Chapter: Kabanata 8Hindi ako makatulog pagkatapos ng halik namin ni Draven sa kotse kagabi. Paulit-ulit kong naaalala ang labi niya sa labi ko, ang mainit niyang kamay sa pisngi ko, at ang boses niyang nagsasabing matagal na niya akong gusto kahit nung janitress pa lang ako.Alas dos na ng madaling araw pero gising pa rin ako, nakaupo sa kama sa guest room ng Montenegro Mansion, hawak ang tuwalya ni Draven na pinahiram niya sa akin kagabi.Kinuha ko ang gintong susi na bigay ni Lolo Aurelio, yung susi na nakuha ko sa Old Archive. Kanina ko pa ito tinititigan at parang may kakaiba sa bigat niya."Elle, ano ba itong susi na ito?" bulong ko sa sarili ko, pinagmasdan ko ang lumang susi na kinakalawang na sa gilid. Ang hawakan niya ay parang may takip.Sinubukan kong pihitin ang hawakan ng susi. Matigas sa una, pero nung pinilit ko ay bumukas ito.At doon ay may maliit na papel na nakatupi sa loob.Nanlaki ang mata ko at dahan-dahan kong kinuha ang papel. Luma na ito, naninilaw na, at ang sulat ay sulat-kama
Huling Na-update: 2026-11-09
Chapter: Kabanata 7Alas sais na ng gabi at malakas na ang ulan sa labas ng St. Aurelia Elite University. Kanina pa tapos ang klase ko sa Business Law, pero nandito pa rin ako sa library sa 3rd floor, nagbabasa ng makapal na libro tungkol sa corporate shares na hindi ko maintindihan."Elle, uwi ka na, iha. Malakas ang bagyo," sabi ni Aling Nena na pumasok sa library na may dalang payong, basang-basa ang uniform niya ng janitress. "Wala nang tao sa campus. Ako na lang at ikaw.""Tapos na po ba kayo, Aling Nena?" tanong ko, tumayo ako at isinara ang libro, masakit na ang mata ko sa pagbabasa."Tapos na, iha. Mauna na ako ha, at baka abutan ako ng baha sa labasan," sabi ni Aling Nena, at binigay niya sa akin ang maliit na payong niya na butas na sa gilid. "Ito, sa'yo na. Ingat ka pauwi."Pag-alis ni Aling Nena, ako na lang mag-isa sa buong library. Kinuha ko ang bag ko at bumaba ng hagdan nang dahan-dahan. Madilim na ang hallway at patay na ang aircon. Sa labas ng glass door, malakas pa rin ang ulan at kumi
Huling Na-update: 2026-11-02
Chapter: Kabanata 6Alas nuwebe na ng gabi pagkatapos ng board meeting, pero hindi pa rin ako mapakali sa malaking opisina ko sa 10th floor. Dati, ako lang ang naglilinis ng opisina na ito tuwing gabi, nagpupunas ng alikabok sa lamesa ni Lolo. Ngayon, ako na ang nakaupo sa upuan niya.Nakatayo ako sa harap ng malaking bintana, nakatingin sa buong campus na maliwanag pa rin dahil sa mga ilaw. Hawak ko pa rin ang gintong susi ni Lolo.Kumatok ang pinto nang malakas, dalawang beses, mabilis."Elle, nandyan ka pa ba?" boses ni Draven mula sa labas, medyo nag-aalala at medyo inis."Pasok," sabi ko, hindi pa ako lumingon.Bumukas ang pinto. Pumasok si Draven, nakasuot pa rin ng suit pero wala na ang coat niya at nakaluwag na ang tie niya. Mukhang pagod na pagod siya."Kanina pa kita hinihintay sa baba," sabi niya, lumapit siya sa akin at tumayo sa tabi ko sa bintana, ang boses niya ay mababa at medyo nagtatampo habang nakatingin din siya sa campus. "Sabi ni Manang sa mansion, hindi ka pa bumababa. Hindi ka pa
Huling Na-update: 2026-11-02
