Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา)

ในห้องโถงกว้างชั้นล่างของคฤหาสน์หลังใหญ่ บรรยากาศรายล้อมไปด้วยความเงียบสงบ.มีเพียงร่างของชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่า กำยำและใบหน้าอันหล่อเหลาแต่บุคลิกภายนอกเยือกเย็นดุจดั่งขุนเขาที่ไม่อาจทลายลงได้ เขาปรายตามองไปตรงข้างหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า ที่มีผู้หญิงคนนึงนั่งอยู่ ใบหน้าของเธอสวยหวานละมุนแต่ก็มิอาจทำให้หัวใจของเขาสั่นไหวได้สักนิด

"การแต่งงานของเรามันเป็นแค่หน้าที่ อย่ามาคิดอะไรกับฉันแม้กระทั่งความรู้สึกก็ห้ามมี ถ้าเกิดเธอหวั่นไหวก่อนที่สัญญาระหว่างเราจะจบลงฉันก็จะไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น "

เธอมองใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา ที่คำพูดแต่ละคำทิ่มแทงไปถึงก้นบึ้งของหัวใจคนฟัง เธอคิดในใจ 'นี่ขนาดวันแรกฉันเจอกับอะไรเนี่ย' พลางตอบกลับเข้าไปว่า

"นายอย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย ฉันรู้สถานะตัวเองดี "

คำพูดของเธอไม่ได้สะทกสะท้านเข้าไปในหัวใจเขาสักนิด เพียงแค่พันธสัญญา.ที่ทำขึ้นเพื่อตัดความรำคาญจากแม่ของเขา ในทุกๆเดือนที่ผ่านมาแม่ของเขา 'ฮาเรน' จะโทรเรียกให้ไปนัดดูตัวเสมอ

จนเขาหมดความอดทนจึงคิดแผนนี้ขึ้นมา

"รู้ตัวก็ดี ส่วนห้องนอนของเธอฉันให้แม่บ้านจัดการให้เรียบร้อยแล้ว" เขาหันไปสั่งลูกน้องที่ยืนรอหน้าประตู "เตรียมรถ"

**********

เขา 'ราคัส' ผู้คุมอำนาจอสังหาริมทรัพย์อันดับต้นๆในประเทศ และต่างประเทศ ขึ้นชื่อถึงผู้มั่งคั่งที่สุดก็ว่าได้ แค่กระดิกนิ้วทุกอย่างต้องเป็นไปตามที่เขากำหนดและต้องการ มีผู้หญิงมากหน้าหลายตาวิ่งเข้ามาหาเขาแต่เขาก็ไม่ได้สนใจพวกนั้นสักนิด ในหัวของเขามีแค่งานและธุรกิจ มีผู้หญิงเพียง 2 คนที่อยู่กับเขาได้ นั่นก็คือแม่ของเขาและเลขาที่ทำงานรู้ใจเขามานมนาน 'นรินทร์' เป็นคนมีอายุกว่าเขาไม่กี่ปี เลขาคนนี้เป็นกำลังสนับสนุนเขาอย่างดีผู้ช่วยแสนรู้ นอกเหนือจากตระกูลของเขา มรดกหลายพันล้าน ที่ดิน และหุ้นอีก มากมาย เพียงไม่กี่เดือนเขาก็ขึ้นมาเป็นผู้นำได้ด้วยความสามารถ ทุกคนล้วนฟังคำสั่งและเชื่อฟังเขา

"เลขานรินทร์ เข้ามาหาผมหน่อย" เลขาสาวเปิดประตูเข้ามา พร้อมทำหน้าตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่แปลกใจเพราะเขาเรียกเธอทุกวัน "มีอะไรหรอคะ" ราคัส มองเลขา แล้วขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย "คุณลืมอะไรหรือเปล่า "

นรินทร์คิดทบทวนทันที เมื่อนึกขึ้นได้ว่าไม่กี่วันก่อน ราคัส บอสของเธอ บอกจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนึง ให้เธอช่วย จัดการทุกอย่าง อย่าให้มีพิรุจ จนกว่าสัญญาจะจบลง ใน 1ปี

