ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว

ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว

last updateLast Updated : 2026-04-01
By:  Myเหมยลี่Completed
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
27 ratings. 27 reviews
192Chapters
17.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หรงหรงเป็นแม่ทัพหญิงที่เก่งกาจ เธอเสียชีวิตในขณะที่ได้รับภารกิจลับอย่างกระทันหัน และได้ข้ามเวลาไปอยู่ในอีกร่างหนึ่งของยุคโบราณ ในขณะร่างเดิมที่พึ่งจะสิ้นลม ร่างใหม่ก็ได้เข้าไปแทนที่โดยที่เธอเองก็พึ่งจะรู้ตัว หลังจากได้ข้ามภพไปแล้ว

View More

Chapter 1

1. แผนการชั่วร้าย

山崩れのその瞬間、ちゃんと立っていた江口遥(えくち はるか)は、久木絵梨(ひさき えり)に突然腕を引かれ、バランスを崩して山の斜面を転げ落ちた。

二人の落下を、一本の木がかろうじて食い止めた。

遥は不運にも幹にぶつかり、鋭い枝が足を貫いて鮮血が噴き出した。

一方、遥の体がクッションとなった絵梨は、浅い擦り傷を数か所負っただけだった。

福西義人(ふくにし よしと)が駆けつけたときには、遥の涙はすでに止まらなくなっていた。

だが彼は遥の言葉を待つ間もなく、絵梨を背負うと、振り返ることすらせずその場を去っていった。

最初から最後まで、彼は遥に一瞥もくれなかった。

やがて遥の友人である紀昭代(きの あきよ)が観光地のスタッフを連れてようやく駆けつけ、遥は救助された。

昏睡状態から目覚めた遥は、ぼんやりとした視界の中で、ベッド脇の椅子に座る義人の姿を見た。

窓から差し込む陽光が、彼の横顔を懐かしい輪郭で縁取っていた。

一瞬呆然としながらも、心の奥に微かな喜びが走り、遥はかすかな声で希望を込めて言った。

「義人……」

彼は顔をこちらに向け、わずかに眉をひそめた。

「目が覚めたのか」

遥はうなずき、乾いた唇を舐めるようにして言った。

「水……」

義人が手を伸ばしかけたところでふとスマホに目を落とし、指を素早く動かし始めた。

重要なメッセージに返信しているようだった。

「待って、今ちょっと返信してる」

遥は足の痛みを堪えながら、彼が俯いて忙しそうにスマホを操作する姿を見つめ、不思議な違和感を覚えた。

試すように問いかける。

「誰と話してるの?そんなに大事なこと?」

義人は顔も上げず、淡々と答えた。

「絵梨が、あとで君に会いに来るって」

その名前を聞いた瞬間、遥の胸がギュッと締めつけられ、眉がぴくりと動いた。声にも冷たさが滲む。

「彼女が来て、何の用?」

義人は眉をひそめ、スマホを置いて言った。

「謝りに来るんだ。あれは彼女もわざとじゃなかった」

