LOGINJenyfer Hindi ko na mapigilan ang sarili ko. Bumalik ako sa kwarto at agad kinuha ang bag ko. Pero nang maisip kong malabo akong makalabas dahil nasa labas si Tatay. Naiinis akong umupo sa kama ko napahilamos ako sa mukha ko. Naalala ko muling i-text si Rhys. Sana ngayon ay mag-reply naman siya nauubos na ang pasensya ko sa kaniya. Ako: Rhys, galing dito ang Uncle Timmy mo. Ano bang nangyari sa iyo bakit hindi mo ako binalikan? Nag-antay ako ng reply n'ya ngunit nangawit na lang kamay ko maghawak ng phone ko ni isang hi, ay wala akong napala. Pabagsak kong binaba sa tabi ko ang phone ko sinapo ko ang magkabila kong pisngi. Matagal ako sa gano'n ayos pero nang magsawa ako. Muli akong tumayo at lumabas ako ng pinto. Wrong timing dahil nasa sala na namin si Tatay wala akong umik na bumalik ng k'warto. Nandito pa rin si Tatay hinayaan n'yang si Nanay lang ang nasa tindahan nila. Paano ako nito makauuwi kay Rhys. Ngayon ako nagsisi hindi ko pa kinuha ang number nila Kuya Alfons
Jenyfer Hindi ko na mabilang kung pang-ilang beses ko nang sinilip ang labas mula sa bintana ng k'warto ko upang magbakasakaling naroon sa labas si Rhys, nag-aabang lang makakuha ng tiyempo ngunit bigo ako. Laglag balikat na lumapit ako sa pinto ng k'warto ko para silipin kung nasa labas si Tatay. Tahimik ang buong bahay pero ang dibdib ko parang may sariling ingay dahil kinakabahan ako at hindi ako mapakali. Paano nga ako kakalma kung mahigit isang linggo na mula noong huli kong nakita ang asawa ko at hanggang ngayon hindi ko pa nakakausap ulit si Rhys. Humugot ako ng malalim na buntonghininga dahil sana sala si Tatay. Pambihira naman bantay sarado. Parang mayroon itong kapalitan ng mensahe sa phone n'ya. Hindi na lamang ako lumabas dahil gano'n din ayaw n'ya akong palabasin ng bahay. Kahapon nagpaalam ako sa Tatay pupunta kina Katleen ngunit hindi niya ako pinayagan. Hindi ko talaga siya maintindihan, at sa totoo lang gusto ko na lang sabihin sa kanya na kasal kami ni Rhys
Jenyfer “Isasama ko po si Jenyfer,” mahinahon na sabi ni Rhys. Napalunok ako kasi namumula ang mukha ni Tatay talaga nga galit siya ni Rhys. “Jenyfer! Umalis ka r'yan!” napatda ako. Baklt ganito ang nararamdaman ko naawa ako kay Rhys parang ayaw kong umalis sa tabi niya. “Baby,” narinig kong sabi n'ya kaya nanlaki ang aking mata sa pag-aalala marinig ni Tatay. Napatingin ako sa Tatay ko. Naningkit ang mata ni Tatay. “Sa tingin mo papayag ako na sumama siya sa iyo? Mapapahamak lang ang anak ko dahil nakita ko puro armas ang hawak ng mga tauhan mo. Hindi ko na kailangan alamin kung anong trabaho mo dahil nasaksihan ko na iyon. Umalis ka na dahil hinding-hindi siya sasama sa iyo!” matigas na wika sa kaniya ni Tatay. Gusto kong taasan ng kilay si Rhys. Dahil ngayon ko lang nakita nasaktan siya ng totoo. Kitang-kita ko sa kanyang mata. Iba ito nakikita ko kaysa roon noong sinikmuraan siya ng Uncle Timmy n'ya. Iba rin ang nakita ko noong inalis ko ang bala noong una naming pagta
Jenyfer Akala ko iyon na iyon suntok n'ya kanina. Damn it muli n'yang sinuntok si Rhys sa tiyan nito kaya saglit akong natigilan at hindi ako makapag-react sa bilis ng pangyayari. Malakas iyon dahil kitang-kita ko napa igik si Rhys habang nakayuko sapo ang nasaktan n'yang tiyan. Napaatras pa ng isang hakbang si Rhys. Kung tutuusin kayang-kaya niyang lumaban kay Tatay ngunit hindi n'ya ginawa. Hindi siya gumanti sa Tatay ko. Naka alert din ang mga tauhan n'ya kung gugustuhin ni, Rhys. Utusan n'ya lang lahat iyon madadali si Tatay, rito. Ngunit nanatili lang s'yang walang kibo kahit nasaktan na siya. "Boss, okay ka lang ba?" nag-aalala na tanong nila Kuya Alfonso at Sameguil. Tumango si Rhys sa dalawa at pinalalayo n'ya ang dalawa n'yang pinagkakatiwalaan tauhan. Nilapitan ko si Rhys. "Okay ka lang ba?" nag-aalala kong mahinang tanong sa kaniya. Ngumiti lang kakaurat talaga seryoso? Masaya pa s'yang nasuntok ng dalawang beses ni Tatay. "Baby, I'm fine. Don't worry about me,"
