Entangled with the Enemy
Sa pagbabalik ni Eunice Del Tierra sa Pilipinas, may isang misyon siyang kailangang isakatuparan: ibigay ang hustisya sa kanyang pamilya laban sa angkan ng Montes, at bawiin ang lupain na nararapat sa kanya.
Bilang tagapagmana ng Hacienda Tierra, gagawin niya ang lahat para makuha ang dapat sa kanya. Kaya naman, pumasok siya bilang kasambahay sa tahanan ng pamilya Montes upang masubaybayan ang bawat galaw ng mga Montes.
Naging matagumpay ang pagpasok ni Eunice sa Hacienda, sa una ay tila madali lamang ang kanyang gagawing misyon, ngunit sa paglipas ng mga araw ay naging mahirap ang gagawin niya dahil kay Xander — ang nag-iisang lalaking anak ng mga Montes, na nagpapagulo sa kanyang isipan.
He has cold heart and hated by many, pero unti-unting nahuhulog ang damdamin niya para sa binata.
Magagawa niya bang labanan ang nararamdaman para sa binata? Ano ang kanyang pipiliin: pag-ibig o paghihiganti?
Read
Chapter: CHAPTER SIX GAME ON"KASAL?" sambit ni Eunice at napatawa nang mahina.Bumangon siya sa pagkahiga at naupo sa gilid ng kama. Rumerehistro sa isipan niya ang ginawa ni Vida sa kanya kanina—ang pagmamaliit nito sa kanya at kung paano siya tingnan na parang nililibak ang kanyang pagkatao.Pero hindi siya maaaring magpaapekto kay Vida. Ang tanging nasa isip niya ngayon ay kung paano niya magagamit si Vida sa kanyang paghihiganti sa mga Montes. Alam niya ang ugali ng mga babaeng katulad ni Vida—mapagmataas, selosa, at madaling kapitan ng inis. Perpektong sandata iyon para wasakin ang tiwala at buhay ni Xander.Kinuha niya ang kanyang cellphone at mabilis na idinial ang numero ni Arthur. "Hello Arthur, it's me, Eunice. May ipapagawa ako sa'yo." "Tell me, what is it?" tanong ni Arthur mula sa kabilang linya. "I want you to look into the personal information of Vida Legaspi," saad niya na may awtoridad ang boses. "No problem." "I want the details as soon as possible." "Makakaasa ka," sabi ng kaibigan na bu
Last Updated: 2026-04-19
Chapter: CHAPTER FIVE THE HAUGHTY BEAUTYPAGBALIK sa mansyon, nabungaran ni Xander si Vida na naghihintay sa living room. Halata sa mukha nito ang pagkainip at siguradong kanina pa nito hinihintay ang binata. Mabilis itong tumayo sa sofa nang masilayan ang anino ni Xander. "Xander, finally you're back," saad nito na may himig na pagtatampo. "Oh, I never knew that you were coming here," ani Xander. "Don't you remember? Ilang linggo na natin itong pinag-usapan, 'di ba?" inis na turan nito sabay pag-cross ng braso sa dibdib. "I'm sorry. Hindi ko matandaan," matamlay na sabi ng binata at saka umupo nang padabog sa mahabang sofa. Umupo naman si Vida sa tabi nito at idinantay ang binti sa hita ni Xander bago masuyong hinalikan ang labi nito. Wala itong pakialam kahit makita pa sila ng mga katulong o kahit pa masilayan sila ni Eunice na nakatayo sa di-kalayuan at pinagmamasdan ang kanilang mga kilos. Gumanti naman ng halik si Xander, dala ng init ng kapusukan ni Vida. Sandaling bumitiw ito sa mga labi ng dalaga nang mapansin
Last Updated: 2026-04-17