「わざとじゃなかった?」

義人の顔が強張り、声も冷たくなる。

「遥、彼女に悪意はなかったんだ!いつまで責め続けるつもりだ?」

遥は深く息を吸い、胸の奥の痛みが鋭く、針のように刺さるのを感じた。

目を閉じ、枕にもたれかかるようにして、冷めた口調で答える。

「好きにして。来ればいいわ」

しばらくして、病室のドアがノックされ、杖をついた細身の人影が静かに入ってきた。

絵梨は申し訳なさそうな笑みを浮かべ、目元を赤く染めながら、か細い声で言った。

「江口さん、本当にごめんなさい……全部私のせいです。私が引っ張らなければ、あんなことには……」

遥の視線が冷ややかに彼女を射抜くと、絵梨はそっと目を伏せ、声がかすれた。

「あの日のこと、本当に怖くて……どうしていいかわからなかったの……あなたを傷つけるつもりなんて……」

「何が言いたいの?」

遥の声は淡々として、目にも表情にも感情はなかった。

義人はそれを聞いて眉をさらにひそめ、苛立ちを隠せない声で言った。

「遥、絵梨がこんな状況なのに、そこまで言わなくてもいいだろ?彼女だって被害者なんだぞ!」

「被害者?」

遥は思わず笑いがこみ上げてきた。だがその笑みは冷たく、胸の痛みは怒りとともにさらに深くなっていく。

「彼女はかすり傷だけど、私は足を貫かれたのよ!」

「でも、もう無事だったじゃないか」

言葉を失い、遥は何も言えなくなった。胸が重く圧迫されるようで、呼吸すらままならない。

何かを言おうとしたその時、絵梨が突然胸を押さえてぐらりと体を傾けた。

「ごめんなさい……やっぱり来るべきじゃなかったよね……」

顔が一気に青ざめ、杖を握る手が震えている。

「絵梨!」

義人はすぐに立ち上がり、駆け寄って彼女を支える。

「大丈夫か!?」

絵梨は息を荒げながら、義人の肩にもたれかかった。

「……ちょっと、目が……回って……」

義人は狼狽えた様子で、何も言わずに彼女を抱き上げた。

「医者に診てもらおう。話はもういい」

遥は彼の背中を見送りながら、唇を噛み締めた。

手をついて起き上がろうとしたその瞬間、足に巻かれた血染めの包帯が痛みを引き起こし、額に冷や汗が滲んだ。

歯を食いしばりながら、かすれた声で呼びかける。

「義人、私……」

だが彼は振り返らなかった。

絵梨を抱えたまま、遥の声も、床に滴る血の色も見えないかのように、そのまま去って行った。

病室は再び静けさを取り戻した。

遥はベッドに身を預けたまま、閉ざされたドアを見つめる。

胸が、刃物で裂かれたかのように痛む。包帯の血を見つめながら、彼女は静かに笑った。だが、その目に涙はひとつも浮かばなかった。

これで二度目だ。

今の義人の背中は、あの日、絵梨を抱えて振り返りもせずに去っていった彼の姿と、ぴたりと重なった。

かつては何よりも自分を優先してくれた人。

だが今の彼は、全力で他の誰かに手を伸ばしている。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

Ratings

10
100%(27)
9
0%(0)
8
0%(0)
7
0%(0)
6
0%(0)
5
0%(0)
4
0%(0)
3
0%(0)
2
0%(0)
1
0%(0)
10 / 10.0
27 ratings · 27 reviews
Write a review

