กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ

กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-04
โดย:  เสาเย่าจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
51บท
1.3Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

#แอบรัก #กินเด็ก #ความลับ #แฟนเด็ก #เมียเด็ก #ท้องได้ #วายไทย #นักเรียน #วัยรุ่น #มหาวิทยาลัย​ #ดารา #ไอดอล #คอสเพลย์ #ร้ายกาจ #เอาแต่ใจ #พี่น้อง #แอบคบ #มีความรุนแรง #หยาบคาย #น่ารัก #ขี้อ้อน

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่​1

どんな男の心にも、手に入らなかった「特別な女」がいるという。

江崎詩織(えざき しおり)はずっと、賀来柊也(かく しゅうや)だけは違うと信じていた。なにしろ二人は、若い頃からずっと一緒にいたのだから。

でも、そんなのはただの幻想だった。

結局、誰もがそんな「忘れられない人」を胸に抱いて生きている。柊也もまた、その例外ではなかったらしい。

詩織が柊也と付き合い始めたのは18の時。それから、もう7年が経つ。

二千日を超える夜と朝を共にし、誰よりも深く肌を重ねてきたというのに。それでも、彼が若い頃に一度だけ目にしたという女性の面影には、敵わないなんて。

なんだか、笑えてくる。

7年もかけて、一人の男の本心さえ見抜けなかったのだ。

一体どれほどの想いだったのだろう。こんなにも長い間、その人を胸の内に秘めさせてしまうほどだなんて。

詩織の意識が逸れていることに、彼女の上で激しく体を動かしていた柊也は気づいた。不機嫌さを隠しもせず、彼女に集中を促す。

彼はベッドの上では、いつも貪欲だった。

その拍子に、彼の腕がベッドサイドに置かれていた黒いビロードの小箱に当たった。

落ちそうになったそれを、柊也は慌てて受け止める。下にいる詩織に当たらないように。

見慣れないものだったからだろう。彼は珍しく興味を示した。

「なんだ、これ」

詩織は感情の読めない表情でその小箱をひったくると、無造作にベッドの脇へ放る。そして柊也の首に腕を絡め、喉仏に唇を寄せた。

「こんな時に別のものに気を取られるなんて。もしかして、私に飽きたの」

その吐息まじりの囁きに、柊也は抗えない。小箱のことなど一瞬で思考の彼方へ追いやられた。

男が自分に夢中になっているその時、詩織は傍らに追いやられた黒い小箱に視線をやった。瞳が、じわりと潤む。

──柊也、あなたはこの箱の中に何が入っているかなんて、永遠に知ることはないのよ。

……

ひと月前、エイジア・キャピタルが上場を果たした。柊也の仲間たちが、彼のためにささやかな祝賀パーティーを開いてくれた。

詩織はめいっぱいお洒落をして、そのパーティーで柊也にプロポーズするつもりでいた。

本来、そういうことは男がするべきだろう。

でも詩織は、柊也を深く愛していたから。彼のためなら、女の意地もプライドも捨てて、自分からプロポーズしたって構わなかった。

この日のために、彼女が丸7年も待っていたなんて、誰も知らない。