Chapter: CHAPTER FOUR HIDDEN MEMORIESSAKAY ng itim na kabayo ay nagpasya si Xander na libutin ang buong hacienda kasama ang isa sa pinagkakatiwalaang tauhan na si Jasper, na halos kasing-edad niya lang. Gusto sanang sumunod ni Eunice sa binata, ngunit nagpasya siyang manatili na lang dahil ayaw niyang malaman ni Xander na may alam siya sa pagsakay ng kabayo. She will play dumb so no one could notice that she knew enough—more than enough that everyone could know. Naupo siya sa nakatambak na dayami at pinagmasdan ang buong paligid. Sa di-kalayuan ay nahagip ng kanyang tingin si Ramon—ang driver ni Xander—na nakikipagkuwentuhan sa mga tauhan ng hacienda. Lumapit siya dito upang makisali sa kanilang usapan. "Hi," bati niya. "Oh, Eunice, hindi ka ba sumama kay Señorito sa pag-iikot sa buong hacienda?" tanong ni Ramon habang inaayos ang hawak na tabako. "Ah, hindi, pinaiwan niya ako dito at dito na lang daw maghintay," ani niya sabay upo sa tabi nito. Natawa nang mahina si Ramon. "Buti ka pa nga at nakapagpahinga. Ala
Last Updated: 2026-04-16
Chapter: CHAPTER THREE HACIENDA MONTESKUYOM-KUYOM ang mga palad nang lumabas si Eunice ng silid. Ano ba ang akala ng lalaking iyon? Na siya ay isang hangal? Akalain siguro nitong may pagnanasa siya sa katawan nito.Napahinto siya sa paglalakad nang muling maalala ang kabuuan ng binata. Oo, aaminin niya na maganda ang hubog ng katawan nito, guwapo, at sa tuwing ngingiti ito ay may kakaibang karisma na dala si Xander na kahit sinong babae ay malalaglag ang panty dahil sa kaguwapuhan nito. Pero, hindi siya dapat maakit sa binata. Bakit ba ang bilis ng kabog ng dibdib niya nang makita niya ang binata?Isang malalim na buntong-hininga ang kanyang pinakawalan at tinapik-tapik ang pisngi upang magising ang sariling diwa. Ang misyon niya ay pagbayarin ang mga Montes at hindi ang maakit sa isang Xander Montes.Agad siyang bumalik sa kusina upang tumulong sa ibang gawain. Maghuhugas sana siya ng pinggan ngunit agad siyang pinigilan ng isa sa mga kasambahay—si Annie.“Ako na ang bahala diyan. Pinatawag ka ni Madam Lucia sa kanyang o
Last Updated: 2026-04-14
Chapter: CHAPTER TWO THE MAID“SIGURADO ka ba na ikaw ang pinadala ng ahensya?” tanong ng matandang babae. Tinanggal nito ang salamin at inilapit ang mukha kay Eunice. Inikot-ikot siya nito, tila sinisipat ang bawat detalye ng kanyang itsura. “Hmm.”Muling isinuot ng matanda ang salamin at pinagmasdan siya. Nasa edad singkwenta anyos ito—si Madam Lucia, ang mayordoma.“Bueno... kung ikaw talaga ang ipinadala, wala na akong magagawa,” sabi nito, bagamat halata sa boses ang pagdududa. “Mukha kasi wala kang alam na gawain at baka pagbubulakbol lang ang gagawin mo dito,” dagdag pa nito.Hindi niya masisisi ang matanda. Sa tindig, kutis, at ganda, talagang hindi siya bagay maging katulong. Inilahad niya ang kamay at ngumiti.“Ako po si Eunice. Marunong po akong magluto, maglinis, at mag-alaga. Kahit bata, aso, o kahit kabayo po, kaya ko,” sagot niya nang may kumpiyansa.“Hay, ang dami mong sinasabi. Sumunod ka sa akin—marami kang gagawin,” naiiritang sabi ng mayordoma.Sumunod siya patungo sa maid’s quarters. Napangi
Last Updated: 2026-04-14
Chapter: CHAPTER ONE THE RETURN OF HEIRESSHabang lulan ng sasakyan, hindi maiwasan ni Eunice na mapatingin sa malawak na lupain ng pamilyang Montes. Ibinaba niya ang salamin ng pinto at sinuyod ng tingin ang tanawin. Nang makita ang pamilyar na lugar, isang mapait na ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi. Parang bumabalik sa kanyang alaala ang lahat ng pangyayari noon—isang bangungot na ayaw na niyang balikan.Pinagmamasdan niya ang lugar na minsan ay naging tahanan. Doon nabuo ang kanyang mga pangarap; doon namuhay nang masaya, tahimik, at sagana ang kanyang pamilya. Ngunit ang lahat ng iyon ay tila naging usok na lamang sa kanyang isipan—mga pangyayaring unti-unting nagwasak sa kanilang pagkatao at buong pamilya. Napakuyom ang kanyang mga kamay habang nakatingin sa malayo."Arthur, ihinto mo ang kotse!" utos niya.Agad na sumunod si Arthur at itinabi ang sasakyan sa ilalim ng malaking puno. Bumaba si Eunice at muling sinuyod ng tingin ang buong lugar. Tinanggal pa niya ang kanyang sunglasses upang mas malinaw na makita ang