reviewsMore

กวิน พลพัฒน์
กวิน พลพัฒน์
รอชมภาคสองครับ สนุกมาก
2026-08-30 09:29:28
1
0
Triple Great
Triple Great
จบภาค1แล้วภาค2จะมาเมื่อไหร่
2026-04-03 22:47:53
1
0
Triple Great
Triple Great
ก่อนหน้าวันละ2ตอน นี้เหลือวันละตอน จะจบเมื่อไหร่
2026-03-09 00:04:31
1
0
Yingluck Thalangdee
Yingluck Thalangdee
สนุกทุกตอนเลยค่ะ
2026-02-04 14:11:10
3
0
Yingluck Thalangdee
Yingluck Thalangdee
สนุกสุดๆๆไปเลยมีเทพตัวน้อยด้วยชวนให้ตื่นเต้นได้ทุกๆๆตอนเลย
2026-01-24 22:37:27
3
0
192 Chapters
2. ฟื้นคืนชีพ
ก้อนหินกระทบเข้าแผ่นหลังอี้ฟูอย่างสุดแรง เป็นพละกำลังมหาศาล จนทำให้อี้ฟูถึงกับล้มกลิ้งลงไปนอนกับพื้นอย่างรวดเร็ว บรรยากาศในตอนนี้เงียบสงัด เสียงสัตว์ป่าน้อยใหญ่เริ่มกู่ร้องขึ้นมา ท้องฟ้าเริ่มมืดสลัว แสงอาทิตย์ยามอัสดงเริ่มค่อยๆคืบคลานล่วงลับไปอย่างช้าๆ ทันใดนั้นเอง.... สตรีร่างเล็กที่นอนแน่นิ่ง กลับลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างอัตโนมัติ นางใช้ขาถีบไปที่จุดสงวนของบุรุษร่างอ้วนตรงหน้าอย่างเต็มแรง "โอ้ยย......" อี้ฟูร้องขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อจุดสำคัญในชีวิตของเขาถูกทำลายลงไปต่อหน้าต่อตา สตรีร่างเล็กลุกขึ้นนั่งราวกับฟื้นคืนชีพ สายตาเย็นชายังคงมองดูบรรยากาศรอบตัวอย่างมึนงง แววตาดูดุร้าย เมื่อเหตุการณ์ทุกอย่างถาโถมเข้ามาในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม นางค่อยๆไล่เรียงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก่อนจะใช้แววตาเพชรฆาต เพ่งเล็งไปมองบุรุษตรงหน้าเยี่ยงกับแมลงวันหัวเขียวตัวหนึ่ง "บัดซบ!!!..." สตรีร่างเล็กสบถออกมาอย่างเกรี้ยวกราด อี้ฟูยังคงมึนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขามองสตรีตรงหน้าอย่างมึนงง แววตาตอนนี้นางราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน "ถอดออกมา....." สตรีตรงหน้าคำรามเสียงเย็นชาออกมา นางใช้นิ้
last updateLast Updated : 2025-12-16
Read more
3. ขอความช่วยด้วย
ตอนนี้หรงหรงรู้สึกปวดหัว ราวกับจะระเบิดแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ยิ่งความทรงจำเริ่มประทุมากขึ้นเท่าไหร่ นางก็ยิ่งสงสารเจ้าของร่างเดิมมากขึ้นเท่านั้น "เฮ้ออ...ทำไมโชคชะตาชีวิตของเจ้าถึงได้น่าอนาถใจถึงเพียงนี้ อายุยังน้อย บิดาต้องมาตายตั้งแต่เจ้ายังไม่ทันได้ลืมตาดูโลก อีกทั้งมารดาก็ดันมาป่วยใกล้ตายโดยไร้สาเหตุ ส่วนตัวเจ้าเองก็ไร้ซึ่งวาสนา ในเมื่อข้าได้มาเกิดใหม่ในร่างของเจ้า ข้าจะทวงคืนความยุติธรรมให้กับเจ้าเอง จงหลับไปให้สบายเสียเถิด ต่อไปนี้..