Chapter: Kabanata 5Alas otso pa lang ng umaga pero nasa harap na ako ng malaking salamin sa guest room ng Montenegro Mansion, hindi makapaniwala sa nakikita ko.Hindi na ako yung babaeng naka-kupas na gray na uniform ng janitress. Naka-suot ako ngayon ng itim na blazer na hiniram ko sa closet ng mama ni Draven na matagal nang patay, puting blouse sa loob, at itim na palda na hanggang tuhod. Ang buhok ko na dati ay nakatali lang ng goma ay maayos na ngayong nakalugay at bahagyang kulot sa dulo. Pero ang kamay ko ay nanginginig pa rin habang hawak ko ang brown folder na may laman ng ledger ng R.M. Holdings.Kumatok ang pinto."Elle, ready ka na ba?" boses ni Draven mula sa labas, mahinahon at mababa.Binuksan ko ang pinto. Nakatayo siya dun, nakasuot ng itim na suit na bagay na bagay sa katawan niya, maayos ang buhok, at nakatingin sa akin mula ulo hanggang paa. Ilang segundo siyang hindi nagsalita."Wow," bulong niya, ang mata niyang abo ay nanlalaki habang tinititigan niya ako nang matagal at parang hin
Huling Na-update: 2026-11-02
Chapter: Kabanata 4Hindi ako makatulog.Kahit malambot ang kama sa guest room ng Montenegro Mansion at kahit amoy mamahaling pabango ang kumot, hindi pa rin ako mapakali. Ang laki ng kwarto, pero parang kulungan. Ang lamig ng aircon ay tumatagos hanggang buto ko kahit nakakumot na ako. At sa tuwing pipikit ako, naririnig ko pa rin ang sigaw ni Robert sa auditorium at ang bulong ni Draven na "Hindi lahat ng Montenegro ay masama."Alas dose na ng madaling araw. Kumakalam na ang sikmura ko. Hindi kasi ako kumain ng hapunan kanina dahil sa kaba.Dahan-dahan akong bumangon mula sa kama, suot ko pa rin ang lumang t-shirt na bigay ni Aling Nena. Wala akong dalang maayos na damit. Naglakad ako nang dahan-dahan papunta sa pinto, binuksan ko ito nang marahan para walang gumising.Madilim ang hallway ng mansion. Tanging ang ilaw lang mula sa baba ang nagbibigay ng konting liwanag. Bumaba ako ng hagdan nang dahan-dahan, walang tsinelas, para walang ingay.Pagdating ko sa kusina, binuksan ko ang ref. Puno ito ng mam
Huling Na-update: 2026-11-02
Chapter: Kabanata 3Tahimik ang buong auditorium pagkatapos kong sabihin ang pangalan ko. Walang humihinga, walang nagbubulungan. Ang tanging naririnig ko lang ay ang patak ng tubig mula sa timba kong natumba at ang malakas na kabog ng dibdib ko.Lahat ng camera ng media ay nakatutok sa akin — sa babaeng naka-kupas na gray na uniform ng janitress, basa ang medyas, hawak pa rin ang resibo ng R.M. Holdings na nakatago sa bulsa ko, at nanginginig ang tuhod pero nakatayo nang tuwid."Elle Aurelia?" bulong ni Draven, nakatayo siya isang metro lang ang layo sa akin, ang mga mata niyang kulay abo ay nanlalaki habang nakatingin sa mukha ko na parang ngayon lang niya ako tunay na nakita. Ang boses niya ay gulat na gulat at halos hindi makapaniwala. "Ikaw ang babae sa lumang picture frame sa opisina ni Lolo Aurelio? Yung batang may dalang teddy bear?"Hindi ako nakasagot agad. Ang luha ko ay tuloy-tuloy na tumutulo, pero hindi na dahil sa takot kundi sa galit na isang taon kong kinimkim."Oo," sagot ko, ang boses
Huling Na-update: 2026-11-02
Mag-log in