Last Updated: 2026-04-14
My Bodyguard
Si Cassandra Belmonte, anak ng isang kilalang Mafia boss, ay nasaksihan ang karumal-dumal na pagpaslang sa kanyang mga magulang. Isang gabing nababalot ng kulog at ulan, ang mga putok ng baril na nagmula sa kanilang silid ang sumira sa kanyang buhay. Dahil sa pangyayaring ito, kinailangan niyang magtago at protektahan ang kanyang sarili.
Para sa kanyang kaligtasan, isang dating miyembro ng US Military Special Task Force na si Christopher Herrera, ay bumalik sa Maynila upang magsilbing kanyang bodyguard. Ngunit paano kung sa paglipas ng panahon, hindi lamang ang kanyang buhay ang kailangan niyang protektahan, kundi pati na rin ang kanyang puso? Magagawa kaya ni Christopher na pigilan ang pag-ibig na sumibol sa puso ni Cassandra, o mananatili lamang siyang isang tagapagbantay?
Read
Chapter: Finale ISANG house blessing ang idinaos para sa pagbasbas sa bago nilang tahanan kasama ng mga malapit na kaibigan at pamilya. Pagkatapos ng misa, isang masaganang pagkain ang inihanda nina Cassandra at Christopher para sa isang salo-salo. Nilibot ng tingin ni Cassandra ang buong paligid ng bahay. Hindi man ito kasinglaki katulad ng mansyon na kaniyang tinitirhan noon ay lubos pa rin ang kaligayahan ng kaniyang puso. Alam niyang simula sa araw na ito ay isang panibagong kabanata ng buhay ang kaniyang haharapin kasama ang mga mahal niya sa buhay. “Mukhang malalim ang iniisip mo ah,” saad sa kaniya ni Christopher. Isang malawak na ngiti ang kaniyang ibinigay at hinalikan niya ito sa labi. “Masaya lang ako.” “That’s what I want to see, you happy.” Hinapit niya sa beywang si Cassandra at mahigpit na niyakap. ‘I’m too excited to build a new home to this house and a new baby.” Napatawa nang mahina si Cassandra at hinawakan niya ng kaniyang dalawang palad ang mukha ng kabiyak. Idi
Last Updated: 2025-10-22
Chapter: Chapter Seventy-NineRECLUSION PERPETUA, a maximum of forty years of imprisonment. Ito ang hatol kay Hudson Reboblado dahil sa patong-patong na kaso na kaniyang ginawa. Ang iba pa niyang kasamahan na katulad ni Adam, Luke, at ng iba pa na sangkot sa krimen ay pinagaan ang sentensya dahil nagsilbi ang mga ito na testigo sa mga krimen na ginawa ni Hudson. Kahit masakit para kay Cassandra na harapin si Hudson at may takot na nararamdaman, pinili pa rin niya na makausap ito nang personal. Tumayo siya sa kaniyang kinauupuan nang makita niyang lumabas buhat sa selda si Hudson. Nakaposas ang mga kamay nito at nakasuot ng damit na kulay kahel. Napataas ang kilay ni Hudson at napatawa nang mahina nang makita niya si Cassandra. “What the hell are you doing here?” “Gusto lang kitang makausap, Hudson.” Huminga muna siya nang malalim bago ipagpatuloy ang kaniyang sasabihin. “Matagal na panahon kong itinatanong sa sarili ko kung bakit labis-labis ang galit mo sa akin, sa aking pamilya? May nagawa ba akong mali?”