แม่ของเจ้าก็เหมือนกับแม่ของข้า ข้าจะดูแลนางแทนเจ้าเอง ข้าขอให้สัญญา" สิ้นเสียงที่นางเอ่ยจบ เหมือนว่าวิญญาณเจ้าของร่างเดิมจะรับรู้ได้ พลันมีเสียงลมพายุพัดกระโชกเเรงขึ้นมาอย่างกระทันหัน ไม่นานนักเสียงลมก็พลันเงียบสงบลงไปเอง "ฟิ้ววววว....." กระต่ายน้อยสองตัววิ่งผ่านหน้านางไปอย่างรวดเร็ว หรงหรงแอบเผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา อย่างไรวันนี้ นางก็ต้องได้ของติดมือกลับไป หรงหรงรีบใช้กิ่งไม้กิ่งหนึ่ง เหลาปลายกิ่งไม้ให้แหลมคม ก่อนจะใช้แรงทั้งหมดที่มี เขวี้ยงไปเสียบเข้าที่กลางลำตัวของกระต่ายทั้งสอง จนนอนแน่นิ่งไปในที่สุด หรงหรงจึงเดินฮัมเพลงลงจากเขา ในมือยัง
last updateLast Updated : 2025-12-16
Read more
4. เปลสนาม
"แขนขวากระดูกร้าว แขนซ้ายหัก ขาทั้งสองข้างหัก ด้านหลังมีรอยดาบลากยาวต้องรีบเย็บ อกด้านขวาก็ต้องรีบเย็บเหมือนกัน มิเช่นนั้นเจ้าคงได้ตายก่อนเลือดหมดตัว เฮ้ออออ......ข้าอยากจะรู้เสียจริง เจ้าไปขวางทางผู้ใหญ่ที่ใดเข้า พวกเขาถึงช่างโหดเหี้ยมอำมหิตเช่นนี้ ดูท่าเจ้าคงสู้พวกเขาไม่ได้เพราะถูกพิษ...? "พวกเขาคงอิจฉาใบหน้าของข้า....? *.....* หรงหรงถึงกับพูดไม่ออก เมื่อได้ยินเช่นนั้น... "หึ...เจ้าช่างหลงตัวเองเสียจริง.." หรงหรงเบะปากมองบน "งั้นก็เป็นโชคดีของแม่นาง....? "ปากเจ้านี้ไม่น่ารอดมาได้ น่าจะโดนฟันทิ้งเสีย....? หรงหรงเผลอยิ้มอย่างหมั่นไส้ออกมา "ข้าชอบเวลาแม่นางยิ้ม....? หรงหรงรีบหุบยิ้มลงทันทีเมื่อได้ยิน "เจ้านี้นะ อย่าได้คิดจะยั่วยวนข้าเชียว...รอข้าอยู่ตรงนี้ ประเดี๋ยวข้าจะรีบกลับมา" "แต่ว่า...? บุรุษตรงหน้าเหมือนลังเลที่จะพูด "ข้าไม่หนีไปก่อนหรอกน่า ข้าแค่จะรีบไปตัดไม้ไผ่ ร่างกายบอบบางเช่นข้า คงไม่มีแรงแบกเจ้าลงเขาไปหรอก..." "เช่นนั้นแม่นาง...ระวังตัวด้วย" "อืม..." หรงหรงยกยิ้มที่มุมปาก แทนที่เขาจะห่วงตัวเอง แต่กลับทำเป็นมาห่วงนาง เพียงเวลาไม่นาน หรงหรงเดินกลั
last updateLast Updated : 2025-12-16
Read more
5. อุปกรณ์ล่องหน
