I Became the Woman My Husband Could Never Afford to Lose

[A Scent of Betrayal]

Lumipas ang ilang sandali bago tuluyang bumukas ang p***o.

Lumabas si Adrian na namumula ang mukha.

Unti-unting niluwagan ni Sam ang pagkakahawak sa kanyang mga kuko na kanina pa halos bumaon sa kanyang palad. Pagkatapos, kalmado siyang lumapit.

“Okay na ang treatment?”

Marahang hinaplos ni Adrian ang mahaba niyang buhok.

“Mmm.”

“Kumusta ang pakiramdam mo?”

“As always,” sagot ni Adrian. “Pinabalik na naman ni Dr. Bianca ang mga traumatic memories ko. Nakakatakot talaga. Fortunately, kahit masakit ang proseso, sobrang gaan ng pakiramdam ko pagkatapos.”

At sa itsura niya, parang talagang nakaramdam siya ng kakaibang relief—parang nawala ang bigat na matagal niyang pasan.

“Siguro nag-aalala ka Sam nang marinig mong umuungol si Adrian sa loob?”

Sumunod si Dr. Bianca sa labas ng therapy room, may ngiti sa labi at kumikislap ang kanyang mga mata.

Bahagyang ngumiti si Sam.

“Paano naman? Kilalang psychologist ang isang Dr. Bianca Mendoza. At dahil ginagawa mo naman ang lahat para gamutin ang asawa ko, I actually feel reassured.”

“Naging maayos din naman ang treatment dahil... cooperative si Adrian.”

Habang sinasabi iyon ni Dr. Bianca, makahulugan siyang tumingin kay Adrian.

Agad naman umiwas ng tingin ang lalaki.

“Kinabahan talaga ako kanina. Bibili muna ako ng maiinum.”

“Pupuntahan ko rin muna si Mika.”

Pinanood ni Sam habang sabay na nawawala sa kanyang paningin ang kaniyang asawa at babae.

Nang tuluyan silang mawala, nawala rin ang malamig na ngiti sa kanyang mukha.

Tahimik siyang bumalik sa therapy room.

Diretso siyang naglakad papunta sa maliit na lounge sa loob. At doon, napako ang kanyang mga mata sa basurahan sa sulok.

Dahan-dahan niyang hinawakan ang garbage bag at binuksan ito. 

May isang gamit na pakete ng condom na nahulog mula rito.

Empty.

Ilang segundo niya itong tinitigan.

Manipis. Makintab. At sapat para sabihin sa kanya ang lahat ng ayaw niyang malaman.

Napatawa siya nang mapait.

Habang tumatawa, unti-unting namumula ang kanyang mga mata.

This kind of betrayal was already cruel enough.

But the real irony?

Hindi niya magawa sa sarili niyang asawa.

Pero nagagawa niya sa ibang babae.

Three years ago, ikinasal silang dalawa sa Cebu.

Sa mismong wedding night nila, nagreklamo si Adrian na kulang sa atmosphere ang hotel at iginiit niyang mag-drive sila papunta sa isang guesthouse sa tuktok ng bundok.

Pero sa kalagitnaan ng biyahe, kinailangan na naman niyang manatili sa loob ng sasakyan...

Hindi pumayag si Sam.

Nadismaya si Adrian.

Sa sobrang inis, naging reckless ang pagmamaneho niya.

At sa isang iglap, dumulas ang sasakyan at gumulong pababa sa mountain road.

Malubhang nasugatan ang lumbar spine ni Adrian sa aksidente.

Pareho silang mapalad na nakaligtas.

Pero mula noon, may isang bagay nang tuluyang nagbago sa kanilang pagsasama.

Hindi na muling naging katulad ng dati ang nararamdaman ni Adrian para sa kanya.

Kahit simpleng paglapit lamang ni Sam, hindi niya namamalayang naninigas ang katawan niya.

At sa mga mata nito, palaging may takot—ang takot na bumabalik sa gabing gumuho ang mountain road sa ilalim nila.

