Miss Quack meets Doc Paul
Maganda. Inosente. Probinsyana. Ilan lang 'yon sa mga katangian ni Karen, o mas kilala bilang Miss Quack sa baryo nila. Araw-araw, iba't ibang halamang gamot ang tinda niya. May gumagaling—mayroon namang ayaw na lang magreklamo dahil sinusungitan niya.
Si Paul, isang doktor. Guwapo. Mayaman. Magaling--lalo na sa kama.
Nang magtagpo ang landas nina Miss Quack at Doc Paul, 'ika nga'y mata lang ang walang latay sa damdamin nilang tila nagliliyab, sa isang gabing tila wala nang bukas.
Napakasaya ni Karen. Akala niya'y totoong mahal nga siya ni Paul. Pero ang walanghiya, iniwan siya bigla!
Ang sarap--este, ang sakit na naramdaman niya'y mas tumindi nang iwan siya nito ng pera. Hindi pa nakontento, nag-iwan din ito ng supling na kaugali nito. Not just one, but two!
Ano'ng gagawin niya kung magkita silang muli?
Mapanindigan niya kaya ang pangakong, WHO YOU? na ito sa kaniya?
Baca
Chapter: EpilogueEpilogue"Sweetie.""Sweetie.""Paul, isa pang kaka-sweetie mo sinasabi ko sa 'yo malilintikan 'yang big cucumber mo sa akin.""Why are you dragging me into your anger? I'm just trying to show you affection.""Paul, ang pagkakaalala ko mas matanda ka sa akin pero. Pero tingnan mo nga ang mukha ko ngayon? Daig ko pa ang tumanda ng sampung taon dahil sa konsumisyon.""Why are you blaming me?""Bakit malamang dahil sa sa tamod mo na isang shoot lang nakabuo na kaya na—"Natigilan ako magsalita dahil sa bigla nitong pag walk out. Habang ang mukha ay halos hindi na maipinta. Bakit ko ba nakalimutan na simula nang tumanda pa itong asawa ko ay lalong nagiging malibog at matampuhin.Akala ko ang lalaki kapag umabot na sa edad na 40 pataas ay hindi na gaano active sa sex, pero kabaliktaran ni Paul, lalong lumakas. Gaya ngayon nag-walk out habang tayung-tayo ang titi. Nakaisa na nga kaninang umaga, ay hihirit pa ngayon kung kailan aburido ako sa kakaisip kung ano ang gagawin ko para sa mga ana
Terakhir Diperbarui: 2026-07-24
Chapter: Chapter 36 Karen/Christine "Paul! ahhhh, Sweetie na-miss ko 'yan!" malakas kong halinghing habang nagpapakasasa sa sarap dulot ng mga labi ni Paul na sobra ko ring na-miss. Narito kami ngayon sa bahay kubo namin ni Lola. Dinala ako ni Paul dito, baka raw magising ang aming mga anak lalo pa at maingay raw ako. Gaya ngayon ramdam na ramdam ko ang kahabaan ang dila niya sa loob ng pagkababae ko ngunit hindi ko naman siya makita dahil sa laki ng aking tiyan. "Sweetie, I'm craving for this too," tukoy nito sa aking pagkababae. "Paul, sige pa, ahhh." namimilipit sa sarap kong sagot. Bakit ba pagdating sa ganitong kainan ay nangunguna itong si Paul? Pakiramdam ko kasi'y matatanggal na nito ang aking maliit na pearl na kanina pa nito sinisipsip. Wala itong pakialam kong nakapag-ahit ba ako o hindi. Aba! bahala siya, sa gusto niya kaya tatanggi pa ba ako. Maya-maya'y naabot ng aking kamay ang buhok nito. Walang babala ko itong sinabunutan kasabay nang marating ko ang sukdulan. Inalis nit
Terakhir Diperbarui: 2025-01-29
Chapter: Chapter 36 Karen/Christine "Ayan, Lola Engrasya, maayos na ang bahay ninyo." Mabilis lumipas ang mga araw. Limang buwan na rin ang ipinagbubuntis ko. Narito kami ngayon sa Baryo Pag-asa. Medyo malawak naman ang lupain na ipinamana sa akin ni Lola. Kaya sa tulong ni Lolo Christ ay nakapagpatayo kami rito ng bahay, sa tabi ng bahay kubo namin ni Lola. Hindi ko binago ang design ng bahay namin. Gusto ko kasing pagpasok ko'y manunumbalik sa aking alaala ang mga panahong palagi niya akong sinisermunan. Mga panahong inaalagaan niya ako't masaya kaming magkasama kahit salat sa salapi. Tanging ang bubong at dingding lamang ang ipinaayos ko, maliban doon ay wala na akong binago. Pinalagyan ko lang ng bakod ang lawak ng lupain ni Lola kaya nasa loob na rin ang kanilang puntod. Ginawa ko lang itong parang isang musileyo. Pasasalamat ko ito dahil hindi nila ako pinabayaan. Malinaw na rin sa akin ang lahat, kung paano akong napunta sa kanila. Naikwento sa akin ito ni Aling Luring, ang nanay
