Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา)

.เสียงรถสปอร์ตคันหรูจอดเทียบท่าในโรงจอดที่มีประตูนิรภัยอัตโนมัติเปิดปิดเองได้ จอดสนิทลง เสียงเครื่องยนต์ที่ดังแทบไม่ได้ยินถึงข้างบน ทำให้คนที่นอนหลับรู้สึกตัวงัวเงียตื่นขึ้นมา เป็นจังหวะที่เธอโดนนาฬิกาปลุกของเธอที่ตั้งไว้เวลาพอดี เธอคิดว่าเขาน่าจะมาแล้ว หน้าที่ของเธอคือดูแลเขาให้ดี เป็นคำพูดของแม่ราคัสที่เราได้เจอกันเมื่อ 2-3 วันก่อนจะเข้าบ้านหลังนี้ แต่ไหนเธอนอนล่วงเวลาไปเล่า แถมตั้งปลุกเลยไป 1 ชั่วโมงด้วย วันนี้คงทำอาหารให้ไม่ทันแน่เลยหวังว่าป้าอุ่นจะจัดการให้เรียบร้อยแล้วนะ คิดได้ดังนั้นเธอรีบจัดการตัวเองให้เสร็จแล้วรีบลงมาข้างล่างเพื่อต้อนรับเขา ทันทีที่ก้าวขาเข้ามา เขาไม่ได้มองเธอหรือสนใจเลย แต่เขาหันไปมองอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะ ที่ยังไม่มีใครสักคนแตะมันเลย "กลับมาแล้วหรอคะ หิวไหม ทานอะไรมาหรือยัง" ซาร่ายิ้มบางๆ " ไม่ต้องมาเป็นห่วงฉันหรอก ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองไป " เขาตัดบทไปดื้อๆ

เย็นของวันใหม่ แสงอรุณรับขอบฟ้า ทำให้ห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์เงียบจนได้ยินการทำงานของเครื่องปรับอากาศภายในบ้าน ซาร่านั่งอ่านหนังสือ รอคนกลับบ้าน เพื่อที่จะถามไถ่ตามหน้าที่ เสียงรถสปอร์ตหรูแว่วมาแต่ไกลๆ จนดับไป ด้านหลังของเธอมีเพียงเงา ดำทมิฬของคนร่างใหญ่สูงสง่าบดบังทับร่างเงาของเธอ จนมิด ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นร่างของเขานั่นเอง สามีในนาม ราคัส "มีอะไรจะคุยกับฉันหรือเปล่า" เขาพูดขึ้นทันทีหลังจากซาร่าหันไปทางเขา ทั้งคู่สบสายตา แต่ก็เป็นได้เพียงแค่ความว่างเปล่าของทั้งคู่ "ฉันจะถามนายว่า คุณแม่รู้ใช่ไหมว่าเราแยกห้องนอน " เขาปรายตามองเธอ "ถ้าเรื่องนั้นฉันจัดการเรียบร้อยแล้วไม่ต้องห่วงหรอก" "ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีจะได้ไม่มีปัญหาตามมา งั้นฉันขึ้นไปนอนละ" เธอเตรียมก้าวขาจะขึ้นบันไดแต่ก็ต้องชะงักเพราะเสียงของคนที่เย็นชาที่ไล่หลังเธอมา "ตามใจเธอเลยฉันไม่ได้บังคับอยู่แล้ว"

แสงไฟสีส้มสลัวภายในห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์หรูยังคงเงียบสงบมีเพียงเสียงกระดาษเอกสารที่ถูกพลิกเป็นระยะ คารัส นั่งอยู่บนโซฟาเดี๋ยวตัวใหญ่ข้างโคมไฟตั้งพื้นเขายังคงอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่ปลดกระดุมคอเสื้อออก สองเม็ด หลังจากกลับมาจากที่ทำงาน เขาละสายตาจากแท็บเล็ตในมือถือเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของซาร่าที่เดินเข้ามาในห้องทำงาน ใบหน้าเรียบนิ่งไร้ความรู้สึกคล้ายกับกระดาษเปล่าแววตาคมจุดมองตรงไปยังคนที่เพิ่งกลับมา โดยไม่มีกระแสความยินดียินร้ายใดๆก่อนที่เขาจะวางแท็บเล็ตบนโต๊ะกระจกด้านหน้า แล้วมองจับจ้องไปที่เธอ "กลับมาก็ดีแล้วเอกสารข้อตกลงการหย่าที่คุยกันไว้ ฉันให้ทนายร่างสัญญาเบื้องต้นไว้แล้ว ถ้าเธออยากตรวจทานส่วนไหนก็บอกฉันได้" วันนี้เธอออกไปร้านหนังสือมา เขารู้ทุกความเคลื่อนไหวของเธอ ซาร่าเดินเข้ามาด้านหน้าฝั่งมุมโต๊ะทำงาน พร้อมยื่นมือไปข้างหน้าเพื่อให้เขาส่งเอกสารใส่มือเธอในซองสีน้ำตาลนั่นคือเอกสารสัญญาที่เขาเตรียมไว้สินะ "ส่งมาให้ฉันสิ แน่นอนเอกสารสำคัญฉันต้องดู " คารัส ปล่อยมือจากซองเอกสารสีน้ำตาลให้เธอหย

ณ สถานที่ ร้านนั่งชิวแห่งนึง ....ในย้านใจกลางเมือง เสียงเพลงเบาๆฟังสบายๆ ทามกลางบรรยากาศที่มีแสงสีเสียง ตกแต่งร้านตามทันสมัย บางคนมาเป็นคู่บางคนมากับเพื่อนเป็นแก๊ง ขจัดขจายนั่งอยู่ซุ่มที่นั่งตามริมน้ำ แบ่งเป็นสัดส่วนชัดแจน ดีที่ร้านนี้เธอเคยมากับไมตรีเป็นประจำ ช่วงวัยจบมัธยมปลายแล้ว เวลานี้เธอได้อยู่ในผับแห่งหนึ่ง กับแก้วแชมเปญในมือเธอดื่มไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นานมากแล้วที่ไม่ได้ดื่มแบบนี้ ไมตรีเดินไปสั่งอาหารมารองท้องให้เพื่อนอย่างรู้ใจ เพราะว่าซาร่ายังไม่ได้กินอะไรมาเลย กลัวเพื่อนจะเป็นโรคกระเพาะขึ้นมาอีก แล้วต้องห้ามส่งโรงพยาบาลอีก "รู้ใจฉันจริงๆเลยนะเธอเนี่ย" เธอพูดเบาๆไล่หลังตามเพื่อนไป ด้วยสีหน้าหยอกล้อ ที่ปิดไม่มิด ******** ทางด้าน คารัส ที่พึ่งจัดการงานปิดดิวรายใหญ่ของวันนี้เสร็จเขาพิงพนักลงบนเก้าอี้ตัวใหญ่หลับตาลงเพื่อพักสายตาโดยไม่คิดอะไรในหัวปลดปล่อยหลังงานเรียบร้อยดี นาฬิกาบนฝาพนังดีไซน์หรูหรา บอกเ