THEY TOOK MY LIFE BUT I RETURNED AS THE BRUTAL HEIRESS

THEY TOOK MY LIFE BUT I RETURNED AS THE BRUTAL HEIRESS

last updateLast Updated : 2026-11-16
By:  The Silent PenUpdated just now
Language: Filipino
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
5Chapters
8views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

Paano kung ang buhay na ninakaw sayo ay siya ring buhay na kailangan mo balikan upang makapaghiganti. Si Laura Ellis ay magigising sa miserableng buhay ni Nathalia , ang tagapag manang kinawawa at kinuhanan ng karapatan.. Sumama sa pagbabalik ng pag bangon ni Nathalia sa pamamagitan ni Laura Ellis

View More

Chapter 1

BUHAY NA HINDI SA AKIN

Ang unang bagay na naramdaman ko ay ang lamig.

Hindi iyon ang karaniwang lamig na nararamdaman kapag nakabukas ang air conditioner. Para itong malamig na tubig na unti-unting gumagapang sa aking balat, dahilan upang manginig ang buong katawan ko.

Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko.

Puting kisame. Malalaking kurtinang kulay ginto. Isang chandelier na tila mas mahal pa sa lahat ng kinita ko sa pagsusulat.

Hindi ito ang kuwarto ko.

Mabilis akong bumangon, ngunit agad akong napahawak sa sentido. Mabigat ang ulo ko. May kirot sa likod nito, na para bang may humampas sa akin gamit ang isang matigas na bagay.

Biglang bumalik sa isip ko ang mga huling sandali bago ako mawalan ng malay.

Alas-tres ng madaling-araw. Ang laptop ko. Ang halos malamig nang kape sa tabi nito. At ang boses ni Damon Hayes na pilit akong pinapapirma sa isang dokumentong magbibigay sa kaniya ng karapatang ipagpatuloy ang nobelang hindi ko pa natatapos.

Pagkatapos noon, may narinig akong kaluskos sa labas ng opisina.

May aninong gumalaw.

At may malakas na pagtama sa likod ng ulo ko.

Napahawak ako sa dibdib.

Patay na ba ako?

Kung patay na ako, bakit nararamdaman ko ang bigat ng katawan ko? Bakit masakit ang ulo ko? At bakit napakalinaw ng lahat ng nasa paligid ko?

Bumaba ako sa kama at napatingin sa malaking salamin sa kabilang bahagi ng silid.

Nang makita ko ang repleksiyon ko, tuluyan akong natigilan.

Isang babaeng hindi ko kilala ang nakatingin sa akin.

Mahaba ang buhok nito, maputi ang balat, at may mga matang tila matagal nang hindi nakakatulog nang maayos. Maganda siya, ngunit may lungkot sa mukha niyang hindi kayang itago ng mamahaling damit at alahas.

Dahan-dahan kong itinaas ang kanang kamay.

Ginaya niya ako.

Hinawakan ko ang pisngi ko.

Ganoon din ang ginawa niya.

"Hindi..."

Lumapit ako sa salamin at sinuri ang bawat detalye ng mukha niya.

Kilala ko ang babaeng ito.

Natalia Ashbourne.

Ang karakter na ako mismo ang lumikha.

Sa nobelang sinusulat ko, si Natalia ang nag-iisang tagapagmana ng isang makapangyarihang pamilya. Dapat sana ay nasa kaniya ang kontrol sa kanilang negosyo, ari-arian, at napakalaking kayamanan. Ngunit dahil sa kaniyang pagiging mahina at labis na pagtitiwala sa mga taong nakapaligid sa kaniya, unti-unting naagaw sa kaniya ang lahat.

Hindi ko pa nga natatapos ang kuwento niya.

At ngayon, ako ang nasa katawan niya.

"Imposible."

Napaatras ako hanggang sa maramdaman kong sumayad ang likod ko sa gilid ng kama.

Hindi ko alam kung paano nangyari ito. Hindi ko alam kung bakit ako narito. Ang alam ko lamang, ang buhay na ito ay hindi akin.

Biglang bumukas ang p***o.

"Sa wakas, gising ka na rin."

Isang babaeng nakasuot ng mamahaling bestida ang pumasok. May mga alahas sa leeg at mga daliri niya. Maayos ang kaniyang buhok at tila wala siyang anumang alalahanin sa mundo.

Barbara Romano.

Agad ko siyang nakilala.

Isa siya sa mga taong nagpahirap kay Natalia. Anak siya ng pamilyang unti-unting kumukuha sa lahat ng dapat sana ay pag-aari ng mga Ashbourne.

Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa bago napailing.

"Akala ko kung kailan ka pa gigising. May mga bagay na kailangang asikasuhin dito, at hindi naman kami puwedeng maghintay sa iyo buong araw."

Hindi ako sumagot.

Lumapit siya sa mesa at dinampot ang isang pares ng sapatos.

"Nasaan na ang sapatos ko? Iniutos kong linisin mo iyon kahapon."

Napakunot ang noo ko.

"Ano?"

Tumaas ang kilay niya.

"Anong ano? Hindi mo ba ako narinig?"

Ipinakita niya sa akin ang sapatos na hawak niya.

"Iniutos kong linisin mo ito. Hindi mo ba kayang gawin kahit ang simpleng bagay na iyan?"

