Novels by Myเหมยลี่

ณ...ลานด้านหน้าของท้องพระโรง ฮ่องเต้เกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นฉับพลัน จึงสิ้นพระชนม์ไปในที่สุด ในพินัยกรรมทรงระบุให้องค์รัชทายาทสืบทอดพระราชบังลังก์ต่อ และยังมีรับสั่งให้คัดชื่อองค์ชายสี่ออกจากทำเนียบวงค์ตระกูล ปลดให้เป็นสามัญชน และสั่งประหารองค์ชายสี่กับผู้สมรู้ร่วมคิดทั้งหมดเพื่อให้เป็นอุทาหรณ์สอนใจ การเป็นกบฎ ลอบสมคบคิดกับฝ่ายศัตรู ทรยศขายชาติบ้านเมืองจนมิอาจให้อภัย จึงต้องถูกประหารชีวิต พร้อมกับเสียบประจานจวบจนชั่วลูกชั่วหลาน... พิธีพระราชเพลิงศพของอดีตฮ่องเต้ ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และสมพระเกียรติ หลังจากองค์รัชทายาทขึ้นครองราชย์ ทรงได้เปลี่ยนแปลงการปกครอง และจัดระบบกฏหมายใหม่ทั้งหมด พร้อมทั้งกำจัดขุนนางตงชินจนสิ้นซาก สงครามทางแดนเหนือยุติลง เพราะได้ทำสัญญาแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรี ระหว่างองค์หญิงสิบแปดกับองค์ชายห้าต่างแคว้น ราษฏร์จึงอยู่ร่มเย็นเป็นสุขนับตั้งแต่นั้นมา "แย่แล้วท่านอ๋อง พระชายาทรงหนีไปแล้ว...!!! ตงฟางพอได้รับจดหมายด่วน ก็รีบวิ่งแจ้นเข้ามารายงานเจ้านาย แสดงสีหน้าแตกตื่น "ตงฟาง...เมื่อครู่เจ้าบอกข้าว่ากระไรนะ ใครหนีไปไหน....? "พระชายา...พระชายาทรงหนีไปแล้วพะย่ะ

ภานในกระโจมพักท่านแม่ทัพใหญ่.... ถังจวิ๋นค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา หางตาพลันเหลือบไปเห็นตามร่างกาย ถูกพันไปด้วยผ้าสีขาว คล้ายกับมัมมี่ในอียิปต์ "ข้ามาอยู่ในกระโจมพักได้อย่างไร....." ถังจวิ๋นรู้สึกปวดศีรษะ ตามบาดแผลปวดจนร้าวระบมไปทั้งตัว "ท่านโง่หรืออย่างไร หากข้ามาช่วยไม่ทัน ท่านคงจะกลายไปเป็นผีอยู่ในปรโลกเป็นเพื่อนกับท่านแม่ไปแล้ว คิดจะโชว์หล่อให้ใครดู...สมองท่านมีปัญหาหรืออย่างไรห้ะถังจวิ๋น....? เหยียนหรงรีบด่ากร้านพี่ชายอย่างโมโห "ข้าขอโทษ....ข้าโง่เขลาจริงๆนั้นแหละ คิดไม่ถึงว่าจะถูกศัตรูแอบลอบวางยาพิษในเสบียงอาหาร...ข้าประมาทไปจริงๆ ไร้ความสามารถสมควรตาย...ไม่สมควรจะเป็นผู้นำของกองทัพ.." "ตบเมื่อครู่...ข้ายังทำให้ท่านตาสว่างไม่พอใช่หรือไม่ หากอยากตายจริงๆ ข้าจะตบท่านให้ตายคามือข้าเดี๋ยวนี้..." เหยียนหรงเตรียมจะปรี่ตัวเข้าไปตบพี่ใหญ่ แต่ถูกเด็กน้อยรีบห้ามปรามเอาไว้ก่อน "ท่านแม่อย่านะ...ประเดี๋ยวท่านลุงก็ได้ตายจริงๆขึ้นมาห