Terakhir Diperbarui: 2025-01-29
Chapter: chapter 35 Karen/Christine “I have two sons, Christopher Junior, my eldest, and Christian. My two daughters, Crishayne and Christina, died many years ago after she gave birth. And because of an accident, we thought her daughter died too, but luckily, she's not. And we finally found her after 22 years. I am happy to introduce my long-lost granddaughter, Christine.” Dahan-dahan kong iginalaw ang aking mga paa. Nang marinig ko ang tawag sa akin ni Lolo. Naninibago man ako bilang si Christine ay kailangan ko ng sanayin ang aking sarili. Ako pa rin naman si Karen. Pangalan ko lang ang nagbago. Huling baitang na ng hagdanan nang salubungin ako ni Miguel, isa sa anak ng kasosyo ni Lolo sa negosyo. “I have never seen anyone as beautiful as you, Christine,” salubong nitong sabi sa akin. “Thank you, Mr. Guzman, mambobola ka pala,” nakangiti kong sagot. “Nagsasabi lang ako ng totoo,” ani pa nito. Hindi ko na lamang siya sinagot at lumapit na kay Lolo sa gitna ng entablado. “Ladies and
Terakhir Diperbarui: 2025-01-29
Chapter: Chapter 34 “Should anyone present know of any reason that this couple should not be joined in holy matrimony, speak now or forever hold your peace,” tanong ng Pari. Tahimik ang lahat hanggang lumabas ang isang sopistikadang babae upang ito’y tumutol. “I object!” sigaw nito at naglakad sa harapan. “Shayne Holly?! But why? May relasyon ba kayo ni Paul?” nagtatakang tanong ni Mr. Humes. “Hmm, Kuya Fidel wala sa akin, pero sa pamangkin ko, meron,” sagot ni Shayne. “Miss Holly, please don’t make a scene here and interrupt for my daughter's wedding! Father, please continue,” ani naman ni Ginang Humes ang Mommy ni Criselda. “What? Me, actually I have no intention of ruining your daughter's wedding. But … “Shayne, ano ba’ng eksena ito? Huwag mong sabihin na karelasyon mo si Paulo?” galit na tanong muli ni Mr. Humes. “Of course not, Kuya Fidel, but to your real daughter Christine, yes,” sagot nito. “What are you talking about?” “See it for yourself and try to look at her face, Kuy
Terakhir Diperbarui: 2025-01-26
Chapter: Chapter 33 Karen Naging tahimik ang paligid sa amin ni Paul. Nanatili pa rin ako sa kanyang tabi. Kailangan niya ako ngayon. Saka ko na lamang iisipin ang tungkol sa aming dalawa. Hindi man sabihin ni Paul sa akin kung ano ang saloobin niya’y alam kong sinisisi niya ang kanyang sarili sa biglaang pagkawala ng Lola niya. Ramdam ko ang sakit. Ganyan na ganyan din ako noon nang mamatay si Lola ko. Pero iba si Paul. Hindi ko na siya nakita pa na umiyak kahit sa huling hantungan ng Lola niya. Wala siyang nais na makausap. Maski ako’y hindi niya gaano kinakausap. Hindi rin siya halos sa akin tumatabi sa pagtulog. Hinahayaan ko na lamang ito’t nauunawaan ang kanyang pinagdaraanan. Nag-leave din siya sa trabaho at maski ang mga kaibigan nito’y hindi niya gaano kinakausap. Gusto lagi ay mapag-isa. Kinausap rin ako ng Mama niya at tinanong kong may sinasabi raw ba sa akin si Paul. Wala akong maisagot. Dahil maski ako’y nilalayuan niya. Ang sabi lang nila sa akin ay habaan ko ang pas
Terakhir Diperbarui: 2025-01-26
Una kang naging Akin (SPG)
Lumaki si Lalaine Custodio sa lansangan, kung saan ang bawat araw ay pakikipaglaban para mabuhay. Sa gitna ng gutom, hirap, at pang-aabuso, isang tao lamang ang naging sandigan niya—si Jerome Bustamante. Isa ring batang lansangan, siya ang naging matalik na kaibigan, unang pag-ibig, at tanging pangarap ni Lala para sa isang mas magandang kinabukasan.
Ngunit pinaghiwalay sila ng tadhana.