Tumingin ako sa paligid. Malawak ang silid. May sariling banyo, malaking aparador, at mga muwebles na halatang hindi basta-basta nabibili.

Ito ang silid ng isang tagapagmana, hindi ng isang katulong.

"May mga katulong dito," mahinahon kong sagot. "Bakit hindi mo sila utusan?"

Nawala ang ngiti sa mukha niya.

"Anong sinabi mo?"

"Narinig mo ako."

Ilang segundo siyang nakatitig sa akin na para bang hindi niya matanggap na sumagot ako.

Pagkatapos ay dinampot niya ang pitsel sa mesa at walang pag-aalinlangang ibinuhos sa akin ang laman nito.

Napasinghap ako nang tumama sa mukha at katawan ko ang malamig na tubig.

"Napakalaki na ba ng tingin mo sa sarili mo?" malamig niyang tanong. "Dahil lang sa apelyidong Ashbourne, nakakalimutan mo na kung sino ka?"

Pinisil ko ang basang damit ko.

Gusto kong gumanti. Gusto kong sampalin siya at iparamdam sa kaniya ang kahihiyang ipinaparanas niya sa babaeng ito. Ngunit pinigilan ko ang sarili ko.

Hindi ko pa alam ang lahat ng nangyayari sa bahay na ito. Hindi ko alam kung sino ang kakampi at kung sino ang kalaban. Ang isang maling hakbang ay maaaring maglagay sa akin sa mas malaking panganib.

"Maglinis ka ng sarili mo," dagdag niya. "At kapag tinawag ka ni Don Gregorio, bumaba ka agad. Huwag mo siyang paghintayin."

Inilapag niya ang pitsel at lumabas ng silid na para bang wala siyang ginawang masama.

Naiwan akong nakatayo roon, basang-basa at nanginginig.

Ilang sandali akong nakatitig sa saradong p***o. Pagkatapos ay muling humarap sa salamin.

Hindi na lang si Laura ang nakikita ko.

Si Natalia na ang nasa harap ko.

At kung tama ang pagkakaalala ko sa sarili kong nobela, hindi pa niya alam kung gaano kalaki ang mawawala sa kaniya.

Hindi niya alam na ang mga taong tinatawag niyang pamilya ang unti-unting kumukuha ng lahat ng dapat sana'y sa kaniya.

Hindi niya alam na may mga dokumentong naghihintay lamang ng pirma niya upang tuluyan nang mawala ang karapatan niya sa sariling pamilya.

At higit sa lahat, hindi niya alam kung sino ang dapat pagkatiwalaan.

Nagpalit ako ng damit at inayos ang sarili. Pagkatapos ay lumabas ako ng silid.

Tahimik ang pasilyo. Sa malayo ay may naririnig akong mga yabag at mahihinang usapan ng mga katulong. Nang mapadaan ako sa isang bahagyang nakabukas na p***o, narinig ko ang boses ni Don Gregorio.

"Siguraduhin mong handa na ang mga dokumento. Kailangan ko ang lagda ni Natalia."

"At kung tumanggi siya?" tanong ng isang lalaki.

"Kung gayon, kailangan nating ipaalala sa kaniya kung sino ang tunay na nagpapatakbo sa bahay na ito."

Napahinto ako.

Hindi ko nakita ang mukha ng kausap niya. Ngunit sapat na ang narinig ko upang malaman kung anong klaseng panganib ang naghihintay sa akin.

Dahan-dahan akong umatras bago pa nila mapansin ang presensya ko.

Pagbalik ko sa silid, kumuha ako ng kuwaderno at panulat.

Isinulat ko ang unang pangalan.

Don Gregorio Romano.

Kasunod nito ay ang pangalan ng kaniyang asawa.

Lucinda Romano.

At pagkatapos ay ang dalawang anak nila.

Nathaniel. Barbara.

Tinitigan ko ang listahan.

Hindi ko maaaring basta harapin silang lahat. Kailangan kong malaman kung ano ang nangyari sa mga magulang ni Natalia, kung bakit napunta sa mga Romano ang kontrol sa kanilang mga ari-arian, at kung sino ang may hawak ng mga dokumentong maaaring magpatunay sa tunay na karapatan niya.

Kailangan kong obserbahan ang bawat kilos nila.

Kailangan kong malaman kung sino ang nagsisinungaling.

At higit sa lahat, hindi ko dapat ipakita na may nagbago na sa babaeng kilala nila bilang Natalia.

Isinara ko ang kuwaderno.

Maya-maya, may kumatok sa p***o.

"Señorita Natalia," tawag ng isang katulong. "Ipinapatawag po kayo ni Donya Lucinda sa silid-kainan."

Napatingin ako sa orasan.

Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa akin sa ibaba, pero alam kong hindi ako maaaring magtago habambuhay.

Tumayo ako at inayos ang manggas ng damit ko.

Kung gusto nilang makita ang dating Natalia, kailangan kong biguin sila.

Dahil ang babaeng nakatira sa katawang ito ay maaaring matagal nilang napaglaruan.

Pero hindi na ako papayag na ganoon din ang mangyari sa akin.

Hindi ko alam kung paano ako napunta sa buhay na ito.

Pero sisiguraduhin kong hindi ko hahayaang nakawin nila ang buhay na ito sa pangalawang pagkakataon.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

To Readers

Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang  manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.


No Comments
5 Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status