Last Updated: 2025-10-21
Chapter: Chapter Seventy- EightISANG bala ng baril ang tumama sa ulo ng kidnapper na may hawak kay Owen mula sa isang sniper ng SWAT team unit. Kasunod niyon ay ang sunod-sunod na putok ng baril ang namayani sa loob ng silid. Hindi magpapahuli nang buhay ang mga kidnappers dahil bawat balang pinakawalan ng kapulisan ay siya ring ganti ng mga ito. Agad namang nilapitan ng pulis si Owen at mabilis na inalis sa lugar ng barilan. Dali-daling lumapit si Christopher kay Owen; wala na siyang pakialam kung harangin pa siya ng mga pulis, ang mahalaga sa ngayon ay mahawakan niya ang kaniyang anak. Niyakap niya ito nang mahigpit at hinalikan sa noo. “Owen, my son. Are you okay?” Yumakap nang mahigpit si Owen sa kaniya at lalong nag-iyak ito nang makita siya. “Stop crying, you are safe now.” “Where is mommy?” “Soon, baby, we will go home.” Kinarga niya si Owen palabas ng hotel; nagmamadali silang lumabas dahil mas lalong tumitindi ang barilan sa pagitan ng grupo ni Hudson at ng mga pulis. Hindi magpapahuli nang
Last Updated: 2025-10-21
Chapter: Chapter Seventy-SevenDERMO HOTEL, Makati City—ito ang lokasyon na sinusundan ni Christopher sa pamamagitan ng tracking device na ikinabit niya sa damit ni Albert. Isa ito sa mga pag-aari ng pamilya ng mga Reboblado at isa sa mga lugar na ginagawang tambayan at aliwan ni Hudson noong mga panahon na kasalukuyan pa siyang malaya, kasama ng mga kaibigang nasa alta sosyedad, at may mga gintong kutsara sa bibig. Pagdating sa lokasyon ay agad na pinasok ng mga NBI ang loob ng hotel. Nagkagulo ang lahat nang pumasok ang kapulisan. Agad nilang tinungo ang CCTV Area at pinatay ang mga monitor ng bawat palapag ng hotel. Pinalabas din ang mga empleyado ng hotel at ang mangilan-ngilan na guest. Maingat ang bawat pagkilos ng mga pulis; hangga't maaari ay ayaw nilang may madamay na mga sibilyan sa operasyon na kanilang gagawin upang iligtas sa kamay ni Hudson at ng mga kidnappers ang anak nina Cassandra at Christopher. Sa labas ng hotel ay nakapaligid ang police mobile at ang NBI. Ang mga sniper ay kanya-kanyang puwes
Last Updated: 2025-10-20
Chapter: Chapter Seventy- SixISANG putok ng baril ang narinig ni Cassandra bago pa tuluyan na naputol ang linya. “Owen!” Halos mabaliw si Cassandra sa kakasigaw, ayaw niyang isipin na kinitil ni Hudson ang buhay ng kaniyang anak. “Chris, ang anak natin. Kailangan kong makita ang anak ko! Kailangan kong makita si Owen, pakiusap.” Niyakap nang mahigpit ni Christopher si Cassandra, tanging ito lamang ang kaniyang maibibigay upang pawiin ang takot at pangamba ni Cassandra. Nangingilid ang kaniyang mga luha at pilit niyang itinatago kay Cassandra ang pagpatak nito. “I’m sorry,” paulit-ulit niyang usal. “Sir, we traced the location,” sigaw ng isa sa mga pulis na may hawak ng tracking device. Mabilis na lumapit si Albert upang alamin ang lugar kung saan nagtatago si Hudson at ang kasamahan nitong kidnapper. Agad na kumilos ang mga kasamahan niyang kapulisan. Kaniya-kaniyang dala ng mga armas ang bawat isa at agad na sumakay sa mga sasakyan. Lumapit si Christopher kay Albert upang sabihin na gusto niyang s
Last Updated: 2025-10-20
