로그인“HERE.”
Inabot sa kanya ng kaibigan ang isang pregnancy test kit. She bit her lower lip, contemplating whether to accept this or not. Hindi siya handa sa kung ano man ang magiging resulta ng test na kanilang gagawin. She’s scared. It’s scaring the hell of her. Nababahala siya sa kung ano man ang kanyang magiging reaksyon.
“Walang magagawa kung tutunganga ka lang,” anito na nagpagising sa kanyang malalim na iniisip. “You need to take this, Delancy. For our peace of mind. Dali na. Baka magtaka pa sila Tito bakit nawala tayong bigla.”
Wala sa sarili siyang napalunok. Tinanggap na niya ang inaabot ni Mylene at wala sa sariling napalunok.
Tumakas lamang saglit si Mylene para ibili siya ng pregnancy test kit. And while waiting for her friend, nagtatago siya sa guestroom. Kung maghahanap kasi ang kanyang daddy ay paniguradong sa silid niya ito unang maghahanap.
“How should I use this?” wala sa sarili niyang tanong habang nakatingin sa hawak niyang pregnancy test kit.
“May instructions diyan.” Hinawakan siya nito sa balikat at pinatalikod saka tinulak patungo sa banyo. “Go. Bilisan mo!”
Delancy took a very deep breath. Binitbit niya ang hem ng kanyang gown at naglakad na papasok sa loob ng banyo. She closed the door and faced the mirror. Sa kabila ng kanyang makeup, pansin niya ang pamumutla.
Why is she scared to test herself in the first place? Because she doesn’t remember anything about that night. Hindi niya alam kung gumamit ba sila ng protection. Well, she can ask him tonight because he’s here.
“Damn it, Delancy,” pagmumura niya sa sarili. “Now is not the right time for that.”
Tumingin siya sa hawak na pregnancy test kit and humugot ng malalim na hininga. Hinahanda niya ang sarili sa kung ano man ang kanyang gagawin ngayon.
Binuksan na ni Delancy ang kanyang hawak na pregnancy test kit. Sinunod niya ang instructions na nakalagay roon. Medyo nahihirapan pa nga siya dahil sa kanyang suot na gown. And when she was finally done, she flipped the tester back and placed it on the sink.
Inulit niya ito sa dalawa pang tester na binili ni Mylene para makasiguro. After repeating the same process, nilapag niya ang test kit padapa sa sink at humugot ng malalim na hininga. Nag-angat siya ng tingin sa salamin at humugot ng malalim na hininga.
Mababakas ang takot sa kanyang mga mata. Kahit malamig ang air-con ay panay pa rin ang pagbuo ng butil ng pawis sa kanyang noo. Mariin niyang pinikit ang mga mata at inabot ang isang test kit. Delancy then slowly lifted her eyelids.
As soon as she saw the double lines, her eyes immediately widened. Wala sa sarili niya itong binitiwan na para bang isa itong ‘cursed’ na bagay.
“No fvcking way…” she whispered.
Dumapo ang kanyang paningin sa dalawa pang test kit. Someone is knocking on the door, then she heard her friend’s voice calling.
“Delancy, make it quick. Baka maabutan tayo rito ng father mo. Naloloka na ako sa ‘yo,” anito.
Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at dahan-dahang inabot ang dalawa pang test kit. This time, dilat na ang kanyang parehong mga mata. She reached for the two test kit and flipped it to check the result.
Parang nawalan ng lakas ang kanyang mga tuhod at napaupo siya sa lapag. Napatakip siya sa kanyang bibig kasabay ng pag-agos ng luha sa kanyang mga mata. Hindi lang kamay niya ang nanginginig, kundi pati buong katawan niya. Her whole body is trembling so hard as tears kept streaming down her cheeks.
The banging on the door started getting loud, ngunit para bang hindi niya ito marinig. She reached for the doorknob and twisted it to open. Nang mabuksan ito ay agad na pumasok si Mylene.
“What’s wrong? Stop crying. Masisira ang make up mo!” histirikal nitong sambit. “Ano ba kasi ang resulta?”
Binitiwan ni Delancy ang hawak niyang pregnancy test at napatakip sa kanyang mukha. Narinig niya ang pagsinghap ni Mylene nang makita ang resulta.
“Oh my gosh,” bulong nito at tumingin sa kanya. “Delancy…”
“This can’t be happening,” mahinang wika niya at humikbi. “Hindi ako pwedeng mabuntis, Mylene. I can’t…”
Kahit ang kaibigan ay walang masabi. Yumakap na lamang ito sa kanya at humugot ng malalim na hininga. Tuluyan nang nawala sa kanyang isipan na mayroon siyang makeup na suot. She just kept crying her heart out.
Hindi niya alam kung ano ang kanyang dapat na gawin ngayon. Tila ba ay naging blanko ang kanyang utak. All test results are showing positive.
“You’re pregnant, Delancy. You’re fvcking pregnant!”
–
PASIMLPENG naglibot ng tingin ang binata. His eyes are like looking for something… or more like someone. Hindi siya makapag-concentrate sa kanyang mga kausap dahil busy ang kanyang mga mata.
