Mag-log inNag-init rin ang buong mukha ko ng mag-flashback sa isip ko ang mga tingin ni Dave kanina, partikular sa mga labi ko. Yung tingin kasi niya, masiyadong malagkit. Para bang pigil na pigil siya na wag akong halikan.
“Nababaliw na ata ako.” Sabi ko sa sarili ko. Imposible kasi na magkagusto sa akin si Dave.
Buong araw at gabi, yun ang gumugulo sa isip ko. Hindi ko na tuloy namalayan na alas-onse na ng gabi. Pinilit ko nalang na makatulog dahil unang araw ko sa kumpaniya ni Dave kinabukasan.
***
AMHC Basa ko sa mga initials sa taas ng building ni Dave.
A.M. Holdings Corporation is a prestigious, family-owned business empire founded by Alejandro Monteverde, Dave's grandfather.
When he retired, he passed the company to Tito David.
Dahil naging City Mayor si Tito David two years ago, he decided na ipasa na kay Dave ang kumpanya, to avoid potential conflicts of interest and complications involving his public office. So now, Dave is the sole owner of this company.
Pagkapasok ko sa building, hindi ko maiwasang mapahinto pata tignan ang mga taong nagmamadaling pumasok sa elevator para hindi malate.
Elevator? Ay hala! Ako nga rin pala ay kailangang sumakay ng elevator para makapunta sa 26th floor!
“Wait lang!”
Pero huli na ang lahat, nagsarado na ang elevator dahil walang nakapansin sa pagtawag ko.
“Shit! Male-late pa yata ako.”
May ten minutes pa ako bago mag-eight.
Mabilis lang naman ang byahe ko kanina. 30 minutes lang kung walang traffic. Hindi na ako sumabay kay Dave, dahil ayaw kong mapag-usapan lalo at first day of work ko.
At saka…. I don’t think na gising na siya ng ganitong oras. For all I know, baka natutulog pa yun, or worst, may kasama ulit na babae sa room niya.
I reached the 26th floor just two minutes before eight. That was a really close call. I was still panting when I stepped into the office at nakita ko agad si Dave na nakatayo sa gitna ng office, as if waiting for my arrival.
Tumingin si Dave sa relo niya, saka bumaling sakin.
“You are almost late, Miss Marquez.” Sabi ni Dave sa akin.
“S-sorry Sir, ang haba ng pila sa elevator, nahirapan akong sumakay.”
“Then you should arrive at least 15 minutes earlier than your time-in to avoid the elevator rush Miss Marquez” he said coldly.
Gusto ko sanang umirap, pero pinigilan ko ang sarili ko. Mahirap na, baka may makakita sa akin. Ang dami pa namang taong nakatingin.
“Noted Sir. I’ll make sure to arrive earlier next time. Thank you for your concern.”
“I’m not concerned. I’m simply telling you to arrive early because every minute here counts. We don’t need incompetent employees who don’t even understand the importance of time management.”
Ang lakas ng boses ni Dave ay nag-e-echo sa apat na sulok ng office na iyon. Lumingon ako at nakita ang dami ng mga empleyadong nakatingin sakin habang nagbubulungan.
Napahiya ako. Ramdam ko ang pag-iinit ng gilid ng mata ko. Alam kong mali ako, pero dapat ba akong pagsabihan sa harap ng mga empleyado? He can reprimand me in private. Jerk.
Nagbilang ako ng sampu sa utak ko. Kailangan kong kumalma, first day ko palang, hindi pa nga nagsisimula.
“Sorry Sir.” Yun nalang ang nasabi ko.
“Everyone,” kuha ni Dave ng atensyon ng mga empleyado niya. “This is Maica, Maica Marquez, my new assistant. She will be in-charge in assisting me with administrative and organizational matters. Conny, please teach Maica everything she needs to know and hand-over to her the tasks that were temporarily assigned to you.”
Tumango naman si Conny at binalingan ako.
Madami siyang mga tinuro sa akin na task. Approachable din siya, hindi tulad ng ibang babae na halos ka-edad ko, kung hindi ako iirapan, titignan naman ako ng masama, na para bang may ninakaw ako sa kanila.
“Maica!” tawag ni Dave.
“I want you to prepare a report using this data. Analyze and summarize the important details. I need it tomorrow before ten. Once you’re done, send the files to me.”
“Yes Sir.” Ayokong ipahalata sa kaniya na hindi naman talaga ako sigurado kung makakaya ko bang tapusin yung pinapagawa niya.
Kinuha ko yung files at lumabas na sa kwarto.
“You can do this, Maica.” Sabi ko sa sarili.
***
Alas-diyes na ng gabi ng makauwi ako sa bahay. Tinapos ko na kasi yung pinapagaw ni Dave, para bukas ay macheck ko muna bago ko ibigay sa kaniya.
