwanag ang lahat—” hindi ko siya pinatapos gamit ang sampal na matagal ko ng gustong ibigay sa kanya.Natigilan siya ngunit agad na nakarecover sa ginawa ko.“Magpaliwanag? Makausap? Nahihibang ka na ba?” Tanong ko ng may poot.Napabuntong-hininga siya ng malalim. “I have been looking for you, Andrea. You blocked in social media, change your surname, and even disappear without a trace.”“Dahil ayokong makita ka. Ayokong makausap ka, at higit sa lahat ayokong marinig ang paliwanag mo.”Sinubukan niyang lumapit sa akin ngunit umatras ako, kaya naman hind