Chapter: Chapter Seventy-Five TATLONG araw na ang nakalipas buhat nang makidnap si Owen. Hanggang ngayon ay hindi pa rin malaman kung saan dinala ng mga kidnapper si Owen. Ang tanging pag-asa na lamang nila ngayon ay ang muling pagtawag ni Hudson. Bagamat malaki rin ang naitulong ni Adam at Donna upang matukoy ang salarin, kailangan pa rin malaman ng mga kapulisan ang lugar na kinaroroonan ng mga kidnapper.Buong magdamag na nakabantay si Cassandra sa pagtunog ng kaniyang telepono, umaasa na muling tatawag si Hudson sa kaniya, ngunit hanggang ngayon ay wala pa rin siyang natatanggap na tawag galing kay Hudson.Pasikat na ang araw, hanggang ngayon ay hindi pa rin dalawin ng antok si Cassandra. Nakamasid lamang siya sa labas ng mansyon at naghihintay ng himala na makita niyang muli ang kanilang anak. Bagamat laging nakaagapay sa kaniya si Chris, hindi niya pa rin maiwasan na mag-alala bilang isang ina. Hindi niya maiwasan na mag-isip ng mga bagay-bagay na maaaring ikapahamak ng kaniyang anak.Humugot siya ng malalim
Last Updated: 2025-10-20
Chapter: FINALEANG araw ay katulad ng isang gintong sumabog sa buong kalangitan. Ang alon ng dagat ay banayad na tila nakikisama sa espesyal na araw para kay Isabelle at Franco. Nakahanay ang mga puting upuan, at ang buong private resort ay napapaligiran ng makukulay na rosas. Sa wakas, ang pangarap ni Franco na maikasal kay Isabelle ay matutupad na. Mula sa kinatatayuan ng binata ay panay ang ayos niya ng suot na amerikana. Bahagyang niluwagan pa niya ang butones na suot, dahil pakiramdam niya ay hindi siya makahinga dahil sa samut-saring nararamdaman. Nararamdaman niya rin ang butil-butil na pawis sa noo dahil sa excitement. Tinapik siya ni Luigi na nakatayo sa gilid niya. "Relax, bro, huwag kang kabahan," ani nito. "I'm not nervous," tanggi niya. "Just relax, okay?" Huminga siya ng malalim upang mawala ang tensyon na nararamdaman. Umayos siya ng pagkatayo at matiyagang naghintay sa pagdating ni Isabelle. Biglang tumunog ang mahinang tugtug ng wedding march mula sa banda sa tabi ng a
Last Updated: 2026-03-07
Chapter: KABANATA LXISA-ISA nang binuhat ni Franco ang mga bagahe nilang mag-iina at isinakay sa sasakyan. Nang matapos, ay isinara niya ang likod ng adventure car at bumaling ng tingin kay Isabelle. Nagbaba ng tingin si Isabelle nang mapansin ang malagkit na titig ng binata. Parang hinuhubaran na siya nito dahil sa pagtitig sa kanya. It's like Franco has special vision that he can see everything under her dress. She's wearing a floral above-the-knee dress, paired with white sandals, and her hair is tied in a ponytail. Bahagyang itinaas niya ang tingin upang hindi maging obvious na tensyonado siya. Matipid siyang ngumiti sa binata at sinubukang maging normal ang tono ng kanyang boses. "Shall we go?" tanong niya. "Yeah, para hindi tayo ma-traffic," ani ni Franco. "Okay," tugon niya. Akmang sasakay na sana siya sa passenger seat nang biglang hawakan ni Franco ang kanyang bisig. "Sa unahan ka na maupo," sabi ng binata. "Pero kasi ang kambal... baka umiyak–" Hindi na niya natuloy ang sasabi
Last Updated: 2026-03-06
Chapter: KABANATA LVIX"I'M glad you decided to move in the mansion," ani ni Franco habang nakatitig sa mukha ni Isabelle. Iyong titig na parang malulusaw ang buong pagkatao niya. "Naisip ko lang na mas mabuting may sariling tahanan ang mga bata at saka mas panatag ang loob ko kung babalik ako ng mansyon." "Nice to hear that!" "Thank you, Franco. I know there's a lot of things that happened to our family and to both of us—pero pinili mo pa rin na tulungan ang pamilya ko." Sinalubong niya ang mga titig ng binata, kahit na may pag-aalinlangan na tingnan niya ang mukha nito. "Ginawa ko lang ang dapat, and it's all because of you." Ginagap nito ang mga kamay niya at ikinulong ito sa mga palad ng binata. "It's all because of you and to our kids." "I appreciate you for doing that." Ramdam ni Isabelle ang init ng palad ni Franco na unti-unting dumadaloy sa kanya. Gusto niyang bawiin ang kamay, pero parang may pumipigil sa kanya. Ang mga mata ni Franco ay nanatiling nakatitig sa kanya, puno ng pag-asa at pagm
