LOGINNagising si Moriah Caitlin Curtez na paralisado ang buong katawan. Nang dahil dun may nalaman siyang bagay na lubhang kinalungkot niya, at may nangyari pa sa kanyang kasuklamsuklam— siya'y pinatay ng walang kalaban laban. Ngunit, sa pangalawang pagkakataong siya’y nagising muli... sa nakaraan! Ngayong nagbalik siya, desidido siyang baguhin ang kanyang buhay, isiwalat ang katotohonan, maghiganti at pigilan ang kanyang pagkamatay sa kamay ng mga taong ginawa siyang laruan.
View More"Babe, kelan ba yan mamamatay? Isang buwan na yan sa ospital, buhay parin! Akala ko ba magaling yung hitman mo?! " matinis na boses ng isang babae ang narinig ko. At dahil sa kanya ay nagising ako.
"Hush, babe. Baka may makarinig sayo." boses naman ng isang lalaki ang narinig ko. Hindi ako pwede magkamali. Boses yun ni Raymond. Ang asawa ko. Sino kausap niya? Sino yung babae? At... babe? "VVIP room naman ito eh. Tyaka comatose si Moriah. So sino makakarinig satin?" sambit nung babae. Sinubukan kong igalaw ang mga daliri ko. Pero di ko sila maramdaman. Bakit di ako makagalaw? Kahit ulo ko di ko mapihit para lingunin kung saan nakatayo sila Raymond. "I know, babe. Pero ingat parin tayo. Lalo na sa publiko. Di nila pwede malaman na tayo ang pasimuno ng lahat." mahinang sabi ni Raymond. Pasimuno? Ng lahat? "Oh, right! Before I forget pala," maarteng sabi nung babae. Dinig ko bawat hakbang ng kanyang high heels sa sahig. Sunod dun ay ang tunog ng mga papel na inabot niya kay Raymond. "Congrats to us, babe! Under investigation na pala pinsan ko for attempted murder at pag hit-and-run kay Moriah, and then dad bought 30% of shares sa kumpanya ni Tobias. Soon, makukulong na siya. Then, amin na ang Lumiere Hotel & Resorts!" kinikilig niyang sabi. Lumiere Hotel & Resorts? Tobias? And, attempted murder? Si Tobias ba ang dahilan kung bakit ako nasa ospital? Eh kakarinig ko lang na sila ang naghire ng hitman, diba? Was I hearing wrong dahil kakagising ko lang? " That's great news, my Janessa. Now, all's that left is for my loving and caring wife to pass away, and all her inheritance will be mine. Sayang at di ko pa ito ginawa noon. Edi sana malaki laki ang makukuha ko. Pesteng Mr. Curtez. Tinakwil si Moriah dahil ako ang pinakasalan, at binawasan ang mana." sabi ni Raymond na nagpalaki ng mga mata ko. So... all this time... all the years we've been together... Everything was his plan? Matagal na niyang plano na patayin ako? Para lang makuha ang mana at pera? He could've just said so! Ibibigay ko naman! Kahit wala na matira, bakit kelangan ako patayin?? "Kelan ba kasi siya mamamatay? Sayang lang ang perang binabayad sa ospital." maarteng sabi nung Janessa. His mistress. I'm sure of it now. This is the same Janessa na pinagselosan ko noong college kami. The same Janessa who, according to him, is just a member of their fraternity and his friend. The same Janessa who gave gifted me with 'relaxing tea' on the day of our baby shower... the same tea that caused me to give birth at six months... at dahil dun, namatay ang anak ko! This is the same witch! Mga walang hiya! Matagal niyo na akong niloloko! Tapos ngayon, papatayin niyo ako?! Mga demonyo! Kung nakakagalaw lang ako ngayon, hinulog ko na kayo sa bintana! "Don't worry. Pera naman ng tatay niya yan eh. Safe ang pera niya. Naitago ko na yung mga bank cards niya. I also know the password." aniya. "Really? Eh ano naman ang password?" "0519, our anniversary. And 0725, my birthday. Lahat ng Bank accounts niya, it's either of the two ang password." Narinig kong tumawa si Janessa, "She's so stupid! Ang tanga niya! Masyado siyang in-love na in-love sayo." "Bakit, ikaw ba hindi patay na patay sakin?" Dinig kong sabi ni Raymond sa malandi at nang-aakit na boses. Sunod