柊也は仕事一筋の男だった。詩織はそんな彼のために、好きだった専攻を変え、興味のなかった金融の世界に飛び込んだ。

大学を卒業すると、海外の有名大学からの誘いも断り、エイジア・キャピタルに入社して柊也を支えた。

一番下の平社員から、一歩一歩キャリアを積み上げ、彼のトップ秘書にまで上り詰めたのだ。

その裏にあった苦労は、詩織本人にしかわからない。

付き合い始めて一番夢中だった頃、詩織は何度も柊也に問いかけたくなった。

「私と、結婚してくれる?」

けれど、その言葉を飲み込んで、結局一度も口にすることはなかった。

母がよく言っていた。贈り物も愛情も、自分からねだるものじゃない、と。

相手が自ら与えてくれるのが「愛情」で、こっちから求めるのはただの「施し」よ、と。

それに、柊也は愛情を言葉にするような男ではなかった。

これまでの長い間、彼の隣には詩織しかいなかったし、他の女性の影など一度も見えたことはない。

だから結婚は、二人にとってごく自然な成り行きのはずだった。

詩織はその未来を信じて、これまで会社の矢面に立ち、がむしゃらに戦ってきた。

仕事の大小や困難さなんて、関係なかった。

交渉のためにどれだけ酒を飲み、何度病院に担ぎ込まれたか、自分でももう覚えていないくらいだ。

急性アルコール中毒で流産した時は、手術台の上で本当に死にかけた。

親友の近藤ミキ(こんどう みき)が彼女に尋ねた。

「死の淵を彷徨って、少しは後悔した?たった一人の男のために、自分をこんなボロボロにしてまで、それって価値のあることなの」

詩織は迷いなく頷いた。

「価値はあるよ」

そんな詩織に、ミキは称号を授けた。

『愛に突っ走る勇者』!

そして、こう言った。

「あんたが、負けないことを祈ってる」

その時の詩織は、自信満々に答えたのだ。

「柊也が私を負けさせたりしない」

その信念だけを頼りに、彼女はエイジア・キャピタルが上場するその日まで、ひたすら耐え抜いたのだった。

柊也が本港市で上場を知らせる鐘を鳴らしたあの日、詩織が部屋に閉じこもって、一人で泣きじゃくっていたことなど誰も知らない。

泣き終えると涙を拭い、詩織は柊也へのプロポーズのサプライズを準備し始めた。

仕方ない。柊也はあまりにも忙しすぎた。

エイジア・キャピタルが上場を果たし、いくつものプロジェクトを抱えている。親しい友人や仕事仲間からの祝いの席にも、次から次へと顔を出さなければならない。二人のことまで考える余裕なんて、きっとないはずだ。

だから、自分から動くことにした。

柊也の負担を、少しでも軽くしてあげたかったのだ。

早くから覚悟を決めていたというのに、いざその瞬間を前にすると、詩織は心臓が張り裂けそうなくらい緊張していた。

ドアの外に立ち、何度も深呼吸を繰り返しながら、震える手をもう片方の手でさする。

口を開く前に声が詰まって、暗記するほど練習したプロポーズの言葉が出てこなくなってしまいそうで、怖かった。

ドアの向こうではパーティーがたけなわで、男たちの大きな話し声が聞こえてくる。

「なあ柊也、柏木志帆(かしわぎ しほ)とはまだ連絡取ってんのか」

「柏木志帆?それって、柊也の『忘れられない女』だろ?なんで今さらその名前が」

「あいつ、近々桜国に帰ってくるらしいぞ」

「マジで?じゃあ、柊也もついに本命とよりを戻せるってわけか」

その言葉に、興奮で微かに震えていた詩織の手が、ぴたりと止まった。

「つーか、志帆ちゃんの親父さん、最近じゃかなり出世してるらしいじゃないか。柊也が彼女と結婚すりゃ、柊也自身にとっても会社にとっても、メリットは計り知れないだろ。エリートと美人のお嬢様、家柄だって釣り合ってるしな。