Dumiretso na ko sa kusina para kumain. Kinuha ko ang phone ko sa bag at nagcheck habang kumakain. Muntik na kong mabulunan ng makita ko kung sino ang nag-message.
7:04 PM - Jules: Maica, can we talk?
7:10 PM - Jules: I want to explain please. Let’s meet-up.
8:07 PM – Jules: Where are you now? Can you spare me some of your time tomorrow?
Ngayon ko lang nakita ang mga messages ni Jules. May missed calls rin pero hindi ko narinig dahil naka-silent ang phone ko kanina.
My initial plan was to ignore his messages. But a part of me wants an explanation, an unacceptable reason. I agreed to meet him tomorrow, sa labas lang ng AMHC building. Lunchtime ang pinili ko para hindi ako ubligado na bigyan siya ng mahabang oras na magpaliwanag.
Kinabukasan, nakita ko agad si Jules pagpasok ko sa loob ng restaurant, agad siyang kumaway sa akin.
“Kamusta ka, Maica?” masayang bati ni Jules.
“What do you want to explain Jules? Sabihin mo na agad, I only have 30 minutes of my time to spare.” Sabi ko habang tumitingin sa relo.
Parang walang narinig si Jules.
“Sana after office hours nalang tayo nagkita para mas mahaba pa ang time natin, pero mapilit ka kasi.” Sabi ni Jules.
“Anong gusto mong kainin?” tanong pa niya.
“Just get straight to the point Jules, bakit ka nandito? Hindi magkalapit ang Roxas City at San Lorenzo para puntahan ng walang dahilan.”
Naramdaman siguro ni Jules na seryoso ako at walang balak makipagkamustahan sa kaniya.
“Actually Maica, kaya ako nandito… ay para humingi ng tawad dahil sa nakita mo samin ni Abigail. I swear, nabigla lang ako kaya kung ano-ano ang mga nasabi ko that day.” Sabi ni Jules.
He tried to reach my hand.
“Give me one more chance Maica, wala na kami ni Abigail. I promised, kapag binigyan mo ako ng second chance, hindi na ako magloloko. Ikaw rin naman kasi, sa two years natin, ni hindi mo man lang ako pinagbigyan. This time, ikaw na pipillin ko, payag na ko kahit mag live-in pa tayo.” Dire-diretsong sabi ni Jules.
Naiinis ako na natatawa. Bakit parang ako pa yung may kasalanan dito? Bakit parang hindi big deal sa kaniya yung ginawa niya? At wait…live-in? Tuluyan na akong natawa sa sinabi niya.
Sakto naman na naglapag na ng tubig ang waitress. Agad kong kinuha ang tubig at ibinuhos sa mukha ni Jake.
Napasinghap siya sa gulat. Hindi niya in-expect na gagawin ko iyon sa kaniya.
“Damn it, Maica! What the hell?!” Malakas na sigaw ni Jules.
“You jerk! After you cheated on me with my bestfriend, what made you think na babalik ako sayo? At anong live-in ang sinasabi mo? Nababaliw ka na ba?!”
Jules stands up and quickly grabbed my arm.
“Let’s talk somewhere private, Maica. Huwag dito” may diin na sabi niya.
“Ano ba Jules?! Nasasaktan ako, bitaw! Aray!” Sabi ko habang pilit na hinihila ang braso ko sa kaniya.
While I’m trying my best to free my arm on Jules’ grip, a strong arm suddenly pulled me on his chest, while throwing a powerful punch on Jules’ face, which made him kiss the floor.
Tinaas ko ang tingin upang makita kung sino ang humila sa akin, at doon, nakasalubong ko ang kulay abong mga mata ni Dave.
