REMEMBER ME, NEVER
Nagising si Elena Castillo sa isang ospital na walang kahit anong alaala tungkol sa buhay na minsan niyang tinawag na kanya. Ang nakaraan niya ay tila pira-pirasong larawan na nakabaon sa kanyang isip. Si Alessandro De Luca, ang misteryosong asawa niya, ang tanging taong tila nakaaalam ng kanyang nakaraan. Malamig sa ibang tao ngunit mapagprotekta sa kanya, hindi umaalis si Alessandro sa tabi niya. Sinabi nitong dalawang taon na silang kasal, mahal niya si Elena, at wala na siyang ibang minahal kundi ito. Habang unti-unting bumabalik ang mga alaala, palagi niyang nakikita sa panaginip ang isang lalaking malabo ang mukha. Isang boses. Isang haplos. Isang pangalang hindi niya maalis sa isip Nathan. Si Nathan Reyes ay dating bahagi ng buhay ni Elena, mula kolehiyo hanggang sa kanilang pagtatrabaho. Bakit nagbabago ang kilos ni Alessandro sa tuwing nababanggit ang pangalan ni Nathan? Bakit may naaalala siyang halik mula sa ibang lalaki kahit alam niyang asawa niya si Alessandro? At ano ba talaga ang nangyari bago ang aksidente?
Ngunit bawat sagot ay tila humahantong sa panibagong lihim, at bawat alaala ay naglalapit sa kanya sa isang katotohanang maaaring hindi pa siya handang harapin.
Sa mundong ang pagmamahal ay maaaring maging obsesyon, ang mga alaala ay maaaring maging sandata, at ang katahimikan ay maaaring magtago ng madilim na sikreto, kailangan ni Elena na alamin kung ano ang nawala sa kanya bago may ibang magdesisyon kung ano lamang ang maaari niyang maalala.
May mga alaalang hindi dapat matagpuan.
May mga katotohanang mas mabuting manatiling nakabaon.
Ngunit kapag nagsimulang tawagin ng nakaraan ang kanyang pangalan, hindi na makatatakbo si Elena.
Remember Me, Never ay isang madilim na kuwentong sikolohikal na romansa na puno ng misteryo, obsesyon, sikreto, emosyonal na tensiyon, at mga alaalang maaaring magbago sa lahat ng paniniwala ni Elena sa kanyang mundo magpakailanman.
Read
Chapter: Chapter 8A Feeling I Couldn't NameElena's POVMatapos ang nangyari sa tabing Lake Como noong araw na iyon, tila may kung anong nagbago sa pagitan naming dalawa ni Alessandro. Hindi ko man maalala ang nakaraan namin, mas naging magaan ang pakiramdam ko kapag kasama siya. Unti-unti akong nasasanay sa presensya niya, ang tahimik niyang pag-aalaga, ang paraan ng marahan niyang paghawak sa kamay ko tuwing naglalakad kami, at ang palagi niyang pagtiyak na ligtas ako bago niya unahin ang sarili niya. Hindi na rin siya gaanong mailap sa akin. Bagama't nananatili pa ring seryoso ang mukha niya at bihira siyang ngumiti, mas madalas ko na siyang mahuling nakatingin sa akin. Kapag nahuhuli ko siya, tahimik lang siyang umiiwas ng tingin na para bang walang nangyari. Ngunit sa tuwing ginagawa niya iyon, hindi ko mapigilang mapangiti.Halos araw-araw na rin kaming lumalabas ng mansion, ayaw niyang mabagot ako kaya naman sa tuwing tapos na ang online meetings niya, minsan ay naglalakad kami sa gilid ng lawa
Last Updated: 2026-08-15
Chapter: Chapter 7 "Long Before You Knew My Name"Alessandro's POVSome people believe love begins with a confession.Mine began with silence. I don't remember the exact date I first saw her.But I remember every detail of that afternoon.I had just left the university library, carrying several books for my next class. The campus was crowded, yet I paid no attention to anyone. I preferred silence over conversations. It had always been that way.Then suddenly...Someone bumped into me."Oh my gosh!" A soft voice echoed through the hallway as our books scattered across the floor."I'm so sorry!" she said, immediately kneeling to pick them up. "Hindi kita nakita."I remained silent for a moment before kneeling beside her."It's alright." Didn't mind anything, I picked up the last book and handed it to her. She looked up at me."Thank you." For a brief second... Our eyes met, then she smiled.Not because she knew me... Not because she wanted something from me... It was simply... a genuine smile. Something I had never received from a stra
Last Updated: 2026-08-10
