Nobela ni Anne Coyno

ANG MAID NG BILYONARYO — PART 2ANG TUNAY NA ASAWACHAPTER 1 — BAGONG BUHAY BILANG ASAWANagising ako sa banayad na sikat ng araw na pumapasok sa malaking bintana ng aming silid.Ilang segundo akong nakatitig sa kisame bago ko tuluyang naalala kung nasaan ako.Hindi na ako nasa maliit na kuwarto para sa mga kasambahay.Hindi na rin ako gigising sa umaga para alamin kung ano ang unang kailangan kong gawin sa bahay.Hindi na ako naghihintay ng utos mula sa amo ko.Dahil ngayon, iba na ang tawag sa akin.Asawa.Napalingon ako sa kabilang bahagi ng kama.Mahimbing pa ring natutulog si Adrian.Kahit tulog, may kakaiba pa ring presensya ang lalaki. Sanay akong makita siyang seryoso, tahimik, at palaging kontrolado ang bawat kilos. Pero kapag natutulog siya, parang ibang tao siya.Mas simple.Mas tahimik.Mas tao.Napangiti ako.Hindi ko pa rin minsan maisip na ang lalaking ito ay asawa ko na.Parang kailan lang, takot akong tumingin nang diretso sa mga mata niya.Ngayon, kasama ko na siya s

KABANATA 1 — ANG BAGONG MAIDHindi ko akalaing ang unang araw ko bilang maid ay mauuwi sa pagtitig sa isang lalaking parang kayang bumili ng buong mundo.“Bagong maid?”Napalingon ako.Nakatayo siya sa dulo ng malawak na sala.Matangkad. Malinis ang suot na itim na polo, nakatiklop nang bahagya ang manggas, at may ekspresyong hindi madaling basahin. Hindi niya kailangang magtaas ng boses para maramdaman kong siya ang taong nasusunod dito.Si Adrian Montenegro.Ang may-ari ng mansyon.At ayon sa narinig kong kuwento bago ako pumasok, isa siya sa pinakamayayamang negosyante sa lungsod.“Opo.”Sinubukan kong maging kalmado kahit parang gusto kong yumuko sa kaba.“Anong pangalan mo?”“Lia, sir.”Tumango siya.“Lia.”Parang iba ang tunog ng pangalan ko nang manggaling sa kanya.“Unang araw mo?”“Opo.”“Alam mo ba ang trabaho mo?”“Maglinis, mag-ayos, at siguraduhing maayos ang bahay ninyo.”Bahagyang umangat ang isang sulok ng labi niya.“Hindi kita tinanong kung ano ang trabaho ng maid.”

KABANATA 6 — ANG ASAWA KOAkala ko tapos na ang lahat ng komplikasyon nang tuluyan naming wakasan ni Adrian ang kontrata.Akala ko kapag wala na ang papel na nagsasabing kailangan kong maging asawa niya, magiging simple na ang buhay namin.Akala ko magiging normal na ang lahat.Nagkamali ako.Dahil mas mahirap palang maging tunay na asawa ng isang bilyonaryo kaysa maging pekeng asawa nito.“Lia.”Napalingon ako sa salamin.Nakatayo si Adrian sa likuran ko, nakasuot ng itim na suit na parang ginawa para sa kanya. Maayos ang buhok niya, nakasuot ang mamahaling relo sa kaliwang pulso, at gaya ng dati, seryoso ang mukha niya.Pero nang magtagpo ang mga mata namin sa salamin, bahagyang lumambot ang ekspresyon niya.“Bakit?” tanong ko.“Hindi ka pa handa.”Napatingin ako sa sarili ko.“Handa na ako.”Umayos ako ng kaunti sa harap ng salamin.Simple lang ang suot ko. Isang eleganteng damit na pinili niya para sa akin. Hindi ito sobrang bongga, pero sapat para maramdaman kong ibang mundo ang