He could no longer be a normal man.

Sinamahan siya ni Sam sa kung saan-saan para magpagamot.

Sinubukan nila ang iba't ibang paraan.

Hanggang sa tuluyang sabihin ng doktor na walang physical problem kay Adrian

Psychological trauma.

Post-traumatic stress disorder.

Mula noon, naging personal psychologist ni Adrian si Dr. Bianca.

Si Dr. Bianca Mendoza ay isang divorced single mother.

Dahil dalawang oras ang biyahe niya araw-araw para lamang sa treatment, iminungkahi ni Adrian na lumipat na siya sa kanilang bahay kasama ang anak niyang si Mika.

Half a year ago, doon na sila nagsimulang tumira.

Noong una, wala namang masamang iniisip si Sam.

Hanggang tatlong gabi ang nakalipas.

Bumaba siya ng hagdan para kumuha ng tubig.

At doon niya narinig ang usapan ng dalawa.

“Adrian... tuwing naririnig mo ’yon, hindi mo talaga mapigilang umungol. Hindi ka ba natatakot na marinig ni Sam?”

Kaswal na sumagot ang gwapong lalaking nakaupo sa sofa.

“Sam is still inexperienced. Hindi niya maiintindihan ’yan . She won't think too much about it.”

“Pero okay ka na ngayon, hindi ba?”

Lumapit si Bianca at inilagay ang kamay kay Adrian.

“So, hindi mo ba balak... subukan ulit sa kanya”

Pumikit si Adrian.

“I tried.”

Sandaling natahimik ang paligid.

“Pero... hindi gumana sa kanya”

“So... ako lang talaga ang nakakapagparamdam sa’yo nang ganito”

Ang boses ni Bianca ay naging malambing, halos parang pusang bumubulong.

Lumapit pa siya.

“Sino ba naman ang makakalaban sa charm mo?”

Bahagya siyang tumawa.

“Kahit ang pinaka-matigas na lalaki... susuko rin”

Nakatayo si Sam sa itaas ng hagdan.

At sa sandaling iyon, parang biglang nagyelo ang dugo sa buong katawan niya.

Isang malamig na pakiramdam ang gumapang mula sa kanyang mga kamay hanggang sa bawat buto niya.

Sumakit nang matindi ang kanyang sentido.

Parang may mabigat na bagay na dumidiin sa kanyang ulo hanggang sa pakiramdam niya ay sasabog na ito.

Only then did she finally understand.

Ang mga boses na ilang buwan niyang kinatatakutan...

Hindi pala dahil sa painful memories ni Adrian.

Hindi pala dahil sa trauma ng aksidente.

It was because of the pleasure he was getting from his psychologist.

Sa loob ng anim na buwan, ilang beses siyang nag-alala nang sobra.

Ilang beses niyang sinisi ang sarili.

Ilang beses niyang pinagsisihan ang nangyari.

Akala niya, ang kawalan niya ng kakayahang tuluyang makalimot at maka-move on ang dahilan kung bakit nagdusa si Adrian sa aksidenteng iyon.

Akala niya, kasalanan niya.

Pero ang bagay na nasa harapan niya ngayon?

Ito ang pinakamalupit na punchline sa lahat.

Ang guilt na matagal niyang dala ay isang malaking joke lang pala.

Ibinalik ni Sam ang disgusting evidence sa basurahan.

Pagkatapos, lumabas siya ng lounge na parang wala nang nararamdaman.

Umupo siya sa sofa sa living room.

Tahimik.

Kalmado.

Parang walang nangyari.

Makalipas ang ilang sandali, nagpalit ng damit si Adrian at bumaba ng hagdan na fresh na fresh ang itsura.

“I want to discuss something with you.”

“May sasabihin din ako sa’yo.”

Sabay silang nagsalita.

Napahinto si Sam.

Pagkatapos, ngumiti siya nang bahagya.

“Ikaw muna.”

Diretsong nagsalita si Sam.

