LOGINI want to make sure that we are all safe. “Hello Dad, good morning. This is Arianne po, my classmate. We are here to make our project po in science.” Saad ni Nathan saka nagmano sa’kin ganun na rin ang sinasabi niyang classmate niya na parang nagtataka pa sa ginawang pagmano ni Nathan sa akin. “Go
“Meet Mr. Rodriguez, Athena. He is the one I am talking about the person na nasa loob ng kulungan pero may nagagawa pa rin sa bayan.” Mas lalo kaming nagulat sa isiniwalat ni Freya. Siya ang taong binabanggit niya kanina? Ang taong kinuha siyang personal lawyer para sa organization niya? Hindi mo ng
“Long time no see, kumusta ka naman?” rinig kong tanong ni Simon kay Freya. “Well, good. Humihinga pa, ikaw? Pagod ka na ba?” “Bakit ako mapapagod? Wala naman akong ginagawa kundi ang maghintay sayo. Gusto kong mamuhay ka sa gusto mo, gusto kong tuparin mo ang mga pangarap mong tinalikuran mo. Wal
“Akalain mong bagay pala sa kaniya ang mahaba at kulot na buhok, nasanay akong makita siyang maiksi ang buhok tapos kung mapapahaba man niya lagi namin siyang nakapusod.” Wika ni Simon habang nakatingin din sa dalawa. “Bakit ba kasi hindi mo pa ligawan? Sa pagbagal mong yan baka maunahan ka pa ng i
Wala na sigurong mas sasaya pa habang pinapanuod mo ang pamilya mong tumawa at maglaro sa harapan mo. Sa dami ng pinagdaanan namin nananatili pa rin kaming buo. Sa araw-araw na sila ang nakikita ko, sila ang nag-iingay sa paligid ko, ang nangungulit sa akin, kahit na araw-araw ko yung nakikita at na
“I’m really sorry, I love you. Please wake up now Babe. I need you, gusto kong bumawi sayo, gusto kong iparamdam sayo ang pagmamahal ko na hindi ko nagawa. I failed again, I failed you and I’m really sorry. Kung magagalit ka man sa akin I’ll understand that and I don’t deserve your forgiveness.” Il
“Nathan!” patuloy kong tinatawag ang pangalan niya, umaasang sana ay marinig niya ako, na sana ay okay lang siya, sana bangungot na lang ang lahat, sana nananginip na lang ako. Inilayo na nila ako at akay akay na ako ngayon ni Nolan. Hinang hina ang buo kong katawan at para bang wala na akong buto d
Tulala akong naglalakad, hanggang ngayon nakaalalay pa rin sa akin si Nolan na dapat ay si Xavier ang gumagawa. Hindi ko macontact ang cell phone number niya ganun na rin si Simon, wala akong macontact kahit sa kanila. Namumuo na naman ang mga tubig sa mga mata ko dahil wala akong malapitan, wala a
“Why are you saying sorry po? May nagawa ka po ba? Saka I’m alive po Mommy, what are you talking about? I’m still alive ang kicking.” Mas hinigpitan ko ang pagkakayakap sa kaniya at tuluyan ng bumuhos ang marami kong luha na para bang hindi na nauubos. Panaginip lang, I’m relieved, thank you, it’s
ATHENA’S POV Napaupo na lang ako sa sofa ng makaramdam ako ng pagod matapos kong maglinis sa bakuran ng Villa ni Xavier. Pilit kong inaabala ang sarili ko at ang anak ko dahil isang linggo na simula nang umalis si Xavier pero hanggang ngayon hindi pa rin siya bumabalik. Nangako siya sa akin na baba







