ログインBILANG TUGON SA mg sinabi ni Naomi ay niyakap lang ni August ang babae. Ilang saglit na pumiglas si Naomi.“Babalik ka na ba ulit dito?” parang batang tanong ni August habang nakayakap pa rin ang dalawang braso sa kanya.“Hindi. Kailangan kong alagaan si Shaun. Hihintayin ko rin siyang magising.” D
MULA SA PANINITIG ni August kay Naomi, lumipat na ang kanyang mga mata kay Sonia. Nagtatanong na iyon doon. “Huwag kang maniwala sa kanya, Fifth. Wala akong kinalaman sa mga binibintang niya. Hindi ko ‘yun ginawa.”“Alright,” tanging sagot ni August na kinuha ang kanyang cellphone sa bulsa. “How ab
HINDI NAKINIG SI Naomi sa mga dahilan ni Sonia. Sa halip na bumitaw ay mas hinigpitan niya pa ang hawak sa hibla ng mga buhok nito. Makikita sa action niya ang labis na galit dito. “I'm warning you, Naomi, kapag hindi mo ako pinakawalan, I'll call for help. Sisigaw din ako at mag-eeskandalo sa loob
NAPAKUNOT ANG NOO ni Naomi sa pinapakitang ugali ng babae. Ibang-iba ang Sonia na kaharap niya. Demure. Sobrang kalmado rin ito na hindi nang-aasar gaya ng kilala niyang ugali ng babae. Biglang sumagi sa kanyang isipan ang katotohanan na ang nangyaring aksidente ay pakana mismo ng babaeng kaharap. I
PAOS ANG TINIG na biglang natawa si Naomi dahil batid niyang kahit anong gawin niya ay wala pa rin siyang laban. Sa bandang huli ay siya pa rin ang dehado at kailanman ay hindi mananalo. “Sa palagay mo, sino sa aming dalawa ni Sonia ang pipiliin niyang bigyan ng justice?” makahulugan niyang tanong
WALANG IBANG NAGAWA si Tori kundi ang hayaan na lang si Naomi sa kanilang nais na pag-usapn. Nakapirma na ito kaya kahit habulin niya, huli na ang lahat. Magalit man siya, magkakaroon lang siya ng anxiety kung patuloy na iisipin.“Fine, mula ngayon si Nathalie na muna ang bahala sa lahat ng kailanga
PINANOOD LANG SIYANG umalis ni Nero ngunit nang tila mahimasmasan na umalis na lang ng ganun ang asawa ay nagkukumahog siyang tumayo. Dinampot ang mga kailangan niya sa sofa at may pagmamadali ang malalaking hakbang. Kailangan niyang habulin si Charlotte, marami pa siyang nais na sabihin sa kanya. H
ABALA ANG KALSADA ng mga sandaling iyon at halos walang tumatawid, tila nagpapakiramdaman ang mga tao sa kabila ng kalsada kung sino ang mauunang humakbang nang magsitigil ang mga sasakyan kung kaya ay hindi rin sila agad makatawid sa kabilang banda. Ilang minuto na ang lumipas na naroon sila sa gil
UMAGOS NA ANG luha ni Charlotte pababa nang dahil sa mahigpit na yakap sa kanya ng ama. Hindi lang nang dahil siya doon naiyak kung hindi sa sinabi nitong litanya. Taliwas iyon sa bagay na inaasahan niya na magagalit ang ama, magwawala. Susumbatan siya nang kung anu-ano. Buong akala niya rin ay magt
SA LOOB NG silid na inuukopa noon ni Charlotte habang naroon dinala ang crib ng anak. Hindi siya pumayag na ihiwalay ito sa kanya. Sila na nga lang ang magiging magkaramay, ipapahiwalay niya pa? Tahimik na inaayos niya ang kumot ng bata. Sa may pintuan ng silid ay nakatayo lang si Nero, pinapanood a