しかも相手は柊也の『忘れられない女』だ。仕事も恋も、一気に手に入れるってか。最高じゃん」

そう言ったのは、柊也の幼馴染である宇田川太一(うだがわ たいち)だった。

自分は柊也と「ガキの頃からの付き合いだ」といつも豪語している男だ。彼の言葉に、嘘はないのだろう。

柊也に……忘れられない人が、いたなんて。

詩織の心臓が、不意にぎしりと軋むような痛みを立てた。

「じゃあ、詩織さんはどうなるんだ?」誰かが興味本位といった口調で尋ねる。「なんだかんだ、もう長年尽くしてくれたんだろ」

太一は、それを鼻で笑った。

「手切れ金でも渡してやればいいだろ。

そんなに惜しいなら、結婚してから囲っとけばいい」

彼の周りでは、そういった男は珍しくもなかった。家庭を壊すことなく、外にも女を作る。それが彼らにとっては当たり前の感覚だったのだ。

ドアの外で、詩織は感覚がなくなるほど強く拳を握りしめていた。

彼女は、柊也の答えを必死に待っていた。

彼がすぐに反論し、そして皆に宣言してくれることを。愛しているのは詩織で、結婚するのも詩織なのだと。

しかし、いくら待っても聞こえてきたのは、彼の気のない一言だけだった。

「いつからそんなゴシップ好きになったんだ、お前ら」

反論も、否定もしない。

それは、まるで事実だと認めているかのような響きだった。

「はいはい、わかったって。せっかくのめでたい日なんだ、もっと面白い話をしようぜ。退屈で寝ちまいそうだ」

太一がソファから身を起こし、その場の空気を変えようとする。彼は札付きの遊び人で、いつも変わったゲームを提案しては場を盛り上げる役だった。

「各自、今までで一番ヤバかった経験を一つ話すってのはどうだ」

すると、誰かがとんでもないことを口にした。

「カーセックス」

太一が茶化す。

「そんなの、別にヤバくもなんともねえだろ」

相手は付け加えた。

「新幹線で、な」

その一言で、個室全体がどっと沸いた。

「お前、やるな!」

太一は興奮気味に、退屈そうにしている柊也に尋ねた。

「柊也は?なんかヤバい経験あるか」

柊也は数秒考え込んだ後、静かに口を開いた。

「好きな女のために、不倫した」

その一言で、部屋中が先ほど以上に沸き立った。

あの賀来柊也が、だぞ。この江ノ本市でも指折りの名家の跡取りで、どんな女だって手に入るはずの男が。本気で愛していなければ、そんなことまでするはずがない。

太一の反応は、誰よりも激しかった。その甲高い声は、ドアを隔てていても詩織の鼓膜をビリビリと震わせる。

「相手、柏木志帆だろ!やっぱりまだ志帆ちゃんのこと、好きだったんだな!昔、お前は志帆ちゃんが好きで、志帆ちゃんは俺のいとこ、宇田川京介(うだがわ きょうすけ)が好きだった。だから、お前は不倫相手に甘んじたのか! 柊也、お前ってやつは……マジもんの純愛ファイターだな!」

男たちの囃し立てるような笑い声が、頭から浴びせられた冷水のように、詩織の体を芯から凍えさせた。

胃の奥から、何かがせり上がってくる。気持ち悪さに耐えきれず、詩織はその場にゆっくりと蹲った。

太一はまだしつこく食い下がっていた。

「なあ柊也、正直に言えよ。十月十日、お前、志帆ちゃんに会っただろ」

柊也が聞き返す。

「なんで知ってる」

「あいつがあの日、SNSに上げてたんだよ。『再会はこの世で一番ロマンチックなこと』だってさ。絶対あんただと思ったぜ!