Last Updated: 2026-02-21
Chapter: KABANATA LVIII"ARE you sure with your decision, Isabelle?" Tanong ni Clint sa kanya. Humugot siya ng malalim na hininga at pagkatapos ay ngumiti. "Yes, sigurado na ako. Babalik na ako ng mansyon kasama ng mga anak ko, and besides, si Sabrina ay babalik din sa mansyon. Lilipat na sina Dad at Tita Rina soon," ani niya. "Hindi naman kita mapipigilan sa gusto mo." "Thank you, Clint, for helping me. Sa pagpapatuloy mo sa bahay mo." "It's okay. I am willing to help you," nakangiting sabi ng binata. "By the way, nasabi mo na ba kay Olivia ang tungkol sa mansion?" "Yes, but she's screaming in anger." Napailing na lang si Clint sa sinabi niya. "She's stubborn. Ibang klase talaga ang kapatid mo; hindi pwedeng kontrolin, hindi pwedeng diktahan." Sabay inom ng natitirang kape nito sa tasa. "But you like her, didn't you?" Natigilan ang binata sa sinabi niya. Nakatingin lamang ito sa kanya, tila hindi alam kung ano ang isasagot. "Clint, I'm not against sa inyong relationship ng kapatid ko. If
Last Updated: 2026-02-18
Chapter: KABANATA LVII"WHAT that smile?" bati ni Luigi kay Franco. Pinagmasdan nito ang binata habang abala sa pagpirma ng mga papeles. Kahit na nakatuon sa mga papel, ay hindi pa rin maalis ang ngiti sa labi. Lumapit si Luigi sa kanya at sinilip ang mga papeles na piniipirmahan. Nag-angat siya ng tingin at bahagyang tumaas ang kanyang kilay. "What are you looking at?" tanong niya sa kapatid. "Nothing, I'm just curious. Baka kasi may kung ano sa mga pinipirmahan mong papeles at hindi mawala ang ngiti mo," nang-uuyam na saad ni Luigi. "You're crazy," naiiling na lamang siya sa sinabi ng kapatid. "I know you, Franco. Sabihin mo nga sa akin anong nangyari? I know something happened." Sumandal siya sa upuan at humugot ng isang malalim na hininga. "You know me so well, bro. Wala talaga akong matatago sa'yo," ani niya. "Sinasabi ko na nga ba! May kinalaman ba 'yan kay Isabelle?" Ngumiti siya ng malapad at tumangu-tango. "You mean to say—" "May nangyari sa amin... And it surprises me. Akala ko wala ng
Last Updated: 2026-01-14
Chapter: KABANATA LVI"FRANCO," usal ni Isabelle. "Shhh." Inilapit ni Franco ang daliri sa labi niya at malambing na hinaplos ito. Idinikit ng binata ang mukha sa mukha niya; ramdam na ramdam niya ang init ng hininga nito na parang gumagapang sa kanyang buong katawan. "I missed you, Isabelle. I always wanted to kiss you," pabulong na saad ni Franco. Muling idinikit ni Franco ang mga labi niya sa labi niya, ngunit mabilis siyang umiwas. Maling magkaroon pa sila ng ugnayan sa isa't isa. Hindi tama ang gustong mangyari ng binata. "Please... Franco, hindi tama ang ginagawa natin," mariin na saad niya, ngunit ang kanyang boses ay nanginginig dahil sa tensyong nararamdaman. Parang walang narinig si Franco sa kanyang pakiusap. Mas lalo pa nitong idinikit ang labi niya at mapangahas siyang hinalikan. Inangkin ng binata ang kanyang mga labi. Maalab, mapusok ang bawat halik ni Franco; pakiramdam niya ay nadadama niya ito sa mga halik nito, na parang may kuryenteng gumagapang sa kanyang katawan – tulad ng i
