LOGINThe next day, I decided to go back to school.
Pagpasok ko pa lang sa campus, ramdam ko agad ang mga matang nakatingin sa akin. Sa loob-loob ko, I knew some of them knew what happened. Others probably just saw Jared's posts with the red-dress girl. In this school, issues spread like wildfire, famous person ka man o hindi.Tumango lang ako sa mga kaibigan ko, but I kept walking straight toward the building. I won't let them see me falter. Kung may makikita silang Ellyn ngayon, it will be someone fiercer, someone colder, and someone they can't mess with.Then, it happened.I was about to turn sa hallway pa-labas ng admin office when I accidentally bumped into someone. Tumama ang balikat ko sa matitipunong dibdib ng isang lalaki."Sorry-" sabay lingon ko pataas.Damn.Tall. Fair-skinned. Deep brown eyes. Messy black hair. He was wearing the school uniform like it was made for him—neat, crisp, and with a loosened tie that screamed effortless charm."No worries," he said casually, then smiled.Smile? Nope. Hindi ito pangkaraniwang ngiti. It is like seducing me.Parang slow motion akong napako sa kinatatayuan ko.This man is very handsome. Like the charm of Leonarado DiCaprio. His aura screams luxury.
He looks like a temptation that every woman needed. Damn, feeling ko magkakaroon lang ako ng kasalanan dahil sa lalaking ‘to.
Suddenly, I snapped out of it. "Ah, I-I haven't seen you here. New student?" tanong ko out of instinct.Gosh! Nakakahiya! Nautal pa ako! Parang may interest tuloy ako sa kanya."Yeah," he replied. "Just transferred. From Baguio."Baguio?That triggered something in my memory. Wait... wasn't that where Jared studied pharmacy before?Before I could ask more, dumaan ang isang student na lalaki at tinawag siya."Red! Bilis, bro! Class is starting."Red? That's his nickname?Interesting.---Later that day, nagkukwentuhan kami ni Carla habang naglalakad pauwi. "So, nakita mo na si Red?""Yeah," sagot ko. "Harap-harapan pa.""Gwapo, 'no?""Medyo," I admitted. "Mukhang may dating."She leaned closer, whispering dramatically, "And guess what?"Here comes her another chika. I raised an eyebrow."He's Jared's cousin."I stopped in my tracks."What?"Carla nodded, smirking. "As in magpinsan sila. Sabi ni Keisha from Section B, anak siya ng kapatid ng tatay ni Jared. Same surname pero iba lang middle name. Small world, huh?"Hindi ako naka-react agad. My heart raced.Ang pinsan ni Jared... transferee sa school namin?What a fucking coincidence this has been. Pero teka lang...And then, slowly, a smirk formed on my lips.Maybe... just maybe... the universe is giving me the ammunition I need.—
There's something dangerously satisfying about the idea of making someone regret losing you.
And for the first time since the breakup, I feel alive again.
I don't know if it's the pain, the betrayal, or the silence that followed after I walked away from Jared, but something inside me shifted. Parang may humugot ng tinik sa dibdib ko, pero pinalitan naman iyon ng isang apoy. Not the good kind, but the kind that makes you want to burn everything who makes you feel like you’re the most shittiest woman in town.
"Ellyn!"
Lumingon ako at nakita si Carla, ang best friend ko, na papalapit habang kumakaway. Agad niyang napansin ang eye bags ko na parang panda.
"Seryoso, beh," hingal niyang sabi nang makalapit na, "I was about to file a missing person report."
Malimit ko siyang nginitian. "You saw my stories. Alam mong buhay pa ako."
"Buhay pa physically," she countered. "eh, emotionally at mentally? Parang gumuho na buong mundo mo."
I sighed, crossing my arms. "Maybe it did."
"After what he did? Beh, I feel you. Pero, knowing you? I think you're about to cook something in a day or two."
I didn't respond immediately, but the corners of my lips twitched and I looked my best to look at her eyes so innocently.
Carla gasped. "Hoy. Hoy. Huwag mong sabihing—may balak ka nga?"
Okay. She got me.
"Silent revenge," I said. "At least sa simula."
"Ellyn..."
"Don't worry, Hindi naman ako gagawa ng kahit anong illegal o kahit anong masama. I just... need him to see what he had lost."
Tinaasan niya ako ng isang kilay. "So, you're plan is to make him regret at kung anong resulta ang naging katumbas ng actions niya?"
"Exactly."
"Let me guess," she drawled. "You want him to see you with someone else."
I smiled. "You know me so well."
She groaned. "Beh, nababaliw ka na ba?"
Napabuntong-hininga ako. I shouldn't have said anything. I never thought na—
"And I love it!" sunod niyang sambit na pasigaw na. "Who's the lucky guy?"