kong narinig ay ang tili ni Janessa at ang tunog ng mga bibig nilang naglalaplapan. Putang— dito pa talaga kayo maglalandiang dalawa?! Mga pesteng mga demonyo! Nag ngingitngit ang kalooban ko sa natuklasan ko. Gusto ko sumigaw! Gusto ko magwala! Gusto ko silang bugbugin! Gusto ko sila saktan gaya ng ginawa nila sakin! Gusto ko sila pahirapan! Gusto ko... Gusto ko sila patayin! Natigil ang kanilang pag ungol nung may tumunog na cellphone dahil sa isang tawag. "Hello. Anong balita?" Dinig kong sagot ni Janessa sa telepono, hinihingal pa siya. "Mmhmm. Ok-AHH" ungol niya. At dun ko na realize na binabayo parin siya ni Raymond. "Hello? Miss Janessa? Ayos lang ba kayo?" naka loud speaker na ngayon ang telepono. Dinig ko ang boses ng lalaki sa kabilang linya. "Ahh... Yes. Continue with... your report, Erik." ani Janessa habang umuungol. Di na siya nahiya! Anong klaseng babae toh??! "Ah, okay po, miss." napatikhim yung Erik. "May good news at bad news po ako, ma'am—" "Go with the good news first. Don't ruin my mood, Erik." mataray na sabi ni Janessa. At hanggang ngayon binabayo parin siya ni Raymond. Umaalingawngaw sa kwarto ang sounds ng kanilang katawan na nag uumpugan. "Sige po, miss. Good news is 50% of Lumiere has officially signed for petition to remove Mr. Tobias Victorino Devereux from the position of CEO and Chairman of the company. And with the addition of 5% shares of the company, your father now owned 35% of shares. Congratulations, miss Janessa. With your father's 35% and your 10%, your family now owns 45% shares of Lumiere. Kayo po ang leading candidates for the leadership role after Mr. Tobias." Humagalpak sa tuwa si Janessa. Dinig ko din ang kaluskos ng mga damit. Mukhang tapos na din sila mag live show Raymond. " Wait, what about the bad news? "ani Raymond. Tumikhim yung Erik at pansamantalang natahimik ang kabilang linya. " What is it, Erik? "si Janessa. " The bad news is... tumakas po sa mga awtoridad si Mr. Tobias, miss Janessa. And the 55% of Lumiere are still on his side. Sila din po ang tumutulong na patunayang inosente siya." Dinig ko ang malulutong na mura ni Janessa. Ha! Serves you right, witch! " Don't worry, babe. Ako na bahala. Remember may hitman tayo. Gagawin ko ang lahat para sayo. Siya na bahala kay Tobias. Gaya ng ginawa niya kay Moriah. " ani Raymond. Pumikit ako at pinilit na ikalma ang puso nang marinig kong papalapit sakin ang mga yabag ni Raymond. "Alam kong naririnig mo ako, Riah. And I know kanina ka pa gising." dahan dahan kong minulat ang mga mata ko at tumingin sa kanya. Alam mo na palang gising ako, nag live show pa kayo?! Mga hayop! "You heard everything, right? Now, this is my plan. Once Tobias is out of Janessa's life, you're next." aniya. Gusto ko siyang sigawan, kaso may tubo pang naka pasok sa bibig ko. "Don't worry, sweetheart. Ipagluluksa parin kita." aniya sa nakakalokong tono. "Wait. Babe, what if magsalita at magsumbong siya? Paano mga plano natin?" maarte at nagaalalang tanong ni Janessa. May kinuha si Raymond sa bulsa ng itim na blazer niya, "Walang makaka-alam at makapipigil ng mga plano natin. Dahil isang drop lang ng odorless at untraceable na lasong ito, sapat na para magmanhid ang buong katawan niya, kasama ang dila niya." Nakita kong may syringe at maliit na bote siyang hawak. Nanlaki ang mga mata ko. Lason? Lalasunin niya ako? " What if sumubra ng one drop, babe? Like, two drops? Or five drops?" kuryosong tanong ni Janessa. " More that one drop will make her sleep for a whole day. Over five drops and more.... will end her for good." ani Raymond. "OH, really? Then, bakit di mo na siya bigyan ng madami niyan, babe? Para tapos na lahat." "Not yet. Di pa niya oras." ngumiti si Raymond. Humagikhik naman si