Last Updated: 2025-12-19
Tamed by Her Touch
He smelled the woman who saved her, her scent overwhelmed his nostrils, and could only mean one thing, she belonged to him. His instinct urged him to imprint her. Adhara is her mate."
A leadic and brutal Alpha of the clan, Jarckon, falls under the spell of a witch who turns him into a cursed wolf from time to time. One night in a dark wooden forest, Adhara ran away she found and meet Jarckon, who was severely wounded. She saved Jarckon and take care of him until the time she come to know that Jarckon is her Fated mate.
Adhara imprisoned in his castle. Jarckon thought that Adhara approached him with another purpose to conspire him against his brother Slagle. Not too long, Adhara found out she was imprisoned in order to protect her from Slagle, who plans to kill her.
Jarckon suffers and loses consciousness. In the end, he found it hard to change back to his human form. He could remain a wolf with animal nature.
How will Adhara accept Jarckon to be his Fated mate? How the curse will lift and back to his human nature? Will Adhara learn to love him?
Read
Chapter: Chapter Fifty-Two The Legacy We BuildTwenty years laterThe morning sun cast long shadows across the North Oregon castle grounds, where a group of young shifters practiced their forms in the training yard. At the edge of the field, Adhara sat on a wooden bench, watching them with a warm smile as she weaved a crown of wildflowers and herbs.“Still teaching them the old ways?”She looked up to find Jarckon approaching, his hair streaked with silver but his emerald eyes as bright as ever. He’d stepped back from day-to-day leadership a year ago, passing the Alpha mantle to their son Kael, but he still spent most mornings watching the next generation grow strong.“Someone has to make sure they remember that power without kindness is no power at all,” she replied, holding up the finished crown. “This is for Elara—her first day leading the morning meditations.”Their daughter, now twenty, had inherited Adhara’s passion for healing and diplomacy. She was already known across the clans for her ability to resolve conflicts without
Last Updated: 2026-04-12
Chapter: Chapter Fifty-One: Shadows and PromisesEvery second, his jaw tight with tension. The ticking of the hands felt like a countdown to something he couldn’t name—another transformation, another loss of control. When he finally spoke, his voice was rough. “Forgotten? How could I forget what you’ve done for me? That’s why I need you to leave. If Slagle finds us here…” He trailed off, his eyes darkening at the thought of his brother’s cruelty. Adhara stepped closer, placing a gentle hand on his shoulder. “Then we’ll face him together. You don’t have to carry this alone anymore, Jarckon.” He looked up at her, and for a moment, the pain in his emerald eyes softened. “You don’t understand what he’s capable of. He wants the Alpha throne—and he’ll destroy anyone who stands in his way. Including you.” Before Adhara could reply, a sharp knock echoed through the house. It was not a gentle tap, but a heavy, demanding pound that shook the wooden doorframe. Both of them froze, their hearts racing. “Jarckon! I know you’re in there!”
