LOGIN“HERE.”
Inabot sa kanya ng kaibigan ang isang pregnancy test kit. She bit her lower lip, contemplating whether to accept this or not. Hindi siya handa sa kung ano man ang magiging resulta ng test na kanilang gagawin. She’s scared. It’s scaring the hell of her. Nababahala siya sa kung ano man ang kanyang magiging reaksyon.
“Walang magagawa kung tutunganga ka lang,” anito na nagpagising sa kanyang malalim na iniisip. “You need to take this, Delancy. For our peace of mind. Dali na. Baka magtaka pa sila Tito bakit nawala tayong bigla.”
Wala sa sarili siyang napalunok. Tinanggap na niya ang inaabot ni Mylene at wala sa sariling napalunok.
Tumakas lamang saglit si Mylene para ibili siya ng pregnancy test kit. And while waiting for her friend, nagtatago siya sa guestroom. Kung maghahanap kasi ang kanyang daddy ay paniguradong sa silid niya ito unang maghahanap.
“How should I use this?” wala sa sarili niyang tanong habang nakatingin sa hawak niyang pregnancy test kit.
“May instructions diyan.” Hinawakan siya nito sa balikat at pinatalikod saka tinulak patungo sa banyo. “Go. Bilisan mo!”
Delancy took a very deep breath. Binitbit niya ang hem ng kanyang gown at naglakad na papasok sa loob ng banyo. She closed the door and faced the mirror. Sa kabila ng kanyang makeup, pansin niya ang pamumutla.
Why is she scared to test herself in the first place? Because she doesn’t remember anything about that night. Hindi niya alam kung gumamit ba sila ng protection. Well, she can ask him tonight because he’s here.
“Damn it, Delancy,” pagmumura niya sa sarili. “Now is not the right time for that.”
Tumingin siya sa hawak na pregnancy test kit and humugot ng malalim na hininga. Hinahanda niya ang sarili sa kung ano man ang kanyang gagawin ngayon.
Binuksan na ni Delancy ang kanyang hawak na pregnancy test kit. Sinunod niya ang instructions na nakalagay roon. Medyo nahihirapan pa nga siya dahil sa kanyang suot na gown. And when she was finally done, she flipped the tester back and placed it on the sink.
Inulit niya ito sa dalawa pang tester na binili ni Mylene para makasiguro. After repeating the same process, nilapag niya ang test kit padapa sa sink at humugot ng malalim na hininga. Nag-angat siya ng tingin sa salamin at humugot ng malalim na hininga.
Mababakas ang takot sa kanyang mga mata. Kahit malamig ang air-con ay panay pa rin ang pagbuo ng butil ng pawis sa kanyang noo. Mariin niyang pinikit ang mga mata at inabot ang isang test kit. Delancy then slowly lifted her eyelids.
As soon as she saw the double lines, her eyes immediately widened. Wala sa sarili niya itong binitiwan na para bang isa itong ‘cursed’ na bagay.
“No fvcking way…” she whispered.
Dumapo ang kanyang paningin sa dalawa pang test kit. Someone is knocking on the door, then she heard her friend’s voice calling.
“Delancy, make it quick. Baka maabutan tayo rito ng father mo. Naloloka na ako sa ‘yo,” anito.
Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at dahan-dahang inabot ang dalawa pang test kit. This time, dilat na ang kanyang parehong mga mata. She reached for the two test kit and flipped it to check the result.
Parang nawalan ng lakas ang kanyang mga tuhod at napaupo siya sa lapag. Napatakip siya sa kanyang bibig kasabay ng pag-agos ng luha sa kanyang mga mata. Hindi lang kamay niya ang nanginginig, kundi pati buong katawan niya. Her whole body is trembling so hard as tears kept streaming down her cheeks.
The banging on the door started getting loud, ngunit para bang hindi niya ito marinig. She reached for the doorknob and twisted it to open. Nang mabuksan ito ay agad na pumasok si Mylene.
