Novels by ยิ้มแย้ม หยาดเยิ้ม

แสงแดดอ่อนยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านเนื้อหนาเข้ามาในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์ เผยให้เห็นร่างของเธอยังคงนอนหลับใหลอยู่บนเตียงหลังจากเหตุการณ์เมื่อคืนที่เขาต้องไปรับเธอกลับจากร้านนั่งชิว ความทรงจำที่ชวนเวียนหัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์เมื่อคืนยังคงทิ้งร่องรอยไว้ในสมอง คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อแสงสว่างปลุกเธอให้ตื่นจากนิทรา เธอขยับกายช้าๆ ก่อนจะพบว่าเสื้อผ้ายังคงเป็นชุดเดิมที่ใส่ไปเที่ยวกับเพื่อเมื่อคืนนี้ เธอถอนหายใจ โล่งอก ซาร่านวดขมับเบาๆ เพื่อไล่ความมึน ก่อนจะหยิบแก้วน้ำอุ่นกับยาบนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมากินจนหมด แล้วจึงลุกขึ้นจัดการตัวเองในห้องน้ำ ความเย็นของสายน้ำช่วยเรียกสติที่กระจัดกระจายให้กลับคืนมา เธอใช้เวลาไม่นานในการอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดเรียบร้อยที่แม่บ้านจัดเตรียมไว้ให้ 'ป้าอุ่นกลับมาทำงานแล้วสินะ' แต่เธอจำได้ว่า ป้

ณ สถานที่ ร้านนั่งชิวแห่งนึง ....ในย้านใจกลางเมือง เสียงเพลงเบาๆฟังสบายๆ ทามกลางบรรยากาศที่มีแสงสีเสียง ตกแต่งร้านตามทันสมัย บางคนมาเป็นคู่บางคนมากับเพื่อนเป็นแก๊ง ขจัดขจายนั่งอยู่ซุ่มที่นั่งตามริมน้ำ แบ่งเป็นสัดส่วนชัดแจน ดีที่ร้านนี้เธอเคยมากับไมตรีเป็นประจำ ช่วงวัยจบมัธยมปลายแล้ว เวลานี้เธอได้อยู่ในผับแห่งหนึ่ง กับแก้วแชมเปญในมือเธอดื่มไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นานมากแล้วที่ไม่ได้ดื่มแบบนี้ ไมตรีเดินไปสั่งอาหารมารองท้องให้เพื่อนอย่างรู้ใจ เพราะว่าซาร่ายังไม่ได้กินอะไรมาเลย กลัวเพื่อนจะเป็นโรคกระเพาะขึ้นมาอีก แล้วต้องห้ามส่งโรงพยาบาลอีก "รู้ใจฉันจริงๆเลยนะเธอเนี่ย" เธอพูดเบาๆไล่หลังตามเพื่อนไป ด้วยสีหน้าหยอกล้อ ที่ปิดไม่มิด ******** ทางด้าน คารัส ที่พึ่งจัดการงานปิดดิวรายใหญ่ของวันนี้เสร็จเขาพิงพนักลงบนเก้าอี้ตัวใหญ่หลับตาลงเพื่อพักสายตาโดยไม่คิดอะไรในหัวปลดปล่อยหลังงานเรียบร้อยดี นาฬิกาบนฝาพนังดีไซน์หรูหรา บอกเ

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านบานหน้าต่างกระจกสูงจรดเพดานเข้ามาในห้องอาหารอันกว้างขวางกลิ่นกาแฟร้อนโชยุ่นปะปนกับกลิ่นขนมปังอบใหม่บนโต๊ะยาวมีสารอาหารจัดวางเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว สอง ที่ ซาร่าตื่นเช้าเตรียมลงมาทานอาหารมื้อเช้าเหมือนทุกวัน เช่นเคย และทุกเช้าของทุกๆวัน คารัส ได้สั่งคนให้เตรียมอาหารไว้เสมอ เพราะแม่บ้านยังไม่กลับจากต่างจังหวัด ปกติชุดอาหารจะมีเพียงแค่ชุดของเธอเท่านั้น แต่เอ๊ะ ทำไมวันนี้มี สอง ชุดล่ะ พร้อมกับคารัส ในชุดสูททำงานสีเข้มตัดแต่งทรงผมเรียบร้อยนั่งจิบกาแฟอยู่ที่หัวโต๊ะเงียบๆเขาละสายตาจากเอกสารรายงานการประชุมตรงหน้าแล้วปลายตามองซาร่าที่เพิ่งก้าวเข้ามาแววตาคมเก็บของเขาเงียบนิ่งสนิทไม่มีแววประหลาดใจหรือยินดียินร้ายปรากฏให้เห็น "ตื่นแล้วก็มานั่งทานข้าวก่อนสิ ฉันให้คนเตรียมของร้อนๆไว้ให้แล้วทานเสร็จก็จะได้คุยเรื่องเอกสารเมื่อคืนต่ออีกนิดหน่อยก่อนที่ฉันจะเข้าบริษัท" เขาวางแก้วกาแฟลงบนจานรองเสียงเบาพรางจัดมุมเอกสารบนโต