"อ๋อ นึกว่าเรื่องอะไร เรียบร้อยหมดทุกอย่างแล้วค่ะเจ้านาย " เธอพูดอย่างไม่เกรงกลัว ต่อเขาเลยแม้แต่น้อย เพราะรู้ดีต่อให้เธอทำอะไรผิด ราคัส จะไม่ลงโทษเธอ

"ดีมาก ออกไปเถอะ" เขาบอกในขณะที่ทำหน้านิ่งเรียบเฉย

**********

ณ เวลาเดียวกัน ทางด้าน 'ซาร่า' หลังจากที่เธอมองแผ่นหลังเขาเดินลับตาไปขึ้นรถสปอร์ตคันหรู เธอจึงหันมากวาดสายตาไปรอบๆบริเวณคฤหาสน์หลังใหญ่นี้ด้วยใจที่หวาดหวั่นผสมตื่นเต้นเล็กน้อย

"หวังว่าการตัดสินใจครั้งนี้ของฉันจะทำให้ฉันและแม่ มีชีวิตที่ดีขึ้น"

เธอพูดกับตัวเองเบาๆ นึกคิดถึงวันที่ตัดสินใจครั้งสุดท้าย ในวันที่แม่ต้องผ่าตัดแขน ถึงแม้จะไม่ได้ส่งผลอันตรายถึงชีวิตแต่เธอก็อยากให้แขนของแม่กลับมาใช้งานปกติ เพราะในช่วงเวลาหลังจากที่เธอทำพาร์ทไทม์เสร็จในทุกๆวัน แม่ของเธอจะทำอาหารรอเธอ ไม่ว่าเดิมพันจะเป็นยังไง แต่เงื่อนไขสัญญายังยุติธรรมสำหรับเธอ 1 ล้านบาท จบสัญญาเธอจะได้รับค่าทดแทน และอื่นๆในสัญญาที่ตกลงกันเธอก็พอใจเช่นกัน

"เอาเถอะมาถึงตรงนี้แล้ว ไปสำรวจห้องนอนดีกว่า ป้าอุ่นคะ ไม่ต้องตามฉันแล้วก็ได้นะคะ ป้าไปพักหรือทำอย่างอื่นได้เลย"

เธอก้าวขึ้นบันไดพร้อมหันไปบอกป้าแม่บ้านที่คอยเฝ้าอยู่ไม่ห่างตามคำสั่งของเจ้านายเย็นชา ป้ารับคำแล้วเดินจากไป "ค่ะคุณผู้หญิง" ซาร่าชะงักไปกับคำเรียกแปลกๆที่เธอไม่ค่อยชินเท่าไหร่

แต่ก็ไม่ได้สนใจมากมายนักเธอเหนื่อยมากๆวันนี้อยากไปพักผ่อนชั้นบนแล้ว

เสียงประตูเปิดออก <เอี๊ยดเบาๆ แทบจะไม่ได้ยิน>

"โอ้โห! นี่ใหญ่กว่าห้องฉันเป็น 10 เท่าเลยไหมเนี่ย"

ทันทีที่ห้องนอนถูกเปิดออกด้านในมีเตียงใหญ่วางอยู่ฝั่งอีกมุมติดหน้าต่างมีโต๊ะสำหรับทำงานและอีกมุมเป็นห้องน้ำขนาดใหญ่มีอ่างอาบน้ำ ห้องนอนของเธอถูกตกแต่งด้วยดอกไม้สีสันสดใสไม่มากแต่ก็ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายได้ไม่น้อย หน้าต่างกระจกบานใหญ่ ที่มีแรงลมพริ้วไหวเข้ามาดันผ้าม่านเล็กน้อยทำให้ยิ่งรู้สึกดีมากๆ ในห้องนอนของเธอถูกตกแต่งเฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหม่ทุกชิ้น

ไม่มีขาดตกบกพร่องแม้แต่ชิ้นเดียว ซาร่าทิ้งตัวลงบนเตียงกว้างๆ

"นุ่มชะมัดเลย ถ้าฉันนอนบนเจ้านี่ไม่อยากตื่นแน่ๆเลย โอ๊ยที่รักจ๋าชาตินี้ฉันมีใบบุญแล้วนะเนี่ย" เธอยิ้มให้กับผ้าห่มที่เธอกอดอยู่ จนพ้อยหลับไปดีที่สุด