で、どうだったんだよ、その夜は。再会を祝して一発、ってとこか?」

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
51
ตอนที่​1
[ยิ้มหวาน]วันนี้ผมมาเรียนตามปกติของเด็กม.ต้นที่กำลังจะขึ้นม.ปลายวันนี้มีวิชาพละเลยใส่ชุดกีฬามาเรียนผมชื่นชอบการออกกำลังกายอยู่แล้วแม้ว่าตัวผมจะตัวเล็กกว่าคนอื่นๆก็ตาม"ยิ้มมานี้หน่อยมาช่วยยกพวกบอลหน่อย""ครับครู""นายนี้ตัวเล็กจริงนะยิ้ม""ก็คงเพราะเป็นกรรมพันธุ์มั้งครับ""ครูมีลูกชายอยู่คนหนึ่งสนใจเป็นลูกสะใภ้ครูมั้ย""ครูก็พูดไปนั้น""จริงๆนะลูกครูโสดและหล่อมากด้วย""ผมชอบผู้หญิงนะครับครู""555+ แต่ครูก็ยังอยากได้เธอเป็นลูกสะใภ้นะยิ้ม""ไว้ผมจีบผู้หญิงไม่ติดค่อยว่ากันนะครับ555+""ก็ดีนะไปๆเริ่มเรียนกันนะเด็กๆ"ครูเมฆาเป็นครูสอนวิชาพละและวิชาประวัติศาสตร์เขาชอบมาโม้เรื่องลูกชายให้ฟังบ่อยๆส่วนมากจะชอบชวนผมมาเป็นลูกสะใภ้ทุกครั้งที่ครูเมฆาแกเจอหน้าผมนั้นแหละครับ"ยิ้มหวาน""ครูทิพย์มีอะไรครับ""วันนี้ว่างมั้ยครูจะให้เธอช่วยไปรับเพื่อนครูเป็นเพื่อนครูน่ะ""ว่างครับ""ดีเลยวันนี้ครูจะพาเที่ยวเอง"ครูทิพย์เป็นเพื่อนพี่สาวของผมครับเธอดูแลผมตั้งแต่พี่แย้มเสียไปเมื่อหลายปีก่อนหน้านี้ ครูทิพย์จึงย้ายมาสอนผมที่นี้และคอยดูแลผมมาเสมอ"เพื่อนครูจะมากี่คนครับ""ก็เยอะอยู่นะ ก็มีครูต่ายน้อย ครูกอล์
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่​2​
(เขี้ยวพยัคฆ์)ผมนั่งมองเด็กน้อยที่กำลังหลับตอนแรกที่ตื่นขึ้นมาเราสองคนนอนเปลือยเปล่ากันทั้งสองคนผมที่ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงได้แต่สวมเสื้อผ้าให้อีกฝ่ายก่อนที่ร่างบางตัวน้อยๆขยับก่อนจะหันมามองผม"อือ...พี่...โอ๊ย!""น้องยิ้มเป็นไงบ้าง""เจ็บสะโพกครับ""พี่จะรับผิดชอบน้องยิ้มเอง""รับผิดชอบ?""ใช่ ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้วพี่จะรับผิดชอบน้องยิ้มเองเรามาเป็นแฟนกันนะ""แฟน?""ใช่เรามาเป็นแฟนกัน""หน้าพี่เหมือนไม่อยากรับผิดชอบผมเลยสักนิด""พี่ยินดีที่จะรับผิดชอบน้องนะยิ้ม""ถ้ามันเป็นแค่หน้าที่จะต้องทำก็ไม่ต้องหรอกครับผมจะกลับบเานแล้วพี่ทิพย์คงตามหาแย่แล้ว""พี่อยากจะรับผิดชอบน้องยิ้ม...""ไม่ต้องหรอกครับแค่ครั้งเดียวคงไม่เป็นไรหรอก"ปัง!!!น้องยิ้มเดินออกไปโดยไม่หันมามองผมที่นั่งอึ้งเมื่อโดนปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยนี้ผมผิดมากเลยใช่มั้ยเนี่ยทิพย์ต้องจัดการผมหนักแน่เลย...ยิ้มหวาน...ปัง!!!ผมปิดประตูเสียงดังเพื่อให้เขารู้ว่าผมเปิดประตูออกไปแล้วผมแบบลอบยิ้ม ออกมาและรู้ว่าเมื่อคืนมันจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามจริงแล้วเมื่อคืนผมกลับพี่พยัคฆ์ ไม่ได้มีอะไรกันหรอกครับพี่เขาเมามากส่วนผมก็อาศัยส่งที่เขาโดยท
