LOGINKATANUNGAN NA SANA ay hindi na lang tinanong ni Phoebe dahil nang marinig niya ang sagot nito, para siyang papanawan na ng ulirat sa halagang binanggit ng lalaki na para bang wala lang sa kanya kung magkano ang halaga ng sasakyang ito. “This car costs nearly twenty-four million. How are you going t
MATAMANG TINITIGAN NI Kenan ang babaeng nasa harap niya. Tumindi pa ang sikat ng araw noon. Nakapusod na ang mahabang buhok ni Phoebe. Nakasuot siya ng tank top na nagpapakita ng malaking bahagi ng kanyang dibdib at tiyan, ipinares niya iyon sa hot pants. Dahil sa kasuotan na ito, nagmukha siyang es
MAALINSANGAN ANG PANAHON noon dahil na rin sa katanghaliang tapat na iyon ng araw. Ni hindi pa siya kumakain ng lunch dahil nagtitipid siya at hindi rin makaramdam ng gutom dahil sa pagkadismayang nararamdaman. Naisip niyang pag-uwi na lang ng kanilang tirahan ng kaibigan magluluto ng noodles. Phoeb
MATALIM NA TININGNAN ni Phoebe ang lalaking nasa harap niya, nakakuyom na ang kanyang kamaong nakalaylay sa kanyang tagiliran. Labis na kinasusuklaman ng babae ang sarili dahil sa pagiging mahina ng kanyang katawan. Hindi niya tuloy kayang bawiin ang kamay sa lalaki at malakas na suntukin ito sa kan
PIKON NA PIKON na ang naging tunog ng tawa ni Kenan sa huling tinuran ni Phoebe sa kanya. “Bitawan mo ako! Ayan na ang wallet mo di ba? Nakuha mo na. Ano pa bang kailangan mo?!” Ilang beses na sinubukan ni Phoebe na kumawala sa kanya, ngunit ang higpit ng hawak ni Kenan kaya naman sa pagpupumilit
UMALINGAWNGAW ANG HINDI kaaya-ayang boses ni Kenan na bumasag sa bawat sulok na iyon ng kinaroroonan nilang alley, na ang dating sa pandinig ni Phoebe ay napakasakit. Hindi rin ito mukhang nagbibiro lang ang lalaki. Bakas ang labis na iyamot sa mga mata ni Kenan na sa mga sandaling iyon ay madiin ng
SINABI NIYA KAY Philip na hindi na siya gagastos ng isang sentimos sa kanya o tutulong sa pagpapagamot kay Lovely. Bahala na ito sa buhay niya. Wala na silang kinalaman sa isa't isa mula sa sandaling iyon. Hindi na siya magiging tanga. “Hindi mo pwedeng gawin sa amin ito ni Lovely, Paula. Nangako k
ISANG ORAS ANG lumipas bago bumukas ang pintuan ng emergency room. Lumabas doon si Uno. He was still wearing a green surgical gown, and only a pair of eyes were left on his face with a mask. In those eyes, there was not only a doctor's compassion, but also a trace of absolute calm indifference. Nagi
NAMULA PA ANG buong mukha ni Mallory na pinanlakihan na ng mga mata ang kapatid nilang panganay. Hinihiling na huwag na siyang ibuko nito. “Huwag ka ng tumanggi. Bukod sa nabasa ko ang diary mo, nakalimutan mo yata ang mga kwento mo sa akin noon? Natatandaan ko pa lahat ng sinabi mo.” Hindi na do
HABANG TAHIMIK NA nililibot ni Uno ang kwarto, hindi niya namalayang nainom niya na ang kanyang ginger tea. Nang walang laman na ang tasa sa kamay niya ay napatulala siyang napatitig kay Mallory. Tumagilid ang ulo ng lalaki upang silipin ang mukha ng nobya, matapos noon ay inilapag na niya ang walan