“What’s wrong? Stop crying. Masisira ang make up mo!” histirikal nitong sambit. “Ano ba kasi ang resulta?”
Binitiwan ni Delancy ang hawak niyang pregnancy test at napatakip sa kanyang mukha. Narinig niya ang pagsinghap ni Mylene nang makita ang resulta.
“Oh my gosh,” bulong nito at tumingin sa kanya. “Delancy…”
“This can’t be happening,” mahinang wika niya at humikbi. “Hindi ako pwedeng mabuntis, Mylene. I can’t…”
Kahit ang kaibigan ay walang masabi. Yumakap na lamang ito sa kanya at humugot ng malalim na hininga. Tuluyan nang nawala sa kanyang isipan na mayroon siyang makeup na suot. She just kept crying her heart out.
Hindi niya alam kung ano ang kanyang dapat na gawin ngayon. Tila ba ay naging blanko ang kanyang utak. All test results are showing positive.
“You’re pregnant, Delancy. You’re fvcking pregnant!”
–
PASIMLPENG naglibot ng tingin ang binata. His eyes are like looking for something… or more like someone. Hindi siya makapag-concentrate sa kanyang mga kausap dahil busy ang kanyang mga mata.
“Is there something wrong, Cyd?” tanong sa kanya ng kanyang kaibigan na si Dennis, ang kasalukuyang nagdiriwang ng kaarawan ngayon.
Agad siyang umiling. “Nothing.”
“I didn't expect you to be here, but I’m glad you came,” anito at tinapik ang kanyang balikat. “Thank you.”
He nodded his head. “No problem.”
Sa pagiging malikot ng kanyang mga mata ay nahuli ng kanyang paningin ang isang babae na ngayon ay naglalakad na paakyat ng hagdanan, bitbit nito ang mahabang hem ng gown at mukhang… masama ang timpla.
“I can’t imagine marrying her off to someone I don’t know.”
Wala sa sarili siyang napatingin sa kanyang kaibigan at nakitang nakatitig din ito sa dalagang kanina niya pa tinitignan. Mariin niyang nakagat ang ibabang labi at humugot ng malalim na hininga saka niya muling binaling ang atensyon sa dalaga na ngayon ay paakyat na ng hagdanan.
“Why not let her choose the one to marry?” kaswal niyang tanong.
Why does it feel like he already met her before? Hindi niya lang maalala kung saan. Well, obviously he met her before… like years ago. Ngunit parang na-meet na niya ang adult version nito. He just counldn’t remember well.
“I would, if I had to. Ngunit alam mo naman ang mga kabataan ngayon. Tanga na sa pag-ibig. At ayokong matulad sa kanila ang anak ko,” sagot ni Dennis at humugot ng malalim na hininga. “Delancy is the last string of hope that I have. My only heir. I can’t bear losing her to someone who can’t treat her well. Who couldn’t give her what she wants.”
Hindi siya umimik doon. Last string of hope? What does he mean by that? Nais niyang magtanong ngunit pinipigilan niya ang kanyang sarili.
Pinanood lamang nila ang dalaga hanggang sa mawala ito sa kanilang paningin Hindi maintindihan ni Cydine ngunit bakit bigla na lamang siyang nakaramdam ng interest dito?