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3
(เขี้ยวพยัคฆ์)ผมมารับน้องยิ้มที่ยืนรอผมหน้าโรงเรียนขาขาวๆที่ผมมองอยู่ทำให้ผมรู้สึกร้อนรนในใจหัวใจเต้นรัวทันทีอยากตั้มเมียจริงๆอยากตั้มเมีย!คืนนี้ก่อนเถอะจะเอาให้ลงจากตียงไม่ได้เลย หึย ไอแต่ละทีก็ คุกๆ คุกๆ"รอนานมั้ย""ไม่นานหรอกครับวันนี้ยิ้มอยากกินไอติม""เดียวพี่จะพาไปกิน""ดีเลยครับ""ขึ้นรถเถอะพี่จะพาไปกินเอง""ครับผมแหะๆ"อยากตั้มจริงๆอยากกกกกกกตั้มมมมมมมมมมเราขับรถมาถึงที่บ้านก็บได้พาน้องเข้าบ้านน้องหน้าหงิกเลยครับที่ไม่ได้กินไอติม"อาบน้ำก่อนเลยน้องยิ้ม""ยิ้มอยากกินติม""ไปอาบน้ำก่อนเดียวพี่อาบน้ำด้วย""ไม่เอาน้องยิ้มจะกินติมก่อน""อย่าดื้อนะครับ""น้องยิ้มอยากกิน""อาบน้ำนะเดียวพี่อาบด้วย"ว่าจบผมก็อุ้มน้องไปอาบน้ำด้วยรีบแก้ผ้าสิครับรออะไร อูยยย ขาวไปหมดทุกส่วนเลยเว้ยนี้ผมกลายเป็นตาแก่ลามกแล้วหรอเนี่ยเฮ้อออออ"พี่พยัคฆ์ลูบหน้าอกยิ้มทำไม""น้องยิ้มครับทำไมหน้าอกน้องยิ้มถึงใหญ่ล่ะครับ""ยิ้มพึ่งอายุ 16 เองนะครับหน้าอกพึ่งขึ้นเองแล้วตัวยิ้มโตยังไม่เต็มที่เลยนะครับ""แบบนี้ก็ดีนะ""อื้อ อย่าบีบนมน้อง""น้องยิ้มตัวหอมจังเลยครับ""อื้อ น้องรู้สึกแปลกๆ""แปลกอะไรครับ""วูบๆใ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4
(เนตร)ผมรู้จักพี่เขาดีเป็นผู้ชายเจ้าชู้ชอบจีบคนไปทั่วในตอนนั้นที่ผมยังเป็นเด็กผมเคยเจอกับพี่เขาในงานเลี้ยงของงานแต่งงานพี่สาวผมพี่นุ่มนิ่ม เคยเป็นแฟนเก่าของพี่ธัญ พวกเขาคบกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย สมัยพวกเขาเรียนมหาลัยผมยังเป็นเด็กกับเปี๊ยกอยู่เลย เขาจำผมไม่ได้ด้วยซ้ำว่าผมเป็นน้องของใครรู้แค่เพียงว่าผมเป็นเพื่อนของน้องชายเขาผมกับเขาอายุห่างกัน 13 ปี ไม่มีตรงไหนเลยที่เราจะสามารถเข้ากันได้ผมจึงตัดไฟตั้งแต่ต้นลมโดยการบอกกับพี่เขาไปว่าผมมีแฟนแล้วนะพี่เขาก็คงจะเชื่อ เพราะดูจากดวงตาของที่เขาแล้วเชื่อเต็ม 100% เลยละ"เนตร""ครับพี่นุ่มนิ่ม""เป็นอะไรหน้านิ่งเชียว""พี่นุ่มนิ่มจำพี่ธัญได้มั้ยครับ""จำได้สิทำไมจะจำไม่ได้มีอะไรอย่าบอกนะเจ้านั่นน่ะมาจีบเนตร""ครับพี่เขามาจีบผม""แล้วยังไงตอบปฏิเสธเขาหรือว่าตกลงกับเขาล่ะ""ผมปฏิเสธเขาไปบอกว่าผมมีแฟนแล้ว""ทำไมล่ะเจ้านั่นน่ะก็เป็นคนดีนะพี่ยังเสียดายอยู่เลยนะที่พี่เลิกกันกับเขาอ่ะ""เขาเป็นแฟนเก่าของพี่นะครับพี่จะให้ผมไปคบกับเขาได้ยังไง""คิดอะไรเกินไปหรือเปล่าเรื่องมันผ่านมาตั้งนานแล้วพี่กับเขาล่ะก็จากกันด้วยดีไม่ได้ทะเลาะเบาะแว้งกัน""แล้วพี่เลิก
