Novels by KTSIROTA

บังเอิญหลังจากคลอดลูก ก็มีเวลาพัก ถึง 2 เดือนกว่า และในช่วงเปิดเทอมที่ 2 ผมก็แข็งแรงพอที่จะไป มหาลัยเพื่อที่จะเรียนตามปกติ โดยการเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ ผมได้พบกับรุ่นน้องที่ชื่อจอมทัพที่มาตามวนเวียน อยู่กับปิ๊งเพื่อนสนิทของผมอยู่ตลอดเวลาอย่างกับเงาตามตัว"ปิ๊งสรุปปิ๊งจะเอายังไงกับน้องเขา""ฉันไม่เอาไงอ่ะ""อ้าวทำไมพูดงั้นอ่ะ""บังเอิญ แกยังดีนะที่มีสามีสุดที่รักคอยดูแล คอยรักคอยเอาใจใส่แก้กับแฟนของแกยังรักกันแต่ฉันก็ติดคนนั้นไม่ได้รักกันเลยนะ อยู่ด้วยกันไปมันก็ไม่มีประโยชน์หรอกอีกอย่างนะพ่อแม่ของเด็กคนนี้แอนตี้เพศที่สามด้วย""เราไม่ใช่เพศที่ 3 สักหน่อยจะเป็นผู้ชายนะอยากดูป่ะล่ะทำไมไม่ให้เปิดให้พ่อกับแม่ของน้องจอมทัพดูแล้วว่าก็มีเหมือนกันไม่ได้เป็นเพศที่สาม""ตลกแล้วคลอดลูกแล้วตลกแหละ""ไม่อยากให้เครียดแต่ก็เสียตัวให้เขาแล้วนี่อย่าคิดมากอย่างนั้นดิ""ก็พอเสียตัวให้มันแล้วนั่นแหละจึงต้องคิดแบบนี้พ่อแม่เขาไม่ใช่พ่อแม่ของพี่สิงห์หรือพ่อแม่เขาบังเอิญนะที่ต้องยอมรับเรื่องเพศที่สามแบบนี้""ความรักไม่ใช่เรื่องเกี่ยวกับเพศสักหน่อยไม่เกี่ยวกับสถานะทางสังคมด้วยมันเกี่ยวแค่ว่าคนสองคนรักกันเท่านั้

สิงห์เหนือผมเดินทางไปทำงานที่ต่างประเทศ เคลียร์งานทุกอย่างเพื่อที่จะได้มีช่วงเวลาก่อนคลอดอยู่กับบังเอิญแต่ผมได้มาทำงานเพียงไม่ถึง 1 อาทิตย์ด้วยซ้ำ คุณแม่ก็บอกมาว่า น้องบังโอ่งคลอดลูกแล้วทำให้ผมตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่จะได้เจอกับลูกจึงเคลียร์งานให้เสร็จแล้วจองตั๋วเครื่องบินเพื่อเดินทางกลับ"ไอ้เพลิงมึงขับรถเร็วๆหน่อยได้ไหมกูร้อนใจจะตายห่าอยู่แล้ว""มึงตั้งสตินี่มันกรุงเทพฯนะเว้ยรถติดแม่งตั้งแต่ 6:00 น ถึง 5:00 น วันพรุ่งนี้ รถติดมึงต้องเข้าใจไฟแดงแม่งอยู่ทุกที่""มึงก็เร็วๆหน่อยได้ไหมเมียกูคลอดลูกนะเว้ย""กูเข้าใจแต่มึงต้องเข้าใจด้วยว่าที่นี่มันรถติด อีกอย่างเมียมึงก็คลอดแล้วด้วยมึงไปมึงก็จะเห็นหน้าลูกเลยแหละไม่ต้องไปรอคลอดเป็นเพื่อนเมียมึง""มึงแม่ง!""อย่าด่ากูนะกูพามึงวนรอบกรุงเทพอีก 5 รอบนะมึง""เออๆ มึงรีบไปเร็วๆเหอะ กูอยากเห็นหน้าลูกจะแย่อยู่แล้ว""เออรู้แล้ว""บ่นมากมึงเร็วทำตัวเหมือนคนแก่ไปได้""มึงนี่มันชอบใช้แรงงาน กูจริงๆว่ะ"ไอ้เพลิงพาผมมาส่งที่โรงพยาบาลเมื่อผมมาถึงก็บ่ายกว่าแล้วท่าทางที่ว่าผมนั่งเครื่องบินมาตั้งแต่เมื่อคืนเหนื่อยจริงๆแต่ถึงยังไงกันหน่อยคันนี้ก็คุ้มทุนของผม