“Simula ngayon, ikaw na muna ang susundo at maghahatid kay Mika sa school para kay Dr. Bianca.”

Saglit siyang tumingin sa kanya.

“Nasa bahay ka lang naman at wala ka ring gaanong ginagawa. Busy si Dr. Bianca sa trabaho. Kaya ito na lang ang maitulong mo sa kanya.”

The mistress stole her husband...

And now she was expected to pick up and drop off the mistress’s child?

“At bakit ako?”

Malamig ang tanong ni Sam.

Kumunot ang noo ni Adrian.

Mukhang hindi niya nagustuhan ang reaksyon ng asawa, pero pinilit pa rin niyang maging patient.

“Sam, you need to be more sensible.”

“It's easy for you to be a lazy, wealthy housewife. Pero alam mo ba kung gaano kahirap para sa akin ang makipaglaban para umangat sa business”

Huminga siya nang malalim bago nagpatuloy.

“My position as president of Aurelius Holdings isn't secure.”

“Hindi maganda ang naging performance ng kumpanya ngayong taon. Stagnant ang stock price. At ang vice president, kasama ang ilang directors, ay naghahanda ng motion of no confidence sa susunod na shareholders’ meeting.”

“Kailangan ko ng major positive development to stabilize the situation.”

“Kilala ni Dr. Bianca si Investor Z.”

“If she’s willing to introduce me to him, malaki ang magiging lamang ko.”

Tahimik siyang tinitigan ni Sam.

“So gusto mong ako ang tumulong sa’yo para mapalapit kay Dr. Bianca”

Tumingin si Adrian sa kanya.

Kalmado ang mukha nito, pero malinaw sa mga mata nito ang contempt.

“Wala ka namang ibang maitutulong.”

“Kaya ito na ang pinakamadaling gawin mo.”

“I need you to introduce me to Investor Z.”

“Do you have that ability?”

Matagal siyang tinitigan ni Sam.

Hindi niya kailangang magkaroon ng kahit anong ability para ipakilala si Investor Z.

Because she was Investor Z.

Si Sam ay nag-major sa Finance noong college.

Pero matapos siyang grumaduate, hindi siya nagtrabaho sa finance industry.

Para sa lahat, isa lamang siyang incompetent na babae na nagsayang ng apat na taon sa college.

But they had no idea.

She was actually exceptionally talented in finance.

Pero ang pagkakaroon ng talent ay hindi nangangahulugang iyon ang gusto mong gawin sa buhay.

Napilitan lamang siyang kunin ang course na iyon dahil iyon ang gusto ng pamilya niya.

Ang totoong mahal niya ay perfumery.

Pangarap niyang maging perfumer.

Kaya gumawa siya ng maliit na studio kung saan araw-araw siyang nagtatrabaho kasama ang iba't ibang fragrances.

Umaasa siyang balang araw, makakagawa rin siya ng sarili niyang perfume brand.

Like Dior.

Like Chanel.

Ang pagkakataon niyang maging Z—ang mysterious big investor—ay nagsimula dahil nakita niya kung gaano kasipag ang kanyang asawa.

Ayaw niyang maging hadlang sa pangarap ni Adrian.

Kaya itinago niya ang tunay niyang identity.

Tahimik siyang nag-ipon ng pera, connections, at influence.

Lahat iyon ay para sa isang araw na magkaroon ng crisis ang career ng kanyang asawa.

Gusto niyang maging solid support nito.

She did contribute to the family.

Malaki ang itinulong niya sa pamilya.

Pero hindi niya inakala na ang betrayal ay darating nang mas mabilis kaysa sa lahat ng sacrifices na ginawa niya.

At ang mas nakakatawa?

Bianca shamelessly claimed that she knew Investor Z.

“Adrian...”

Bahagyang ngumiti si Sam.

Pero walang warmth sa ngiting iyon.

“Gano’n na lang ba talaga kababa ang tingin mo sa akin?”

Napilitan si Adrian na magpaliwanag.

“Hindi naman iyon ang ibig kong sabihin.”