Chapter: Chapter 6 "Only Mine"Elena's PovIsang linggo na ang lumipas mula nang dumating kami sa Italy. Sa bawat araw na lumilipas, unti-unti kong natututunang kilalanin ang buhay na sinasabing iniwan ko bago ang aksidente. Kahit wala pa ring bumabalik na alaala, nakasanayan ko na ang tahimik na mansion sa Lake Como, ang malamig na simoy ng hangin tuwing umaga, at higit sa lahat, ang presensya ni Alessandro na halos hindi na nawawala sa tabi ko.Tahimik siyang tao. Hindi siya palabiro at bihira ko siyang makitang ngumiti. Palagi ring seryoso ang ekspresyon ng mukha niya, na para bang walang anumang bagay ang kayang magpabago nito. Ngunit sa kabila ng malamig niyang aura, wala akong maipintas sa paraan ng pag-aalaga niya sa akin.Tuwing gigising ako ay siya na ang naghahanda ng almusal. Kapag malamig ang panahon ay siya mismo ang nagsusuot ng coat sa akin. Kapag napapagod akong maglakad ay marahan niyang hahawakan ang kamay ko o kaya'y ilalagay ang isang kamay sa aking bewang upang alalayan ako.Unti-unti kong nata
Last Updated: 2026-08-10
Chapter: Chapter 5 "A Familliar Stranger"Elena's PovPagsapit ng gabi ay muli na namang bumalik ang kaba sa dibdib ko. Kanina ko pa pilit iniiwasang isipin iyon, ngunit ngayong nakatayo na ako sa loob ng kwartong sinasabi nilang aming dalawa, wala na akong matatakbuhan. Muli akong napatingin sa malaking king-size bed sa gitna ng silid. Isa lang iyon. Iisang kama para sa aming dalawa. Napalunok ako at napayuko habang pilit pinapakalma ang sarili. Kung mag-asawa nga kami, normal lang naman na magkatabi kaming matulog. Ngunit para sa akin, isa pa rin siyang lalaking hindi ko maalala.Tahimik kong pinaglaruan ang laylayan ng oversized shirt na ipinahiram niya sa akin, habang palihim ko siyang sinusulyapan. Feeling ko kasi dito ako komportable kesa sa mga damit na naroon sa walk in closet. Kagagaling lang niya sa shower. Nakasuot siya ng simpleng itim na t-shirt at kulay abong pajama. Bahagya pang basa ang buhok niya habang pinupunasan ito ng puting tuwalya. Hindi ko alam kung bakit, pero hindi ko mapigilang mapatitig. Lalong t
Last Updated: 2026-08-10
Chapter: Chapter 4 "Our Room"Elena's PovHindi ko namalayang napahinto ako sa harap ng isang napakalaking pintuan sa ikalawang palapag ng mansion. Tahimik na tumayo si Alessandro sa tabi ko. Sa loob ng ilang segundo ay hindi siya nagsalita. Marahan lang niyang ipinatong ang kamay sa doorknob bago ito dahan-dahang pinihit.Nagbukas ang pintuan, at halos mapasinghap ako sa bumungad sa akin. Napakalawak ng silid, ang unang sumalubong sa akin ay ang napakalaking king-size bed na nababalutan ng kulay puting kumot at malalambot na unan. Sa tapat nito ay isang floor-to-ceiling window na tanaw ang malawak na hardin ng mansion. Sa isang sulok naman ay may fireplace, habang ang kabilang bahagi ng kwarto ay may bookshelf at isang maliit na sitting area.Dahan-dahan akong pumasok habang palinga-linga sa paligid, napakaganda.Ngunit isang bagay ang agad na nakakuha ng atensyon ko.Isa lang ang kama, huminto ako sa paglalakad.Hindi ko alam kung bakit biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Napalunok ako bago dahan-dahang luming
Last Updated: 2026-08-10
Chapter: Cahpter 3 "Home"Elena's PovTatlong araw matapos ang pagbisita ng pamilya ko, sinabi ng doktor na maaari na akong ma-discharge. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot. jSa loob ng ilang araw na pananatili ko sa ospital, kahit paano ay nasanay na ako sa lugar. Nasanay na rin ako sa puting kisame, sa tunog ng mga makina, at sa mga nurse na araw-araw kong nakikita.Pero ang paglabas... Ibig sabihin, haharapin ko na ang buhay na hindi ko maalala. Habang inaayos ng nurse ang mga papeles ko, tahimik lang akong nakaupo sa gilid ng kama. Paminsan-minsan ay napapatingin ako kay Alessandro na seryosong nakikipag-usap sa doktor. Katulad ng dati, wala pa ring emosyon ang mukha niya. Laging nakakunot ang noo at tila ba hindi marunong ngumiti.Ngunit sa kabila ng malamig niyang aura, hindi ko maikakailang panatag ang pakiramdam ko kapag naroon siya. Makalipas ang ilang minuto ay lumapit sa amin ang doktor."Ms. Castillo," nakangiti nitong sabi. "Pwede na kayong umuwi, pero kailangan ninyo pa ring magpahing
Last Updated: 2026-08-10
LOGIN
