Novels by MAYUMI

MAYUMIKinabukasan, Sabado, walang pasok si Zandro. Maaga akong bumaba sa kusina para ihanda ang paboritong waffles ni Baste. Laking gulat ko nang madatnan ko si Zandro na nandoon na, nakasuot lang ng simpleng gray na t-shirt at jogging pants habang nagtitimpla ng sarili niyang kape. Mas mukha siyang approachable ngayon kumpara sa mga nakaraang araw na nakasuit siya, pero ang lakas pa rin ng dating niya."Good morning, Sir Zandro," bati ko habang naglalakad palapit sa counter."Good morning, Mayumi," tugon niya, sabay lingon sa akin na may kasamang maliit na ngiti. "Salamat pala uli sa kape kagabi. Nakatulog ako nang maayos.""Naku, maliit na bagay po 'yon," sagot ko habang nararamdaman ko na naman ang bahagyang pag-init ng mga pisngi ko. Umayos ka nga, Mayumi! Amo mo 'yan.Eksakto namang pumasok sa kusina si Baste na kusang nagkusot ng mga mata niya, suot ang kaniyang pajama. Nang makita niya kaming dalawa ng tatay niya na magkasama, biglang nagliwanag ang mukha ng bata at tumakbo pa

MAYUMIMabilis na lumipas ang maghapon na puro pag-aalaga at pakikipaglaro lang kay Baste ang ginawa ko. Mabait naman pala talaga ang bata, kailangan lang ng tutok na atensyon at lambing. Pagdating ng alas-siyete ng gabi, mahimbing na siyang natutulog sa kaniyang kwarto matapos kong basahan ng kwento tungkol sa mga superhero.Dahil tapos na ang shift ko, napagpasyahan kong bumaba muna sa malaking kusina para uminom ng tubig. Patay na ang karamihan sa mga ilaw sa mansyon at tahimik na ang paligid. Habang naglalakad ako sa pasilyo bitbit ang baso ko, napansin kong bukas pa ang ilaw sa silid-aklatan o study room ni Zandro. Bahagyang nakabukas ang pinto nito kaya sumilip ako.Nakatungo si Zandro sa kaniyang malaking kahoy na mesa, napapaligiran ng mga nagtataasang tumpok ng mga papeles at kontrata. Bukas din ang kaniyang laptop na nagbibigay ng liwanag sa kaniyang pagod na mukha. Maluwag na ang kaniyang necktie at nakatupi na hanggang siko ang manggas ng kaniyang puting polo. Mukhang kani

MAYUMIKinaumagahan, maaga akong nagising para mag-empake ng mga gamit ko. Ayon kasi sa pinirmahan kong kontrata kagabi na dinala ni Joel, stay-in ako sa mansyon ng mga De Vega. Habang nakasakay sa mamahaling sasakyan na sumundo sa akin, hindi ko mapigilang kabahan. Malaking tulong ang perang ipinadala na ni Zandro bilang advance para sa pagpapagamot ni Nanay Rosa sa probinsya, pero iba pa rin ang pakiramdam na papasok ka sa teritoryo ng isang bilyonaryo.Nang pumasok ang kotse sa isang subdivision sa Forbes Park, literal na nalaglag ang panga ko. Ang laking mansyon. Kulay puti at gray ang dingding, moderno ang arkitektura, at may malaking fountain pa sa harap. Pagkababa ko, sinalubong agad ako ng isang matandang babae na may suot na uniporme ng mayordoma."Ikaw ba si Mayumi? Ako si Aling Ising, ang pinuno ng mga kasambahay rito," nakangiting bati niya sa akin. Mukha naman siyang mabait kaya nakahinga ako nang maluwag. "Halika, ipapasok na ng mga guard ang mga gamit mo. Kanina ka pa i

MAYUMIDinala nga ako ng mayabang na bilyonaryong ito sa administration office ng mall, at kasalukuyan akong nakaupo sa isang mamahaling leather sofa habang pinatatahan si Baste. Ang maliit na bata ay nakasiksik pa rin sa tabi ko, masayang kumakain ng strawberry ice cream na binili ng tatay niya para lang tumigil ito sa pag-iyak.Sa tapat namin, nakatayo si Zandro habang may kausap sa telepono. Seryoso ang mukha niya at panay ang hilot sa kaniyang peluka—este, sa kaniyang noo na tila ba sumasakit na ang ulo sa mga nangyayari."Sige, Aling Nena. Magpadala ka na lang ng ibang aplikante bukas. Ayoko ng pabaya," malamig na utos ni Zandro sa kabilang linya bago ibaba ang phone.Lumingon siya sa lalaking nakatayo sa gilid ng pinto—ang head ng security ng mall na may nakasulat na 'Guard Reyes' sa name tag nito. Lumapit si Guard Reyes kay Zandro na may hawak na tablet."Sir Zandro, nareview na po namin ang CCTV footage ng buong second floor," panimula ni Guard Reyes habang pinapakita ang scre

MAYUMI"Mommy! Saan ka ba galing? Kanina pa kita hinahanap!"Nanigas ako sa kinatatayuan ko nang maramdaman kong may yumakap sa kanang binti ko. Muntik ko nang mabitawan ang bitbit kong tray ng mga kape. Pagbaba ng tingin ko, isang batang lalaki na siguro ay nasa apat na taong gulang ang nakatingala sa akin. Bilugan ang mga mata niya, maputi, at halatang galing sa mayaman na pamilya dahil sa suot nitong branded na polo shirt at sapatos. Pero ang mas nakakagulat, basang-basa ng luha ang mga pisngi niya habang nakasubsob sa pantalon ko.Teka, anong mommy? Miss pa ako. Single since birth. At higit sa lahat, pumasok lang naman ako ngayong araw sa luxury coffee shop na 'to para mag-shift, hindi para magkaroon ng instant na anak."Ah, sandali lang, baby—" Lumuhod ako para mapantayan siya, pilit na tinatanggal ang maliliit niyang kamay na nakapulupot pa rin sa binti ko. "Baka nagkakamali ka? Hindi mo ako mommy. Nasaan ba ang magulang mo?"Imbes na sumagot, mas lalo pang nilakasan ng bata ang