Romans & histoires การแต่งงานตามสัญญา

มือหนาของธามไทขยี้ศีรษะเล็กของเม็ดพลอยด้วยความเอ็นดู 'จะว่าไปเขากับเธอก็แค่จดทะเบียนสมรสกันอย่างเดียวนี่นา เขายังไม่ได้ทำอะไรให้มันชัดเจนเลยสักอย่าง แหวนแต่งงานก็ไม่มี งานแต่งก็ไม่มี ไม่มีอะไรที่เป็นสื่อกลางระหว่างเธอกับเขาเลย ไม่แปลกที่เธอจะรู้สึกไม่มั่นใจ เพราะการที่ สามีภรรยาอยู่ด้วยกันก็ต้องมีการสู่ขอและแต่งงานให้มันถูกต้องสินะ'

ฉันไม่คิดว่าเขาจะพูดเรื่องนี้ออกมาอย่างกะทันหัน แม้ว่าจะเพิ่งเดินทางไปพบผู้ใหญ่เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันก็รู้ว่าการแต่งงานของเราใกล้ขึ้นมาอีกขั้น แต่การพูดแบบนี้มันทำให้ฉันรู้สึกตะลึง ในหัวของฉันก็นึกถึงโพสต์ที่เห็นในวันนี้ จึงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ฉันจึงตอบสวีเ ชาไปว่า "การแต่งงานไม่ควรทำแบบลวกๆ นะ อย่างไรก็ต้องให้พ่อแม่ทั้งสองฝ่ายได้พบกันก่อน และต้องไปตรวจสุขภาพกันด้วย"

ถึงกับต้องย่นคิ้วหนังสือสัญญาของสามีภรรยาจะให้ฉันดูเพื่ออะไร แม้ฉันจะไม่รับมันแต่เสี่ยกลับส่งมันวางบนตักฉัน แสงไฟจากเพดานส่องสว่างได้เห็นลายลักษณ์อักษรของตัวหนังสือสัญญาชัดเต็มตา "นี่มัน..." มันเรื่องบ้าอะไรกัน ฉันอยากจะพูดแบบนั้นเพราะในหนังสือสัญญาระบุถึงเรื่องการ แต่งงานร่วมถึงกฎการใช้ชีวิตคู่หลังจากนั้น ส่วนใหญ่เป็นเรื่องอิสรภาพที่เสี่ยซันจะได้รับจากอาสาวของฉัน ไม่ว่าจะเที่ยวกลางคืนนอนกับผู้หญิงคนอื่น แต่จะคบออกหน้าออกตาไม่ได้ ไหนจะเรื่องการห้ามตกหลุมรักกันอีกทั้งเรื่องบนเตียง มันไม่ต่างอะไรกับการแต่งงานทางการเมืองเลยสักนิด

ทำไมถึงรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นชู้ที่เข้าไปทำลายงานแต่งคนอื่นยังไงอย่างงั้นเลย ต่อให้ระหว่างเธอกับสามีตัวพ่อจะเป็นแค่สัญญาสองฉบับ แต่ทั้งคู่ก็ถือว่าจดทะเบียนกันจริง ๆ ไม่ใช่รึไง? ซูหรานสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเคลียร์ความคิดในใจ

“ถอนแล้ว แต่เอาเข้าจริงๆ ไม่มีหนังสือถอนหมั้น ดังนั้นในทางกฏหมาย ยังมีสัญญาอยู่ “เหยาอี้เหยารู้สึกตัวชา ตอนนี้ชีวิตนางขึ้นอยู่กับฉู่ซีเย่ แล้วเหตุใดต้องมีเรื่องแต่งงานเข้ามาแทรกด้วย “ผู้ชายคนนี้ดียิ่ง มาได้จังหวะหายนะพอดิบพอดี” “ให้ข้าลงมือเถอะ” จี๋เฉวี่ ยนพร้อมลงมือ

สามวันต่อมา ณ คฤหาสน์ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รักกัน แต่ในอนาคตพวกเขาก็ต้องแต่งงานตามสัญญาของครอบครัวที่ทั้งสองฝั่งตกลงกัน “ ฉันไม่ได้อยากแต่งงาน”

หญิงสาวเบิกตากว้างอีกครั้ง เมื่อเขาพูดถึงการจดทะเบียนสมรส ไม่ใช่เธอไม่รู้ว่าการแต่งงานตามสัญญาจะต้องไปจดทะเบียนสมรสกัน แต่สิ่งที่เธอยังไม่ทันตั้งตัวก็คือการจดทะเบียนสมรส ถ้าเธอจะจดทะเบียนสมรสกับเขาก็แปลว่าเขานั้นเป็นผู้ชายคนแรกที่เธอจดทะเบียนสมรสด้วยหญิงสาวหลบสายตาเย็ นชานั้นทันทีเพราะเธอกำลังรู้สึกสับสนปนเปอยู่ภายในใจแต่ไม่สามารถอธิบายออกมาได้ “คุณไม่พร้อมเหรอ” เขาถามเสียงเย็นชา “พร้อมค่ะ” ถึงไม่พร้อมยังไงก็คงต้องพร้อมเพราะเธอนั้นได้เซ็นสัญญาว่าจ้างแต่งงานกับเขาไปซะแล้ว ก็คงจะต้องทำตามหน้าที่ที่ตัวเองต้องทำ

“ถ้าคิดแบบนี้แล้วทำไมต้องหาผู้หญิงมาแต่งงานด้วยล่ะครับ เพราะท้ายที่สุดคุณอรุณก็ต้องทำร้ายความรู้สึกผู้หญิงคนนั้นอยู่ดี” “ก็เพราะแบบนี้ไงฉันถึงต้องสร้างเงื่อนไขของตัวเองขึ้นมา แต่งงานแบบมีสัญญาพอหมดสัญญาก็แยกย้ายกันไป ต่างคนต่างได้ผลประโยชน์ เดี๋ยวนี้งานรับจ้า งมันเปิดกว้างกันแล้ว”

เธอ ฟาเบียนซ่อนความรังเกียจไว้ใต้ใบหน้าเรียบเฉย ยิ่งเห็นเธอจงใจแต่งตัวโป๊เปลือยเพื่อมายั่วเขา เขาก็ยิ่งนึกขยะแขยง การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่แค่การจัดฉาก แต่มันหมายถึงผู้หญิงคนนี้จะต้องเป็นภรรยาที่ "ถูกต้องตามกฎหมาย" ของเขา สัญญาจึงต้องรัดกุมที่สุด

้นป๊าอย่าโทษตัวเองเลยนะคะ แต่ป๊าช่วยบอกหนูได้มั้ยว่าการแต่งงานของหนูมันไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่มั้ยคะ” เธอเห็นมีข้อสัญญาในเอกสารระบุไว้ว่านอกจากแต่งงานเพื่อกอบกู้ชื่อเสียงของเธอและตระกูลแล้ว เขาต้องการจดทะเบียนสมรสกับเธอเพื่อเป็นหลักประกันให้ตัวเองด้วย หากเขาทำงานท ี่ได้รับมอบหมายสำเร็จ เขาถึงจะหย่ากับเธอและทุกคนก็ต้องทำตามสัญญาโดยการช่วยสนับสนุนเขาให้ขึ้นเป็นผู้นำตระกูลคนใหม่ของตระกูลโอคุยะ ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บที่ใจเพราะไม่ว่าจะอ่านบรรทัดไหนก็มีแต่คำว่าผลประโยชน์ เขาทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองจริงๆ