Ngunit kahit pa siya ang chairman, wala talagang natatakot sa kanya.
Mula pa noong siya ang namuno sa kumpanya, pabagsak na ang takbo nito. Wala siyang sapat na kakayahan, at kung hindi siya mapapalitan, malamang ay tuluyang babagsak ang pamilya Granle.
Marami na ang umaasa na si Karylle ang maupo bilang chairman.
Sa huli, si Karylle ang anak ng dating chairman—parehong matalino, parehong may kakayahan.
Gumaganda ang pakiramdam ni Santino habang iniisip ito, kaya agad siyang nagsalita muli. "Ngayong nasa estado ng suspensyon si Miss Granle, hindi ko maintindihan kung bakit patuloy siyang gumagawa ng hakbang para sa kumpanya. Hindi ba niya naisip na magkakagulo ng ganito?"
Huminga siya nang malalim, pinigil ang emosyon,
Si Karylle ay nag-aalala na baka si Christian ang tumatawag, kaya agad niyang kinuha ang kanyang telepono. Ngunit nang makita niyang si Harold ang tumatawag, agad siyang napasimangot at ibinaba ang tawag nang hindi nagdalawang-isip.Si Harold ay naghanda nang magsalita, ngunit hindi niya inaasahan na isang mekanikal na boses ng babae ang maririnig niya."Paumanhin, ang tinatawagan ninyo ay kasalukuyang nasa linya..."Bahagyang sumama ang ekspresyon ni Harold.Agad niyang muling tinawagan si Karylle.Ngunit…Ibinalik muli ang tawag.Pagkatawag niya ulit, nakita niyang hinarang na ang kanyang numero."Karylle!!"Nanggigil si Harold, mariing kinagat ang kanyang mga bagang habang binibigkas ang pangalan.Agad niyang tinawagan si Bobbie."Dalhin mo ang telepono mo dito."Bobbie: "???"Bagamat nalilito, sinunod pa rin ni Bobbie ang utos at nagtungo sa opisina ni Harold.Pagbukas pa lang ng pinto, agad niyang naramdaman ang malamig na aura na bumabalot sa buong silid.Nagulat si Bobbie at hi
Matalim na nakatitig si Harold sa mukha ni Karylle.Wala siyang pakialam at tumugon lang ng malamig na tingin.Mariing pinisil ni Harold ang kanyang mga labi, ayaw niyang makipagtalo kay Karylle sa oras na ito.Pumikit siya ng saglit at sa mababang tinig ay sinabi, "Kailangan mong pag-isipan ang likod ng plano ng kooperasyon mo—ang Lin Group, ang iyong pinanggalingan, at ang magiging resulta ng kooperasyon sa pamilya Harold at pamilya Handel. Dapat mong suriin kung alin ang mas may malaking maiaambag sa pag-unlad ng Granle."Nang hindi pa rin sumagot si Karylle, muling nagsalita si Harold nang madiin, "Sa mata ng mga negosyante, ang pinakamahalaga ay ang kumita ng pera. Ang lahat ng iba pang bagay ay maaaring isantabi."Sa pagkakataong ito, tila mas matiyaga siya kaysa dati.Ang ibig niyang iparating ay huwag nang manatili si Karylle sa kasalukuyang sitwasyon. Huwag nang isipin ang tungkol sa kanilang relasyon; isantabi ito at pag-isipan nang maigi ang interes. Ito ang tanda ng isang
Pero... sigurado ka ba? Kapag nangyari ito, mas lalong mababawasan ang pagkakataon kong makausap siya. Paano kung... magkaayos sila ulit ni Karylle?" tanong ni AdeliyaAndrea: "Kung hindi gumana, ayos lang. Wala siyang nararamdamang pagkakonsensya para sa'yo ngayon. Ang pinakaimportante ay magawan mo siya ng paraan para muling makaramdam ng awa at pagkakonsensya sa'yo. Tutal, sa simula pa lang, ito ang naging paraan mo para maagawan si Karylle ng pwesto!"Lucio: "At ano naman ang plano mo kanina? Paano mo gagawing magkasakit ka ulit?"Andrea: "Magpapadala ako ng ilang mga siga para magkalat. May mga magpapanggap na hero at lalaban. Qing'er, naiintindihan mo ba ang ibig kong sabihin?"Malalim na huminga si Adeliya. "Oo, naiintindihan ko. Maghahanda na ako."Andrea: "Mabuti. Tawagan mo si He Min sa loob ng dalawampung minuto, at sa loob ng dalawampu’t limang minuto, magbihis ka na at umalis."Adeliya: "Okay, naiintindihan ko."Natapos ang audio sa bahaging iyon, at si Karylle ay nabigla
"Hmm," mahinang tugon ni Roxanne, ngunit sa huli, tinanggap din niya ang pagkain. Magkakasama silang pumunta sa silid-kainan sa kabilang kwarto para kumain.Ngunit lahat sila ay parang ngumunguya ng waks at kumakain nang mekanikal.Habang kumakain, muling bumagsak ang luha ni Roxanne.Napatingin si Nicole at nakita ang mga luha ni Roxanne na tumutulo sa kanyang lunch box."Roxanne..."Nagpanik ang mata ni Roxanne at agad na tumingin sa kabilang direksyon.Napabuntong-hininga si Karylle, at lalong lumakas ang kanyang nararamdamang pagkakasala.Nagmadaling nagsalita si Nicole, "Roxanne, huwag kang umiyak. Kailangan nating harapin ang sitwasyon ngayon. Hindi ibig sabihin na may masamang nangyari kay Christian. Magigising siya, siya ang maliit na lucky star natin. Kita mo naman, tuwing may problema siya, palaging may paraan siyang mahanap para malutas ito."Ngunit ang pinaka-ayaw marinig ng tao ay ang mga salita ng pag-aliw, lalo na kung nag-aalala na sila.Binitiwan ni Roxanne ang kanyan
Tumingin si Karylle kay Mr. Handel, "...... May kailangan ka ba sa akin?"Ramdam niya na parang wala nang saysay ang magtanong pa ng ganito. Parang niloloko lang siya nito!Ginagawa ng lahat ni Mr. Handel para makuha ang atensyon niya, at kapag nagtatanong siya, pakiramdam niya'y nagtatanong lang siya ng alam na niyang sagot.Dahan-dahang ngumiti si Mr. Handel, "Natatakot akong mapagod ka masyado sa pag-aalaga sa kanya, kaya naisip kong samahan ka.""Hindi na kailangan!" Mabilis na tumanggi si Karylle.Alam niyang masyado nang sensitibo ang kalagayan ni Christian ngayon, at natatakot siyang ang pagdating ni Mr. Handel ay lalo pang makapagpagulo kay Christian.Pagkatapos, hinarap niya si Mr. Handel at seryosong nagsalita, "Kailangan ko pang bumalik sa ospital, pero sana sa panahon na ito, Mr. Handel, panatilihin mo ang distansya sa akin."Sumimangot nang bahagya si Mr. Handel. "Pinahahalagahan mo siya nang sobra?""Mahalaga siya sa akin."Kapamilya.Nilinaw ni Karylle ang kanyang damda
Sabay-sabay nilang tiningnan ang mga larawan, at nakita rin nila ang malalakas at eleganteng mga salita ni Mr. Handel na nakasulat sa sulat.Aking Prinsesa:Alam kong isa kang abogado, kaya hindi ko nilabag ang iyong karapatang panglarawan. Ang mga larawan ay ako mismo ang kumuha at nag-edit, walang ibang taong gumawa nito.Hindi ko ito ipapakalat, ito'y para lamang sa ating dalawa. Nagustuhan mo ba?"Ang romantic naman~" Puno ng inggit ang mga mata ni Nicole, "Kung may lalaking gagawa nito para sa akin, siguradong papakasalan ko siya."Habang si Roxanne, bagama’t tahimik, may halo ng pait ang kanyang mga mata. Sa totoo lang, sa kaloob-looban niya, gusto niyang magkatuluyan sina Karylle at Christian.Pero sa kabila nito, lihim siyang may nararamdamang selos. Gusto rin niya si Christian, at may kaunting kasiyahang nararamdaman na hindi gusto ni Karylle si Christian. Ngunit ang ganitong damdamin ay nagdadala sa kanya ng kalituhan. Alam niyang mali ito—na dapat niyang suportahan ang taon
Napakunot ang noo ni Lucio, "Ano ang balak mong gawin?""Hindi mo kailangang alalahanin ito ngayon, ako na ang bahala," sagot ni Andrea.Pagkatapos magsalita, hindi na niya pinansin si Lucio at ibinaba ang telepono.Tumingin si Adeliya kay Andrea nang may pag-aalala. "Mama, ano ang plano mo?"Kumunot ang noo ni Andrea, "Bukod sa ilagay ang kaligtasan niya sa peligro, sa tingin mo ba may mas mabuting paraan? Habang buhay na tayong walang kapayapaan hangga't nabubuhay si Karylle."Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Adeliya, "Ikaw... Balak mo ba siyang patayin?""Paano mo naman siya mapapatay ngayon?" Bumakas ang lungkot sa mukha ni Andrea."Ibig mong sabihin, papahinain mo siya sa sakit?" Kumunot ang noo ni Adeliya, halatang hindi sang-ayon. "Pero kung simpleng sakit lang, may silbi ba iyon?""Hindi natin pwedeng patagalin ito, kung hindi, mapipilitan lang ang kumpanya na pilitin ang daddy mo na pumili. Limang araw, dapat ayusin na natin ang lahat."Kumunot ang noo ni Adeliya, pero nan
Pagkasabi niyon, nanatiling nakatitig si Karylle kay Christian.Ngunit...... wala pa rin siyang reaksyon.Napabuntong-hininga si Karylle nang walang magawa, "Ikaw...... Ayaw mo ba akong patawarin, kaya hindi mo gustong magising? Christian, basta magising ka lang, ipapangako kong magiging tayo, pwede ba?"Pero gaya ng dati, hindi pa rin kumikibo si Christian.Muling napabuntong-hininga si Karylle, tila nadadala na ng lungkot, at nagsalita sa isang desperadong tono, "Alam ko...... Ayaw mo akong patawarin. Ngayon, pumayag na rin si Tito Jayme na maging tayo, pero ako...... ako ang hindi marunong magpahalaga. Ako ang nawalan sa'yo."Sa loob ng kwarto, bumalik ang katahimikan.Nananatili si Karylle sa kanyang upuan, hindi gumagalaw.Pinipilit niyang mag-isip ng paraan kung paano mapapagalaw si Christian at mapipilit siyang magising.Hindi niya magawang sabihin na aalis siya kung hindi ito magigising.Ngunit ayaw rin niyang manatiling walang malay si Christian nang ganito, kaya muli siyang
Hindi tiningnan ni Roy si Harold at malaya siyang tumingin sa ibang direksyon, parang walang nararamdaman.Samantala, si Karylle naman ay alam namang maaari siyang tumawag ng sarili niyang tao para palitan ang kanyang dressing. Kung hindi dumating ang grupo nila Harold, may sarili siyang tao na aasikaso sa sugat niya. Pero dahil nga naroon na sila, hindi na siya tumawag pa ng iba—ayaw niyang magtagpo ang dalawang panig.Makalipas ang ilang sandali, dumating na ang doktor.Nagulat si Karylle nang makita kung sino iyon. Ang babaeng doktor na siyang naglinis ng sugat niya kahapon.Ibig bang sabihin... si Harold ang tumawag sa kanya?’ tanong niya sa isipan.Napatingin si Karylle kay Harold, medyo nagtataka.Tahimik lang si Harold habang nagsalita, kalmado ang mukha. "Mas mainam na babaeng doktor ang humawak sa sugat mo."Napakunot ang noo ni Nicole. Ang lalim ng pag-aalaga ng lalaking ‘to, ah. Totoo nga bang may nararamdaman siya para kay Karylle?Naalala niya ang nangyari kaninang umaga—
Kung kikilos si Karylle, tiyak na kikilos din si Nicole. Pero kung si Nicole ang kikilos, hindi garantiya na gagalaw din si Karylle.Napatingin si Harold, pero wala siyang sinabi.Samantala, natuwa agad si Roy at mapang-asar na nagsabi, "O, bakit hindi ikaw ang pumunta?"Hindi maganda ang naging reaksyon sa mukha ni Harold, ngunit nanatili siyang tahimik.Ilang sandali lang ang lumipas, tumawag na si Harold sa cellphone ni Karylle. Ngunit gaya ng inaasahan, naka-off pa rin ang telepono nito. Nanlamig lalo ang kanyang ekspresyon, pero hindi pa rin siya gumalaw.Nagpatuloy naman si Roy na tila nanunukso pa habang nakaakbay at naka-cross legs. “Feeling ko, ikaw na ang pumunta. Go ahead.”Malamig na sinulyapan siya ni Harold. “May paraan ako para bumaba si Nicole. Kapag bumaba siya, susunod na rin si Karylle.”Napataas ang kilay ni Roy at natawa. “Bolero! Blow mo ‘yan!”“Anong pustahan?” tanong ni Harold nang mahinahon.“Game! Sige, sabihin mo kung ano ang pustahan. Kahit ano!” Akala mo'y
Biglang sumama ang timpla ng mukha ni Nicole, halatang pigil na pigil na ang inis. Maging ang tingin niya kay Roy ay punong-puno ng iritasyon.“Lumayas ka nga!” mariing sabi niya. “Bahay ‘to ni Karylle, at kalahati ng pagmamay-ari nito, akin din! Ikaw ang hindi welcome dito!”Bigla namang natawa si Roy—pero hindi sa tuwa, kundi sa galit. Unti-unti niyang ibinaba ang nakataas niyang binti at tumayo.“Eh bakit hindi ako pinaalis ni Karylle kanina, ha? So ano ‘yang sinasabi mo? Walang kwenta!”Napanganga si Nicole sa sobrang inis. Hindi na siya nag-aksaya pa ng salita. Mabilis siyang tumalikod at tumuloy na lang sa kusina.Kalma, Nicole. Anger hurts the body, anger hurts the body!Wala nang silbi na patulan pa niya ang taong ‘to. Hindi siya papatol sa isang engot. Ignore and stay classy!Pagdating sa kusina, agad niyang hinugasan ang kamay, kinuha ang ilang sangkap sa refrigerator, at nagsimulang magluto ng sarili niyang noodles.Gagawa na lang ako ng sarili ko. Kaya ko ‘to. Kahit sabihi
Mas lalong lumalim ang kunot sa noo ni Harold. Kita sa mukha niya ang pagkainis, at ang malamig niyang tingin ay diretsong ibinato kay Roy—isang malinaw na pahiwatig na ayaw na niyang marinig pa ang kahit ano mula rito.Pero gaya ng inaasahan, walang pakialam si Roy sa nararamdaman ni Harold. Sa halip, kalmado pa rin siyang nagsalita, “O baka naman matagal mo na talagang gusto si Karylle, pero masyado mong na-misunderstand. Lagi mong iniisip na nakipagsabwatan siya sa ama niya para pilitin kang pakasalan siya. Galit ka sa ganung klaseng kasunduan dahil para sa’yo, interest lang ang basehan. Pero sana maintindihan mo na…”Napahinto siya saglit sa gitna ng sinabi, tila sinasadya ang pagpigil ng susunod na linya.Matalim ang tingin ni Harold habang tinitigan si Roy. “Tama na, Roy,” malamig niyang sambit.May CCTV sa lugar na ‘yon. Ayaw ni Harold na mas marami pang masabi si Roy, pero ang pagpapatuloy nito kahit alam niyang may surveillance ay nagpapakitang sadyang gusto ni Roy na marinig
Mas lalo pang bumigat ang atmospera sa loob ng bahay—tila mas lumamig pa ang hangin sa paligid.Kahit sina Roy at Nicole na nasa labas ng pintuan ay ramdam ang kakaibang lamig na bumalot sa buong lugar. Malinaw ang sikat ng araw sa labas, pero ang presensya ng lalaki sa loob ay tila nagpapakaba.Napatinginan ang dalawa, at pareho silang natahimik.Sa mga mata ni Harold ay litaw na litaw ang galit—tila handang pumatay—ngunit si Karylle ay nanatiling kalmado. Tiningnan niya lang si Harold nang diretso, walang bakas ng takot sa mukha.Napangisi si Harold ng malamig. "Ayos, mahusay.""Ayos ka d'yan! Hindi mo na talaga ako kayang kontrolin!" mariing tugon ni Karylle, sabay biglang bumuwelo at kumawala mula sa pagkakahawak ng lalaki. Hindi inaasahan ni Harold ang mabilis na galaw niya kaya nakawala si Karylle.Agad siyang lumapit sa pintuan, binuksan ito, at pinapasok sina Nicole at Roy."Ang bilis mo, kuya ah," biro ni Roy habang nakangiti kay Harold.Kagagaling pa lang ng dalawa sa almusa
Magbubukas sana ng bibig si Nicole para sumagot, pero napansin niyang may kakaiba. Tumingin siya kay Roy na may halong pag-aalinlangan at mahinang sabi, “Feeling ko... hindi ko dapat sabihin sa’yo. Baka kasi sabihin mo kay Harold. Ayaw ni Karylle na malaman niya kung nasaan siya ngayon.”Biglang napangisi si Roy—isang mapanuyang ngiti na puno ng pangungutya.Napakunot ang noo ni Nicole, halatang nainis sa reaksyon nito.“Ano'ng nakakatawa?” malamig niyang tanong.“Ewan ko kung ako ba ang tanga o ikaw lang talaga ang sobrang inosente,” sagot ni Roy na may halong pang-iinsulto. “Sa tingin mo ba, kung hindi mo sabihin, hindi pa rin malalaman ni Harold kung nasaan si Karylle? Seryoso ka ba?”Hindi nakaimik si Nicole. Bwisit na lalake. Kahit kailan, wala talagang matinong lumalabas sa bibig n’ya.Sa inis, napakagat-labi siya bago muling nagsalita. “Eh ‘di mag-imbestiga siya. Mas okay na ‘yun kaysa ako pa ang magsumbong sa kanya.”Napangisi na lang ulit si Roy at tumahimik. Sa totoo lang, k
Direktang tumingin si Harold sa direksyon ng kama—pero wala siyang inaasahan na ganoon ang aabutan niya.Maayos ang pagkakakumot. Walang kahit sinong natutulog doon. Napatingin siya sa banyo, umaasang baka nandoon si Karylle, pero nanlamig ang pakiramdam niya nang makita na bukas din ang pintuan nito—at wala ring tao sa loob.Agad siyang nanigas. Dumilim ang kanyang mukha. Mabilis niyang kinuha ang cellphone at tinawagan si Karylle. Pero ang tanging sagot ng automated voice ay: "Ang tinatawagan mong numero ay kasalukuyang naka-off."Lalong bumigat ang pakiramdam ni Harold. Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Lumabas siya ng silid at nagtungo sa kwarto ni Roy.Pagkatok pa lang niya ay sunod-sunod na, halatang walang pasensyang naghihintay. Inis na inis na boses ang narinig niya mula sa loob.“Sino ba ‘yan! Umaga-umaga, puro katok! Wala bang respeto sa tulog ng tao?!”Wala sa loob ni Roy na si Harold pala ang nasa labas. Patakbo pa siyang lumapit sa pinto, handang murahin ang kung sinuman
Habang pinagmamasdan ni Karylle ang lalong lumalamig na ekspresyon ni Harold, mahinahon siyang nagsalita, “Maraming babae ang gustong pakasalan si Mr. Sanbuelgo. Ang anak ng Saludes, ikaw lang naman ang gusto niya mula noon, ‘di ba? Kung gugustuhin mo, handang-handa na si Miss Saludes na bigyan ka agad ng anak. Kaya hindi mo kailangang manatili rito—pwede kang humanap ng iba. Kahit magpakasal tayong muli pero wala namang nararamdaman sa isa’t isa, para na lang tayong mga robot na nabubuhay dahil sa obligasyon. Para na rin tayong niloloko si Lola. Hindi patas ‘yon.”Sa puntong ito, malinaw na kay Karylle ang lahat. Hindi na niya kayang ipagpatuloy ang kasinungalingang iyon, kahit pa para sa ikatatahimik ng matanda. Para sa kanya, hindi iyon simpleng white lie—kundi isang malinaw na panlilinlang.At sa isang iglap, tila lalo pang lumamig ang paligid.Pero si Karylle ay tila hindi na apektado. Napabuntong-hininga siya at mahinang nagsabi, “Pagod na ako. Gusto ko na sanang magpahinga. May
Nakatayo si Nicole sa gilid habang tahimik na nanonood, pero nang mapansin niyang may dugo pa rin ang sugat ni Karylle at hindi pa rin ito gumagaling, bigla siyang namutla. Hindi siya makapaniwala sa nakita. Grabe, ganito pa rin kaseryoso kahit lumipas na ang isang araw at isang gabi?Napuno ng pagkabahala ang puso ni Nicole. Ang masaya niyang ekspresyon kanina ay agad na nawala. Habang nakatitig sa tila malalim at nakakatakot na sugat sa likod ni Karylle, halos mapaluha siya sa awa. Dati ay sobrang kinis at puti ng likod na ‘yan... ngayon—nasira na!Habang inaasikaso ng doktor ang sugat ni Karylle, sinubukan nitong ilihis ang atensyon ng dalaga. Baka kasi hindi niya kayanin ang sakit. Pero laking gulat ng doktor nang makitang tahimik lang si Karylle—walang reklamo, walang daing, ni hindi man lang napakunot ang noo. Sa edad niyang ‘yon, napakalakas ng loob.Dahil doon, hindi na nag-aksaya ng oras ang doktor. Nagpatuloy siya sa maingat ngunit mabilis na pag-asikaso sa sugat.Maya-maya,