หรงหรงเบิกตาโตอย่างตกตะลึง นางมองเห็นอุปกรณ์การแพทย์ที่ทันสมัยปรากฎขึ้นมาอย่างงุนงง และยาอีกหลายชนิดมากมาย "อาเฉิน...ตอนนี้ไม่ต้องกังวลว่าบาดแผลจะติดเชื้ออีกแล้ว....? หรงหรงสวมกอดโม่เฉินทันทีอย่างลืมตัว เมื่อได้สติขึ้นมา หรงหรงจึงรีบปล่อยมือที่โอบกอดบุรุษตรงหน้าออกอย่างรวดเร็ว นางรู้สึกเขินอายขึ้นมาเล็กน้อย กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวนาง ทำให้โม่เฉินรู้สึกผ่อนคลายลง เขารู้สึกเช่นนี้เป็นครั้งแรก "สิ่งนั้นคือ....? โม่เฉินมองไปดูสิ่งของในมือสตรีตรงหน้าอย่างสงสัย หรงหรงตกใจ นึกว่าจะเห็นแค่นางคนเดียว "ท่านเห็นด้วยหรือ..? "อืม..เห็นสิ...." "สิ่งนี้เป็นของที่สำคัญมาก สามารถช่วยชีวิตท่านได้.." หรงหรงเริ่มล้างแผลที่ไหล่ซ้าย จากนั้นนางจึงล้างแผลไปที่บริเวณบาดแผลที่สำคัญก่อน อย่างชำนาญและรวดเร็ว ที่แท้นางก็รู้วิชาแพทย์ อายุยังน้อยกลับเชี่ยวชาญด้านวิชาแพทย์ โม่เฉินรู้สึกอึ้งไปชั่วขณะ "อันนี้เรียกว่าเข็มฉีดยา ในหลอดคือยาชา ทำให้ไม่รู้สึกเจ็บเวลาเย็บแผล ข้าจะฉีดยาชารอบแผลที่มีขนาดใหญ่ให้ท่านก่อน จากนั้นจะเริ่มไล่ฉีดยาชาในบริเวณที่ได้รับบาดเจ็บ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาในขั้นตอนการเย็บแผล
last updateLast Updated : 2025-12-16
Read more
6. เสียงปริศนา
หรงหรงนั่งลงมืออย่างชำนาญ นางตักน้ำรดโคนผมให้โม่เฉิน เพื่อล้างคราบเลือดออกไปก่อนสองถึงสามรอบ ก่อนจะเทน้ำมันระเหยที่ทำจากธรรมชาติ นวดให้ทั่วทั้งบริเวณศรีษะของเขา และขยี้เบาๆจนเกิดฟองอย่างระแวดระวัง เพราะกลัวว่าหนังศรีษะเขา จะมีบาดแผลในส่วนที่นางมองไม่เห็นอีก โชคดีที่เจ้าของร่างเดิมทำน้ำมันระเหยเอาไว้หลายขวด... ปกติชาวบ้านในหมู่บ้านระเเวกแถวนี้ ไม่ค่อยมีฐานะ แค่ข้าวจะกรอกหม้อ ยังต้องใช้แรงงานหลายวันกว่าจะมีปัญญาซื้อมา ชาวบ้านที่นี้จึงอยู่กันอย่างประหยัดมัธยัสถ์ ไม่ค่อยใช่จ่ายฟุ่มเฟือยเหมือนกับคนในเมืองหลวง หรงหรงสระผมให้โม่เฉิน นางค่อยๆเกาอย่างเบามือ เพราะกลัวว่าเขาจะเจ็บ จากนั้นจึงล้างออกด้วยน้ำสะอาดอีกหลายรอบ "อาเฉิน ท่านเป็นบุรุษคนแรกที่ข้าสระผมให้ และเป็นบุรุษคนแรกที่ข้าเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ ตั้งแต่เกิดมา...ข้าไม่เคยสระผมหรือเปลี่ยนเสื้อผ้าให้บุรุษคนใดมาก่อน ท่านเชื่อข้าหรือไม่...? "เชื่อสิ...." โม่เฉินก็คิดในใจเช่นเดียวกันกับนาง โม่เฉินรู้สึกโล่งใจและปลอดภัยในเวลาเดียวกัน ทั้งที่พึ่งรู้จักกับนางได้ไม่นาน แต่ในใจของเขา กลับรู้สึกผ่อนคลายและสงบลงอย่างบอกไม่ถูก "เอาละเสร็จ
last updateLast Updated : 2025-12-16
Read more
7. ท่านเซียน