“Tatlong taon na akong ganito, Sam.”

“Sabi nga nila, when you're well-fed and comfortable, you start thinking about sex.”

“Baka kasi wala ka nang ibang gawin pagkatapos mong mabusog, kaya kung anu-ano na ang naiisip mo.”

“What are you thinking about?”

Bago pa makasagot si Sam, lumapit si Bianca na may ngiti sa mukha.

“Ano’ng pinag-uusapan ninyong dalawa?”

Agad na tumayo si Adrian.

“Pinag-usapan lang namin ni Sam.”

“From now on, Sam will pick up and drop off Mika at kindergarten for you.”

Nagkunwaring nagulat si Bianca.

“Hindi ba medyo hindi naman tama na si Sam ang gumawa niyan?”

“How can we trouble Sam?”

“Hayaan na lang nating ang housekeeper ang maghatid at magsundo sa akin.”

“Makinig ka na lang sa akin.”

“Meticulous si Sam. Mas maaasahan pa siya kaysa sa nanny.”

“That green grass—”

“Pumayag na siya..”

Biglang napako ang mga salita ni Bianca.

Samantala, lalong bumaon ang mga kuko ni Sam sa kanyang palad.

Tumayo siya.

At sa pagkakataong ito, diretso niyang sinabi ang ayaw marinig ng mga ito.

“Kailan ko sinabi na pumayag ako?.”

“At hindi rin ako papayag.”

Sa sandaling iyon, may isang bagay na tuluyang nagbago sa isip ni Sam.

She made her decision.

Hindi na siya makikipaghiwalay kay Adrian nang maayos.

Noong una, gusto lang niyang tahimik at maayos na makipag-divorce.

Ayaw niyang gumawa ng gulo.

Ayaw niyang ipaglaban ang isang lalaking ayaw na sa kanya.

Pero ngayon?

Nagbago na ang isip niya.

Those who betray sincerity should never expect a happy ending.

Uminit ang mukha ni Adrian.

Halatang hindi niya nagustuhan ang bagong ugali ni Sam.

Ngayon lang siya naging ganito ka-rebellious.

Hindi na siya ang dating sensible, considerate, at madaling kausap na asawa.

Biglang naging tense ang buong atmosphere.

Walang gustong umatras.

Hanggang—

“Biu! Biu! Biu!”

Isang masayang boses ang biglang umalingawngaw sa paligid.

“I have a gun!”

“Sumuko na kayo sa akin!”

Si Mika, ang anak ni Dr. Bianca, ay masayang sumigaw habang hawak ang isang hindi matukoy na bagay.

Pero nang makita ni Bianca kung ano ang hawak ng kanyang anak, biglang nagbago ang kanyang expression.

“Saan mo nakuha ’yan?”

Matalim ang boses niya.

Kahit walang alam si Sam tungkol sa ganoong bagay, makikilala niya ito base pa lamang sa haba at itsura.

Biglang itinuro ni Mika si Sam.

“Kinuha ko po sa kwarto ni Auntie Sam.”

Nagulat si Adrian.

Biglang lumaki ang kanyang mga mata.

Sa loob ng ilang segundo, walang nakapagsalita.

Pagkatapos, unti-unting namula ang mukha niya.

Parang may matinding kahihiyang biglang tumama sa kanya.

Noon, akala niya ay malamig lamang at reserved ang kanyang asawa.

Akala niya, wala itong hinihingi.

Wala itong reklamo.

Wala itong demands.

But now...

It seemed he had completely misunderstood her.

Dalawang segundo ang lumipas.

Biglang inabot ni Adrian ang bagay at mabilis itong inagaw.

Mahigpit ang pagkakahawak niya rito hanggang sa mamuti ang kanyang mga kamay.

Pagkatapos, tumingin siya kay Sam.

Sa ilalim ng kanyang tila kalmadong expression, may manipis na layer ng galit sa kanyang mga mata.

“Sam...”

“How could you not restrain yourself like this?”