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5
(เขี้ยวพยัคฆ์)วันนี้ผมขอลาหยุด จากหัวหน้างานอย่างเพื่อนสนิทของผมเพื่อที่จะมาดูแฟนเด็กของผมแข่งกีฬาสี ซึ่งเป็นการแข่งกีฬาภายในโรงเรียนของเขานั้นเองผมดีใจอย่างมากเลยที่ผมได้มีโอกาสที่จะไป ดูการแข่งกีฬาภายในโรงเรียนของแฟนผม"มึงแล้วนะมึงอ่ะ"เพื่อนสาวคนสนิทของผมมองหน้าผมตั้งแต่หัวจรดเท้าและยังทำหน้าตาไม่พอใจผมอีกสงสัยเมนส์จะมาแล้วมั้งถึงได้โมโหหนักขนาดนี้"เมื่อคืนพวกมึงก็อยู่ด้วยกันถามหาสวรรค์อะไร""ก็เมื่อคืนน้องขอมานอนห้องของมึงไม่ใช่หรอ""รำคาญมึงไปไกลๆกูเลยกูเห็นหน้ามึงกูอยากจะเตะมึงจริงๆ""มึงนี่ขี้บ่นเป็นยายแก่ไปเลยนะทำไมหวงกูหรอที่กูได้กับน้องมึงอ่ะ""ถ้าไม่ใช่ไอ้ธัญ ที่มันมาขอร้องกูให้กูให้อภัยมึง ป่านนี้นะกูคงสับมึงเป็นชิ้นๆให้เป็ดกินไปแล้วไอ้เด็กเวร""มึงก็อย่าโกรธเลยนะเรื่องมันผ่านไปแล้วนะ""ถ้าไม่ใช่ว่ายิ้มหวานเป็นน้องชายของเพื่อนกูแล้วก็ป่านนี้นะมึงกูหักคอมึงไปแล้วทำให้กูเสีย คำสัญญาที่ให้ไว้กับเพื่อนกูมึงนี่มัน กูจะแจ้งตำรวจจับมึงดีไหมเนี่ย""มึงก็มีเหตุผลหน่อยสิวะถ้ากูโดนตำรวจจับน้องมึงอ่ะก็จะเป็นหม้ายนะเว้ย""ก็ดีน่ะสิถ้าน้องกูเป็นหม้ายดีกว่าให้ไปอยู่กับคนอย่างมึง ที่แต
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6
ยิ้มหวานหลังจากแข่งกีฬาวันเวลาก็ผ่านไปจนกระทั่งปิดเทอม ผมที่ไม่มีอะไรทำในช่วงปิดเทอมก็เอาแต่นอนเล่นและอ่านหนังสืออยู่ที่ห้อง ส่วนพี่พยัคฆ์ก็ไปทำงานตามปกติผมก็เลยเหงาอยู่บ้านคนเดียววันนี้ก็เป็นอีกวันที่พี่พยัคฆ์จะต้องไปทำงานส่วนผมที่ไม่มีอะไรทำก็อยากที่จะไปที่ทำงานของพี่เขาด้วยผมอยากรู้ว่าที่ทำงานของเขาเป็นยังไงบ้างอย่างน้อยผมก็จะได้เจอพวกเพื่อนๆของพี่พยัคฆ์"พี่พยัคฆ์วันนี้ผมไปทำงานกับพี่ได้ไหมครับ""น้องยิ้มจะไปกับพี่ได้ยังไงครับน้องยิ้มยังเด็กอยู่เลยนะอยู่ที่นี่ในห้องสบายๆไม่ดีกว่าหรอต้องไปทำงานกับพี่ให้ลำบากตัวเองทำไมเด็กดื้อ""ผมไม่เด็กแล้วนะครับ""น้องยิ้มยังเด็กอยู่เลย""พี่พยัคฆ์!""ครับที่รัก""พี่มีอะไรปิดบังยิ้มอยู่หรือเปล่า ทำไมพี่ไม่ยอมให้ยิ้มไปด้วย""พี่แค่ไม่อยากให้น้องยิ้มอ่ะไปทำงานกับพี่ต้องทนนั่งหลังขดหลังแข็งอีกอย่างน้องยิ้มก็ยังเป็นเด็กและยังเรียนไม่จบพี่อยากให้น้องยิ้มพักผ่อนอยู่ที่บ้านสบายๆดีกว่า""ยิ้มจะเรียนจบแล้วนะครับไม่เด็กแล้ว""งั้นเอางี้ครั้งนี้พี่จะให้ยิ้มไปด้วยโอเคไหมแต่ห้ามดื้อห้ามซนตกลงนะ""เย้ ยิ้มรักพี่พยัคฆ์ที่สุดเลยครับ""พี่ก็รักยิ้มนะครับ"ในที