หรงหรงตื่นแต่เช้าตรู่ ก่อนจะลงมือเข้าครัวทำอาหารตั้งแต่รุ่งสาง หลังจากนั้นนางรีบออกไปหาบน้ำที่ท้ายหมู่บ้านมาใส่ไว้ในตุ่มจนเต็ม เรือนแต่ละหลังก็เริ่มทยอยตื่นขึ้นมาแล้วประปราย "หรงเอ๋อร์...เจ้าช่างขยันจริงเชียว ตื่นมาหาบน้ำตั้งแต่เช้าตรู่ นางเมิงช่างโชคดีที่มีบุตรสาวเช่นเจ้าจริงๆ" ลุงจางในหมู่บ้านตะโกนถามไถ่สารทุกข์สุกดิบแล้วเอ่ยชื่นชมนาง "ท่านลุงก็พูดเกินไปเจ้าคะ นี้เป็นหน้าที่ของข้าในฐานะลูกเจ้าคะ.." "อืม...ตอนนี้แม่เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง...? "ท่านแม่ดีขึ้นมากแล้วเจ้าคะ ขอบน้ำใจท่านลุงจางที่ยังเป็นห่วง ข้าต้องกลับไปแล้ว จะรีบกลับไปดูแลท่านเเม่ต่อเจ้าคะ.." "ได้...ไปดีมาดีนะนางหนู..." "เจ้าคะท่านลุง" หรงหรงกลับมาจากหาบน้ำ ก่อนจะเข้าไปดูอาการมารดาของเจ้าของร่างเดิม เมื่อเห็นสภาพหญิงชราตรงหน้า หรงหรงถึงกับตกตะลึง ร่างกายหญิงชราตรงหน้า ดูซูบผอมเกือบเหลือแต่โครงกระดูก หน้าตาที่อิดโรยเหมือนนอนรอความตาย นี้คงไม่ได้เจ็บไข้ปกติธรรมดาแล้วกระมัง....? หรงหรงยืนไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง เเม่ของเจ้าของร่างเดิมก็เหมือนแม่ของนาง ถึงแม้ว่าชาติภพที่นางอยู่แม่ของนางจะตายจากเพราะอุบัติเหตุตั้ง
last updateLast Updated : 2025-12-16
Read more
8. ถูกพิษ
เลือดสีแดงกายเป็นสีดำในชั่วพริบตาเดียว นางจึงหยิบเข็มเงิน เพื่อพิสูจน์หาพิษให้แน่ชัดอีกครั้ง ผลที่ได้...ปลายเข็มเงินกลายเป็นสีดำสนิท "พิษ ท่านถูกพิษได้เช่นไรเจ้าคะ...? หรงหรงรีบหันไปถามหญิงชราตรงหน้าอย่างสงสัย "แม่กินยาตามที่ท่านย่าของเจ้าให้มาตลอด นอกจากนั้น...แม่ก็ไม่ได้กินยาที่ไหนอีกเลย...? นางเมิงตอบไปตามความจริง "ท่านย่า นี้ท่านย่าเป็นคนนำยาพวกนี้มาให้ท่านตลอด เลยหรือเจ้าคะ...? "ใช่...ทำไมหรือ....? "อ่อ...เปล่าเจ้าคะ..." "ก็ลำพังบ้านเรา ไม่มีตำลึงซื้อยาที่แพงเช่นนั้นหรอก ท่านย่าเจ้าเป็นคนจิตใจดีมีเมตตา นางช่วยส่งยามาให้แม่ต้มกินในทุกๆเดือน" "ท่านแม่...ขอข้าดูห่อยาที่ท่านย่าส่งมาได้ไหมเจ้าคะ...? "ได้....นั้นไง วางข้างตระกร้าผ้าตรงนั้น แต่ยาน่าจะใกล้หมดแล้วแหละ ย่าเจ้าน่าจะให้คนนำมาส่งให้เพิ่ม" หรงหรงที่ได้ฟังกัดฟันกรอดขึ้นมาอย่างโกรธเคือง นางรีบลุกขึ้นเดินไปหยิบห่อยาขึ้นมาดู เพียงเปิดห่อยาออก นางก็ได้กลิ่นฉุนขึ้นจมูกอย่างรุนแรง ดูก็รู้ว่ามิใช่ยาดี "นี้ถึงกับคิดจะฆ่ากันให้ตายเชียวรึ เห็นทีข้าคงปล่อยนางเอาไว้ไม่ได้เสียแล้ว.." หรงหรงบ่นพึมพำเสียงเบาอย่างฉุนเฉียว
last updateLast Updated : 2025-12-16
Read more
9. สำนึกผิด