Nakatitig siya sa kanilang mga nadaraanan sa labas ng bintana. Medyo masakit talaga ang paa niya. Mabuti na lang at mayroong extra flats na dala si Callum dito sa sasakyan. Umuwi raw ito para kumuha ng flats kung sakaling manakit daw ang paa niya.Oh, ‘di ba? Sinong hindi lalong mahuhulog sa katulad ng lalaking ito na sobrang thoughtful? Ipagpapasalamat niya na talaga sa kahit sinong santo ang pagdating ni Callum sa kanyang buhay.Gwapo, mayaman, loyal, masungit sa iba, at hindi mahilig makipag-inuman sa mga barkada sa labas. Whole package! At may sick pack abs pang kasama! Kahit sino maglalaway sa lalaking kasama niya ngayon.“Do you want to sleep?” biglang basag ni Callum sa katahimikan. “You can rest. I’ll wake you up with you get there.”“Ayos lang ako,” mahinang sagot niya. “Ikaw nga dapat ang magpahinga, e. If you want, I’ll drive. Galing ka pa sa ospital tapos may lakad pa tayo. Pwede namang ipagpabukas na lang ‘to, e.”Gusto niyang makita ang hill, okay? Ngunit nakokonsensya s
The night went well. Yung malungkot na aura ni Blythe ay unti-unti na ring gumagaan. Wala itong sinabi sa kanya, ngunit kahit papano ay ramdam niya ang pagkalma nito at paggaan ng mood.At ngayon, nandito na siya sa master bedroom kasama si Callum. Abala ito sa phone, mukhang mayroong importanteng kausap, habang siya naman ay tahimik na nagbabasa ng libro sa ilalim ng kanyang lampshade na pinalagay raw talaga ng binata para sa kanya dahil napansin nitong mahilig siyang magbasa bago matulog.Wala sa sarili siyang napasulyap dito.Totoo nga ‘yung sabi nila, ‘no? It’s the little things that will make your heart flutter. Kahit ‘yung tipong pag-abot lang ng tubig sa ‘yo, parang tatalon na ang puso mo sa labis na tuwa. It only shows that this man is giving her attention.Kahit nga ‘yung mga passing phrases lang na sinasabi niya lalo na kapag bored siya, minsan ay natatandaan ‘yon lahat ni Callum. So sinong hindi mahuhumaling dito nang todo?As a person na sobrang independent, nang una ay me
VERONICA didn’t expect a day will come that she will be able to live with a man…in a grand house.At ang mas hindi kapani-paniwala ay ang katotohanang kasama nila sa hapag ngayon si Blythe. Mukhang hindi maganda ang timpla ng mood nito dahil hindi man lang ito kinakausap ni Callum. Or more like, busy is Callum sa kanya at busy naman si Blythe sa pagkain.“Uhm…” Nilunok niya muna ang pagkain na kanyang nginunguya. “Callum…”“Hmm? Want some water?” he asked.Umiling siya rito at humugot ng malalim na hininga. “No. But, can I ask you something?”Wala sa sarili niyang nilingon si Blythe. “Is she okay?”Ngunit bago pa man makasagot si Callum ay naunahan na ito ng kapatid.“If you’re referring to me, no. I’m not okay.” Nag-angat ito ng tingin sa kanya. “Wanna get wasted tonight?”“Blythe—”“What?” pagpuputol nito. “Inaaya ko lang naman siya. Hindi ko naman siya aawayin. Don’t worry.”Umirap pa ito na tila’y pikon na pikon na sa mundo.Kahit medyo masungit at maldita ang dating ni Blythe, hin
LUTANG siyang bumalik sa tabi ni Callum.Hindi pa rin siya makapaniwala sa kanyang narinig. Parang na sa cloud9 yata ang utak niya dahil. Yung tinik ay nawala at parang lumulutang siya sa ire.“Are you okay?” tanong ng binata nang makasakay sila sa loob ng sasakyan. Bakas ang concern sa mukha nito. “What did mom tell you? Pinagsabihan ka ba niya?”Wala sa sarili siyang napatingin dito at kumurap-kurap. Mahina siyang umiling at tumikhim saka tipid na ngumiti. “Your mom…”“Ano?” Mas lalong kumunot ang noo nito. “What did mom say? I should talk to her.”Binuksan nito ang pinto at akmang lalabas na ngunit mabilis niyang hinawakan ang braso nito. Lumingon ito sa kanya at bakas ang inis sa mukha. She bit her lower lip and smiled. Bumaba ang kanyang hawak sa kamay nito at mahina itong pinisil.“Hindi. Hindi ako inaway or pinagsabihan ng mommy mo.” Tipid siyang ngumiti. “Instead, she apologized.”Nang marinig ito ay agad na bumakas ang gulat sa mga mata ni Callum. “What?”Tumango naman siya.