“Is there something wrong, Cyd?” tanong sa kanya ng kanyang kaibigan na si Dennis, ang kasalukuyang nagdiriwang ng kaarawan ngayon.
Agad siyang umiling. “Nothing.”
“I didn't expect you to be here, but I’m glad you came,” anito at tinapik ang kanyang balikat. “Thank you.”
He nodded his head. “No problem.”
Sa pagiging malikot ng kanyang mga mata ay nahuli ng kanyang paningin ang isang babae na ngayon ay naglalakad na paakyat ng hagdanan, bitbit nito ang mahabang hem ng gown at mukhang… masama ang timpla.
“I can’t imagine marrying her off to someone I don’t know.”
Wala sa sarili siyang napatingin sa kanyang kaibigan at nakitang nakatitig din ito sa dalagang kanina niya pa tinitignan. Mariin niyang nakagat ang ibabang labi at humugot ng malalim na hininga saka niya muling binaling ang atensyon sa dalaga na ngayon ay paakyat na ng hagdanan.
“Why not let her choose the one to marry?” kaswal niyang tanong.
Why does it feel like he already met her before? Hindi niya lang maalala kung saan. Well, obviously he met her before… like years ago. Ngunit parang na-meet na niya ang adult version nito. He just counldn’t remember well.
“I would, if I had to. Ngunit alam mo naman ang mga kabataan ngayon. Tanga na sa pag-ibig. At ayokong matulad sa kanila ang anak ko,” sagot ni Dennis at humugot ng malalim na hininga. “Delancy is the last string of hope that I have. My only heir. I can’t bear losing her to someone who can’t treat her well. Who couldn’t give her what she wants.”
Hindi siya umimik doon. Last string of hope? What does he mean by that? Nais niyang magtanong ngunit pinipigilan niya ang kanyang sarili.
Pinanood lamang nila ang dalaga hanggang sa mawala ito sa kanilang paningin Hindi maintindihan ni Cydine ngunit bakit bigla na lamang siyang nakaramdam ng interest dito?
It took her a moment to finally get over what he just said. Ayaw niya pa ngang maniwala kung hindi bumungad mismo sa kanyang harapan ang katotohanang bumili nga ito ng bahay! Maniniwala pa siguro siya kung sasabihin nitong uuwi sila sa bahay ni Venice noon.But this is a new house, at a different location. Malaki at sa entrance pa lang, alam mo na kaagad na mamahalin. Hindi maiwasang malula ni Veronica, lalo na nang makapasok sila sa loob ng bahay. Sobrang taas ng chandelier na feeling niya ay mahihirapan talaga ang mga maid sa paglilinis.“Callum…” wala sa sarili niyang sambit. “Isn’t this too much?”Hinawakan nito ang kanyang beywang. “What’s too much?”Nilingon niya ito. “This house, I mean. It feels a little too grand for me. At saka…”“At saka ano?” Bahagyang tumaas ang kilay nito. “What’s wrong?”“At saka, medyo nakakaramdam ako ng guilt.”Sa kanyang sinabi ay mas lalong kumunot ang noo ni Callum. He caressed her hair softly and kissed her temple. “What’s making you guilty, hmm?
NAGISING si Veroncia nang maramdaman niyang parang gumagalaw ang kanyang hinihigaan. Wala sa sarili niyang dinilat ang mga mata at ang unang bumungad sa kanya ay ang windshield sa kanyang tabi.She frowned while staring outside the window. Sa huling pagkakaalala niya, sa mga bisig siya nakatulog kagabi habang pinapakinggan ang kalmadong pagtibok ng puso nito. How come nandito siya sa kotse?And speaking of the man, she turned around and immediately saw Callum busy scrolling through his tablet. May ibang nagmamaneho ng sasakyan at medyo malamig ang paligid. Tila’y napansin naman ng binata ang kanyang paggising.“Slept well?” he casually asked.“Paano…” Napatingin siya sa kanyang suot at napaawang ang kanyang labi. “We’re going to the airport and I’m still wearing my…pajamas?”“We’re flying first class,” kalmadong sagot nito at nginitian siya. “You don’t have to worry about it. You can continue resting during the flight.”Dumapo ang kanyang mga mata sa tablet na hawak nito. Pansin niyan
Kamunot ang kanyang noo nang mayroon siyang mapansin kakaiba kay Callum. Seryoso ang ekspresyon nito sa mukha habang nagmamaneho. Ngunit kapag tinatanong naman siya nito, agad din naman itong ngingiti. Kaya hindi niya gets kung wala ba talaga sa mood itong si Callum o ano.Nang makarating sila sa bahay ay agad siyang nagbihis ng damit. Mamayang madaling araw ang kanilang flight pabalik ng Pinas at sa totoo lang, hindi niya maiwasang makaramdam ng kaba.Si Callum na ang naglagay ng mga bagahe sa trunk ng sasakyan at nang makabalik ito ay naupo sila sa sofa sa sala habang nakabukas ang TV. Tulala siyang nakatingin dito.“Are you good?” he asked.Wala sa sarili siyang napalunok at pilit na ngumiti. “I think I am.”“You think?” Hinawakan nito ang ulo niya at pinasandal sa dibdib nito. “What’s bothering you? Nagdadalawang-isip ka na ba?”“No,” mabilis pa sa alas kwatro niyang tugon. “It’s not like that. Hindi ako nagdadalawang-isip. It’s just that, parang ang bilis ng pangyayari. Parang ka