ภายในใจชินอ๋องเริ่มพะวง กลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกับภรรยาและลูกๆ หลังจากชินอ๋องได้รับพิราบสื่อสาร รายงานว่าพระชายาได้เดินทางไปถึงชายแดนเหนือ เพื่อช่วยรบจนชนะศึก และได้จับต๋วนอ๋องเอาไว้เป็นหลักประกัน จึงทำให้ฝ่ายศัตรูต้องพักรบชั่วคราว ถือว่าเป็นความชอบผลงานครั้งใหญ่ "ค่ายทหารชายแดนเหนือรบชนะแล้ว เป็นฝีมือของพระชายา ส่วนทางด้านองค์รัชทายาท ก็ยังคงปลอดภัยดี จะเหลือก็เพียงแค่วังหลวงที่ยังคาดเดาสถานการณ์ไม่ออก..." ชินอ๋องกล่าวอย่างโล่งใจ แต่ภายในใจก็ยังคงเป็นห่วงพระชายา "ตอนนี้องค์ชายสี่เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว กำลังบุกประชิดใกล้มาถึงภายในเขตพระราชวังแล้วพะย่ะค่ะท่านอ๋อง..." "ในที่สุดองค์ชายสี่หางก็ยอมโผล่ออกมาแล้วสินะ แบ่งกองกำลังออกไปปกป้องฝ่าบาท และป้องกันพระราชวังทั้งสี่ทิศ ห้ามล่ะหลวมเด็ดขาด.." "พะย่ะค่ะท่านอ๋อง..." ภายในเขตพระราชวัง โชคดีที่ท่านหญิงเหยียนหรงได้แอบสร้างห้องลับกันเอาไว้ที่ชั้นใต้ดิน เพื่อให้ฮ่องเต้ ฮองเฮา และพระสนมทุกคนได้เอาไว้ใช้หลบซ่อนตัวจากภัยอันตราย ตอนนี้องค์ชายสี่เริ่มตีฝ่าวงล้อมเข้ามาในพระราชวังชั้นนอก พร้อมกับทหารฝ่ายข้าศึก เพื่อหวังจะข่มขู่ให้ฮ่อ

"น้องหญิง...เจ้ามาที่นี้ได้อย่างไร...? ถังจวิ๋นจ้องมองน้องสาว นึกไม่ถึงว่านางจะมาปรากฏตัวช่วยเขาในวินาทีสุดท้าย ภายในใจแฝงไปด้วยความประหลาดใจ เหยียนหรงเดินเข้าไปตบหน้าพี่ใหญ่เสียงดังเพลี้ยะ จนทำให้ถังจวิ๋นสลบไปในฝ่ามือเดียว จากนั้นนางก็รีบชูป้ายทองของฮ่องเต้ขึ้นเหนือหัว แล้วหันไปออกคำสั่ง "เห็นป้ายทองประดุจเห็นฮ่องเต้ ทหารรบทุกหน่วยจงฟังคำสั่งข้า รีบถอนกำลังรบออกไปจากที่นี้โดยด่วน... " "รับด้วยเกล้าพะย่ะค่ะฝ่าบาท.... " ทหารรบทุกหน่วยรีบคุกเข่าลงพร้อมทั้งขานรับ หลังจากเห็นป้ายทองทหารทุกหน่วยรีบทำตามกันอย่างเคร่งครัด "ท่านแม่ทัพใหญ่หมดสติเพราะเสียเลือดมาก รีบลากเขาออกไปจากสนามรบเร็วเข้า..." เหยียนหรงรีบหันไปบอกรองแม่ทัพซุนตำแหน่งหน่วยรบแนวหน้าคำว่าหมดสติเพราะเสียเลือดมาก ทำให้ทหารทุกหน่วยถึงกลับขนหัวลุกซูไปทั้งตัว เมื่อครู่ไม่ใช่ว่าพระชายาทำให้แม่ทัพใหญ่สลบคามือไปหรอกหรือ เพียงฝ่ามือเดียวกลับตบบุรุษร่างกำยำได้อย่างง่ายได้ ไม่รู้ว่าวรยุทธ์พระชายาจะสูงส่งมากแค่ไหน ทหารแต่ละคนต่างคิดเห็นต่างกัน" ฟงเอ๋อร์....รีบพาทุกคนรบไปในที่ปลอดภัย และรักษาทหารที่บาดเจ็บทุกคนไปพลางๆก่อน แม่ขอไ

