chapter 3

🔞 SPG ALERT

‼️TYPOS ERROR AHEAD

Ang lakas ng hangin na nagmumula sa bintilador ko, pero init na init ang pakiramdam ko. Naisip ko na kailangan ko ng mangumpisal dahil sa kasalanan na tumutubo sa kaisipan ko. Napahilamos ako ng mukha dahil sa kung anu-ano nalang ang naiisip kong malalaswang senaryo.

"Ano kaba Stella, makasalanan kana ngayon." bulong ko saking sarili.

Tumayo ako at naupo sa lamesitang naroon. Tumingin ako sa labas ng bintana. Hindi ko maintindihan kung bakit ganito ang nasa isip ko palagi. Ayaw ba niya na maging lingkod ako ng simbahan?. Pero dito na ako lumaki at wala na akong ibang pagpipilian pa. Bumalik ako sa pagtulog at napamulat nalang ako ng sikat na sikat na pala ang araw. Agad akong nagbihis at lumabas ng aking silid. Ang iba sa mga batang nakuha ni Sister Anna ay halos binata at dalaga na rin, sa tagal ko dito kilala ko na silang lahat.

Napatingin ako sa labas at naroon si Gina, ang dalagita na masipag magluto araw-araw. Tatawagin ko sana pero lumapit si Lito, may dala na isang pirasong bulaklak. Napatigil ako sa paglakad at pinagmamasdan ko sila. Sa tagal nilang magkakasama dito ay nahulog na rin ang loob nila. Napailing ako dahil sa mata ng lahat ay mali yun.

"Gina." tawag ko sabay tago ng bulaklak na hawak nito sa likuran nya.

"Sister Stella?. Kanina pa po ba kayo dyan?." tanong nya sa akin.

"Oo, kayong dalawa alam nyong mali yan hindi ba?." saad ko.

"Sister, wala naman pong nakakaalam e'. Bukod po sainyo ngayon." sagot ni Lito sa akin.

"Paano kung malaman nilang lahat?. Anong sasabihin nyo?." tanong ko.

"Sister, hayaan nyo muna po kami. Tapos kapag okay na lahat kami po ang magsasabi kila Sister Anna." pakiusap ni Gina.

"Wala naman akong karapatan para pigilan kayo, pero sana alam nyo ang mga limitasyon nyo." wika ko pa sa kanilang dalawa.

"Opo Sister, salamat po." tugon ni Lito.

"Tara na sa kusina para makapagluto." yaya ko kay Gina.

Hindi sumabay si Lito, sa iba ito dumaan kaya kinausap ko pa si Gina habang naglalakad kami patungo sa kusina ng kumbento. Nangako siya na hindi sila gagawa ng dahilan upang mapahamak silang pareho. Palaging ganon ang ikot ng buhay ko, kumbento minsan lumalabas kami para magbigay ng rosaryo sa mga kalapit bahay dito lang din sa aming lugar. Kaso isang pamilyar na mukha ang nakita ko mula sa di-kalayuan. Hindi ako pwedeng magkamali, si Tiyo Cesar nga yun. Buong akala ko ay isinuplong ito noon. Pero naisip ko rin na baka nakalaya na sa tagal ng taong lumipas.

Nakita kong masama ang tingin nya sa akin. Malamang ay hindi nya ako namukhaan dahil sa tagal ng lumipas na panahon. May kaakbay siyang babae habang nakaupo ito sa labas ng bahay. Kumindat pa nga sya sa akin kaya kinilabutan ako dahil doon. Niyaya ako nila Sister Anna na puntahan ang kinaroroonan nya pero tumanggi akong sumama. Nagpaiwan ako sa bahay kung nasa kami ngayon.

"Sister Anna, maiwan na muna po ako dito, hihintayin ko lang kayo." saad ko.

"Bakit Sister Stella?." tanong nya sa akin.

"Bigla po kasing sumakit itong paa ko." pagsisinungaling ko.

"O sige, mabilis lang naman kami." pagpayag nito.

Iniwan ako ng dalawa kong kasama, naroon lang ako sa labas nakaupo sa isang plastik na bangko. Nang ilang minuto ay may narinig akong mga ungol sa bahay kaya napahawak ako sa aking dibdib sabay lingon sa bahay. May mag-asawa kasi kaming nakausap dito, mukhang bagong kasal lang kaya maryosep narinig ko pa ang mga daing nung babae. Dipa nahintay yung gabi kaya ako nalang ang nahiya. Napamulat pa ng malaki ang mata ko dahil mas lumakas pang ang ungol nung babae kaya medyo napalunok ako ng sariling laway. Naglakad ako medyo malayo sa bahay. Nakakahiya naman naririnig ko pa ang mga masasarap ungol sa kanilang pagniniig. Bakit kahit saan ako mapunta ay may kalaswaan na pangyayari, panaginip, sa paligid ngayon naman kahit sa pamimigay namin ng rosaryo ay mayroon pa din. Ano bang ibig sabihin nito.