ทางด้านฝั่งอี้ฟู........ หลังจากหมดสติไปหลายชั่วยาม ชาวบ้านที่เข้าไปหาของป่าได้พบพวกเขาเข้าโดยบังเอิญ พวกเขาทุกคนจึงได้ถูกชาวบ้านกลุ่มนั้น พาตัวกลับมารักษาในเวลาต่อมา บิดาอี้ฟู เมื่อได้รู้ว่าบุตรชายของตัวเองถูกทำร้ายจนอาการสาหัสปางตาย ใบหน้าเปลี่ยนสีด้วยความโกรธแค้น เขาบันดาลโทสะกับข้าวของเครื่องใช้ภายในบ้านเป็นจำนวนมาก แล้วยังสั่งลูกน้องให้รีบไปเชิญหมอจางในหมู่บ้าน เพื่อมารักษาอาการบุตรชายเป็นการเร่งด่วน หมอจางเรียกได้ว่าเป็นหมอหน้าเลือดคนหนึ่งในหมู่บ้าน แค่รักษาไปตามอาการเบื้องต้น เพราะไม่ได้ร่ำเรียนวิชาแพทย์มาโดยตรง เพียงแค่ครูพักลักจำ รู้เพียงวิธีรักษาขั้นพื้นฐานเท่านั้น ทำตนว่าเป็นคนใจบุญชอบช่วยเหลือผู้อื่น แต่ลับหลังกลับฉกฉวยผลประโยชน์ใส่ตน แต่ถึงอย่างนั้น ชาวบ้านก็ต้องจำยอม เพราะไม่อยากเสียค่ารักษาที่แสนแพงเพื่อเข้าไปรักษาในตัวเมือง ไหนจะค่าเกวียนไปกลับอีกหลายกิโล จึงไม่มีหนทางอื่น "ท่านหมอจาง ลูกชายข้าเป็นอย่างไรบ้าง...? มารดาอี้ฟูรีบซักถามอาการอย่างกังวล "กระดูกหักไปหลายส่วน อวัยวะภายในร่างกายบอบช้ำจนเกินเยียวยา.....เอ่อ..แล้วก็..." หมอจางส่ายหัวพูดจาตะกุกตะกัก
last updateLast Updated : 2025-12-16
Read more
10. ปรึกษาหารือ
"เพลี้ยะ.!!!" ฝ่ามือหยาบกร้านฟาดไปที่ต้นแขนบุตรสาวไม่ยั้ง "โอ้ยยย....ท่านแม่ ดูสิฝ่ามือท่านแดงหมดแล้ว เลิกตีลูกได้แล้วเจ้าคะ" หรงหรงรีบหยิบฝ่ามือหญิงชราขึ้นมาเป่า เมื่อเริ่มเห็นรอยเป็นสีแดง หญิงชรารีบสะบัดมือออกไปในทันที สายตาเพชรฆาตมองไปที่บุตรสาวตัวดี ไม่รู้ว่าบุตรสาวกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ ถึงได้พาบุรุษที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าที่ไหนก็ไม่รู้ กลับมาพักที่ชายคาเดียวกันเช่นนี้ หากเป็นเพียงญาติสนิท นางยังพอจะอนุโลมให้ แต่นี้นางเมิงไม่รู้จักบุรุษผู้นี้เสียด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าเขามีที่มาที่ไปอย่างไร ยิ่งทำให้นางเมิงรู้สึกไม่พอใจเอามากๆ "ท่านแม่ ท่านฟังลูกสาวท่านอธิบายก่อนสิ...." หรงหรงทำหน้าตาสำนึกผิด พร้อมกับขยับเข้าไปใกล้หญิงชราด้วยความออดอ้อน "ได้ แต่มีข้อแม้ เจ้าต้องรีบไล่เขาออกไปจากเรือน.." หญิงชรารีบเอ่ยตัดบท "ไล่ไม่ได้....คือว่าเขา..." หรงหรงรู้สึกเหมือนคำพูดติดอยู่ในลำคอ "เขาทำไม.....? หรงหรงเงียบไปครู่หนึ่ง นางจึงได้เริ่มพูดความจริงกับมารดาในเวลาต่อมา "เขา...ขาเห็นเรือนร่างลูกไปหมดแล้ว.." "เจ้าว่าอะไรนะ...? หญิงชราแทบจะเป็นลมล้มทั้งยืน เมื่อได้ยินคำที่ลูกสาวพูดจบ
last updateLast Updated : 2025-12-16
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status