Sa paniniwalang iniwan siya ni Jerome, hinarap ni Lala ang buhay nang mag-isa habang dinadala ang anak nila. Nang wala na siyang malapitan, dumating sa kanyang buhay si Gobernador Rafael “Ralph” Ellis. Tinanggap nito si Lala at ang kanyang dinadalang sanggol na parang sarili niyang pamilya, binigyan siya ng tahanan, dangal, at buhay na hindi niya kailanman inakalang mararanasan. Dahil sa utang na loob at pagmamahal, pinili niyang pakasalan ang lalaking nagligtas sa kanya.
Makalipas ang limang taon, muling guguluhin ng nakaraan ang tahimik niyang buhay nang bumalik si Jerome—ngayon ay isa nang makapangyarihang bilyonaryo. Determinado siyang bawiin ang babaeng hindi niya kailanman tinigilang mahalin at hindi na muling hahayaang maagaw pa ng tadhana.
Sa pagitan ng asawang nagbigay sa kanya ng bagong buhay at ng unang lalaking tunay na nagmamay-ari ng kanyang puso, mapipilitan si Lala na harapin ang mga lihim, kasinungalingan, at mga sugat na hindi pa tuluyang naghihilom.
Sa huli, kailangan niyang pumili—mananatili ba siya sa lalaking nagligtas sa kanyang kinabukasan, o susundin ang pag-ibig na kahit ilang taon ang lumipas ay hindi kailanman nawala?
Isang kuwento ng pagmamahal, sakripisyo, pagpapatawad, at pangalawang pagkakataon na magpapatunay na may mga pusong kahit paglayuin ng panahon at tadhana, nakatakdang muling magtagpo.
Baca
Chapter: Kabanata 32 Book 2MikaMaaga akong gumising kinabukasan. "Ako na po, dito Nay–?""Nanay Rosalinda," sagot ng matanda habang abala ito sa ginagawa. Maaga akong nagising pero mas maaga pa ito sa 'kin. "Ako nga po pala si Mikay. Asawa po kayo ni Tito Pablo?" magalang kong tanong. Iniwan niya ang ginagawa saka bumaling ng tingin."Oo, ewan ko ba kay Pablito? Ayaw na ayaw niyang tawagin na Tatay Pablito," naiiling na turan nito."Hayaan n'yo na po. Nakatutuwa naman po siya at talagang makisig pa ho.""Sa bagay." Sabay kaming natawa ni Nay Rosalinda at masayang nagkwentuhan.Maya-maya'y dumating si Tito Pablo upang mag-almusal. Hinandaan nito ang asawa na magiging abala raw sa kuwadra at iba pa. Si Tito Pablo pala ang punong abala sa lahat dito sa rancho. Ilang taon na raw niya itong gawain bago pa mawala ang namayapang senador. Nalungkot ako bigla sa isiping nang dahil kay Inay kaya nawala ng maaga ang amo nila. Subalit ika nga nila ay kailangan natin mag move-on. Ngayon ay mananatiling kwento na lang an
Terakhir Diperbarui: 2026-08-27
Chapter: Kabanata 31 Book 2Mika"Ikaw ba ang bagong tagaluto rito?" tanong sa akin ng may edad ng lalaki. Nakasakay ito sa kabayo. Sa palagay ko ay nasa edad singkwenta na ito pataas. May mahabang balbas. Nakasuot siya ng long sleeve, masikip na pantalon at bota mga karaniwang sinusuot ng nangangabayo."Opo, nirekomenda ho ako ni Nhor. Ako po si Mikay," sagot ko."Mikay, ako nga pala si Pablo. Just Tito Pablo, 'wag naman Tatay, masyadong nakatatanda," pabirong sabi pa niya. Tumango lang ako at nakitawa na rin."Sige po, Tito Pablo.""Oh, halika na at nang maipakilala na kita sa kanila lalo na kay Senyorito Rafael." Kumabog bigla ang puso ko pagkarinig ko pa lang ng pangalan ni Rafael. "Sakay na," sabi pa ni Tito Pablo nang ituro ang isang kabayo."Naku po, 'wag na po. Hindi ako marunong–""Pasasamahan kita kay..." natigilan magsalita ang matanda sa isang baritonong boses sa aming likuran. "Ano'ng nangyayari po rito, Tiyo Pablo?" Tila ako nanigas sa aking kinatatayuan habang mahigpit na hawak ng aking kamay an
Terakhir Diperbarui: 2026-08-27
