Novels by alfonsovalezka7

Matagal nang may kinatatakutan si Mama— na baka isang araw, ibigay ni Papa ang family business sa akin. Tutal, ang biological na anak nilang si Santi ay lumaking spoiled at naging isang walang kwentang anak.Dahil frustrated si Mama sa kawalan ng ambition ni Santi, gumastos siya ng malaking halaga para ipadala ang kapatid ko sa abroad at mag-aral ng business management. Umaasa siyang kapag natapos nito ang pag-aaral, magiging responsible na si Santi at handa nang magmana ng negosyo ng pamilya namin. Alam ko kung ano ang kinatatakutan ni Mama, kaya hindi ko kailanman ipinakita sa kanya kung ano talaga ang kaya kong gawin. Kahit gaano pa ako kagaling sa school, kahit gaano karaming certificates at scholarships ang nakuha ko o kahit gaano naging successful ang first business venture ko, hindi ko iyon sinabi kahit kanino lalo na sa pamilya ko. Basta mukha akong ordinaryo, kampante si Mama. At dahil doon, naging mas madali ng kaunti ang buhay ko.Nang may kaluskos akong naririnig sa kabi

“Ganoon kalaki ang kailangan mong pera? Mama mo ba ang humingi sa’yo?”No wonder sinasabi ng mga tao na kayang basahin ni Camie ang isip ko. Para na talaga siyang totoo kong kapatid, “Mm-hmm.”Napasinghal agad si Camie. “Sabi ko sa’yo, sooner or later, ikaw rin ang tatargetin niya. Gusto niyang humingi ka ng tulong kay Khalil, right?”“You guessed it right.” Aliw na sagot ko. “Hmph. Sa lahat ng taon na tiniis mo ang mga pinagdaanan mo sa pamilyang Sarmiento na yom, nagbubulag-bulagan lang siya. Pero ngayong may problema, bigla niyang naalala na anak ka niya?” Pagrarant pa nito. “My Papa has always treated me well.” Dahil lang sa domineering personality ni Mama Anna, madalas pinipili ni Dad na manahimik. “And besides, sila pa rin ang nagpalaki sa akin. I’ll just consider this as a way of repaying her kindness.”Tumango naman si Camie, mukhang naintindihan ang punto ko. “That’s true. We should repay the kindness we’ve received.”Pero kung may grudge, kailangan din itong singilin. M

“Pa!” Sinadya kong tawagin si Papa para maputol ang pagtatalo nila.Agad naman na lumambot ang expression ni Papa ng makita ako, “Seriña? Why did you suddenly come back?”Mukhang ang sinabi ni Mama na pinauwi na raw ako ni papa, ay gawa-gawa niya lang pala yon. “I just felt like coming home to visit.”“Come here. Let Papa take a look. Pumayat ka ba?” marahan na tanong ni Papa. Lumapit ako sa kanya at umikot sa harap niya. “No. Actually, nadagdagan pa nga ako nang kaunti.”“Nonsense. Halatang pumayat ka.” Ani nito sa akin. Agad kong binago ang topic. “Pa, ano ba ang pinag-uusapan ninyo ni Mama kanina?”Nakita ko namang sinamaan ni Papa ng tingin si Mama, bago sumagot sa tanong ko. “Nothing.”Ngunit walang pagpigil na sumabat si Mama. “Since nahihiya ang Papa mo na sabihin sa’yo, ako na ang maging kontrabida.”“Anna!” Marahang sigaw ni Papa. “As you know, malaki ang utang ng kumpanya natin ngayon. Kahit nakapagbenta na tayo ng ilang hotels at office buildings, may kulang pa rin.” Pa

Ang Golden Residences ay nasa isang magandang location sa Cagayan de oro, nasa mismong tabi ng river ito.Tahimik ang lugar kahit nasa city padin ito. Maganda ang paligid, maayos ang layout ng mga buildings, at maganda rin ang north-south ventilation. At kahit hindi pa tapos ang construction noon, sold out na agad ang mga units.Sobrang popular ng development na iyon, bumili rin si Khalil ng isang unit doon. 156 square meters ang apartment at fully furnished na. Ready na itong tirhan. Dahil hindi naman problema kay Khalil ang pera at wala rin itong planong ipa-rent, nanatiling bakante ang apartment hanggang ngayon. Nang makita kong nag-aalangan siya, kalmado akong nagsalita ulit. “Since hindi mo naman planong tumira doon o ibenta, bakit hindi mo na lang ibigay sa akin as a birthday gift?”“What do you want the apartment for?” Tanong nito habang nakakunot ang noo. “I don’t know. Maybe… I just need a sense of security.” Huminga ako nang mahina. “After all, noong nagpakasal ako, kinuha

Pagkarinig ni Mama sa sinabi ko alam kong galit na siya, habang ako ay pinagpapawisan habang naghihintay sa kanyang sasabihin. Pero kahit ganun, hindi pa rin naging gentle ang mga salitang lumabas sa bibig niya.“Sa tingin mo ba, naghihirap na ang Pamilya at hindi na bagay sa status mo bilang isang asawa ng mga Sarmiento?” Habang nagsasalita sita ay may narinig akong commotion sa may pinto, kasunod ang pamilyar na footsteps.Nagpatuloy naman si Mama. “Lumalala nang husto ang kalusugan ng Papa mo dahil sa pressure. Wala ka man lang bang pakialam sa kanya?”Kung hindi umubra ang matigas na approach, soft approach naman? I really have to admit, effective ang tactic na iyon. Lagi namang mabait sa akin si Robert. Hindi pa man ako sumagot ay agad kong papalapit si Khalil sa bada ko. At dahil nandito siya, ayoko nang magsabi pa ng kahit ano. “I understand.” mahinang sagot ko at agad na ibinaba ko na ang tawag.Hinubad ni Khalil ang suit niya, hinila ang isang upuan at umupo sa tapat ko. “W

Alam kong sobrang naawa sa akin si Camie kaya agad niya akong niyakap ng mahigpit. “If the hospital really mixed up the sperm samples, then it would be great if this child wasn’t that scumbag’s. At least, I’d have a stepson.”“Hmph! Mas okay pa kung hindi rin sa kanya ang anak ng mistress na iyon. Para malaman niya kung ano ang feeling na ma-betray ng babaeng nasa tabi niya.”Hindi ko mapigilang matawa. Marahan kong hinaplos ang malambot na pisngi ni Camie. “Alam naman nating halos walang pag-asa na mangyari iyon, pero tatanggapin ko pa rin ang hiling mo.”Kahit papaano, gumaan nang kaunti ang mood ko. At bago ako bumalik sa Pinecrest Village, itinapon ko sa basurahan ang pinunit-punit kong medical report.Pagdating ko sa bahay, napansin agad ni Auntie Inday na hindi ako okay. “Ma’am, hindi ka mukhang maayos. May sakit ka ba?”Sa buong Sarmiento household, si Auntie Inday lang ang katulong na totoong nag-aalala sa akin. Pinilit kong ngumiti sa kanya. “Auntie, okay lang ako. Medyo gut