Katulad nga ng sabi niya rito, talagang nagpahinga si Callum ng isang buong linggo. Kung may mga nais siyang puntahan, agad siya nitong hinahatid at sinasamahan na walang reklamo. Okay lang din naman dahil kahit papano ay hindi siya stressful sa byahe.Malalaman mo talagang mabilis mag-adapt ang isang tulad ni Callum sa bagong environment. Alam na alam na agad nito ang takbo ng traffic ng USA. O baka naman ay palagi lang itong nagbabakasyon dito kaya parang Pinas lang din kung magmaneho ang lalaking ito sa buong syudad.Fortunately, mabilis ang naging process ang kanyang resignation. After three days, approved na ito kaagad. Ngunit kinakailangan niya pang bitbitin ang mga gamit niya at linisin ang kanyang magulong locker. Nagbigay rin siya ng farewell gift sa kanyang mga naging kaibigan at lalong-lalo na kay Luka.“So love really wins, huh.” Tinanggap nito ang regalong kanyang inaabot.“Not all the time.” Tipid siyang ngumiti. “Thank you sa mga pagsusungit mo sa ‘kin at kasamaan ng ug
“How was your day?”Yan ang bungad na tanong ni Callum nang makarating siya sa lobby. Kinuha nito ang hawak niyang tote bag at binigyan siya ng magaang halik sa noo. Lahat ng mga taong napapadaan sa kanilang tabi ay nililingon ang pwesto nila.Callum is a handsome man. Hindi na kakapagtaka na maging headturner ito. And of course, she’s proud as hell. This man is her man, and seeing him effortlessly stealing other women’s attention is making her feel powerful.Sinong hindi makaka-feel ng powerful kung ang tingin ng lahat ay nasa binata, ngunit ang tingin nito ay nakatuon lamang sa kanya?“It was good,” she replied. “Let’s go home?”“Hmm.” Tipid itong tumango at hinapit siya sa beywang.Sabay silang lumabas ng hospital building, dire-diretso sa parking lot kung saan nakaparada ang sasakyan nito.Habang naglalakad, hindi niya maiwasang mapangiti nang biglang sumagi sa kanyang isipan ang kanyang mga plano.“Something good happened?” tanong nito nang mapansin ang kanyang biglang pagngiti.
Tahimik niyang pinagmasdan ang binata habang busy ito sa laptop. Hindi niya maintindihan kung bakit handa nitong iwanan ang buhay na binuo nito ng ilang taon para sa kanya. Callum didn’t even think twice of filing for vacation leave just to be with her in the US.Matapos nitong maging abala ay agad itong nag-angat ng tinign sa kanya, tila’y pinapanood ang kanyang magiging reaksyon. Wala naman siyang ibang nagawa kundi ang tipid na ngumiti. Nilapag naman nito ang phone sa mesa at lumapit sa kanya sa sofa.Umupo ito sa kanyang tabi at laking gulat niya nang bigla siya nitong binuhat at pinaupo sa kandungan nito. “Callum…”“Kuya Rico will be in charge while I’m away,” pagpapaalam nito. “I filed for two months’ vacation leave. We can use it for you to fix everything there.”She bit her lower lip. Mukhang desidido na nga talaga si Callum, habang siya ay nagdadalawang-isip pa lang.As much as possible, ayaw na niyang manatili sa lugar na ito. This country is a bad luck to her. Kahit na sabi
“WHO ALLOWED you to touch my wife?”Nang tuluyang makalabas ang lalaki sa sasakyan ay nakumpirma na niya kung sino ang lalaking ‘yon. Agad na bumilis ang tibok ng kanyang dibdib. She tried to let go from his grip but this man’s so strong. Hindi binibitiwan ni Drex ang kanyang kamay.“You must be he
ISANG LINGGO pagkabalik nila sa Manila, bumalik sa dati ang lahat. She became his secretary while studying. Hindi niya na rin nakikita si Evans at ganoon din si Callum. He’s busier than he was before their vacation. Sa pagkakaalam niya nga ay sa ospital na ito natutulog tuwing free time nito.And r
SA HULING gabi nila sa Palawan ay nagdesisyon silang mag-bonfire, ngunit hindi na sumali ang mga magulang nilang si Delancy at Cydine. Napagod ang mga ito sa activities na ginawa nito sa buong araw. Sila lamang itong hyper.And right now, she feels a little bit awkward. Parang na sa hot seat.Paano
THE NEXT DAY, maagang nagising si Callum at natagpuan si Venice na busy sa pagkakalikot sa phone nito sa tabi niya. Nang tignan niya kung ano ang ginagawa nito, naglalaro lang pala ito ng Candy Crush.“Oh, gising ka na!” sambit nito at ngumiti. “Aalis ba tayo kasama sila? I heard they’re going on a







