chapter 5

🔞 SPG ALERT

‼️TYPOS ERROR AHEAD

Humingi ako ulit ng paumanhin kila Sister Anna at Sister Adele. Pero sabi nila dapat kay Mr. Sevilla din dahil parang napahiya sila dahil sa inasal ko. Pumayag ako dahil tama rin naman ang mga ito. Kaso tatlong araw na ay hindi pa rin sila bumabalik. Kinausap rin namin si Nika na magiging mas maayos ang buhay nya at makakapag-aral din sya kung magkakaroon ito ng pamilya. Noong una ay ayaw nya, sampong taon na rin kasi ni Nika. Pero ng ipaintindi king mabuti sa kanya ang pwedeng maging buhay nya ay doon lang siya naniwala.

"Maaari ka naman bumisita dito Nika. Tiyak na mababait sila dahil madalas naman dito si Mr. Sevilla hindi ba?. Kakamustahin ka namin palagi sa kanya." saad ko kaya tumango ito.

"Pwede po akong bumalik dito Sister Stella?." tanong nya.

"Pwedeng-pwede Nika. Basta magpapakabait ka doon ha. Kung ano yung mga natutunaw mo dito ay dapat na iaaplay mo doon para matuwa sila sayo." wika ko kaya sumang-ayon sila Sister Anna.

"Paano Nika, nextweek babalik sila kaya ready kana dapat ha?." turan ni Sister Anna.

"Sige po, wag nyo po akong kakalimutan ha. Pwede nyo rin po ba akong dalawin doon?." sagot nya.

"Oo naman, kapag may pagkakataon, bibisitahin ka namin." sagot ni Sister Adele.

Niyakap ko siya at sa palagay namin ay naintindihan na nya ang mga dahilan. Kahit na hindi ko naman sya kaanu-ano ay itinuring ko na talagang pamilya ang mga batang nakukuha namin sa kalye. Nagbabago sila dahil narin sa turo namin dito sa kumbento. At ang talaga lang na masakit ay kapag may mga tao o pamilya na nagkagusto sa kanila. Wala akong magagawa kundi ang palayain din sila dahil kailangan nila talaga ng pamilyang bubuo sa kulang nilang buhay.

Sumapit ang araw na takdang pagbalik nila Mr. Sevilla at ang kasama nitong babae. Wala akong ideya kung sino yun, basta ang pinagtuunan ko ng pansin ay si Nika ng araw na yun. Hindi ko rin alam ang sasabihin ko sa totoo lang. Paano kung sumama ang tingin nila sa akin dahil sa inasal ko. Hindi ko rin sila masisisi. Pinatawag ako ni Sister Anna dahil naroon na raw ang bisita. Kasalukuyan kasi akong nagpapalinis ng likuran kaya naroon ang mga kabinataan.

"Sandali lang ha, maiwan ko na muna kayo dito." paalam ko.

"Sige po Sister Stella." sagot ni Gina.

Iniwan ko na sila at naglakad patungo sa isang silid. Naroon na rin daw si Nika at alam ko na malungkot ito. Pero kaya na nya at alam kong matapang siya. Pagbukas ko ng pinto ay sa akin napako ang mga mata nilang lahat. Tumayo si Nika at niyakap akong muli.

"Ayos lang yan, magiging okay ka rin." saad ko pa habang hinahagod ko ang likod nya.

"So narito na tayong lahat. Mr. Sevilla Ms. Tricia, ito si Nika. Sampong taon na, six years old sya nang isama namin dito pero mabait ang batang yan." turan ni Sister Anna.

"Hello Nika, I'm your Tita Tricia, but you can call me Mommy if you want." nakangiti nitong pakilala sa bata.

"Hello daw, mag hi ka sa kanila." bulong ko naman.

"H-Hi po." sagot nya dito.

"Lapit ka sa akin dali?." yaya nito at inilahad ang dalawang kamay.

Tumingin pa si Nika sa akin kaya isang tipid na ngiti ang ginawa ko. Dahan-dahan na lumapit ang bata dito kaya naman para akong maiiyak ng yakapin siya ng Tricia daw ang pangalan.

"Wag kana mag-cry, bibilin natin lahat ng gusto mo. Pwede ka rin dumalaw dito kapag gusto okay?." saad nito.

"Talaga po?." sagot naman ni Nika.

"Ofcourse. Thank you po Sister Anna, Sister Adele at sayo po Sister Stella." turan nya.

"W-Wala po yun ma'am, basta po mahalin nyo yung bata at ituring na parang tunay nyong anak. Doon palang po ma'am, bawi na kayo." sagot ko kaya hindi ko napigil na mapaiyak.

Hindi ko napansin na nakatingin pala si Mr. Sevilla kaya isang tipid na ngiti lang ang ginawa ko dito. At doon din namin nalaman na adopted din pala ng mga magulang ni Mr. Sevilla ito. Ang bait nyang makitungo. Sana lang ay totoo ang mga ipinapakita nila sa amin. Lumabas na ako para makapag-usap sila. Hindi ko naman napansin na sumunod pala si sir Erik.

"Sister Stella, sandali lang." tawag nito.

"Sir Erik, bakit po?." takang tanong ko.

"About kanina, I saw you crying. Bakit?." tanong nya sa akin.

"Yun po ba?. Naku kapatid na po kasi ang turing ko sa mga bata. Kaya po masakit sa akin na aalis si Nika, sir pakiusap ko lang po, sana ay mahalin at alagaan nya si Nika. Mabait na bata po yun, masiyahin din." turan ko dito.

"We will Sister." saad nya.

"Oo nga pala sir, gusto ko palang humingi ng sorry tungkol doon sa nakaraang linggo. Pasensya na po kayo sa inasal ko." turan ko.

"We understand you Sister, valid naman ang nararamdaman mo infact akala namin ay hindi na kayo papayag." sagot nya sa akin.

"Pasensya na po talaga sir. May sasabihin paba kayo?." tanong ko.

"Wala na Sister." sagot nya.

"Maiwan ko na po kayo dito." magalang kong saad.

Isang tipid na ngiti nalang ang huling sulyap ko dito bago ako umalis sa harapan nya. Sa kusina ako agad pumasok at sakto na nagluluto na doon si Gina katulong si Lito. Sabi ni Sister Anna ay dito daw manananghalian ang mga bisita. Inayos na rin nila Sister Adele ang mga gamit ni Nika, malungkot ang iba dahil aalis na siya. Pero wala naman magagawa. Kailangan tanggapin na lahat ay aalis, wala naman permanente, kahit dito sa ibabaw ng mundo.