I turned my head slightly toward the covered hallway, where a certain tall, silent figure just walked out of the senior building—hood up, black headphones over his head, and an unreadable expression on his face as usual.
Tumingin ako sa hallway kung saan lumabas ang certain tall, silent figure nang may suot na black hoodie—Red Sarmiento.
Sinundan ni Carla ang tingin ko.
"No. Nope. Not him. Ellyn!"
"Bakit naman no?" inosente kong tanong sa kanya.
"Red? As in Red Sarmiento? As in cousin ni Jared?!"
"Yup."
"Ellyn, literal na kamag-anak ni Jared 'yon. This is like signing a deal with the devil."
"Maybe I need a devil," I muttered.
"Okay, I take it back na love ko kung anong plano mo. You're like digging your own grave here!"
"Trust me on this, Carla."
"Ellyn..."
I faced her seriously. "Think about it. Jared's cousin. New transferee. Attractive. Mysterious. And most of all, unexpected. If anyone could make Jared sweat, it's him."
Carla looked like she was battling a hundred thoughts at once. "And paano mo siya mapapapayag? Many attempted but failed. How can you be so sure you can convince a cold prince like that?"
I smirked. "Leave that to me."
###
— ELLYN’S POV —He is back. He is really back.Hindi ko mapigilan ang sarili na mapaluha. My husband is really back for good.Tinulak ko ang sarili ko para makita ang mukha niya ng maayos. “Ikaw na ba talaga ‘yan, hubby? Si Red ka na ba talaga?”Ngumiti siya sa akin. “It is really me, wifey. You miss me that much, huh?” panunukso niya.Tumango ako at saka binigyan siya ng isa pang halik sa labi. “Yeah, I really do.”“Guys! We don’t have time para maglandian! We need to commence the plan!” rinig kong sabi ni Oslov sa in-earpiece ko.Napairap ako. “Copy,” sagot ko sa kanya at tumingin kay Red. “So…” I lifted my hands at him and tilted my head with a smile. “Can you help me now with my wrists and feet, hubby?”He smiled back. “Gladly,” sagot niya. Kinuha na niya ang maliit na kutsilyo sa breast pocket at saka mabilis na naitanggal ang tali.I heard Oslov gagged. “You’re both cheesy,” reklamo niya pero in-ignore ko na lang siya. Kung makareklamo eh, kala mo naman naghahanap talaga siya ng
— RED’S POV —Marami talagang tao ang hindi nasa-satisfy sa kung anong mayroon sila. That’s why they want to take and take and take and take and take to others. They don’t care if you fail, basta makuha lang nila ang tagumpay na gusto nila sa buhay.“You are a disgrace to the family!”I still remember the first time I heard those words coming from my grandfather. He slapped my Father’s face habang ang Uncle ko ay nakatingin lang sa kanila na tila wala siyang kahit anong kasalanan.Oh. What a liar he is.Nang makarating kaming Canada, naging magaan ang buhay namin. Nasustentuhan kami ni Dad with the money left for him and luckily, on the company he was in. Nagging mataas ang posisyon niya sa trabaho noong panahong iyon kaya kahit anong gusto ko, nakukuha ko, but I have never been rotten.I still have contact with Jared at that time kaya kami naging mag-close nung bata kami, pero agad namamatay ang call every single time na nahuhuli siya ni Uncle na kausap ako. The last time I had a ca
— THIRD PERSON’S VIEW —Hindi na halos mapakali si Janice sa kakahintay. She is pacing back and forth sa harap nina Jared at ni Prism habang kinakagat ang kuko ng hintuturo niya.“Janice dear, kumalma ka lang. Makakapunta rin sila dito,” ani Jared para mapakalma ang kanyang kasintahan.“He’s right, Janice. Walang magagawa ang iyong… anxiousness,” banggit ni Prism naman sa kanya sa kalmadong paraan.“How can I be calm, Tito? Ang mga tauhan mo kasama ang pinakamamahal ko. Baka kung anong gawin nila sa kanya,” reklamo ni Janice at nagpatuloy sa pag-pace back and forth niya.Napabuntong-hininga si Jared at napasampal na lang sa noo habang ang kanyang ama naman ay humipak ng isa sa kanyang sigarilyo. Kapagkuwan, lumingon si Prism kay Jared.“Son, salamat at tinanggap mo ang ganitong trabaho ko,” sabi nito sa kanya. “We have no choice but to do this. Your grandfather wants to expand the business before, and he does want something ‘extraordinary’. Something unique to the taste of our family.
