LOGINJOSE LUCIANO’s POV Mula sa glass penthouse sa ikalabinlimang palapag, tahimik akong nakatanaw sa maliit na hardin sa labas, maayos, kontrolado, katulad ng gusto ko. Not like my grandchildren, who always seem to live on the edge of chaos, as if discipline is something optional rather than necessary. Everything I see from here is order. Everything below is structure. And everything I tolerate… must align with control. “Those little brats… they don’t even know what ‘on time’ means,” malamig kong sabi, hindi inaalis ang tingin sa tanawin. Bahagyang kumilos ang assistant ko sa likuran. “Did Julian call? Where are they?” tanong ko. “He called earlier, sir,” maingat niyang sagot. “They said they’re on the way. Traffic.” “Traffic,” ulit ko, may bahagyang diin. Excuse. Laging iyon ang excuse. Isinandal ko ang likod ko sa upuan at pumikit sandali. Pinipilit panatilihin ang pagiging kalmado pero hindi ako sanay maghintay lalo na sa sarili kong pamilya. Ilang minuto pa ang l
DON GERBACIO’s POV Hindi na bago sa akin ang mga balitang kumakalat sa high society. Pero ang isang ito...ibang usapan na. Galit kong ibinaba ang tablet sa mesa, halos umalingawngaw ang tunog sa buong opisina. Nakapaskil doon ang larawan, malabo man pero sapat na para makilala ko ang mga ito. Si Caelus, ang pasaway kong anak at ang babaeng kasama niya, si Lena. Ang fiancée ng panganay kong anak na si Cullen. They’re all over the high society news, a scandal that could ruin my family… the Mondragon name. Those two… they’re still seeing each other. Kumuyom ang kamao ko. “This is unacceptable,” malamig kong sabi. Agad lumapit si Henry, ang matagal ko nang kanang kamay. Tahimik siya, pero alerto, sanay na sa ganitong sitwasyon. “Sir,” maingat niyang tawag. “Take everything down,” utos ko agad, walang pag-aalinlangan. “Every article. Every photo. I don’t want a single trace of this circulating.” Tumango siya. “I’ll have our media team handle it immediately,”
JULIE’s POV Nagngingitngit ang dibdib ko habang pinagmamasdan ang papalayong likod ni Caelus. Hindi man lang siya lumingon, kahit isang beses. Kahit kailan malamig ang turing niya sa akin, kung minsan pa nga ay parang hindi ako nag-e-exist. Kumuyom ang mga kamao ko, halos bumaon ang mga kuko sa palad ko. “What is it that Lena has that I don’t?” galit kong tanong, nanginginig ang boses ko sa pagpipigil. Kumpara sa kanya, nasa akin na ang halos lahat—ganda, figure, career, yaman, at ang pangalan ng pamilya ko. Maraming lalaking handang gawin ang lahat para lang mapansin ko, maraming nahuhumaling sa akin. Kaya hindi ko maintindihan kung bakit hindi ako makita ni Caelus. Bakit tila invisible ako sa paningin niya. Bakit hindi niya makita ang halaga ko at higit sa lahat, ang nararamdaman ko para sa kanya. Matagal ko na siyang gusto. At iyon ang pinakamasakit sa lahat. Walang sumagot sa mga kapatid ko. “She’s just a nobody,” dagdag ko, mas tumalim ang tono. “A nobody who go
CAELUS’ POV Gusto kong sundan si Lena. That was the only thing on my mind the moment she walked away. The way she said there was nothing between us. Parang may sumuntok na malakas sa dibdib ko. Hindi ako makahinga ng maayos. Masakit pero alam kong sinabi lang niya iyon dahil maraming nakatingin. She chose to protect everything except what we had. Mabilis akong kumilos palabas ng lobby. Pero bago pa ako makalampas, humarang sa daraanan ko si Julie. “Are you going to follow her?” she asked, her lips curling. “To prove that you’re still into her?” Marahas akong nagbuntong hininga. “Don’t block my way,” malamig kong sagot. Pero hindi siya umalis. Nakatayo lang siya roon habang matapang na nakatingin sa akin. “Caelus, look around,” she continued, gesturing subtly. “People are watching us. If you run after her now, you’re basically telling everyone that you’re involved with your sister-in-law.” She leaned in slightly. “That’s a scandal. Even for someone like you.” she ad