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7
ยิ้มหวานผมรอพี่เนตรไปหยิบของอยู่นานก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะกลับมาผมจึงเดินออกไปข้างนอกและก็พบกับพี่เนตรและผู้หญิงอีกคนนึง ที่ยืนคุยกันเหมือนกับว่าเป็นพนักงานใหม่เพราะผมมาที่นี่ก็ครั้งแรกเหมือนกันเลยไม่รู้ว่าใครเป็นใครบ้าง"ขอโทษนะคะ ที่นี่ถ้าใครไม่ใช่พนักงานก็ไม่ควรที่จะเข้ามานะคะ"เสียงของพี่พนักงานคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมาหลังจากที่เห็นผมเดินออกมาจากห้องพักรับรองดูเหมือนว่าพวกเธอจะไม่รู้ว่าผมมาที่นี่ตั้งนานแล้วเพราะผมมาตั้งแต่ 6:00 น แต่พนักงานที่นี่เข้ามาทำงาน 8:30 น จึงไม่แปลกที่พวกเขาจะไม่เห็นผมแต่พี่เนตรทุกคนก็คงเคยเห็นเพราะว่าพี่ธัญพามาที่นี่บ่อย"ผมมากับพี่เนตรครับ""คุณเนตรเนี่ยนะจะพาเด็กอย่างเธอมาที่นี่นี่มันเป็นที่ทำงานของผู้ใหญ่เขาทำกันดูท่าแล้วยังเป็นเด็กมัธยมอยู่เลย""ผมมากับพี่จริงๆนะครับผมไม่ได้โกหก""ยังมาปากแข็งโกหกคนอื่นอีกเป็นเด็กยังไงถึงชอบโกหกคนอื่นแบบนี้""แล้วเธอเป็นใครถึงกล้ามาว่าน้องยิ้ม""คุณเนตร""ใช่ผมเองผมไปเก็บของแป๊บเดียวกลับมาผมก็เห็นคุณมายืนต่อว่าน้องยิ้มคุณคงไม่รู้สินะว่าน้องยิ้มเป็นใครผมจะบอกให้ก็ได้น้องยิ้มเป็น...""น้องเนตร พี่ว่าจะมาชวนน้องเนตรไปทานข้าวเที่
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8
ยิ้มหวานใครรู้สึกไหมกับบ้านที่ว่าตัวเองต้องมานั่งในห้องห้องหนึ่งของแฟนและก็มีแฟนเก่ามานั่งทานข้าวด้วยภายในห้องทั้งๆที่เราไม่ต้องการเลยซึ่งผมก็เป็นในตอนนี้ที่รู้สึกอึดอัดและไม่ชอบใจกับการกระทำของผู้หญิงคนนี้สักเท่าไหร่ต่อให้ผู้หญิงคนนี้เคยเป็นเพื่อนกับพี่ธัญเคยเป็นรุ่นพี่ของพี่เนตร และเคยเป็นแฟนเก่าของพี่พยัคฆ์แต่ผมก็ไม่ชอบใจที่มีผู้หญิงแบบนี้เข้าใกล้คนของผม"น้ำตาล....""พยัคฆ์ น้ำตาลขอคุยอะไรกับพยัคฆ์หน่อยได้ไหม""คือว่าเราไม่อยากที่จะ...""ขอเวลาได้ไหม""คือ...""คงให้ไม่ได้ครับ พอพี่พยัคฆ์ไม่มีอะไรที่จะคุยกับพี่อีกต่อไปแล้วแล้วพี่คงรู้เอาไว้ว่าผมคือแฟนของเขาและผมไม่ชอบใจที่จะให้แฟนของผมต้องมาเจอกับแฟนเก่าแบบพี่""แฟนเก่าแบบที่มันยังไงหรอคะอย่างน้อยพี่ก็ควรที่จะรู้ว่าอะไรที่ทำให้ตัวของเขาเลิกรักพี่""น้ำตาลที่นี่เป็นที่รับรองของประธานบริษัทและรองประธานพนักงานแบบเธออาจจะมีที่ทานอาหารของเธออยู่...""เธอก็รู้ว่าเราไม่ได้ต้องการที่จะมาทานข้าวจริงๆเราแค่อยากจะคุยกับพยัคฆ์เท่านั้นเอง""คุยแล้วได้อะไรขอถามหน่อยได้ไหมทั้งๆที่เธอเป็นคนทิ้งพยัคฆ์ไปต่างประเทศ พอเธอกลับมาก็จะเอาคืนอย่างนี้หรอก