Jenyfer Pagdating namin sa bahay halos mapatalon sa tuwa ang dalawa kong kapatid pagkakita nila sa akin. Nasa labas kasi sila ng bahay pagbaba ko ng kotse ni Rhys. Inunahan ko na bumaba si Rhys nang maayos n'ya pag-park ng kotse niya. “Nanay! Nandito po si Ate,” sabay pa na sigaw ng dalawa kong kapatid at pagkatapos nag-unahan sila tumakbo patungo sa akin. Hindi ko na pinansin si Rhys salubong ang kilay pagkalabas n'ya ng sasakyan. Sa halip mabilis akong lumakad upang salubongin Si Dawn at Raysa. Bunso kong kapatid agad akong dinamba ng yakap. “Ate Jenyfer…. waah namiss kita sobra,” tili pa nito pagkatapos hinawakan ang kamay ko at saktong nasagi niya ang wedding ring ko kaya bigla n'yang sinilip ang kamay ko sabay inangat pa nito. Lihim akong kinabahan hindi lamang ako nagpahalata sa kaniya. Hilahin ko na sana para itago ngunit nagtanong ng at sunod-sunod pa ako inulan ng tanong ni Raysa. “Ate wedding ring ito ah diba ate Dawn? Tingnan mo at parang ang mahal nito. Ate nag-asawa
Jenyfer “Bakit bumalik ka?” nagtataka siya pinasadahan niya ako ng tingin. “Hindi na raw sasabay si Xen. Tara na para matagal ko rin makasama family ko,” wika ko sabay nauna akong maglakad sa kaniya. Hindi pa kami nakalayo. Ito na naman si Simon, hinahabol ako makulit itong classmate ko. “Jen, Jen, wait lang,” Gage badtrip pa naman si Rhys sa kaniya baka masapak ito ng wala sa oras napaka kulit nito. Inantay ko siya pero natigilan ako ng lampasan ako ni Rhys. “Saglit lang ako kakausapin ko lang,” wika ko ngunit hindi lang ako nilingon. Naman ito na naman siya balik hitler na naman siya. “Kailan ang day-off mo?” iyon agad ang bungad ni Simon pagdating sa p'westo ko. “Simon pasensya ka na ha, hindi ko pa alam kung kailan. Nagmamadali rin ako pasensya ka na talaga,” saad ko sa kaniya. “Akala ko makakausap kita pagkatapos ng clearance mo.” “May trabaho ako Simon. Please, alam mo naman na wala akong panahon tumanggap ng manliligaw sinabi ko na sayo dati dahil ayaw kitan
Jenyfer “Jawo, 'wag mo na lang ipasok sa looban. Dito nalang ako salamat sa libre pamasahe ha, ingat ka kung babalik ka pa sa pasada," saad ko pagbaba ng tricycle n'ya. Tinapik ko pa sa balikat niya. Isang tipid na tango lang ang tugon niya sa 'kin at pagkatapos, umalis din si Jawo. Sabi n'ya uuw
Jenyfer Ngayon araw ang graduation ng grade 12 kong kapatid na si Dawn ang sumunod sa ‘kin. Buong pamilya kaming nag-attend dahil high honors si Down at siya rin ang top 1 buong batch ng grade 12, siya rin ang nagbigay ng speech. Nakasuot ako ng simpleng dress. May binili akong bouquet para sa
Jenyfer Nakaupo akong tahimik lang sa tabi ng bintana at sa labas lang nakatingin. Natatakot ako pero ayaw ko naman ipahalata sa kaniya. Of course first time ko sumakay ng eroplano tapos pa ibang bansa pa. Mamaya hindi na ako makabalik sa magulang at mga kapatid ko. Kaya natatakot ako. Hindi nam
Jenyfer "Ako?" tinuro ko pa ang sarili ko. "May nakita kang ibang babae rito?" seryoso n'yang sagot walang kangiti-ngiti sa labi. "Aba malay ko ba kung bakla ka kasi nagtatago ka sa mga tauhan mo ngayon ka lang lumabas....b-biro," wika ko dahil kinasa n'ya ang baril na hawak n'ya. Nangingin