Chapter: Kabanata 30 Book 2Mika"Ano po'ng nangyari kay Rafa? Bakit siya umiiyak?" nag-aalala kong tanong nang makarating sa bahay. May tagapag-alaga siya na nanay-nanayan ko na rin na si Nanay Tildi. Nakita at kinupkop ko siya tatlong taon na ang nakararaan. Pagala-gala siya noon sa Santa Barbara para mamalimos. Inalok ko siya ng trabaho. Kaya laking pasasalamat ko na dumating siya sa buhay namin ni Rafa. Nakapag-umpisa ako ng karinderya, magaling din kasi ito magluto. Ang kwento niya sa akin ay namatay daw sa sunog ang mga apo niya kaya't iniwan siya ng mga anak niya't umuwi ng Maynila."Kanina pa 'yan umiiyak, Mikay. Hinahanap ka, kahit sinabi kong nasa bayan ka't nag-aangkat ng paninda." Ang bayan na tinutukoy ni nanay Tildi ay ang Santa Barbara, sentro kasi ito ng kalakal na nagmumula sa Maynila at iba pang karatig bayan. "Nanay, tagal ikaw uwi. Bakit?" umiiyak na tanong ng apat na gulang kong anak na si Rafa. Rafael Jr. Bustamante ang pinangalan ko sa kaniya. "Nag-trabaho lang si Nanay, 'di ba sabi ko s
Terakhir Diperbarui: 2026-08-27
Chapter: Kabanata 29 Book 2Third Person POVNanirahan ng ilang taon ang mag-inang Lalaine at Rafael sa ibang bansa. Nagtapos din ng pag-aaral si Rafael sa lugar. Ngunit napansin ni Lalaine na tila may nag-iba na sa kaniyang anak. Kung dati rati ay walang hilig sa babae ang anak, ngayon naman kabi-kabilaan na ang mga babaeng kasama. Gusto man pagalitan ni Lalaine si Rafael, subalit mas nananaig sa kaniya ang kalagayan ng anak. May parte sa buhay nito ang nawawala at nakalimutan. Kasama na rito ang totoong ama at ang babaeng pinangakuhan niya ng kasal, si Mika.Matapos ang pananatili sa ibang bansa'y nagpasyang umuwi na ng Pilipinas ang mag-ina. Ito'y para maasikaso na ng anak ang naiwan nilang negosyo kasama na ang pamamahala sa rancho na iniwan ng namayapang asawa ni Lalaine na si Ralph. Nanatili sa Maynila si Lalaine para sa jewelry business na may dalawang branches na si bansa. Samantalang si Rafael naman ay pumunta ng Santa Barbara upang alamin ang kalagayan ng negosyong iniwan sa kaniya ng daddy. Nagustuh
Terakhir Diperbarui: 2026-08-27
Chapter: Kabanata 28 End of Book 1LalaineMasaya sana kami nagdiriwang dahil sa pagkakapanalo sana ni Ralph. Dahil sa nangyari'y binuto pa rin siya ng sambayanan, kahit ito'y inbalido na. Wala nang bisa ang lahat. Sa kabila nito'y naging masaya pa rin ako, kahit tuluyan na niya rin akong palayain.Hindi ganito ang inaasam kong kalayaan, mula sa kaniya noon. Ni minsan ay hindi ko hinangad na iiwan niya kami ni Rafael kung saan hindi na namin siya makikita pang muli.Maraming nakiramay na umabot ng dalawang linggong lamay. Bukas ito sa publiko, magkagalit man kami ni Mama ay kinalimutan muna namin iyon. Isang linggong lamay sa Manila at isang linggo sa Santa Barbara para sa kaniyang huling hantungan. Doon ko lamang napagtanto na maraming nagmamahal kay Ralph. Marami siyang natulungan at sobra akong nasasaktan dahil wala akong alam sa lahat ng iyon. Binulag ako ng galit sa sobrang pagkakasakal niya sa akin.Sa loob ng mga araw na iyon ay tahimik lamang na si Jerome habang abala sa lahat ng maari niyang maitulong sa pa
Terakhir Diperbarui: 2026-08-27
Chapter: Kabanata 27 Part 2"Anong kondisyon na naman 'yan Ralph. Kailangan pa ba 'yan para makita ang anak ko?!" 'di ko mapigilang sigaw."Take it, or leave it, Lalaine.""Fine," sumusuko kong sagot.Tumayo ito't palabas na sana nang magsalita itong muli. "Ayaw kong makikitang makikipag-usap ka kay Bustamante. Sasama ka rin sa akin sa huling kampanya natin ngayon para supurtahan ako. Matapos ang ekeksyon, dadalhin ko kayo ni Rafael sa amerika," sunod-sunod niyang utos saka ako iniwan.Hindi ko na inisip pa ang mga kondisyon ni Ralph. Makasama lang anak ko'y ayos na ayos na ako ro'n. Siya lang naman itong nag-iisip na may relasyon pa kami ni Jerome.Wala akong sinayang na oras, kumain ako't nagbihis gamit ang t-shirt na siyang uniform namin sa gagawing huling kampanya. Tinakpan ng mamahalin kong concealer ang aking namamagang mata. Naglagay din ako ang tinta sa aking labi matakpan lamang ang pamumutla nito.Tahimik kaming bumiyahe papunta ospital. Nakasunod ang dalawang sasakyan niyang bodyguards at isa sa hara
Terakhir Diperbarui: 2026-08-27
Masuk