แสงไฟสีส้มสลัวภายในห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์หรูยังคงเงียบสงบมีเพียงเสียงกระดาษเอกสารที่ถูกพลิกเป็นระยะ คารัส นั่งอยู่บนโซฟาเดี๋ยวตัวใหญ่ข้างโคมไฟตั้งพื้นเขายังคงอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่ปลดกระดุมคอเสื้อออก สองเม็ด หลังจากกลับมาจากที่ทำงาน เขาละสายตาจากแท็บเล็ตในมือถือเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของซาร่าที่เดินเข้ามาในห้องทำงาน ใบหน้าเรียบนิ่งไร้ความรู้สึกคล้ายกับกระดาษเปล่าแววตาคมจุดมองตรงไปยังคนที่เพิ่งกลับมา โดยไม่มีกระแสความยินดียินร้ายใดๆก่อนที่เขาจะวางแท็บเล็ตบนโต๊ะกระจกด้านหน้า แล้วมองจับจ้องไปที่เธอ "กลับมาก็ดีแล้วเอกสารข้อตกลงการหย่าที่คุยกันไว้ ฉันให้ทนายร่างสัญญาเบื้องต้นไว้แล้ว ถ้าเธออยากตรวจทานส่วนไหนก็บอกฉันได้" วันนี้เธอออกไปร้านหนังสือมา เขารู้ทุกความเคลื่อนไหวของเธอ ซาร่าเดินเข้ามาด้านหน้าฝั่งมุมโต๊ะทำงาน พร้อมยื่นมือไปข้างหน้าเพื่อให้เขาส่งเอกสารใส่มือเธอในซองสีน้ำตาลนั่นคือเอกสารสัญญาที่เขาเตรียมไว้สินะ "ส่งมาให้ฉันสิ แน่นอนเอกสารสำคัญฉันต้องดู " คารัส ปล่อยมือจากซองเอกสารสีน้ำตาลให้เธอหย

เช้าตรู่ของอีกวัน ซาร่าขยับตัวตื่นด้วยความกระปรี้กระเปร่า หลังจากที่ดื่มน้ำอุ่นไปรู้สึกดีมากๆ วันนี้เธอเลยอยากลงมาจิบกาแฟฟังเพลงเบาๆในห้องนั่งเล่น แต่เอ๊ะเอ๊ะ! ผู้ใดนั่งอยู่ตรงนั้น เขายังไม่ไปทำงานอีกหรอ ซาร่าเดินผ่านหน้าห้องโถงไปหยิบกาต้มน้ำ อัตโนมัติเพื่อชงกาแฟ ซาร่าชงอย่างทะมัดทะแมง ด้วยความเคยชิน "ชิ" ไม่สนใจ เธอเดินสะบัดผ่านหน้าเขาไป ราคัสมองไปที่มือซาร่า ที่ถือแก้วกาแฟ ราคาแพงที่เขาประมูลมาได้พรางพูดขึ้นว่า "ถ้าเธอไม่ต้องการจะร่วมมือกับคุณแม่.ฉันก็ไม่ได้เดือนร้อนอะไร" อยู่ดีๆเขาก็พูดขึ้นมาซะงั้น 'อ๋อคงเป็นเรื่องที่ค้างคุยกันสินะ ถึงได้ไปทำงานช้าวันนี้ "ทำไมฉันต้องมาเจอผู้ชายแบบนายด้วยเนี่ย" เธอพูดขึ้นหลังจากที่เขาพูดจบ กะว่าจะมานั่งจิบกาแฟชิวๆสักหน่อย "นั่นเป็นสิ่งที่เธอควรจะรู้ตั้งแต่ตอบรับการแต่งงานของฉันแล้ว เราตกลงกันไว้ชัดเจนตั้งแ

เย็นของวันใหม่ แสงอรุณรับขอบฟ้า ทำให้ห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์เงียบจนได้ยินการทำงานของเครื่องปรับอากาศภายในบ้าน ซาร่านั่งอ่านหนังสือ รอคนกลับบ้าน เพื่อที่จะถามไถ่ตามหน้าที่ เสียงรถสปอร์ตหรูแว่วมาแต่ไกลๆ จนดับไป ด้านหลังของเธอมีเพียงเงา ดำทมิฬของคนร่างใหญ่สูงสง่าบดบังทับร่างเงาของเธอ จนมิด ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นร่างของเขานั่นเอง สามีในนาม ราคัส "มีอะไรจะคุยกับฉันหรือเปล่า" เขาพูดขึ้นทันทีหลังจากซาร่าหันไปทางเขา ทั้งคู่สบสายตา แต่ก็เป็นได้เพียงแค่ความว่างเปล่าของทั้งคู่ "ฉันจะถามนายว่า คุณแม่รู้ใช่ไหมว่าเราแยกห้องนอน " เขาปรายตามองเธอ "ถ้าเรื่องนั้นฉันจัดการเรียบร้อยแล้วไม่ต้องห่วงหรอก" "ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีจะได้ไม่มีปัญหาตามมา งั้นฉันขึ้นไปนอนละ" เธอเตรียมก้าวขาจะขึ้นบันไดแต่ก็ต้องชะงักเพราะเสียงของคนที่เย็นชาที่ไล่หลังเธอมา "ตามใจเธอเลยฉันไม่ได้บังคับอยู่แล้ว"