Nag-init rin ang buong mukha ko ng mag-flashback sa isip ko ang mga tingin ni Dave kanina, partikular sa mga labi ko. Yung tingin kasi niya, masiyadong malagkit. Para bang pigil na pigil siya na wag akong halikan.“Nababaliw na ata ako.” Sabi ko sa sarili ko. Imposible kasi na magkagusto sa akin si Dave.Buong araw at gabi, yun ang gumugulo sa isip ko. Hindi ko na tuloy namalayan na alas-onse na ng gabi. Pinilit ko nalang na makatulog dahil unang araw ko sa kumpaniya ni Dave kinabukasan.***AMHC Basa ko sa mga initials sa taas ng building ni Dave.A.M. Holdings Corporation is a prestigious, family-owned business empire founded by Alejandro Monteverde, Dave's grandfather.When he retired, he passed the company to Tito David.Dahil naging City Mayor si Tito David two years ago, he decided na ipasa na kay Dave ang kumpanya, to avoid potential conflicts of interest and complications involving his public office. So now, Dave is the sole owner of this company.Pagkapasok ko sa building, hi
It was Sunday morning, maaga akong nagising kahit hindi na naman ako nakatulog ng maaga kagabi. Gusto ko pa sanang bumalik sa pagtulog at mag-enjoy ng ilang oras na pahinga, but my stomach had other plans. Bumangon na ako at pumunta na sa banyo para maghilamos ng mukha at mag-toothbrush, nagpalit na rin muna ako ng damit bago bumaba para kumain.Pagdating ko sa dining area, nakita ko roon na nakaupo si Mama, Tito David, at si Dave. Mama pulled the chair beside her, urging me to sit down. Tito David greeted me good morning, while Dave is looking at me with a playful grin plastered on his face.Inalis ko ang tingin ko kay Dave at sinagot ang bati ni Tito David.“Good morning rin po, Tito”“Kumain ka na anak,” sabi ni Mama habang pinaglalagay ang ng pagkain sa pinggan ko.“Ako na Ma.” Sabi ko sabay kuha ng sandok, ng mapansing napaparami na ang lagay niya ng pagkain.Habang kumakain ay tahimik lang akong nakikinig sa mga pinag-uusapan nila. It’s about business, and some random topics on
Dahan-dahan akong umatras palayo sa pintuan, ingat na ingat para hindi makagawa ng ingay. Hindi sinadsadya, pero habang umaatras ako ay nasanggi ng paa ko ang paso na malapit sa pinto ng silid, dahilan kung bakit naitulak ko ang pinto at tuluyang bumukas.At bumungad sa paningin ko ang dalawang hubad na taong nasa loob ng kwarto.Napalingon ang dalawa sa may pintuan. Nagtagpo ang mga mata namin ni Dave, pero hindi ko maiwasang mapababa ang tingin ko sa hubad niyang katawan, particularly sa matambok niyang puwitan. Mabilis niyang hinugot ang kaniya sa babae, at dumampot ng unan para takpan ang ibabang parte ng kanyang katawan.“Oh my God!” tili ng babae habang dali-daling kinupkop ang kumot at pumasok sa loob ng banyo.Hindi ko alam kung saan ko ibabaling ang paningin ko, hindi ko sinadyang makita sila ng ganoon ang itsura, na para bang si Adan at Eba. In the end, I decided to turn my back on them.Ramdam ko ang biglang pag-iinit ng pisngi ko. Shit! My innocent eyes!Oo, inosente pa an
“MAICA?”Nagising ako sa katok ng pinto at tawag ni Mama mula sa labas ng kwarto ko. Matagal bago ako dinapuan ng antok kagabi dahil naalala ko na naman ang taksil kong ex-boyfriend at kaibigan.“Ma, bakit?” Tanong ko kay Mama pagkabukas ko ng pinto.“Bumaba ka na at kumain, alas-nuebe na ng umaga. Ikaw nalang ang hindi pa kumakain” Sabi ni Mama.“Sige Ma, gagayak lang muna ako. Kumain na po ba kayo?”“Oo.” Tugon ni Mama. “Kanina pa kami tapos kumain. Maagang umaling ang Tito David mo, dahil may meeting sa City Hall ng alas-siyete. Si Dave naman ay kakalis-alis lang din.”Akmang tatalikod na si Mama ng bigla akong may naalala na itanong.“Ma, oo nga po pala, may itatanong ako.”Nilingon ako ni Mama.“Ahm… S-si ano, yung anak ni Tito David, bakit dito rin siya nakatira?” I curiously asked.“Ah si Dave? Nag-papagawa rin siya ng bahay dun sa San Lorenzo, malapit sa Plaza. Since their ancestral house is being renovated too, wala siyang ibang matutuluyan. I suggested na dito na muna siya t
“MGA WALANGHIYA KAYO!”Halos manginig ang buong silid sa lakas ng sigaw ko habang unti-unti akong humahakbang palapit sa kama. Nandoon nakahiga sa kama ang boyfriend kong si Jules. Katabi niya ang babaeng ilang taon ko nang pinagkakatiwalaan, si Abigail. Ang kaibigan ko. Ang roommate ko. Ang taong itinuring kong kapatid.Pareho silang natigilan nang makita ako.“T-teka lang, Maica! What are you doing here?!” gulat na sigaw ni Abigail habang dali-daling hinihila ang kumot upang takpan ang hubad niyang katawan.Umalis kasi ako kaninang umaga, plano ko na iyon, para mahuli sila sa akto.Napailing ako habang pilit na pinipigilan ang mga luhang nagbabadyang pumatak mula sa mga mata ko.“Ang kakapal talaga ng mukha n'yo!” nanginginig kong sigaw. “Of all the places pwede n'yong pagtagpuan, dito pa talaga?!”Mabilis kong ibinaling ang tingin kay Jules at itinapon sa mukha niya ang mga printed pictures at screenshots ng palitan nila ng mensahe ni Abigail.“Ha, Jules?!” halos maiyak ako sa gali