Janessa. Sabay silang naglakad at lumabas ng p***o. Bumuhos ang mga luha ko nung nagsara ang p***o sa likod nila. “Nurse, ito yung advance… ihalo mo lang ito…” mahina ngunit dinig ko parin ang sinabi ni Raymond sa isang tao sa labas. Sigurado akong yung lason yun. Pinagkatiwala niya sa iba ang kamatayan ko. Ano gagawin ko? Paano ako aalis dito, paano tatakas gayong isa akong lantang gulay?! Wala na ba talagang pag-asa? Nakatulog ako dahil sa pagod ng pag iyak. Di ko alam kung ilang oras akong tulog, o ilang araw. Basta ang naaalala ko lang ay ang panaginip ko. Fourth year college, five months bago ang graduation. Marriage proposal sakin ni Raymond. Dun sa soccer field ng campus. At may malaking pusong naka disenyo sa field gamit ang limang libong white tulips. "Will you marry me, Moriah Caitlin Curtez? Will you spend the rest of your life as Mrs. Moriah Caitlin Faundo?" ninenerbyos at puno ng pag-asang tanong ni Raymond. Dinig ko ang tilian ng audience, "Yes! I will marry you, Mr. Raymond Faundo!" sigaw ko sa gitna ng ingay. Agad na sinuot sakin ni Raymond ang singsing at niyakap ako. That was the happiest moment of my life. Kung alam ko lang... kung alam ko lang na ganito ang magiging katapusan ng aking buhay, di ko na lang sana tinanggap! Minahal ko siya ng sobra sobra. Ang tanga ko! Saan ba ako nagkulang? Saan ako nagkamali?! Ano ba ang nangyari? Ano ba yung totoong pangarap ni Raymond? Hanggang sa panaginip, mahal ko parin siya... Then, i realized… It was Tobias Victorino Devereux. He’s what Ray wanted to become. What he has is what Ray wanted to have; the power, the wealth, the fame. If he didn’t exist, mamahalin kaya ako ni Raymond ng totoo? Kung walang Tobias sa mundo, magiging masaya at kuntento ba si Ray? Kung wala si Tobias sa buhay namin, hindi maiisip ni Raymond na gamitin at patayin ako!! "Cait..." Lutang pa ang aking isipan ngunit pinilit kong dahan dahan na iminulat ang mga mata ko dahil sa boses na narinig. "Caitlin!" umalingawngaw sa tainga ko ang malalim at baritonong boses ng isang lalaki. Sa gulat ay bigla akong nagising. Tumingin ako sa bandang kaliwa ko. At doon nakita ko ang nag-iisang lalaki na hinihiling kong hindi na sana nabuhay sa mundo. "Caitlin..." ulit niya sa pangalan ko sa isang mahinahon na boses. Tobias... Victorino... "I'm really sorry for this. Hindi ka dapat madadamay sa gulong ito." paliwanag niya. So, you knew? Pero wala kang ginawa? "What happened to you is..." tumigil siya at huminga ng malalim. Is what, Victorino?! "Sir, handa na po ang lahat." Dinig kong sabi ng lalaki sa likuran niya. Malaki ang katawan nito at nakasuot ng bulletproof vest. Napansin ko ding may suot nyon si Victorino. "Alright..." aniya. Tumayo siya at naglakad palapit sakin. Ano gagawin mo?! Wag mong sabihin ikaw tatapos sa buhay ko??? Kita mo namang naka attach ako sa machines diba? Hinaplos niya ako sa pisngi at yumuko para bumulong, "Everything will end soon, Caitlin. Wait for me." at naglakad siya palabas ng p***o. End? What do you mean everything will end soon?? Mga ilang segundo ng lumabas ni Victorino, ay siya namang pumasok ang dalawang lalaki na naka suot ng nurse uniform. Naka face mask din sila. Pero ang naka-agaw ng pansin ko ay ang matching tattoo nila sa kanang braso. Isang ahas na dalawa ang ulo, ang isa nakayuko sa kanan at ang isa nama'y sa kaliwa. Nasa loob sila ng isang bilog na ukit crown of thorns. Pareho silang lumapit sakin, "Pasensya na, miss. Napagutusan lang." sabi ng isang lalaki. Naghubad silang pareho. I could only think of one thing, they're gonna rape me. No... Please, no! Pagmamakaawa ng puso't isip ko. Yung isang lalaki ay tinanggal ang tubo sa bibig ko. Naramadaman ko ang sakit sa biglang paghila niya ng tubo. I can breathe