LOGINPHOEBE GOT OFF, and went into the supermarket. She bought groceries and fruit for dinner kahit na hindi naman siya inuutusan ni Kenan na gawin ang bagay na iyon. Gusto lang niyang gawin. Upang libangin na lang ang kanyang sarili. When she got home, she carried all her things into the kitchen as if n
PHOEBE'S MIND WAS a bit of a mess. The familiar ringtone of her cell phone snapped Phoebe out of her reverie. Hindi napansin ang pumatak na luha sa kanyang mga mata dala ng kanyang lumalagong frustration sa mga nangyari sa araw na iyon sa filming set. Kinuha niya ang cellphone at tiningnan kung sino
PHOEBE LEFT THE coffee shop, the sweltering heat making her dizzy. Sobrang init ng pakiramdam ng katawan niya. She was carrying her bag, intending to take a bus home. When she arrived at the bus stop at makasakay ng bus ay nakita niya sa news sa TV ang balita tungkol sa pelikula na kanilang ginagawa
STEPPING INTO THE coffee shop, the cool air conditioning felt incredibly refreshing. Phoebe chose an inconspicuous spot to sit down. She ordered a light meal and coffee. Too upset to think, she wasn't in the right state for coffee. Hinayaan niya lang na lumamig ang inorder niyang kape matapos na tik
JUST THEN, THE ambulance arrived. Everyone rushed Scarlyn to the hospital. Lahat ay sumama sa kanya kahit na hindi naman kinakailangan. No one paid any attention to Phoebe, no one looked at her. Everyone seemed busy. Di-nagtagal, nawalan ng laman ang set ng pelikula maliban kay Phoebe. Everyone foll
NAMILOG ANG MGA mata ni Phoebe. Ni sa hinagap ay hindi man lang sumagi sa kanyang isipan ang agawin ang role na iyon sa babae. Phoebe feels like this was the most absurd accusation she had ever encountered. She had no intention of paying any attention to such a boring and inexplicable accusation. Ga
PUNO NG PANG-AAKIT ang mga matang tumingala siya upang tingnan ang reaction nito na halatang puno ng pagpipigil sa kanyang sarili habang tutok ang mga mata niya sa kanya; sa inosenteng mukha ni Helvy na mas bumuhay pa ng dugo ni Yasser.“Save it for later, Baby…” “Ha? Mamaya pa? Bakit? Ayaw mo ngay
NANGATAL NA ANG labi ni Charlotte matapos bitawan ang mga salitang iyon. Nadama niya pa ang sakit na bumabalot sa kanyang puso. Ang guwang na iniwan ng kanilang magiging unang baby isang araw matapos nilang malaman ang tungkol dito. She truly didn't blame her husband for the miscarriage. Ang tanging
NAPAKURAP NA ANG mga mata ni Charlotte na ang dalawa sa kanila ay pumasok na sa loob ng silid dala ang mga panlinis. Bago pa man siya makapag-react, nagawa na nilang isara ang pintuan noon. Napakamot na siya sa kanyang batok. Hindi niya inaasahan na magbabago ang pakikitungo nila sa kanya oras na ma
UMAYOS NG UPO si Helvy na hinarap na si Hazel. Nanatiling nakatayo pa rin doon sa gilid nila ang babae na animo walang pakialam sa pahaging na kanyang sinabi kanina. Aba, at mukhang tini-testing yata nito ang haba ng kanyang pasensya.“Hindi ka pa rin maka-move on sa asawa ko? Anong gusto mong palab