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 9
ยิ้มหวาน3 ปีต่อมาวันเวลาก็ผ่านมารวดเร็วใช้ชีวิตแบบใหม่กับโรงเรียนใหม่ ในตอนนั้นเมื่อ 3 ปีก่อนพี่ทิพย์ตัดสินใจพาผมย้ายไปเรียนอีกโรงเรียนหนึ่งเป็นโรงเรียนชายล้วน และเป็นโรงเรียนที่พี่ทิพย์ได้มีโอกาสมาเป็นครูสอนที่นี่ด้วยผมจึงถือโอกาสนี้ย้ายตามมาแถมยังย้ายบ้านอีกด้วย จะได้ไม่เจอกับความทรงจำเก่าๆที่ผมได้รับ แต่ก็ช่างเถอะมันผ่านมาเกือบ 3 ปีแล้ว ถามว่ายังเจ็บไหมก็เหมือนกับว่ามันเพิ่งผ่านไปเมื่อวานนี้เองใครจะไปลืมความเจ็บนี้ได้ง่ายๆล่ะ"ยิ้มวันนี้เข้าเรียนมหาลัยปีแรกต้องรีบไปหน่อยนะ""ครับผมยิ้มแต่งตัวเสร็จแล้ว""แหมพ่อ Bad Boy ของพี่แต่งตัวซะกระชากใจเลยนะ""พี่ก็พูดเกินไปงั้นผมไปก่อนนะครับว่าที่เจ้าสาว""ย่ะ ถ้าพี่แต่งงานไปแล้วอ่ะคิดถึงพี่เขาแล้วกัน""ผมเองต่างหากที่ต้องดีใจที่พี่ได้ลงจากคานสักที""เจอเด็กคนนี้น่าตีจริงๆพี่ต้องไปทำงานแล้วส่วนยิ้มก็เดินทางดีๆนะได้รถใหม่ซะด้วย""คุณปู่ส่งรถมาให้ผมไม่อยากขับเลยครับ""ก็ดีแล้วที่เขายังคิดว่าน้องยิ้มเป็นหลานของเขาเขาถึงส่งมาให้ไงกับเขาไปเถอะได้ทั้ง BMW ได้ทั้งบิ๊กไบค์รวยจะตายเท่ห์ด้วยใช้ไปเถอะ"เมื่อ 2 ปีก่อนผมพึ่งรับรู้ว่าตัวเองมีพ่อมีคุณปู่ก
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 10
ยิ้มหวานผมมาทานอาหารคนเดียวตามปกติของผมแต่ครั้งนี้ท่านมาทานอาหารของผมหลังจากที่ไปลงชื่อลงทะเบียนเข้ามหาลัยแล้วก็ได้เจอกับคนที่เคยรู้จักอย่างพี่เนตร ที่มากับพี่ธัญที่ไม่ได้เจอกันตั้ง 3 ปี"น้องยิ้มใช่หรือเปล่า""สวัสดีครับพี่เนตร พี่ธัญ""สวัสดีครับไม่เจอกันตั้ง 3 ปีเป็นยังไงบ้าง""ก็ดีนะครับ""พี่ขอโทษนะที่ตอนนั้นช่วยอะไรยิ้มไม่ได้เลย""พี่ธัญ ไม่ต้องคิดมากอะไรหรอกครับขนาดคนที่ทำให้ผมเจ็บเขายังกล้าที่จะทำเลย""พี่รู้นะว่าการที่พี่พูดถึงเรื่องในอดีตมันทำให้น้องยิ้มต้องเจ็บแต่ตอนนี้เพื่อนพี่มันเป็นไปเยอะมากเลยนะ""ตอนที่มันเลิกกับน้องยิ้มแล้วกลับมาคบกับน้ำตาลมันก็เปลี่ยนเป็นคนละคนเป็นคนเก็บตัวมากกว่าเดิมอีกแล้วก็ชอบไปนั่งดื่มคนเดียวทุกวันจนตอนนี้มันก็ยังไม่เลิกทำแบบนั้น""พี่เขาเป็นคนบอกเลิกยิ้มเอง พี่เขาจะเป็นยังไงก็ช่างพี่ก็ไม่ต้องเอาเรื่องของพี่เขามาพูดอีกนะครับผมเลิกกับเขาไปนานแล้ว""พี่เองก็ขอโทษนะ พี่ไม่ได้ช่วยอะไรน้องได้เลย""ช่างมันเถอะครับ ผมกลับก่อนนะครับผมทานอาหารเสร็จแล้ว""ถ้ารักกัน ทำไมไม่อยู่ด้วยกันจะเลิกกันทำไม""ผมก็คิดว่าอย่างนั้น..."ใช่นี่คือความคิดของผม ถ้าเรารักกั
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status