properly. Pero masakit ang lalamunan at bibig ko. "Sino satin ang mauuna?" tanong ng isa. Pinilit kong magsalita para pigilan sila. "Hu... wa... ag..." dahan dahan kong sabi sa isang garalgal at namamaos na boses. Pero tila wala silang narinig. Dahil hinubaran ako ng isang lalaki at pumatong siya sakin. Manhid at di ko parin magalaw ang katawan ko pero masakit. Masakit yung ginagawa nila sakin. Nag salitan lang silang dalawa hanggang sa nagsawa sila. Wala na akong nagawa kundi umiyak. "Solved ka na ba, pre?" "Oo, pre. Ikaw?" "Solved na solved! Sinong mag aakala na makakatikim tayo ng mayamang babae?" nagtawanan ang dalawang baboy. "Salamat, miss. Dahil sayo pwede na kami mamatay ng masaya." halakhak niya sabay dukot sa bulsa niya. Nakita ko ang lason na pinakita ni Raymond kay Janessa nung nakaraan. "A... no... ng... ga... ga... wi... n... mm... o?" takot kong tanong. Binaba niya face mask at ngumiti sakin, "Napag-utusan lang, miss." “Sss...si....no?" tanong ko. Kanina pa ako umiiyak pero ang luha ko hindi nauubos. "Matatapos din ang lahat, miss. Wag ka mag alala. Isipin mo na lang na may dalawang pobre kang natulungan bago ka namatay." aniya sabay turok ng lason sa dextrose ko. Walang hiya kayo! Mga hayop! Sinusumpa ko, isasama ko kayo sa impyerno! Nahihilo na ako at ramdam kong pawala na ako sa ulirat. " What the fck is going on here?! "biglang bumukas ng malaki ang p***o at sinuka nito si Victorino. Nanlaki ang mga mata niya nang makita ang itsura ko. " Sht. Huwag kayong lalapit! Papatayin namin toh! "sigaw nung dalawang lalaki. " Bastards." Kita ko ang dilim sa mukha niya. " Wag ka samin magalit! Napag-utusan lang kami! Ikaw ang puno't dulo ng lahat, Tobias." " Ako? Paanong ako?!" galit niyang sigaw. Nagkagulo sila. Kita ko din ang mga bodyguards ni Victorino. Sunod na pumasok sa silid ay sina Raymond at Janessa na may kasamang mga pulis. " Ikaw nga ang pasimuno, pinsan. Di pa ba sapat sayo si Meredith Curtez?! Na pati si Moriah papatayin mo?" umiiyak na sigaw ni Janessa. Meredith Curtez... that's my mom! May kinalaman ba si Victorino sa pagkamatay ni mommy?! Gusto ko magsalita kaso ramdam kong pawala na ang ulirat ko. Raymond Faundo... Janessa Devereux... Tobias Victorino Devereux... Kayong tatlo... Ginawa niyong laruan ang buhay ko! Kayong tatlo ang magkakaaway, pero bakit pati ako dinamay niyo? At si mommy, bakit pati pangalan niya nadawit dito?! Kung bibigyan lang ako ng Diyos ng isa pang magkakataong baguhin ang nakaraan, pipiliin kong lumayo sa inyo. Pipiliin kong di kayo makilala. Pipiliin kong mamuhay ng mag isa at payapa... Pero, hindi yun sapat para sakin!! BANG! Dumilat ako at napakurap kurap dahil sa liwanag ng ilaw. Hinawakan ko ang magkabilaang tainga dahil sa lakas ng tunog-sabog malapit sakin. Yung confetti iyon. "Will you marry me, Moriah Caitlin Curtez? Will you spend the rest of your life as Mrs. Moriah Caitlin Faundo?" nagsalubong ang mga kilay ko. Tama ba ako ng dinig? Tumingin ako sa lalaking naaaninag. Ilang segundo pa akong kumurap kurap hanggang sa nag adjust ang mga mata ko. Raymond Faundo. Kneeling down in front of me. Hawak niya ang isang singsing na may tatlong diamante. Isang medium sized sa gitna, at dalawang maliit sa magkabilaang gilid. "Yes na yan!" "Oo nga! High school sweethearts yan eh! " Sure ball sila ang end game!" Luminga linga ako sa paligid. Raymond? Check. Soccer field? Check. Engagement ring? Check. Giant heart of 5,000 white tulips? Check. OH. MY. GOD. I'm in the past!Huh? Tama ba ang narinig ko?! Gusto niya akong pakasalan? Why? Para ipagyabang kay Raymond na siya ang nanalo sa pustahan nila? Ano role ko dun? Trophy wife? Is marriage just a game to him?? Nagngitngit ang ngipin ko, “Why would you want to marry me? Parte parin