Last Updated: 2026-02-16
Chapter: Chapter Fifty: Beauty and the BeastThe light of dawn seeped into the room, and sunlight poured through the window. Adhara, who was naked, picked up her clothes and dressed herself. She still recalled the night she shared with Jarckon. The fire burning in her body flamed like a fire that was burning her soul. As their bodies united as one, their moods lifted. Her heart leaped for joy. It was a great feeling—different from the first time Jarckon had been with her. She took a glance at Jarckon, who was still sleeping, and treasured every moment she was with him. Again, she stared at the man who had captured her heart. Everything changed in an instant. She thought that being with "the beast" Jarckon had brought her a miracle. They often dined together and shared thoughts they never used to discuss. Their confession of feelings had created a harmonious relationship under the roof they shared. It was like a fairy tale, and everything was perfect. But the fairy tale they had dreamed of turned into a nightmare. Jarckon
Last Updated: 2025-12-18
Chapter: Chapter Forty-Nine: Love and Confession“Jarckon, why are you doing this to me?”She came nearer to Jarckon and sat beside him. His thick eyelashes and lean, hard jawline made him more attractive in Adhara’s eyes.“Why do you make it hard for me? From the day you brought me to the castle, I thought my life would be in danger. Every time I see your eyes blazing like fire in anger, my heart melts—and there are moments I feel like you’ve stabbed me a hundred times with heartache.”She could not control her emotions as she touched Jarckon’s face and breathed in his scent. She rested her head on his chest for a moment and touched his lips with her fingers.“It might feel safer to hide my feelings, but I’m now convinced that hiding them was a mistake,” Adhara said to herself.She took a step back, put her palm over her mouth, and bit it.“Adhara?”“I’m sorry to wake you. I’m just checking your pulse rate… and your breathing.”Jarckon stared at her and smiled at once. Her face turned red like tomatoes glimmering under the sun’s he
Last Updated: 2025-12-11
Chapter: Chapter Forty-Eight: Her Fated MateThe Alpha is your fated mate. Your lover and companion. Words that resounded in her head. She never thought Alexius would say that. Jarckon was her mate.She remembered the night when she saw Jarckon. She still remembers that night.Heavy rain poured, and she ran away from the forest because of the pain she felt. That night, Slagle had left her. It made her heart tear into pieces. From that night, everything had changed.She found Jarckon lifeless, covered in blood, with scars and bruises. She stayed in the cabin for the whole night after helping him out of the forest.That night, she saw herself with the Alpha—but then she refused to accept that Jarckon was her fated mate.“I know there is so much running in your head now,” Alexius said. She just sighed and stared at the four corners of her house, wondering if she could find an answer behind the walls.“Tell me that everything is a joke.”“You can never hide and run from the truth.”“I am confused. Jarckon is my mate? But I don’t wan
Last Updated: 2025-12-11
Chapter: Chapter Forty-Seven: The Curse Intensified“Tell me everything you said was a lie.” “I’m sorry. But that’s the truth.” She almost sat down from feeling weak, as if she were a candle burning in the fire. Alexius’ voice was an eerie sound rattling in her ears — like a storm slowly breaking her down. “Adhara, you need to accept it.” She just shook her head, and sadness blanketed her. She chewed her lower lip and let tears flow down her face. Alexius sighed and looked at her, searching for words to comfort her. “Tell me — why am I the reason for his suffering?” He looked at Adhara but couldn’t meet her eyes. Before he spoke, he was careful. He gave a tight, half-smile, thinking it would comfort her and lighten her heavy thoughts. “When did it start?” she asked Alexius. But he just moved closer and tapped her shoulder, saying he was sorry for how she felt. He sat facing her, finding the courage to look into her eyes. “I don’t want to hurt you… But I guess it’s your right to know everything.” “Tell me.” Her eyes pleaded w
Last Updated: 2025-12-08
LOGIN