“Relax,” pambabasag ni Mrs. Delancy sa nakakabinging katahimikan sa kanilang dawala. “Like I told you, I am not going to eat you.”Wala sa sarili siyang napalunok. Nakangiti ito, ngunit sa bawat pag-angat ng sulok ng labi ng ginang ay hindi niya maiwasang makaramdam ng kaba.Normal pa ba ‘to?Humugot ito ng malalim na hininga. “Before anything else, I would like to apologize, hija. I know it’s more than a month late, but I still sincerely apologize.”Mabilis siyang umiling. “Ayos lang po! Hindi niyo naman po kailangang humingi ng sorry. Wala po kayong masamang ginawa. At saka, normal lang po ang naging reaksyon niyo. I actually expected the worse. Okay lang po talaga.”Tipid itong ngumiti sa kanya. “Callum is a sweet kid, before his career changed him. He used to spend time with his siblings, ngunit ngayon ay parang ang layo na niya sa amin. To be honest, I know nothing about our father’s plan of marrying him off to your twin. Kung alam ko lang, wala sanang nakapilit sa batang ‘yon. B
It took her a moment to finally get over what he just said. Ayaw niya pa ngang maniwala kung hindi bumungad mismo sa kanyang harapan ang katotohanang bumili nga ito ng bahay! Maniniwala pa siguro siya kung sasabihin nitong uuwi sila sa bahay ni Venice noon.But this is a new house, at a different location. Malaki at sa entrance pa lang, alam mo na kaagad na mamahalin. Hindi maiwasang malula ni Veronica, lalo na nang makapasok sila sa loob ng bahay. Sobrang taas ng chandelier na feeling niya ay mahihirapan talaga ang mga maid sa paglilinis.“Callum…” wala sa sarili niyang sambit. “Isn’t this too much?”Hinawakan nito ang kanyang beywang. “What’s too much?”Nilingon niya ito. “This house, I mean. It feels a little too grand for me. At saka…”“At saka ano?” Bahagyang tumaas ang kilay nito. “What’s wrong?”“At saka, medyo nakakaramdam ako ng guilt.”Sa kanyang sinabi ay mas lalong kumunot ang noo ni Callum. He caressed her hair softly and kissed her temple. “What’s making you guilty, hmm?
CALLUM was busy signing the papers, ngunit panay ang pagsusulyap niya sa kanyang phone. He’s waiting for her to text him. Hindi niya maintindihan kung bakit gusto niyang malaman ang mga whereabouts nito.This is not like him at all. Wala siyang pakialam noon para sa dalaga, ‘di ba? So what changed n
“SO YOU were the one who told them to give them money monthly,” aniya. “But isn’t your allowance enough? Magkano ba ang allowance mo? Bakit hindi mo ‘yan sinasabi sa ‘kin?”“I only have thirty thousand per fifteen days,” sagot ng kambal.“That’s basically sixty thousand in a month.” Napahugot siya
PINANOOD niya ang binatang umupo sa kama habang dial-dial ang sekretarya nito. Habang siya naman ay hindi mapakali. Hindi niya nagustuhan ang ginawa ng binata kanina. At mukhang napansin ‘yon ni Callum dahil pagkatapos nitong kausapin ang sekretarya ay hinarap siya nito.“What’s wrong?”“Callum, yo
NANG MAGISING siya ay hindi na niya mahigalap ang kanyang asawa sa tabi. Dahan-dahan niyang dinilat ang kanyang mga mata at naglibot ng paningin. No one’s in sight. Nilingon niya ang kanyang tabi at nakitang mayroon pa rin itong bakas ng nangyari kagabi.A small smile appeared from his lips. Hindi