ba ito ng pustahan niyo ni Raymond?” Halata ang gulat sa mukha niya. “Anong pustahan ang sinasabi mo, hija?” taka at nag-aalalang tanong ni Lolo Vic. Lumingon ako sa kanya, “Itanong mo po sa magaling mong apo, Lolo Vic. Dahil siya ang nakakaalam ng katotohanan.” “What is the meaning of this, Victorino? Anong pustahan?!” bulyaw ng matanda sa apo niya. Naguiguilty ako na dinamay ko si Lolo Vic dito. Pero buhay ko ang nakataya. Future ko yun! Alam ko ang pangako niya sa Lolo Caesar ko, pero… wala siyang alam sa pinaggagawa ni Victorino! “Gramps, let me explain.” may takot sa tono ng boses niya ngayon. Pilit na humakbang si Lolo Vic palapit ngunit napasapo siya bigla sa dibdib niya. Agad akong tumakbo sa kan
Baby, my ass!Nilayo ko ng bahagya ng ulo ulo ko sa kanya, “So in love ka na sakin niyan? May baby ka pang nalalaman.”Laglag panga niya akong tiningnan, magsasalita pa sana siya nang may kumalabog. Sa harap namin.“Moriah! Ito ba?! Siya ba dahilan kung bakit mo tinanggihan ang alok kong kasal?!” bumulaga sa harap ko si Raymond. Sa likod naman niya si Janessa. “Faundo, hold your temper. Baka nakakalimutan mo kung nakanino kang teritoryo?” banta ni Victorino sa kanya. Natawa si Raymond, “Shut the hell up, Tobias! Hindi ikaw ang kinakausap ko!”Nagulat ako nang kwelyuhan siya ni Victorino, “She's my date, stupid. So kung kakausapin mo siya, kakausapino din ako.”Umangat ng isang dangkal sa lupa ang mga paa ni Raymond. Ngayon ko lang napansin na mas matangkad at malaki sa kanya si Victorino. “Toby, stop! Ibaba mo si Ray!” natatarantang sigaw ni Janessa. Pero di siya pinakinggan ng pinsan. “Victorino, put him down.” tikhim ko, at agad naman niyang sinunod. Tumawa si Raymond ng makawa
"Mori! Anak! May bisita ka!" dinig kong sigaw ni daddy mula sa garden kung saan siya nagdidilig ng flowers.Bumaba ako ng treadmill at nag punas ng pawis."Sino po, dad?" tanong ko.Sino naman bibisita sakin ng weekends?"Basta bumaba ka na lang dito!" si mommy naman ngayon.Sumimsim ako sa tumbler ko habang pababa ng hagdan.Muntik na ako maging water spray ng tumambad sa harap ko ang nag isang Victorino.Naka suot siya ng dark gray slacks, coffee brown shirt, at brown dress shoes.Naka sleek back din ang kanyang hanggang liig na curly black hair.Aba! Ano meron??"Good morning, Caitlin. Morning workout?" aniya.Kumunot ang noo ko, "Ano ginagawa mo dito?" Pinagplaplanuhan pa kita. Bakit ka nasa bahay namin?!Ngumiti siya, "Ayain sana kita ng date. Kung hindi ka busy?"Date? Ito ba yung karugtong ng 'pustahan' nila ni Raymond?!Hindi parin pala tapos?!"Busy ako." maikli kong sabi sabay lakad patungong kusina."No, you're not. Kasasabi lang ng parents mo." sumunod siya sakin."Yes, I
I fcking went back to the past! Or did I just time travel? Posible ba yun?? O time travel ang ginawa ko? Pareho lang ba iyon? Posible man o hindi, time travel man o hindi ang mahalaga pwede kong baguhin ang takbo ng buhay ko ngayon! "Uhmm... Riah?" bumalik ang tingin ko sa lalaking kanina pa nakaluhod sa harap ko. "Di mo ba narinig yung tanong ko?" takang sabi ni Raymond. Ngumiti ako, "Of course I heard you." Humanda ka ngayon. Napabuntong hininga siya at ngumiti ulit, "And? What's your answer? Naghihintay ang lahat." aniya. My answer? I said yes in the past. At ginamit mo lang akong panakip butas sa relasyon at mala demonyong plano niyo ni Janessa! Never again. Once is enough, Ray. "My answer is..." "Grabe naman. Pasuspense pa tong si Moriah, eh!" "Kaya nga, naiihi na ako sa kilig kanina. Ngayon naiihi sa kaba." "Same. Paano kung mag 'no' siya?" Dinig ko ang bulong-bulungan nila. Nilakihan ko ang ngiti sa asking mga labi. Kita ko ang hopeful look sa mukha ni Ray, "I'm












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.