— THIRD PERSON’S VIEW —A few minutes before Ellyn and Amaranth got in the van, Oslov hacked the cameras. Ni-make sure na tinago niya si Elf sa system ng cameras. “Okay na, Elf. Pasok ka na,” sambit ni Oslov nang matapos na niyang ma-hack ang sistema. —-Sa side ni Elf, tumango siya at nagsimula ng pumunta sa puting van. Mabilis siyang kumilos. Humiga siya sa semento at saka hinatak ang sarili papunta sa baba ng puting van, at dinikit ang sobrang liit na GPS tracker. He turned it on. Inangat niya ang sarili at binuksan ang likod ng van gamit ang kanyang picklocking skills. Nang mabuksan, nakita niya sa bandang gilid sina Vera at Escanor. Tinawag niya ang dalawa at sinenyasan. Pumaroon na ang dalawa. Sinarado na niya iyonNakarinig siya ng mga yapak na palapit na. Tumingin siya sa gilid, at nakitang papalapit na pala ang mga nakaitim na tao. Dala-dala nila si Ellyn na para bang idi-discard na corpse. Si Amaranth naman ay tumitingin sa paligid hanggang sa magkatagpo ang mga mata nila
— THIRD PERSON’S VIEW —On the Premier Group’s place, may isang malaking screen kung saan Tnakikita ang lahat ng mga cameras na nasa loob at labas ng RS Company. Nakaupo si Prism sa red couch at ininom ang scotch. Minamasdan niya ang bawat galaw ng mga tao na naroon.Mga alas otso i-media na nang makakita siya ng pagbabago sa mga galaw ng mga tao roon. Nagsimula ng mag-away si Ellyn at Crimson sa harap ng nakatagong camera malapit sa elevator.“Ellyn!” sigaw ni Crimson dito pero hindi siya nililingon ng babae at patuloy lang sa paglalakad. Matiim na nakatitig ang matandang lalaki sa pamangkin niya. Mukhang may kakaibang Personalidad na nama ito. Hindi ito ang nakilala niya nang na-torture nila ito. Maybe, that other psychotic personality of his. Papaliko na ang babae para lumabas sa entrance ng establishment nang hinila niya siya pabalik ng lalaki. “Ellyn, listen to me!”“Janice, who is that again?” turo ni Prism kay ‘Red’.“Crimson, Sir. The first Personality of Red. The one who lau
— ELLYN’S POV —Ala-otso i-media na ng gabi at nasa elevator kami parehas ni Crimson. Mainit ang tension naming dalawa kaya hindi ko siya pinapansin.Nang bumukas na ang pintuan ng elevator, lumabas na ako doon. “Ellyn!” sigaw ni Crimson sa’kin pero hindi ko siya nilingon at patuloy lang sa paglalakad. Paliko na ako para makalabas naman sa entrance ng establishment nang hinila niya ako pabalik. “Ellyn, listen to me!”Napaigik ako sa sakit dahil sa lakas ng pagkakahawak niya sa braso ko. Matalim na tinitigan ko siya habang sinusubukan na pigilan ang kumukulong galit ko. “Let me go,” marahan kong sambit.“Let us talk, Ellyn. You know I can’t do that to you.”Tumawa ako at pwersang sinisiko ang braso niya para maalis ang pagkakahawak niya sa akin, pero hindi iyon matanggal kaya pinanlakihan ko siya ng aking mga mata.“You think I won’t believe that? P*tcha, akala ko kasi makakayanan kong sikmurain ang ginawa mong paggamit ng katawan ni Red para i-f*ck ang ibang babae.”“Ellyn, that’s the
---THIRD PERSON'S VIEW---Puro basag na mga bottles ang nasa sahig habang si Jared ay pulang-pula ang mukhang pinagpatuloy ang pag-iinom niya. Magmamadaling-araw na pero walang hinto sa pag-inom si Jared sa likod ng mansion nila. Hindi siya mapigilan ng mga maids dahil na rin sa agresibong nature ng
“Are you ready?”Napalingon ako kay Red habang nakatayo kami sa labas ng main building. Hawak-hawak ko pa rin ang strap ng bag ko habang pinipigilan ang mabilis na pagtibok ng puso ko.Itong pakulo niya na ‘to, it’s on another level, okay? Kinakabahan ako.Ito na ‘yong araw na pag-uusapan ng buong
The next morning, nag-meet kami sa library and damn, I think I am in the worse situation than I thought.Red showed up with glasses. Reading glasses. Para siyang isang main character sa isang drama. Like the male lead author sa Chicago Typewriter. Yep. The vibe is like that right now. And the fact
Just before the exact time na magkita kami, I already saw Red there in the hallway near the cafeteria, leaning against the wall na akala mo ba mga artistang napo-pose for ad campaigns. This time, his outfit is different. No hoodie and jeans. Naka suot siya ngayon ng isang malinis na puting polo, gr