LENA’s POV Tahimik ang loob ng taxi habang papalayo ako sa gusali. Pero sa loob ko...magulo. Paulit-ulit sa isip ko ang nangyari sa lobby. Julie’s words echoed in my mind, sharp and unrelenting, the way Caelus stepped in front of me, the way he defended me without even a moment of hesitation. And above all, that one line lingered, heavy and undeniable. 'You’re still in love with your sister-in-law.' Napapikit ako sandali, pilit pinapakalma ang sarili. Hindi ko dapat isipin iyon. Hindi ko dapat iniisip iyon, hindi ko dapat pinapahintulutan ang sarili kong maramdaman iyon pero kahit anong pilit ko, may bahagi sa akin na lihim na masaya. Masaya na hindi pala siya nagbago, na sa kabila ng lahat ng nangyari at ng magulong sitwasyon namin ngayon… ako pa rin. Mahal pa rin niya ako. Ngunit kasabay ng munting ligayang iyon ay isang matinding takot, takot na unti-unting sumisikip sa dibdib ko. What if someone starts talking? What if it reaches Cullen? What if makarating ito sa Yangc
LENA’s POV “I need to go home,” mahinang sabi ko. Matapos naming pagsaluhan ang mainit na halik tila bumalik ang kontrol ko sa sarili ko. Nagpapasalamat ako dahil may natitira pang pagpipigil sa akin. Dahil kung hindi ay baka kung saan umabot ang halik na iyon, at doon na ako nangangamba. Kailangan ko munang pag isipan pa ng mabuti ang mga gagawin ko. Handa na ba talaga akong magpadala ulit sa tukso at sa damdamin ko? Paano kung sundin ko nga ang puso ko subalit kapalit naman niyon ang kaligtasan ng pamilya ko. Kailangan ko munang pag isipan ng maraming beses. “Alright. I’ll drop you.” sabi ni Caelus na may kasama pang pagtango. Hindi na ako umimik pa simula niyon, tahimik lang kaming naglakad papasok sa elevator kahit ang paglabas. Hanggang sa lobby ay walang umiimik sa amin. Tila pinapakiramdaman lang din niya ako. Bahagya siyang nauuna sa akin habang nakasunod naman ako sa kanya. Bigla ay tumigil siya. At dahil malalim ang iniisip ko, hindi ko agad iyon na
Dahan-dahan kong inalis ang kamay ng lalaki sa pagkakapulupot sa katawan ko. Mahimbing na siyang natutulog, akala ko ay wala ng katapusan ang ginawa namin kanina. Halos kapipikit lang niya at nang makasiguro akong tulog na siya ay saka lang ako kumilos. Nahaplos ko ang balakang ko, sumakit at kumi
Makalipas ang ilang buwan, pinagmasdan ko ang gusali ng aking restaurant na matatagpuan sa kahabaan ng mga kainan sa lugar na iyon. Tanghalian na, kaya naman marami nang taong kumakain sa loob. Ang mga bintana ng restaurant ay bukas, na nagbibigay daan sa mga masarap na amoy ng mga lutuing pagkain
CAELUS’ POV "What are we doing here again, Caelus?" Tanong ng kaibigan kong si Max, habang nakapark ang sasakyan ko sa tapat ng The Chef’s Touch. My eyes scanned the area, searching for a familiar face, but like before, she was nowhere to be seen. "This is the last time I'm coming here," Sabi ko,
CAELUS’ POV “Hey Cael, where have you been?” tanong ni Sage nang makabalik ako sa condo unit ni Helios. Nasa living room ang mga kaibigan ko, nagkukwentuhan at nagtatawanan. “Oo nga, bakit bigla kang nagmamadaling sumakay ng elevator?” Nagtatakang tanong naman ni Rowan. Naupo ako sa mahabang