บังเอิญ"บังเอิญทำไมวันนี้ดูเศร้าจังเป็นอะไรหรือเปล่าแล้วนี่ก็ไม่เห็นพี่สิงห์มาหาบังเอิญเลย""เรากับพี่สิงห์เลิกกันแล้ว""ห๊ะ!! อะไรนะเลิกกันแล้วหรอทำไมอ่ะยังรักกันอยู่เลยไม่ใช่หรอ""มันก็มีเหตุผลส่วนตัว""บางที พี่เขาอาจจะมีเหตุผล บังเอิญอย่าเอาความคิดของตัวเองมาตีกลองให้กับคนอื่นนะพี่เขาอาจจะมีเหตุผลของตัวเองจริงๆก็ได้""นั่นแหละเขาก็คงมีเหตุผลของเขา เราเลยเป็นคนบอกเลิกเขาเอง""น้องน้องชื่อบังเอิญใช่ป่ะมีผู้ชายมาหาอ่ะ อยู่กลางลานเกียร์ของเราน่ะรีบไปสิ""ใครมาหาอ่ะ ไปกันเถอะบังเอิญไปดูกัน"ขออย่าให้เป็นพี่สิงห์เลย เพราะถ้าพี่เขามาขอร้องอ้อนวอนผมอีกครั้งผมอาจจะใจอ่อนก็ได้ สวรรค์ก็คงไม่เห็นค่าของผมไม่ยุติธรรมเลยสักนิด เพราะสิ่งที่ผมเห็นก็คือพี่สิงห์ กับลานเกียร์ที่มีดอกไม้มากมายกองอยู่ตรงนั้น"พี่สิงห์มาทำไมอ่ะ""บังเอิญ ที่ทำให้เธอเสียใจ แต่พี่อย่าคิดจะอยู่เคียงข้างเธอตลอดไปเราแต่งงานกันนะ""ถ้าการแต่งงานก็คือการรับผิดชอบของพี่ผมไม่ต้องการหรอกนะ""ไม่ใช่การรับผิดชอบ ที่พี่บอกว่าไม่พร้อมที่จะแต่งงานกับคนอื่นเพราะพี่คิดว่าพี่ยังไม่ดีพอสำหรับบังเอิญ พี่กลัวว่าจะไม่ดีพอสำหรับการมีครอบครัว

สิงห์เหนือ"ตาสิงห์ ลูกทำแบบนี้กับน้องจริงๆหรอ""ครับคุณแม่ผมกับน้องเราคบกันและผมทำน้องท้องผมก็เพิ่งรู้ครับ""แล้วแกจะเอายังไงกับน้อง""ผมยังไม่พร้อมที่จะแต่งงานในช่วงนี้ครับ""พี่สิงห์...""พี่ต้องบอกบังเอิญจริงๆและตรงๆ ในช่วงนี้พี่ไม่พร้อมที่จะแต่งงานจริงๆ พี่ไม่พร้อม เหนื่อยหลายด้าน พี่ต้องขอโทษด้วย""แต่ว่าบังเอิญท้องลูกของพี่นะ ทำไมพี่ถึงพูดแบบนั้นกับบังเอิญได้ขนาดนี้""พี่แค่บอกว่าช่วงนี้พี่แต่งงานไม่ได้จริงๆในอนาคตเราค่อยแต่งงานกันก็ได้""ทำไมถึงแต่งงานตอนนี้ไม่ได้แค่แต่งงานกันเฉยอ่ะยังไงเราก็อยู่ด้วยกันอยู่แล้วอ่ะไม่ได้แต่งงานไม่ได้""พี่ขอโทษนะบังเอิญที่ต้องพูดตรงกับบังเอิญพี่ยังไม่พร้อมที่จะแต่งงานกับใครทั้งสิ้นพี่ไม่ได้มีคนอื่นแต่พี่แค่คิดว่าการแต่งงานไม่ใช่เรื่องที่จะจบปัญหาเรื่องนี้อีกอย่างบังเอิญ ก็เรียนอยู่อ่ะ จะหยุดเรียนเพราะต้องท้องงั้นหรอ มื้ออื่นก็มีชีวิตของคนอื่นพี่ก็จะมีชีวิตของพี่แต่พี่ไม่ใช่ว่าพี่จะไม่รับผิดชอบเมินแต่พี่แค่ยังไม่แต่งงานกับคนอื่นในช่วงนี้เท่านั้นเอง""งั้นพี่ก็ไปเถอะเราเลิกกัน ไปตามทางของพี่ซะ ผมก็จะไปตามทางของผม เราก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก""

บังเอิญผมตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าอาการวินเวียนศีรษะทำให้ผมรู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมาอาการแปลกประหลาดแบบนี้ ทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยดีเลยมันเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ทำให้ผมต้องเดินเข้าไปหาคุณแม่ที่กำลังแต่งตัวอยู่ในห้อง"มีอะไรบังเอิญหน้าซีดขนาดนั้นเป็นอะไรหรือเปล่ามาให้มาม๊าดูหน่อยซิ""มาม๊าบังเอิญเวียนหัวเหมือนจะอ้วกตัวร้อนในหน่อยๆด้วย""เดี๋ยวมาม๊าจะพาไปหาหมอนะเดี๋ยวไปบอกปาป๊าก่อนนะ พี่พยัคฆ์ออกมานี่เร็ว""มีอะไรเกิดอะไรขึ้นพี่กำลังทำอาหารอยู่มีอะไรครับ""น้องบังเอิญสิบอกว่ารู้สึกเวียนหัวมีไข้ขึ้นมานิดๆแล้วรู้สึกอยากอาเจียนด้วยจะพาลูกไปหาหมอพี่ไปเตรียมรถเร็ว""ได้เดี๋ยวพี่ไปเตรียมรถก่อนเดี๋ยวพี่ไปเดี๋ยวนี้แหละ"คุณพ่อตื่นเต้นจนผมรู้สึกกังวลมากกว่าเดิมเมื่อคุณพ่อพาผมมาถึงโรงพยาบาลก็ติดต่อกับทางโรงพยาบาลในการตรวจผมอย่างเร่งด่วนและนั่นทำให้ผมรู้ว่าผมนั้น"ท้องงั้นหรอ!!""ท้อง....""ผมท้อง..."เราสามคนพูดเรื่องนี้ขึ้นมาพร้อมกันทำให้ผมรู้สึกแย่ไปกว่าเดิมนี่ผมกำลังตั้งท้องในขณะที่ชีวิตตัวเองกำลังไปได้สวยแบบนี้เนี่ยนะมันไม่จริงใช่ไหมเนี่ยครับท้องได้ 5 เดือนแล้วครับ ตอนนี้แม้ว่าในท้องของคนไข้จะเล็กมากแต่

(ปิ๊ง)บังเอิญ"ปิ๊งพอแล้วเดี๋ยวน้องจะตาย!""เกิดอะไรขึ้นทำไมมีนักเรียนล้มอยู่ที่พื้น นายบัวบูรพา ทำอะไรน่ะ!""ถีบรุ่นน้องล้มครับ""บัวบูรพา นายก่อเรื่องอีกแล้วนะตัวเล็กแค่นี้ทำไมถึงเกาะเรื่องทำร้ายร่างกายคนบ่อยขนาดนี้นะปีที่แล้วก็ทำปีนี้ยังจะทำอีกหรอ""อาจารย์ผมไม่ได้ผิดนะ จะผิดก็ผิดที่ผมจีบน้องเขา แต่น้องเขามาด่าผมก่อนนะครับไม่ซี น้องเขาแต่งตัวโป๊แล้วน้องเขาก็เดินมาอ่อยแฟนเพื่อนผมพูดจาไม่น่ารักเลยอ่ะ แถมยังด่าผมว่าเป็นอีตุ๊ด ถ้าอาจารย์โดนด่าว่าเป็นอีตุ๊ดเนี่ยอาจารย์จะยืนปรบมือให้หรอครับ""บัวบูรพา! อาจารย์ปวดหัวกับเธอจริงๆ!""ถ้าอาจารย์ไม่พอใจก็โทรบอก คุณพ่อก็ได้นะครับ""อาจารย์ปวดหัวกับเธอจริงๆ ขอโทษน้องเขาซะเรื่องจะได้จบๆไป""อาจารย์คะหนูเจ็บขนาดนี้แล้วคำแค่ขอโทษเนี่ยมันไม่หายหรอกนะคะ""หรืออยากโดนต่อยอีก จะได้เพิ่มโทษเข้าไปพร้อมกันเลย!""อาจารย์ดูสิคะถ้าเป็นรุ่นพี่ภาษาอะไรรังแกรุ่นน้องอย่างพวกหนู""นี่ มหาลัยเนี้ยรู้หรือเปล่า ว่าใครเป็นเจ้าของ""พ่อเป็นเจ้าของหรือไงปวดเก่งชะมัด""เออพ่อเป็นเจ้าของที่นี่มีอะไรไหม""น้องปิ๊งพี่ว่า ขอโทษกันจะได้จบๆนะครับพี่เองก็เป็นตัวต้นเหตุถ้าพี่ไ