A DANGEROUS MARRIAGE DEAL (SPG)의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

Jenyfer Saktong ni-lock ko ang pinto ng bahay namin ng parang mayroon mga nagtatakbuhan sa labas. Nanlaki ang aking mata ng mayroon sumigaw. “Hanapin niyo nandiyan lang iyan at hindi iyan basta makalalayo!” narinig kong malakas na sigaw sa labas. Tumingin ako sa lalaki nasa harapan ko nagkakamot sa kilay niya. Para bang stress niya na ewan pero hindi ko naman siya nakitaan ng kaba. Siya kaya ang hinanap o nagkataon lang na mayroon hinahanap ang mga lalaki sa labas. May hinila ako na siya ang pakay dahil na rin sa tama ng bala sa tagiliran niya. Mabuti na lang hindi ko binuksan ang ilaw sa labas baka mamaya may naiwang bakas itong estranghero lalaki sa duguan niyang tagiliran. Napalunok ako ng napunta ang aking mata sa tagiliran niya. Delikado dahil ayaw tumigil ang pagdurugo ng tagiliran niya. Tinaasan niya lang ako ng kilay habang ginagawa ko iyon. “Pumunta ka na lang sa ospital mamaya dito ka pa mapahamak ako ang pagbintangan.” “Pwede bang manahimik ka!” mahina niya lang sab

Rhys pov Nagising ako sa malakas na ring ng phone ko. Fvcking shiit! Kumirot ang sugat ko sa tagiliran ko dahil sa bigla galaw ko. Kahit hirap ako pinilit kong kunin sa bulsa ng pants ko ang phone ko para silipin sino tumatawag. Sana lang si Alfonso ang tumatawag. Nang makita ko na si Alfonso nga. Nakahinga ako ng maluwag. Hindi ako maaaring magtagal sa bahay na ito dahil ayaw kong mayroon madamay sa pamilya ng babae, sa nakalaban ko kanina. Gusto akong burahin sa mundo tang ina nila hindi nila ako kaya. Malas lang nila dahil hindi ako napuruhan dahil sisiguruhin kong tatadrarin ko ng bala kung sinong nasa nang-ambush sa ‘kin. Kailangan ko munang pagalingin ang sugat ko para makapag plano ng maayos. Reresbakan kung sinong gusto akong patayin. Si Alfonso ay kanang kamay ko siya. Dalawa iyan sila na pinagkatiwalaan ko at para ko ng mga kapatid. Si Alfonso at Sameguil. Mabuti rin hindi ko sila kanina kasama dahil ayaw ko mapahamak ang dalawang ‘yon. Marami akong tauhan dahil nga isa

JenyferNakatayo ako sa pinto ng aming bahay dahil pinapanood ko ang bestfriend kong si Katleen na maglakad palayo sa maliit naming bahay. Inabot siya hanggang alas-siyete ng gabi kahit wala naman kaming ginawa pagkatapos kong maglaba kundi kwentuhan lang kami habang nanonood ng TV.Tahimik na ulit ang paligid, tanging huni ng kuliglig at mahinang tikatik ng electric fan ang kasama ko. Dahil alas-siyete na rin at kailangan kong bumawi ng maagang pasok bukas, nagpasya na akong matulog ng maaga. Sabi rin nila Tatay madaling araw sila darating kaya gigising ako ng alas-tres iyon daw ang oras na dating nila.Pumasok ako sa nag-iisa naming k'warto. Dahan-dahan ko pa isinarado ang pinto. Bago ako humiga ugali ko na ipagpag ang sapin sa kama at mga unan. Ngunit dadamputin ko pa lang ang unan. Nahagip ko na agad ang nakapatong na backpack sa ibabaw ng kama.Napatda ako.“Nagbago na ba ng bag isa sa kapatid ko?” bulong ko sa aking sarili.Wala rin akong napansin na binilhan sila ng gamit. Kasi

Jenyfer Ngayon araw ang graduation ng grade 12 kong kapatid na si Dawn ang sumunod sa ‘kin. Buong pamilya kaming nag-attend dahil high honors si Down at siya rin ang top 1 buong batch ng grade 12, siya rin ang nagbigay ng speech. Nakasuot ako ng simpleng dress. May binili akong bouquet para sa kapatid ko para ibigay mamaya kapag matapos. Masaya kami sa achievement ni Dawn. Si Tatay nga nakita ko pa pa-simple pa nagpunas ng luha sa kaniyang mata. "Luh si Tatay, emotional yarn?" biro ko sabay bumungisngis ako kasi lalo s'yang umiyak. Buti na lang walang tunog. Kasi itong si Nanay mahiyain talaga. Nandoon sila ng bunso kong kapatid sa gilid nag-aantay lang matapos. Kasi dalawang upuan ang laan para sa magtatapos ayaw ni nanay edi ako ang umupo. Pero nakaupo rin naman sila roon ng kapatid ko kasi nga marami naman extrang upuan. "Dawn, congrats! Ang galing mo kanina," saad ko sabay bigay ng bouquet. "Salamat Ate," niyakap niya ako. Pagkatapos kay Tatay rin. "Sina Nanay at Raysa?

Jenyfer "Ako?" tinuro ko pa ang sarili ko. "May nakita kang ibang babae rito?" seryoso n'yang sagot walang kangiti-ngiti sa labi. "Aba malay ko ba kung bakla ka kasi nagtatago ka sa mga tauhan mo ngayon ka lang lumabas....b-biro," wika ko dahil kinasa n'ya ang baril na hawak n'ya. Nanginginig ang boses ko. “K-kasal? W-wala na bang ibang pagpipilian. Sana sumubok ka sa iba baka pumayag sila. Kasi ako marami pa akong pangarap ayaw ko pa mag-asawa," "Wala kang pagpipilian. Pili ka pamilya mo o pakasalan ako—" “Nahihibang ka ba, ha? Iyan lang pala ang kailangan mo nagawa mo pa dukutin ang pamilya ko!” bulyaw ko sa kanya napuno na ako ang arogante niya. Kahit natatakot ako sa seryoso n'yang awra hindi ako magpapahalata na takot ako sa kaniya. Humakbang siya palapit sa akin ako naman ay umatras. Parang napikon siya dahil naggalawan ang panga niya. “Kahit anong atras mo babae, mahuhuli kita,” bulong nya. Naamoy ko ang mamahalin niyang pabango dahil lumapit ulit siya sa 'kin.