ณ ตำหนักองค์ชายสี่.... "ตอนนี้เทพแห่งสงครามถูกตาแก่นั้นสั่งให้ออกไปช่วยรบทางแดนเหนือไม่มีกำหนดกลับ ช่างถูกใจข้ายิ่งนัก ฮ่าๆๆๆ...เพลานี้เหมาะที่จะทำการใหญ่โดยไร้อุปสรรคขวางกั้น สวรรค์...ในที่สุดวันที่ข้ารอคอยก็มาถึงเสียที..." องค์ชายสี่เอ่ยอย่างหึกเหิม หัวเราะขึ้นราวกับผู้ชนะ "กราบทูลองค์ชายสี่ บ่าวได้สั่งให้คนไปคอยสังเกตการณ์อย่างลับๆ ตอนนี้ในวังหลวงยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆเกิดขึ้นพะยะค่ะ ได้ยินมาว่า...หลังจากองค์รัชทายาทเสด็จไปแช่น้ำพุร้อนที่หุบเขาอันไกลโพ้น บ่าวก็ได้แอบส่งทหารฝีมือดีไปลอบปลงพระชนม์องค์รัชทายาท รับรองได้อีกไม่นานคงจะได้รับข่าวดีเร็วๆนี้แน่นอนพะย่ะค่ะ.." ขันทีฟ่าน บุตรบุญธรรมของหลีกงกงรีบรายงานสถานการณ์ "ถุย...ไอ้ขี้โรคนั้นมีดีตรงไหน ทำไมตาแก่นั้นถึงได้แต่งตั้งมันให้เป็นรัชทายาทแทนที่จะเป็นข้า ข้าสู้มันไม่ได้ตรงไหน หรือรังเกียจที่ข้าเป็นแค่เพียงลูกของนางสนมขั้นสอง...? องค์ชายสี่กัดฟันกรอด เอ่ยอย่างเคียงแค้น "ตอนนี้คนของเราได้ล้อมวังหลวงเอาไว้หมดแล้ว ขอเพียงได้ตราพระราชลัญจกรมาจากมือฮ่องเต้ องค์ชายก็เป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์คนต่อไปได้อย่างถูกต้องพะย่ะค่ะ ต่อ

ตอนนี้สถานการณ์ภายในวังหลวงราวกับคลื่นใต้น้ำ ชินอ๋องได้แอบสั่งกองกำลังลับ ให้คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวขององค์ชายสี่ทุกฝีก้าว จึงทำให้ในเขตพระราชฐานเพิ่มเวรยามเข้มงวดเตรียมรับมือสถานการณ์ฉุกเฉิน โดยที่ให้ฮ่องเต้แสร้งออกพระราชโองการ สั่งให้ชินอ๋องออกไปช่วยปราบกบฏที่ชายแดนเหนืออย่างไม่มีกำหนด หลังจากนั้นฮ่องเต้จึงได้มีรับสั่งให้หัวหน้าองครักษ์ถังอวิ๋นอารักขาองค์รัชทายาทไปแช่น้ำพุร้อนที่หุบเขาจิ่งเห๋อ เพื่อรักษาอาการประชวร พร้อมกับท่านหญิงเหยียนหรง เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ขับขัน หวังรักษาชีวิตองค์รัชทายาทเอาไว้ ณ ห้องลับในวังหลวง.... "เอาแผนที่หุบเขาจิ่งเห๋อมาหรือยัง....? เสียงบุรุษเคร่งขรึมเอ่ยขึ้น "นี้พะย่ะค่ะท่านอ๋อง..." แม่ทัพหยางเหวินกล่าวขึ้น พร้อมกับรีบเปิดเเผนที่คลี่ออกดู "รีบรายงานสถานการณ์โดยรอบมา.." ชินอ๋องยืนเอามือกอดอก พร้อมกับจ้องมองแผนที่ตรงหน้า "หุบเขาจิ่งเห๋อมีพื้นที่สลับซับซ้อน ตั้งอยู่บนหน้าผาสูงชัน มีภูเขาล้อมรอบยากต่อการซุ่มโจมตี มีหัวหน้าองครักษ์หลวงคอยจัดกำลังป้องกันหนาแน่น แต่ก็ไม่ควรชะล่าใจ ข้าน้อยจึงได้ส่งองครักษ์ลับจำนวนหนึ่ง ไปเฝ้าอารักขาองค์รัชทาย